Berichten

Berichten uit januari, 2013 weergeven

Neteldoek

Afbeelding
Gisterenmiddag heb ik in plaats van te gaan hardlopen boodschappen gedaan. Daar was ik nog niet aan toegekomen. Niet dat dat nou zo'n grote hobby van mij is, maar je moet af en toe toch wat in huis halen om de week verder door te kunnen komen. Dus even naar de grootgrutter die op de kleintjes let en daarna op jacht naar kaasdoek. Naar wat? Kaasdoek. Dat is een soort theedoek maar dan wat fijner gemaast en wat dunner zodat je daar vloeistof doorheen kunt zeven, specifiek in dit geval melk om van dat wat er overblijft kaas te maken, vandaar de naam. In mijn geval voor de limoncello die ik nog moet afmaken en daar komt aardig wat gezeef bij kijken. Normaal doen we dat met koffiefilters maar als je de hele zwik in een doek kunt gieten en die doek kunt ophangen boven een kom, hoef je er niet bij te blijven. Maar nergens kaasdoek gevonden. Dan maar bij de Hema een linnen servet gekocht die ik toevallig zag liggen en in feite kan dat ook prima fungeren als kaasdoek. 

Ik ben zo'n typ d…

Griep

Afbeelding
Helaas heeft de heersende griepepidemie mij dit keer (weer) niet overgeslagen. Liep ik daar in mijn jonge jaren gewoon gezond moeiteloos doorheen, naarmate ik ouder word weet het virus mij steeds te vinden. Ik had zeer goede hoop dat het aan mij voorbij zou gaan. Mede gezien mijn super gezonde smoothies iedere morgen. Maar helaas. Kan daar dus ook mee stoppen want het heeft niet geholpen.

Het begon bij mij de vrijdag voordat we met de zaak naar Winterberg gingen. Ik was superduizelig en voelde me misselijk en had hoofdpijn. Die vrijdagavond in Winterberg, na een fakkeltocht en twee Jägermeisters, heb ik de dodelijke combinatie van een diclofenac en een oxazepam ingenomen. Dodelijk voor een latent griepvirus. Ik heb goed geslapen, enorm liggen zweten en ik voelde me weer wat beter dan de dag ervoor. 's Morgens nog niet, maar toen ik eenmaal buiten was en op de lange latten stond, in de sneeuw, met nog duizenden anderen (....), voelde ik me stukken beter. Zaterdagavond enorm uit mijn…

Happy

Afbeelding
Toen ik twaalf werd, heb ik voor mijn verjaardag een dagboek gehad. Dat was toen zo'n Chinees-achtig boekje met een rode kaft van 'zijde' en de blaadjes waren langs de randen versierd met tekeningen. Toendertijd - zeker in het begin - schreef ik iedere dag in het dagboek (want: DAGboek). Als ik dan op een dag geen nieuws had, schreef ik: 'Geen Nieuws'. Nog wat later ging ik alleen op dagen dat ik dacht dat ik nieuws had er wat in schrijven. Ik heb dit erg lang volgehouden. Tot 2002 zo'n beetje hield ik met regelmaat een dagboek bij. Pas toen ik last kreeg van RSI - wat tegenwoordig KANS (klachten aan nek en schouders) heet - en ik niet meer kon schrijven, ben ik gestopt. Ik schreef gedurende de laatste jaren ook alleen maar als het niet zo goed met mij ging. Dan was het ook net alsof al je frustraties en verdriet zo door je pen in de inkt op het papier verdwenen. Daarna kon je alles veel beter relativeren. 

Tegenwoordig houd ik een digitaal dagboek bij. Gewoon e…

Hardlopen in de sneeuw!

Afbeelding
Ik heb gisterenmiddag toch zo lekker gelopen in de sneeuw! En dan te bedenken dat ik me eerst zat te bedenken óf ik wel zou gaan hardlopen. In plaats daarvan had ik ook een eind kunnen wandelen met mijn nieuwe Sorel winterlaarzen, maar ik ben blij dat ik de hardloopschoenen heb aangedaan. Het enige extra ten opzichte van de normale loopkledij is dat ik een fleece bodywarmer over mijn kleding heb aangedaan. Zoveel laagjes houdt de koude wel tegen: een sportbh, een X-sport loopshirt, dan een thermo-t-shirt, een shirt met lange mouwen en daarover nog een dik loopshirt met lange mouwen, een buff, dan een loopbroek wat eigenlijk een schaatsbroek is, daaroverheen een korte loopbroek (anders krijg ik zo'n kouwe kont), gewone korte loopsokjes en hardloopschoenen van Saucony. O ja, en dan nog handschoenen en een muts, en een iPhone met Runkeeper.

