Berichten

Berichten uit november, 2011 weergeven

Zwembadduik

Afbeelding
Terwijl de zon alweer bijna onder gaat - nog een week of drie, dan worden de dagen weer langer - zit ik hier en denk weemoedig aan de dingen zoals ze zouden moeten zijn. Gevangen tussen vier muren, een vloer en een dak, een PC voor mijn snuffert en geroezemoes van stemmen van collega's om mij heen. Maandag is voor mij echt wel de meest waardeloze dag van de maand, maar trouwe volgers van deze blog weten dat. Ik heb dan een overdosis aan weemoedigheid en melancholiek en met droopy-ogen denk ik aan 'betere tijden'. Dan moet ik dat stukje overgeërfde optimistische en blijmoedige deel aanspreken om niet in een mega depressie te vallen. Och ja, het valt allemaal wel mee. Zo erg is het nu ook weer niet. Vandaag gelukkig niet zo megadruk als vorige week, maar de komende weken zijn wel goed gevuld mag ik het zeggen. Dan moet ik het privé een beetje rustig houden met afspraken zodat ik in de weekenden effe lekker niets hoef.

Afgelopen zaterdagavond zijn we wel weer naar het zwembad…

Veranderlijk

Afbeelding
Ik ben erg veranderlijk van aard. Wil ik vandaag iets in het zwart, dan moet het morgen wit zijn of andersom. Dat zit in mij en zal altijd wel in mij blijven zitten. Vele jaren lang had niemand daar last van. Nu wel. Of tenminste last... of het last is weet ik niet, maar dat ik wel eens iemand tot lichte wanhoop drijf, is mij niet vreemd. Mannen zijn nu eenmaal niet zo veranderlijk. Als iets goed staat, kan dat voor jaren goed staan. Why change it? Nou ja, bij mij werkt dat niet. Buiten het feit dat ik dus veranderlijk ben, is dat bovendien ook nog eens zeer plotseling. Dan kan ik direct tot actie willen overgaan. Vroeger deed ik dat ook. Dan reed ik gewoon effe op en neer naar de Ikea als ik iets in m'n hoofd had en daar een product van de Ikea in moest. Nu zit ik met mijn slaapkamer dat ik die wil aanpassen. Het is er niet gezellig. Ik heb wel een jaar geleden een mooi bedeinde geïnstalleerd - samen gemaakt van MDF en behang - maar de slaapkamer in z'n geheel is kil en straa…

Melancholiek

Sommige dagen, als ik zo op kantoor zit, achter mijn buro, in het zonnetje, bekruipt mij een enorm onrustig gevoel. Dan kan ik ook moeilijk stil zitten, loop wel tien keer op en neer naar ‘voren’ – zoals dat heet – doelloos, proberend om dat rusteloze gevoel een plek te geven. Ik heb dit al zolang ik me kan herinneren, vaker op kantoor dan thuis. Een enorme drang om naar buiten te gaan, te gaan lopen ‘rommelen’, lekker bezig te zijn, genieten van de geur buiten, de wind voelen, geen zorgen. Maar ik zit tussen een aantal muren, omringt door collega’s, papieren op mijn buro, en een beeldscherm en computer met een tekstverwerkingsprogramma waarop ik mijn gevoelens even kan uiten. Voorzover als dat dat helpt. Als ik me zo voel, heb ik altijd heel erg de neiging om iets te kopen waarvan ik denk dat ik me daar goed bij voel. Dan kijk ik op internet nog eens wat zo’n wake-up light kost, terwijl ik weet dat zo’n ding overbodig is en ik het toch niet zal gebruiken, want ik heb al een soort wak…