Berichten

Berichten uit september, 2016 weergeven

Therapie

Afbeelding
Vanmorgen was het weer therapeut-sessie. De tweede keer. Met wat twijfels ging ik er deze keer naar toe, omdat de dingen die gebeurd zijn, gebeurd zijn en ik nu in wat rustiger vaarwater kom. Dan ga je natuurlijk twijfelen of ik wel geestelijke steun nodig heb. Ik zit ook niet echt in een megadip. Het is niet zo dat ik lusteloos in mijn stoel zit en voor me uit zit te staren.

Neemt niet weg dat het nog erg wattig is in mijn hoofd en ik moeilijk kan terug denken wat mij nu zo ver heeft gebracht om hulp te zoeken. Het gekke is dat ik dat bijna niet goed terug kan halen. Het was een opeenstapeling van dingen plus daarbij nog eens de drukte op mijn werk in verband met een beurs, en nu de rust wat lijkt te zijn terug gekeerd, valt het mij moeilijk om die chaos op te roepen.

Het is natuurlijk vreemd dat een werkgever zich gaat 'bemoeien' met jouw privé-situatie. In normale gevallen zal een werkgever zeggen of ik wel of niet een dag minder kan werken en wat jij dan verder doet in je pr…

Huizenjacht in België

Afbeelding
Ik zit hier met een koffie bij de hand en een koekje te bedenken waar ik eens zal beginnen. Want er is een hoop gebeurd in de afgelopen dagen.

Vorige week donderdag ben ik met de trein naar Antwerpen gereden. Eerste klas. Als je dan toch al nooit met het OV gaat, dan die keren dát je gaat goed. Moest wel twee keer overstappen, want in één ruk van Schiphol naar Antwerpen is helaas niet meer. Daar zit je dan uit het raampje te staren naar de wereld die langs je heen schuift. Die troosteloze plekken zo vlak langs het spoor, die graffiti, het vele onkruid, van die wazige gebouwtjes.









In Antwerpen zou Jan mij ophalen ergens vanaf een straat dus ik liep naar buiten aan de achterkant, kom ik zo in de Diamantwijk terecht. Oftewel de Jodenbuurt. Maar dan ook echt van die extreme Joden. Ik keek m'n ogen uit! Niks gewend. Zelfs kleine kindertjes die zo gekleed gaan. Ik vind dat altijd zo barbaars, dat die kleine koters al in zo'n keurslijf worden gezet. Bij alles hoor, niet alleen bij Joden…

SWOT

Afbeelding
Gisterenmiddag weer een heerlijk rondje hardgelopen, weer interval dit keer: 2 minuten tempo en één minuut langzaam en dat iets meer dan 6 km (45 minuten). Wel weer wat last van mijn enkel, maar ik heb geen napijn dus ik loop er maar gewoon mee door en zien wel of dat een goed plan is of niet. Feit is dat ik het hardlopen nodig heb. Ook een soort mindfulness denk ik.



Ik zit nog steeds tegen de aanschaf van een Garmin aan te hikken. 299 euro vind ik toch wel erg veel geld voor iets waar ik nu geen cent voor betaal via Runkeeper. Ik moet er nu wel mijn telefoon voor meenemen, maar die neem je toch wel mee als je gaat hardlopen voor you-never-know. En voor de foto's onderweg. Er zit dan wel een hartslagmeter op, waar ik nu niets mee doe, met dat hart dan - behalve af en toe op mijn App Withings mijn hartslag meten - en is accurater natuurlijk met meer grafiekjes en gedoetjes. Dat weet ik want Jan heeft een Garmin. Maar ja, effe driehonderd euro! Mucho dinero mi amigo!

Morgen gaan wij t…

Road to Recovery (RTR)

Afbeelding
Gisteren - dinsdag - ben ik rond twee uur weg gegaan van kantoor. Ik werk dus nog wel: thuis zitten is geen oplossing voor mij en bovendien is het deze week lekker rustig want bijna tweederde van mijn collega's zit in Duitsland op een beurs. Dat geeft mij de tijd om mijn 'achterstand' een beetje in te halen en om even rustig aan de zaken op een rijtje te zetten en om prioriteiten te stellen. Aangezien het probleem niet persé op het werk ligt, vind ik het ook niet erg om te werken, zeker niet als iedereen weg is.


Ook een afspraak gemaakt met een therapeut die o.a. mindfulness therapie doet, wat mijn huisarts mij had aangeraden. Op de yoga vorige week had iemand het over het boek 'Frazzled' van comedienne Ruby Wax. Ik vond haar vroeger al heerlijk om naar te kijken en zij heeft een depressie gehad en daar een aantal boekjes over geschreven. Ik volg haar nu ook op Twitter (zie ook de video op bol.com van een interview met haar).

Ik ben nog niet ver - pas op bladzijde 36…

De emmer is vol

Afbeelding
De titel zegt het al: mijn emmer is vol. Vorige week ben ik behoorlijk 'ingestort'.  Eerst al eerder op de week, toen op donderdagavond bij de yoga en vrijdag op het werk.

Ik heb daarna die vrijdag een lang en goed gesprek gehad met mijn baas. Hij is geen psycholoog en ik ook niet, maar de oorzaken liggen in een opeenstapeling van zaken: mijn dak, de daarvoor afgezegde vakantie (in feite was dat de druppel), het moeilijk voor die vakantie een vervangend iets zoeken - we wilden dan naar Egypte maar er wordt op van die onmogelijke tijden en dagen op gevlogen - Jan z'n afwezigheid die vijf weken waar ik het erg moeilijk mee heb gehad én dan daarbij onze relatie en dat die mij begint op te breken.