In het begin is het dan wat zoeken naar je balans en ben je nog wat huiverig, maar omdat je best goed je voeten neerzet en op je middenvoet landt …

Winter

Afbeelding
Alweer een witte wereld. Vanmorgen ook -7,8 op mijn autothermometertje. Het is nu meen ik de derde winter op rij dat er sneeuw ligt. Ik kan mij zat winters herinneren dat ik geen vlokje heb gezien. Het is wel leuk. Ziet er altijd wel prozaïsch uit. Gisterenmorgen sneeuwde het nog toen ik wakker werd en ik ben ruim op tijd van huis weggegaan. Ik denk, ik moet vóór die ellendige kinderstroom mijn wijk uit zijn. Dus ik zal om tien voor acht al in de auto en was om tien voor half negen op kantoor. Enkel het stuk op de ringweg was slakkegangetje rijden, maar zodra ik kon afslaan kon ik goed doorrijden - even gezien de omstandigheden natuurlijk.

Gisteren op TV ook een korte reportage over een dame die met haar hondjes ging mushen. Dat brengt toch wel de nodige kriebels in beweging bij mij. Ondanks het feit dat wij 'maar' een dikke week hebben gemusht - in Lapland en een keer in Zweden - kan ik onze mastermusher, van wie wij het hebben geleerd, wel gelijk geven: het is verslavend. Ond…

Ditjes en datjes

Afbeelding
Ik begin deze dag met breaking news van ... jawel ... de ZON. Die is toch wel lang weggeweest. Voor het laatst gezien zondag tijdens de nieuwjaarsduik. Nu weer terug. En wat neemt de zon mee? Kou. Want het gaat vriezen vanaf morgen. Schaatsen uit het vet. Maar helaas, het weekend dat wij waarschijnlijk zouden kunnen schaatsen komt mij niet goed uit. Dus waarschijnlijk geen gladde ijzers dit jaar. 

Gisterenmiddag heb ik weer hardgelopen en dat ging niet echt soepel. Mijn benen voelden aan als lood en kwamen pas los toen ik vijf kilometer had gelopen. En ja, daarna was het nog slechts één kilometer en toen zat het er op voor mij want dan wordt het te laat en te donker in het 'bos', waar overigens nog wel bedrijvigheid genoeg was (ze waren er bomen aan het rooien). Eenmaal weer thuis geen zin om te gaan koken. Ik zou chili con carne eten maar moest dat nog helemaal klaarmaken. Ik had nog boerenkool over van gisteren en dat heb ik maar opgewarmd. Geen energie over. 

Gewacht op Jan d…

Opgesloten

Ik zit net door een blad te bladeren (WAW - een blad over Wallonië) en daar zag ik een man met een koptelefoon liggen in z'n huis op een bed en meteen dacht ik: dat zou ik nou nooit doen: met een koptelefoon in mijn eigen huis gaan zitten. Als ik hardloop dat heb ik ook nooit muziek op mijn hoofd. Ik moet de dingen om me heen blijven horen.

Ik heb überhaupt nooit muziek op mijn hoofd terwijl ik het best fijn vind om muziek te horen. Maar het idee om je zo af te sluiten vind ik onplezierig. Ik hou er niet van om 'opgesloten' te zitten. Ik hou er ook niet van als er teveel mensen om me heen staan. Als ik in een vliegtuig stap kan ik mezelf zo in paniek krijgen als je gaat bedenken dat je met nog 300 anderen in zo'n relatief smalle buis zit. Ik heb dan gelukkig nog wel genoeg gezond verstand over om een soort van relaxt te blijven - hoewel vliegen niet mijn hobby is.

