tien tien twintig elf

Maandag tien-tien. De tijd gaat zo enorm snel. Zeker als je bedenkt dat ik over een maand alweer jarig ben en dan is het zo sinterklaas - wat ze van mij direct mogen afschaffen, dat commerciële, bedrieglijke 'feestje'- en dan is het zo kerst. Misschien komt het omdat we vorige week zulk prachtig weer hebben gehad dat je nog steeds het idee hebt dat het nog zomer is. De bomen zitten over het algemeen nog vrij dik in het groen en het is ook nog niet echt koud geweest. Gruwel over drie weken als de tijd weer op wintertijd gezet wordt. Ook dát mogen ze afschaffen! Ja, heb het niet zo naar mijn zin. Komt door mijn oor. Ik heb nu al ruim een week last van wat begon als een buitenoorontsteking. Nu zit mijn oor al vanaf zaterdag dicht en ik weet niet of het een verdikking is van de gehoorgang of dat er een prop vuiligheid in zit. Ik kijk het vandaag nog even aan en als het morgen nog zo is, laat ik er - weer - naar kijken. Maar je word er gestoord van dat je alles als door een prop watten hoort rechts. Moet gewoon over zijn. Het enige voordeel hiervan is dat ik 's nachts maar één oordopje in hoef.

En dan nog volgende week! Oeioeioei. Dan komen ze een aantal kozijnen en mijn voordeur vernieuwen. Op zich leuk natuurlijk en ik verheug me er ook op. Maar..... ik zie op tegen de bende wat dit onherroepelijk met zich meebrengt. Alles in een straal van een meter om de werkplekken heen moet leeg zijn. En het zijn vier werkplekken. En wat nog erger is: ze beginnen al om 07.00u! Dikke, dikke zucht.... Hahahaha. Ja, dat is voor mij - alles-behalve-ochtend-mens - een drama. Gaan zien hoe we dit gaan overleven. Dus aankomend weekend als klaar maken voor de boys en volgend weekend alles weer proper maken.

Ondertussen hebben we - of eigenlijk Jan - de berging eens onderhanden genomen qua opslag en dan met name voor onze duikspullen. We hadden al veel uit de berging gehaald: de fietsen staan in een halfopen ruimte in de tuin en veel 'troep' staat in het oude fietsenstallinkje. Het dak van de berging is voorzien van een waterdichte laag, want het beton is wat rot daar en het dak soms niet echt geheel waterdicht, we hebben een ventilator geplaatst om het vocht af te voeren en we hebben bij een groot Scandinavisch warenhuis een opbergsysteem gekocht met draadstalen laadjes - ideaal voor nat en vochtig materiaal - en dat staat nu opgebouwd in de berging. Dat scheelt een hoop ruimte en alles is van de grond. Het wordt nog een wat zo bij mij. Je moet handig omgaan met ruimte als je klein behuisd bent natuurlijk.

Nu nog die onrust uit mijn lijf, want het einde van het jaar nadert (verjaardagen, kerst en oud-en-nieuw) en er zijn al weer diverse opties en voorstellen om die dagen door te komen. Hopeloos. Ik kom er meer en meer achter dat ik eigenlijk geen tijd heb om te werken.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Hoi. Leuk dat je komt buurten. Je kunt hier een reactie achterlaten.

IK GA VERHUIZEN!!!

Ik ga verhuizen. Dames en heren, boeren en buitenlui, lieve lezers: gaan jullie met mij mee? Please, please, please? Ik vervolg ...