Berichten

Berichten uit maart, 2013 weergeven

Gammel

Vervelend, vervelend, vervelend. Heb ik nu de tweede vorm van de griep of de derde? Of toch de eerste? Dinsdag ben ik zwaar balend thuis gebleven. Deze griep heeft mij in zo'n tempo geveld, dat ik dacht, beter nu dan volgende week en dan maar thuis blijven. Denk ik een dag goed uit te zieken, de hele dag onder het dons, gaat om kwart over acht de telefoon. De fysio. 
"Wij hadden toch een afspraak om vijf over acht?" 
"Ja, dat klopt maar ik had je een mail gestuurd vannacht om twaalf uur dat ik het niet ga redden. Ik voel me nu niet in staat om even naar de overkant te komen."
Dus weer terug naar bed. Uurtje later. Klop klop! De voordeur. Ze gaan wel weg, dacht ik. Klop klop! Gvd. Weer uit m'n bed. De post. Met een doosje. Had ik inderdaad besteld, maar zou moeten worden afgeleverd op de zaak.
Weer terug in bed. Maar inmiddels ben je dan zo wakker en ik kan toch al niet goed slapen overdag, dan maar douchen en rustig aan doen op de bank. 

Ik ben die dag zeggen en…

Modderige grieploop

Afbeelding
Vandaag lees ik in de krant dat Nederland wordt geteisterd door de ergste griepgolf in tien jaar en dat er drie varianten zijn. De eerste variant heb ik gehad onlangs, net na ons weekendje Winterberg en de tweede variant doet waarschijnlijk nu pogingen om toe te slaan bij mij. Not funny!
En dan ook nog zo plotseling. Gisteren echt nergens last van. Niet eens mijn gebruikelijke hoofdpijn na het hardlopen en vanmorgen, pats. Zo ineens. Beetje keelpijn ook en een verstopte neus. Als ik praat klink ik wat schor en ik voel mij lichtelijk niet helemaal in orde, branderige ogen, dichte neus en algeheel gevoel van 'het-is-het-allemaal-net-niet'.

Nu hoop ik dat de snelheid waarmee deze verkoudheid/griep komt opzetten in mijn voordeel zal werken, dat ik ook heel snel weer over het hoogtepunt heen zal zijn, want ik kan dit effe niet hebben. Maar liever nu dan straks.  

Dus handjevol antigrippine en paracetamol de hele dag door, veel water drinken, vanavond een grog maken dan maar en betijds…

Van chaos en andere probleempjes

Afbeelding
Het is een beetje troosteloos weer. Het sneeuwt. Natte sneeuw wel te verstaan, maar helaas geen zon. De lente laat op zich wachten.
Gisterenmorgen toen ik de gordijnen opende, blonk de witte wereld mij weer tegemoet. O, niet alweer..... dacht ik nog, terwijl ik het eigenlijk best leuk vind. Ik moest gisterenmorgen eerst naar de fysio want ik heb weer last van mijn rechterarm (RSI) en ben toch maar weer die sessies ingegaan, ondanks dat ik net voor dit jaar mijn ziektekostenverzekering behoorlijk heb gestript en bovendien mijn eigen risico flink naar boven heb getrokken. Ach ja. Dat is het risico en daarom heet het ook een verzekering. Niets aan te doen.
Toen ik na mijn behandeling weer buiten stond, was het een chaos van jewelste in de straat. Er stond in de straat een flinke oplegger aan het lossen en dat terwijl vrachtwagens rond dat tijdstip - het was rond half negen - vanwege de schoolzone die daar is, niet de wijk in mogen. Met als gevolg dat de hele straat shocking klem stond. Vee…

Fotografie

Afbeelding
Wat ik nu ga schrijven kan tegen me gebruikt worden, want vanuit mijn persoonlijke optiek en kritiek is nooit leuk..... Het gaat om het fotoboek 'New' van GUP met als ondertitel 'Dutch Photography Talent 2013'. 

Een mooi, dik boek, uitgegeven in samenwerking met of door GUP. Weet niet of iemand dit kent, maar de foto's zijn op z'n minst bijzonder te noemen. Als je er zo doorheen bladert denk je bij veel foto's dat deze mislukt zijn of toch op z'n minst dat ze gemaakt hadden kunnen zijn door iedere doorsnee burger met een camera. Foto's van kale muren, lege straten, sommige foto's fors overbelicht of onscherp, of van mensen die er ronduit onflatteus uitzien.



Aangezien ik niet erg artistiek ben aangelegd blader ik dit dikke boek dan ook met opgetrokken wenkbrauwen door en bij menig foto denk ik er het mijne van. Persoonlijk hou ik meer van natuurfotografie en kan ik alleen maar jaloers worden op foto's van bijvoorbeeld Frans Lanting of andere na…

Het weekend

Afbeelding
Wat denk je... hoe zit het? Opeens niks meer te melden? Mannetje is thuis en de informatie stopt? Nee hoor. Maar je moet wel in de gelegenheid zijn om te kunnen bloggen. En of ik wat te vertellen heb.... tja, in mijn ogen pietluttigheden maar wie ben ik....

Afgelopen weekend waren we in Oostende. Vrijdagavond daarheen gereden en in een lekker warm - een graadje of 12 - appartement toegekomen. Na een kop thee was het dan vrij vlot in bed kruipen. Zaterdag dachten we eens lekker uit te slapen, beginnen ze ergens naast ons met een drilhamer om acht uur 's morgens (!) te werken. Acht uur! Gek! En dan ook nog voor heel even, weet je.  Na een half uurtje hoorde je niets meer. Dan denk ik: kan je dat niet gewoon rond tienen doen dan? In ieder geval: vroeg wakker dus en Jan moest er uit voor pistoletjes en wat toespijs ('beleg' in het Nederlands). Daarna dan boodschapjes halen en even langs een wooninrichter - mooie tafel gezien in de etalage - en daarna even naar de stad en weer t…