In een auto zitten in het donker als het regent. Ook zoiets. Vind dat naar, omdat je zicht zo belemmerd word…

Stekker

Afbeelding
Gisteren dacht ik nog met mijn duffe kop: morgen zal ik wel fris en fruitig zijn. Ik moet u meedelen, lieve mensen, dat het NIET het geval is. Na een lange en goede nachtrust ben ik toch weer zo duf als een konijn. Het is mij een raadsel waarom dat zo is. Ik heb goed geslapen, hoewel ik er wel twee keer uit ben geweest om naar het toilet te gaan, maar verder geen onderbrekingen en lekker gedroomd (vraag me niet waarover, want dat weet ik niet meer). Vanmorgen werd ik wakker door een geluid en toen ik naar rechts keek waar mijn wekker staat, zag ik dat mijn wekker uit was. Oh, stroomstoring, dacht ik nog. Maar meestal is het dan pikkedonker en is het heel erg stil, maar dat was niet het geval. Dus ik heb wel wakker gelegen vanaf zeven uur, maar ja, ik lag er om half elf al in, dus slaap genoeg gehad.

Ik er dus uit rond half acht, bleek dat de stekker van mijn wekker - dat rijmt - eruit lag. Hûh??? Hoe kan dat nou?? Gisteren toen ik naar bed ging zat die stekker er nog gewoon in en vanmo…

Gewaardeerd

Afbeelding
Wat een saaie, grijze dag vandaag. Geen sprankje zon. Een dikke, dikke laag wolken voorkomt dat de zon er ook maar voor een seconde doorheen kan prikken. Gelukkig was het gisteren een stuk beter...

En dan hebben we het nog niet eens over mijn hoofd. Dat zit net zo vol grijze watten als de lucht. Ik weet niet wat het met mij is op maandag. Alsof ik het hele weekend heb doorgefeest. En dat heb ik niet. Nou ja, behalve vrijdagavond dan. Toen hadden we met het bedrijf ons jaarlijkse nieuwjaarsdiner en toen lag ik pas tegen drie uur 's nachts in mijn bed. Dus dat was wel erg laat. Bovendien kon ik niet goed in slaap komen, dus al met al vrij weinig geslapen. Ik was tamelijk duf die zaterdag, maar moest toch even naar kantoor iets ophalen en dat weer brengen naar een collega die in Houten woont. Aangezien zij dit die zondag nodig hadden - hij en een collega - moest ik wel. Maar ik vond het niet erg, had toch niets beters te doen. 's Morgens was ik al wel naar de kapper geweest en had…

Zondagsrust

Ik zit hier lekker in het zonnetje voor mijn computer (niet erachter ..) op kantoor op de helft van de missie, net geteld nog 8 weken te gaan minus één dag, een beetje vrolijk, edoch tegelijkertijd bezorgd en vol frustraties.

Gisteren heb ik van de gemeente een antwoord gehad op mijn klacht tegen de zondagsopening van de supermarkt bij mij tegenover. Blijkt dat het college de status van 'toeristisch regime' heeft afgeroepen over heel Haarlemmermeer waardoor de zondagsopenstelling op basis van loting niet meer bestaat. Betekent ook dat alle supermarkten op zondag open mogen zijn van twaalf tot zes én bevoorraad mogen worden. 

Ik zat daarna direct aan de pc om een reactie te dichten, maar had er op een gegeven moment zo'n schoon genoeg van, dat ik nu zoiets heb van, het zal mijn tijd wel duren, zal me allemaal aan m'n reet roesten, zoals we dat noemen. Ze zoeken het maar uit, het heeft toch geen enkel nut me hier nog druk in te maken. Ik heb dit ook gemeld aan de wijkraad …

Opgelucht

Afbeelding
En ik ben opgelucht.... Opgelucht dat die vervelende feestdagen weer voorbij zijn, opgelucht dat zeker oudejaarsdag voorbij is. En ... ik lag gewoon op bed tijdens oud-en-nieuw. Ik had er geen zin in. Er was niets leuks op TV - vorig jaar was Guido Weijers er, maar dit jaar helaas niet. Alleen wat duffe films. Wel Ice Age gekeken - al drie keer gezien - en die blijft leuk. Dus ik om half elf na een douche lekker naar bed, alles dicht, oordoppen in. Ik heb het wel gehoord natuurlijk, dat kan haast niet anders, maar het is toch redelijk langs mij heen gegaan. En vanmorgen was ik voor mijn doen best laat uit bed: pas tegen half tien en ik was in feite van plan om te gaan hardlopen, maar toen ik uit bed stapte had ik daar geen zin in. Heb dus gewoon koffie gezet en omdat ik was vergeten het halfje brood uit de vriezer te halen, heb ik ontbeten met een forse plak kerstbrood met roomboter. Toen had ik Jan nog even online en toen dacht ik: ik ga gewoon wél lopen en ik begon net voor elven me…