14 mei 2011


Landingsbaan Saba
Deze ochtend ontbeten met koude pizza. Aangezien ik niet alles op kon gisterenavond, heb ik de left-over laten inpakken. Dat is heel gebruikelijk in Amerika - en heel goed, je betaalt ervoor dus waarom niet - en dus ook hier gebruikelijk omdat ze hier erg op Amerika georiënteerd zijn. Daarna met de koffers weer naar het vliegveld, inchecken en de hele reutemeteut. Mijn 'vriendin' niet gezien, maar ik had mijn luchtje dit keer goed verstopt. Het was in ieder geval beter weer en na twintig minuten vliegen zijn we geland op het vliegveldJE van Saba.

We waren daar om 09.30u. De taxi - een klein busje - stond ons op te wachten en we werden de berg op gebracht waar de weg doodliep en daar werden we eruit gelaten. De Ecolodge lag nog zo'n 2 minuten lopen door de bush. Onze tassen hebben we daar laten liggen bij die weg en we zijn zelf lopend naar de Ecolodge gegaan en hebben ons aangemeld. Olga en Bert - die hier al twee keer eerder waren geweest - liepen met ons mee en hebben ons de weg gewezen op het terrein van Ecolodge. Onze hut ligt behoorlijk hoog op de berg. Erg simpel maar voldoende voor ons. De deur stond al open, het bed keurig opgemaakt. Het enige wat ontbrak was een kast. We konden onze kleren niet kwijt en hebben die maar op de vide gelegd waar nog twee matrassen lagen. Ik had de kleren volgens een oude gewoonte in van die ziplock plastic zakken gedaan en heb ze daar in gelaten, wat heel goed is daar, want het is daar supervochtig en als je je kleding zo zou neerleggen of ophangen, zijn ze in no-time vochtig en kunnen ze zelfs gaan beschimmelen en dan heb ik het nog niet eens over het luchtje wat er dan aan komt. U zijt gewaarschuwd!
Omdat het vrij warm was zijn we even het vrij kleine zwembad ingegaan, even opfrissen en na de lunch, die we in het restaurant hebben genoten, naar de 'stad' Windwardside gelopen. Dit is gemakkelijk gezegd dan gedaan, want het pad bestaat uit zo'n 274 treden naar beneden dwars door het regenwoud en is erg glibberig. Het kost dus wat tijd en je krijgt het bloedje warm.

Alles is nieuw en vreemd voor ons. We staan dan ook vaak stil bij weer iets bijzonders, een salamander of kikker of vreemde boom of plant. Het is alsof je door een gigantische kas loopt vol met kamerplanten. We hebben wat rond gelopen in Windwardside en zijn naar de supermarkt geweest en even langs het duikcentrum, Saba Divers. Dan weer het padje omhoog (hijg, hijg) en 's middags lekker rustig aan gedaan en gelezen en 's avonds hebben we gegeten bij de Ecolodge de door Olga en Bert zo volprezen curry's, die wel lekker waren maar ik maak ze lekkerder (hihi). Overigens veel geleerd van deze twee medereizigers, want ze wisten veel te vertellen van Saba en dat vind ik altijd heel interessant om te horen. Saba schijnt toch wel erg bijzonder te zijn.

Keukentje in onze cabin
Toilet met uitzicht op de jungle

Om 20.00u lagen we al in ons - klamme - bed: jetlag, maar ook omdat het dan gewoon donker is en de verlichting in ons huisje gaat via batterijen die op zonne-energie gaan. 's Avonds is het een oorverdovend orkest van kikkertjes: de mannetjes die de vrouwtjes proberen te lokken. Wat een kabaal, maar wel leuk. Ik heb het opgenomen, maar zie niet hoe ik dit hierin kan zetten...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Hoi. Leuk dat je komt buurten. Je kunt hier een reactie achterlaten.

IK GA VERHUIZEN!!!

Ik ga verhuizen. Dames en heren, boeren en buitenlui, lieve lezers: gaan jullie met mij mee? Please, please, please? Ik vervolg ...