Een tropisch weekend

Tjonge, wat een weekend! De warmste plek in Europa. En ik vond het zalig. Ik was de lange, koude winter zat en kijk wat je ervoor terug krijgt! Vandaag een mooie 22 graden: een prima temperatuur om bij te 'werken' (ahum) en zeker om bij te komen, want slecht geslapen vannacht. Wel een zalig weekend gehad met Schotse kilts en zadelpijn.


Afgelopen zaterdag waren er de Highland Games in het park/bos hier. Vorig jaar heb ik dat ook gezien, toen was het Vlaanderen tegen Nederland. Nu ging het om het Noord Hollands kampioenschap. Het is leuk om naar te kijken. Wel wat jammer dat er niet een hele happening omheen is - één doedelzakspeler daar gelaten - maar misschien daarom wel net zo leuk omdat je er gewoon gratis naar kunt kijken. Als zoiets zou worden verpakt in een echt evenement dan is de consequentie daarvan dat je dan entree zult moeten gaan betalen. Gisteren hebben we een heel eind gefietst via fietsknooppunten. Erg handig dat die bestaan. Langs Zandvoort en Overveen. Toch zo'n 35 kilometer door toch bijzonder mooie plekjes waar ik zelfs nog nooit was geweest. We hadden de koeltas mee met wat hapjes voor onderweg. Ik was wel behoorlijk moe 's avonds toen we terug waren en we lagen er vrij vroeg in - nou ja, een uur of kwart over tien - maar ondanks dat toch niet al te best geslapen. Met als resultaat dat ik nu niet echt veel energie heb, maar ach, what's new on mondays.... Die maandagen ook! Heb dat altijd al gehad, zolang ik het me kan herinneren. Het zou voor mij echt een uitkomst zijn als ik op de maandagen niet zou hoeven te werken

Onrustig


Oostende - Hippodrome

Ik voel mij tamelijk onrustig vandaag. Het melkige zonnetje, de mooie temperatuur en het feit dat het vrijdag is, doen daar niets aan af. Nu is dat - voor mij - niet nieuw natuurlijk. Er zijn dagen dan voel ik mij gewoon ronduit slecht als ik opsta. Dan voel ik me lamlendig en ben niet vooruit te branden. Met een bak sterke koffie en heel veel water te drinken los ik dat gelukkig wel op, met dientengevolge de nodige onafwendbare gangen naar het toilet, maar ik zal nooit een ochtendmens worden. Een avondmens ben ik al evenmin. Komt nu nog bij dat ik last heb van dat waar wij vrouwen zo één keer in de vier weken last van hebben, en dan bedoel ik de periode ervóór dus: PMS heet dat met een mooie afkorting. Vroeger nooit last van en man, ik kan je seggen: dat kost energie! Niet alleen voor mij maar ook voor mijn omgeving. Gelukkig voor ons vrouwen hebben wij daar maar dertien keer per jaar last van, hè, van onze hormonen. De mannen hebben er driehonderdvijfenzestig dagen per jaar lang last van....

De hele dag door - gisteren ook al - hoor ik vliegtuigen vertrekken. Een constant gebrom van motoren, als een partij lastige vliegen. Ten tijde van de IJslandse aswolk, was het heerlijk zo heerlijk rustig, dat was echt zalig. Maar natuurlijk slecht voor de economie. Want rust en economie gaan niet samen. Als ik in mijn tuin zit dan sluit ik wel eens de ogen en projecteer ik mijn huis en tuin in een bosrijke omgeving en transformeer ik de moderne geluiden naar natuurgeluiden. Het verkeer wordt een kabbelend beekje, het gepraat van mensen vogels die fluiten, scooters die voorbij krijsen een overvliegende reiger. Nu heb ik een klaterend waterstraaltje in mijn 'vijver' en gek genoeg overstemd dat vaak de andere geluiden. Mijn tuin is nu net zo'n Japanse binnentuin, helemaal afgeschermd van alles wat met vooruitgang te maken heeft. Overigens heeft ons merelpaar er niet voor gekozen om mijn boom als nestplaats te maken. Wel komen ze mijn tuin plunderen voor nestmateriaal. De boefjes!

