Hardlopen


Trouwe lezers van mijn blog weten dat ik hardloop. Ik begon daar mee toen ik een jaar of dertig was. Vóór die tijd heb ik zo'n elf jaar op jazzballet gezeten in Lelystad bij Ineke's Jazz Center - of hoe dat ook heette - en dat was soms behoorlijk pittig, zeker de 'stage weekenden' zoals dat werd genoemd. Ik heb dat altijd met veel plezier gedaan en heb daar nóg profijt van. Toen ik verhuisde naar waar ik nu woon, was ik naarstig op zoek naar iets soortgelijks en kwam ik uit bij één of andere jazzballettent in Uithoorn. Wat een rampzalig zootje daar! In Lelystad had je in de overigens mooie ruimte met veel spiegels, een 'eigen' stip. Als je daarop stond, kon je jezelf goed zien in de spiegel. Dat jezelf zien in de spiegel was een noodzaak om te kunnen zien of je goed stond, qua houding. Bekkenbodemspier aangespannen, schouders op één lijn met je bekken en zovoort. Veel mensen vinden het niets om naar zichzelf te kijken in een spiegel en betitelen dat als ijdel, maar ik vind daar nix ijdels aan. Alsof je niet naar jezelf mag kijken, jezelf kritisch bekijken of jezelf mooi vinden. Maar goed. Die jazzclub daar in Uithoorn was niets en ik heb het een klein jaartje volgehouden. Ongelofelijk rommelig zootje, te slordig in de afwerking, niets voor mij. Ik was beter gewend. Toen ben ik op zoek gegaan in mijn woonplaats naar een sportschool. Iets heel anders. En ik kwam terecht bij een klein sportschooltje, maar waar ik het toch vrij lang heb volgehouden. Geen toestellen gooien, maar meedoen met zo'n super intensieve aerobics les. Ben daar zelfs één keer ziek geweest van de spierpijn. De sportschool is toen overgenomen door iemand anders en is nu een redelijk grote sportschool, maar nog wel erg intiem en na drie jaar Health City avontuur ben ik daar weer terug. Het nadeel van die club is dat er veel kinderen rondlopen omdat daar ook balletlessen worden gegeven en ik heb het niet zo op kinderen in de kleedruimte. Ik zorg er dan ook altijd voor dat ik in mijn sportschool outfit aankom en praktisch zo door kan lopen.

Maar ik had het over hardlopen. Toen ik nog in Lelystad woonde ben ik op een gegeven moment gaan hardlopen. Toen nog in het Zuigerplasbos en wat ongenuanceerd. Pas toen ik hier ben komen wonen ben ik het serieuzer gaan oppakken. Een prachtig park met een mooi hardlooprondje. Het werd zo langzamerhand een verslaving. Het hardlopen heeft mij door moeilijke periodes heen geholpen. Ik loop nu zo'n twintig jaar hard en het heeft voor mij niet alleen een sportieve functie. Ik blijf erdoor in vorm, zowel lichamelijk als geestelijk. Daarom kan ik niet overal hardlopen. In het park heb ik zo mijn 'ritueel'. Ik ben erg gevoelig voor veranderingen tijdens dit ritueel en voel me niet prettig als dit verstoord wordt. Zo na het hardlopen - als ik alleen ben - doorlopen naar de auto, mijn waterfles en jas halen, teruglopen, lekker rekken en strekken en genieten van de wind, de zon, de kou of de warmte en de vogeltjes. Ik rek en strek zo'n twintig minuten en dat is voor mij de kers op de hardlooptaart: daar geniet ik het meeste van. Die stilte, de frisse lucht. En dan weer opgeladen naar huis. Dus vanuit huis hardlopen vind ik lang zo lekker niet. Het hardlopen zelf wel, maar de cooling down erna minder. Ik loop ook niet lekker in een andere plaats. Te druk, te saai, anders, niet mijn ding. Heb wel eens hardgelopen in Oostende en daar is het lopen op het strand dan wel weer leuk. Op de dijk zelf niet zo, omdat het veel te druk is en je moet langs een vrij drukke weg weer terug naar huis. Dan is het - net zoals hier - beter om met de auto naar het startpunt te rijden - park of strand - en daar lekker je cooling down te doen. Ik heb niet altijd zin om te gaan lopen en soms gaat het ook niet lekker, kan ik me niet concentreren, kom je niet in die cadans. Maar meestal gaat het goed. Als ik dan iemand zie hardlopen heb ik vaak zoiets van, o, ik wil ook, zeker als ik op dat moment niet kan. Vanmorgen zag ik ook iemand hardlopen en dan zit je in de auto op weg naar je werk. Lekker.

Nou ja, deze dag nog even door zien te komen. Ben erg moe, ik zie slecht en heb wat hoofdpijn, en dan vijf daagjes 'rust'. Even bijkomen en ons klaar maken voor een nieuw jaar. Benieuwd wat dat ons weer gaat brengen....

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Hoi. Leuk dat je komt buurten. Je kunt hier een reactie achterlaten.

IK GA VERHUIZEN!!!

Ik ga verhuizen. Dames en heren, boeren en buitenlui, lieve lezers: gaan jullie met mij mee? Please, please, please? Ik vervolg ...