Vorige week toen het zulk lekker weer was, keek ik op mijn app 'vrienden' om te kijken of Jan al thuis was (in Oostende) en dan zie je een paar meter verderop de zee. Dan denk je: als we nu samen waren geweest hadden we even lekker naar het strand gegaan. Flesje wijn mee, twee …

Bah...

Met een zekere weemoed neem ik vandaag afscheid van de laatste zomerse dag van het jaar. Ondanks het klamme slapen en de warme kamers. Van mij mag het zo blijven. Ramen open, jurkjes aan, de tuin vol bloemen, hommels en vlinders. Goede zin. Heerlijke muziek op de radio op Radio2 - de Hete Donderdag. Ze spelen daar weer zo lekker op in.

Beter dan straks die donkere, koude, natte dagen in november en december.

Ondanks de leuke muziek op de radio, heb ik deze toch meestal uit. Zeker op kantoor, zeker nu, nu het in mijn hoofd net een draaiorgel lijkt. Ik krijg het nog steeds niet op een rijtje - wat het ook wezen mag. En de ruimte die ik krijg is heerlijk, maar werkt ook niet altijd. Volgende week wordt alles beter. Dan kan ik even wat rustiger aan doen.

Maar vandaag was het meer zo van:
Probéren eigen werk te doen, wat toch niet lukt. Je begin ergens aan maar word minstens 5x gestoord, dus beter: wachten tot er iemand komt binnenvallen met een probleem wat ik dan moet oplossen.
Eigen werk --&…

Een bijzondere relatie

Afbeelding
Omdat sommige van mijn bloglezers later zijn ingehaakt met het volgen van mijn blog, zal ik eens vertellen over mijn bijzondere relatie.

Ik ben 55 - dit jaar alweer 56 - en werk fulltime als Office Manager/PA nu alweer bijna vijfentwintig jaar. Ik begon met werken toen ik negentien was bij een bedrijf in Almere en vanaf die leeftijd had ik een partner waar ik mee ging samenwonen toen ik net geen twintig was. Dat kon toen blijkbaar wat makkelijker dan nu, maar moet ook eerlijk zeggen dat ik een kruiwagen had in de vorm van een aannemer die betrokken was bij de bouw van die woningen. 

Een aantal jaren later hebben we een huis gekocht en was ik ook van baan veranderd: zat nu bij een makelaardij en vandaar nu ook weer die kruiwagen voor het koophuis. Of het kan zijn dat dat nét daarvoor zat, dat weet ik niet meer zo goed.

In april 1990 ben ik begonnen bij het bedrijf waar ik nu werk maar toen nog in Lelystad was gehuisvest en deel uitmaakte van een grotere holding. In 1992 heeft de huidige d…

Emmer

Afbeelding
Ik heb het gevoel alsof ik tegen een burnout aan zit. Ik heb al een paar dagen hoofdpijn en voel me moe en ben erg labiel. Ik weet eigenlijk niet eens wat de symptomen zijn van een burnout, en bovendien haat ik die aandoening te pas en te onpas op iemand geprikt wordt. 

Heel vroeger, nog tijdens mijn eerste baan, kreeg ik de diagnose 'overspannen'. Ook zo'n mode-aandoening. Ik was toen net begin twintig. En dan al overspannen? Onmogelijk, vind ik nu.

Nee, als je al meer dan 37 jaar fulltime werkt en er ook nog een huishouden naast hebt (goddank zonder kinderen), dán heb je pas recht op overspannen zijn. En zeker als je de laatste 25 jaar daarvan de baan hebt die ik nu heb.

Ik ga niet met veel plezier naar mijn werk. Vandaag ben ik op de fiets in een poging om die spinnewebben uit mijn hoofd te laten verdwijnen. Toen ik vanmorgen bij verkeerslichten stond, zei een stemmetje hardop in mijn hoofd: 'Geniet nu eens van de zon! Geniet nu eens van deze mooie morgen! Kijk dan, mu…

Strandfeest

Afbeelding
Zo. mijn weekend met het mannetje zit er weer op. Alles back to normal, oftewel vanmorgen vroeg is hij vertrokken en hij zit nu aan de wal in Sint Kruis (vlakbij Brugge). 




Vrijdag hadden we van het bedrijf de Beachparty. We hadden zulk prachtig weer, bijna te mooi om waar te zijn. Het koelde wel rap af toen de zon onder was, maar iedereen zat later om de vuurkuil dus echt koud hoefde je het niet te hebben. Zo te zien had iedereen het naar z'n zin, hoewel de organisatie dit keer van de BBQ niet helemaal vlekkeloos verliep.










Ik ben van nature niet zo'n feestganger en mis het inzicht om het iedereen naar het zin te maken en jezelf helemaal weg te cijferen. Vroeger had ik dat wel meer, maar in de loop der jaren - en ik weet niet precies wanneer dat gebeurde - is mijn organisatorische zin enorm afgenomen. Ik stond ooit eens lang geleden toen ik single was na een scheiding om drie uur 's nachts nog af te wassen - alleen - en toen heb ik gezworen dat ik nooit meer een verjaardag zou…