Doel

Eerste buitenduik 2011

Onze eerste buitenduik zit erop. Met was pijn in de ribbenkast en het hoofd, breng ik verslag uit van deze koude gebeurtenis. We hebben 's middags de 7 mm pakken en de flessen gehaald - want we hebben nog geen dikke pakken en flessen - en tegen 18.15u waren we bij de plas. We waren gewaarschuwd: "Het zal wel druk zijn hoor," maar er stond slechts een handjevol mensen waarvan er maar zes gingen duiken, de helft in natpak, de andere helft (watjes... ;-) in droogpak. De sets opgebouwd en het water in. Eerst de voeten en het duurde even eer we het water voelden, dan verder het water in, water in je pak... Viel nog wel mee eigenlijk. Brilletje op, vinnen aan, en je achterover laten vallen in het water. Dan naar beneden, maar ja, je ziet helemaal niks. Een groenige gloed, en het enige wat je als referentiepunt had, was de kabel waaraan de boei vastzat. We konden niet al te diep, want het water is daar nog te koud voor. We klokten 11 gr. gisteren! Elkaar vasthoudend - anders raak je elkaar kwijt - dan maar gewoon een 'tochtje' maken onder water. Omdat je niks ziet weet je ook helemaal niet waar je bent. Je zou eigenlijk een onderwater TomTom moeten hebben: een VisVis of zo. Pas op het laatst, toen we over de bodem cruisden, begon ik het naar m'n zin te krijgen. Dan zie je tenminste iets en kan je je buoyancy oefenen en voel je die gewichtloosheid. Geen enkele vis kunnen waarnemen. Na zo'n 23 minuten kreeg ik het koud en kramp in mijn kuiten en zijn we eruit gegaan. Ik dacht dat wij de eersten zouden zijn, maar er stonden er al twee aan de kant zich om te kleden en de andere twee volgden heel snel. Het was berekoud toen ik mijn pak uittrok! Snel je warme, droge kleding aan. Nog wel even een complimentje aan de kantcrew: bij het uitstappen uit de plas stonden ze klaar om ons lood en onze vinnen aan te pakken dus dat was wel heel relaxt. Het was voor ons de eerste keer dat wij met de club buiten gingen duiken en het was heel leuk en aangenaam. Leuke club mensen. Na onze vakantie gaan we zeker vaker mee en het wordt natuurlijk alleen maar leuker, want meer ervaring en warmer. Een keer weer naar Vinkeveen, misschien een keer naar Zeeland.

Ik was zoals gebruikelijk wel weer de hele dag gespannen gisteren. En wederom na de duik behoorlijke hoofdpijn. Net als na het hardlopen steeds. Dat is niet fijn. Ik denk dat als ik straks wat meer ga Genieten (met een grote G) dat het wel beter zal gaan. Ik ben natuurlijk nog een supergroentje en je bent nog zo bezig met het duiken dat je nog niet kan genieten van de dingen om je heen - als je die überhaupt ziet tenminste. Maar komt goed. Nu nog een trucje om mijn zenuwen de baas te blijven, want het kost wel veel energie hoor. Na de duik was ik dan ook uitgehongerd en vandaag lust ik ook wel wat: zwijnegebraad met frietjes of zo....?

Salade Niçoise

Vanwege het aanhoudende prachtige weer, heb ik mezelf maar weer eens verwend met een altijd lekkere Salade Niçoise. Wel volledig zelf gemaakt natuurlijk met een blikje witte tonijn (zg Albacore Tonijn, zie de viswijzer) en een blikje Ansjovis, haricots verts (uit Kenia (sorry)), sla, tomaatjes uit Holland, rode ui, aardappels en zelfgemaakte croutons van oud brood. En alles zoveel mogelijk biologisch. De dressing: een uitgeknepen citroen, wat suiker en olijfolie. Peper erover en klaar. Smikkelen en smullen. Ik heb deze bak salade helemaal zelf moeten opeten en ik had daar geen moeite mee. Ik kon me nog net beheersen om iets over te laten om mee te nemen naar kantoor voor tussen de middag (over de middag, op z'n Vlaams).

