Drijfjacht

Deze week ben ik voor het eerst sinds tijden weer eens de (eenzame) zeemansvrouw: mannetje zit op zee. Hij treft het: het stormt. Boeit hem geloof ik niet zo. We zullen het horen als hij terug is. Nu is er geen contact. Ja, ons mooie jaar is voorbij. Het jaar waarin ik hem eens een keer dichtbij had, na al die jaren in België. Voor ons lange weekenden: vanaf vrijdagmiddag tot ofwel zondagavond of - zoals de laatste tijd - maandagmorgen. Dat was voor mij wel prettig. Volgend jaar is hij helaas weer veel weg en in het ergste geval de laatste maanden weer op missie. Maar dat heb je als je een navy-man trouwt!


Afgelopen vrijdagmiddag was ik uitgenodigd om mee te doen met een drijfjacht. Ik heb daar al veel langer om gezeurd en eindelijk was het dan zover. Ik heb altijd al iets gehad met de jacht sinds ik via mijn werk een man heb leren kennen die jaagde met zijn fototoestel: hij had speciaal voor de toen nog Tamron 400mm een geweerkolf laten maken, zodat je snel en stabiel plaatjes kon schietjes zonder dat je hoefde te zeulen met een statief. Ik ben toen een aantal maal met hem meegeweest. Reeën zoeken, aanzitten, aanbersen en ook een paar keer naar de Veluwe, herten wezen luisteren, en twee keer naar een schietbaan geweest. Ik heb ontzettend veel van die man geleerd en heb sinds die tijd een heel andere visie op de jacht als ik daarvoor had. Zoals zovelen hier in Nederland was ik anti-jacht, maar na de andere kant van het verhaal te hebben gehoord absoluut niet meer (behalve dan de zg plezierjacht op beren, wolven, giraffes en ander groot wild wat alleen maar wordt geschoten voor de trofee. Trofeejacht noemen ze dat).

Dus afgelopen vrijdag om half één mij gemeld bij een vriendin van mij diens partner is boer en jager en ze organiseren één keer per jaar bij hun een jachtdag en ik mocht mee. Er waren in totaal zo'n twintig man bij elkaar (waarvan drie vrouwelijke drijvers). Eerst even koffie en dan een korte intro van de parner van mijn vriendin die de jachtmeester was voor die dag - weet niet of dat de juiste term is, maar bij het duiken heb je iets soortgelijks. Er werd verteld wat we gingen doen en ik werd ook nog voorgesteld. Gelukkig kon ik laarzen lenen want ik had alleen mijn bergschoenen aan en we moesten een stuk of vijf sloten over, wat mij niet was verteld. Als drijvers moet je eerst wachten tot de jagers op positie waren, dan konden wij verdeeld over het veld in één rij de hazen opjagen richting de jagers. Je loopt dan een beetje zigzaggend over jouw stukje en maakt wat lawaai. In het eerste veld hebben we de meeste hazen geschoten: een stuk of tien. En dat scheen erg magertjes te zijn. Het tweede veld leverde maar drie hazen op. Dertien in totaal dus.


Het was een frisse dag met aardig wat wind, maar gelukkig grotendeels droog gehouden. Ik heb een fantastische dag gehad met een haas als beloning die wij de volgende dag zelf hebben geslacht (de eerste keer! Instructievideo's te over op internet!). Ik was weliswaar behoorlijk doorrookt, want de meesten rookten en heb daar ook wat minder goed door geslapen, maar ik heb het enorm naar mijn zin gehad. Jan was helaas niet mee maar ik hoop dat hij het ook eens mee mag maken...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Hoi. Leuk dat je komt buurten. Je kunt hier een reactie achterlaten.

IK GA VERHUIZEN!!!

Ik ga verhuizen. Dames en heren, boeren en buitenlui, lieve lezers: gaan jullie met mij mee? Please, please, please? Ik vervolg ...