Vanavond gaan we - als het goed is - onze eerste buitenduik maken voor dit jaar. Nee, niet in een zonnig, tropisch watertje van om de nabij een graadje of 25, maar hier in ons koude kikkerlandje, in een plas waar de temperatuur waarschijnlijk zo rond de 11 of 12 graden zal zijn. En dan ben ik nog optimistisch. En nee, wij hebben geen droogpak, maar een 7 mm natpak, dus de duik zal niet al te lang duren denk ik. Kap op, handschoenen aan en adem in. O nee, dat laatste beter van niet. Verslag volgt morgen..... (brrrrrrr...)

Merel

Na een koude nacht is de zon toch weer stralend opgekomen. Zo stralend, dat ik al vroeg werd gewekt door het eerste ochtendgloren wat door de kieren van de luiken naar binnen piepte. Misschien heb ik daardoor wel hoofdpijn: te vroeg wakker geworden. De neiging onderdrukkend om zo vroeg al uit bed te springen. Mocht ik in een bosrijke omgeving wonen dan zou ik dat nog overwegen. ’s Morgens vroeg een boswandeling maken door met dauw berijpte bomen en fijne spinrag dansend in de ochtendwind staat op mijn lijstje ‘things to do when I am retired’. Maar het enige wat ik kan doen zo ’s morgens vroeg is aan de ontbijttafel zitten, staren naar de dingen om me heen.  Dus blijf ik liggen en ben ik iedere ochtend die dame die haastig haar banaan in een kommetje aan stukjes snijdt. Deze ochtend had ik daar een in stukjes gesneden goudgele eetrijpe mango bij, die ik gisterenavond al had gepeld. Twee sinaasassappels en driekwart appel, yoghurt erbij, mixer erbij en hakken maar. Wederom een heerlijke, zo niet toch heel gezonde smoothie. In het begin had mijn ‘transit’ – zo noemen ze dat in Vlaanderen – er wat moeite mee, maar na toch alweer meer dan half jaar smoothie iedere ochtend – behalve in het weekend – is mijn darmstelsel er aan gewend. Je zult je afvragen, waar blijft die andere kwart van de appel. Nou dat zal ik je zeggen: er huist een merel in onze tuin en die is helemaal gék van appels. Dus zij krijgt iedere dag van ons een kwartje appel. Tot mijn grote vreugde zag ik dat zij deze morgen allerlei rotzooi mee in een flinke struik nam, hoogstwaarschijnlijk ter bekleding van een nest. De afgelopen weken zagen we al een mannetje met een bek vol wormen indruk op haar maken: kijk eens wat een goede vent ik ben! Kies mij, ik verwen je. En dan liet hij haar de ruimte zien in ‘onze’ struikboom en blijkbaar was het naar wens van de dame, want ze gaan er nu een thuis van maken. Heel leuk. Straks al die stuntelige jonge merels in de tuin. En ondanks dat onze tuin een soort doorgang is van alle katten in de buurt. Ben benieuwd. In mijn tuin zijn in principe (!) alle dieren welkom, behalve dan die ene reiger die in de loop der tijd bijna al mijn vissen heeft verorberd. De ‘vijver’ is deels afgeschermd, maar er blijft een mooie open plek over voor de katten om er te drinken en de vogeltjes om er te badderen en daar maakt ons merelvrouwtje ook dankbaar gebruik van. En ze neemt uitvoerig de tijd voor haar toilet. Leuk hè.

Nieuwe blogprovider

Voor trouwe lezers (had ik die?) wordt mijn blog vervolgd met een nieuwe blogprovider. Een oude naam in een andere lay-out. De vorige blogprovider - web-log.nl - maakt er een zooitje van en het publiceren van berichten laat staan foto's van een werkelijke crime de laatste tijd. Dus even wennen aan een nieuw uiterlijk, zowel voor mij als voor oude bekenden.

Have fun.

IK GA VERHUIZEN!!!

Ik ga verhuizen. Dames en heren, boeren en buitenlui, lieve lezers: gaan jullie met mij mee? Please, please, please? Ik vervolg ...