Bromstoel

Ik zit vandaag op mijn bromstoel. Weinig geduld vandaag. Vanmorgen al aan de telefoon als een simpele vraag van mij wordt beantwoord met allerlei niet terzake doende wedervragen. Heb de telefoon maar aan een collega gegeven om mijzelf en deze zuster-organisatie-collega te beschermen.
Vanmiddag komt er dan een andere collega naar mij toe om te melden dat zijn mailbox vol zit. We hebben nota bene 2GB tot onze beschikking en nog niet je gedrag aanpassen om de belangrijke attachments op een andere plaats te bewaren en niet in je mailbox. Thuis bewaar je toch ook niet alle post? Op een gegeven moment is je kast vol. Dat wat je wilt bewaren haal je los, classificeer je en bergt die op in een map waar het gemakkelijk is terug te vinden. Ik zie geen verschil met cyberpost. Dan moet ik mij enorm inhouden om vooral opbouwend en meedenkend te reageren, dus zijn opmerkingen met de dooddoener 'ik ga het voor je navragen' beantwoorden. Ondertussen moet het management hier beleid op maken zodat je niet je bedrijfsvoering hoeft aan te passen aan ieder individu.

Zucht. Zal wel met de hormoonhuishouding te maken hebben. Die geeft weer wat problemen deze week. En straks nog mijn favoriete hobby uitvoeren: boodschappen. Blèh!

Duikvakantie Spanje

Op de vooravond van het begin van de herfst, denk je altijd met weemoed terug aan een mooie zomer. Niet dat we nu qua weer zo'n mooie zomer hebben gehad, maar het gaat om het geheel. De lange dagen, de vakantie(s) en het toch zonnig gevoel. Daar komt nu langzaam een eind aan hoewel voor de komende dagen mooie zonnige dagen worden verwacht. Dat is natuurlijk mooi meegenomen. Een Indian Summer. Op de radio noemden ze het een 'ouwewijven zomer', maar dat vind ik niet vriendelijk klinken.

Ja, ook voor ons zijn de vakanties voorbij. Begin september zijn wij in onze Skoda naar Spanje gereden, naar Calella de Palagrugell. We zijn daar in twee dagen naartoe gereden, omdat wij gewoon niet 1400 kilometer achter elkaar willen afleggen. Lijkt me vreselijk. Gewoon onderweg halverwege een leuke B&B of klein hotelletje en dan de volgende morgen na een lekker ontbijtje weer fris op weg. Ons eerste stopje was in Meaulne bij een hotelletje Au Coeur du Meaulne. Leuk klein ding, wat ons erg deed denken aan het laatste hotel wat wij hadden in Zweden, paar jaar terug. Erg ongedwongen en een leuke 'Ikea-achtige' inrichting.

Badkamer Meaulne - traditionele spiegelfoto

Het eten was er bovendien prima verzorgd en we hebben lekker buiten gegeten die avond. De volgende dag naar onze eindbestemming over een tamelijk rustige Route Du Soleil. Kost wat geld, maar je kan wel goed doorrijden over goed onderhouden wegen en met de Info Autoroute Radio 107.7 fm, waar je voortdurend op de hoogte gehouden wordt van wat er zich afspeelt op het stuk autoroute waar je op dat moment bent. Zolang je op de péage zit, zijn de toiletgelegenheden ook prima, overigens overal wel te doen met zo hier en daar een hurkwc, maar ach, als je 't maar kwijt bent.

We kwamen in Calella de Palafrugell zo rond half vijf aan waar we onze auto hebben geparkeerd vlak bij de studio (ik herkende het van de foto's) en waar we ons daarna eerst hebben gemeld bij Poseidon Nemrod Diving. Zij hadden de studio voor ons geregeld en daar zouden we ook onze duiken mee maken. Nadat we de sleutel in ontvangst hadden genomen, zijn we terug gelopen naar het gebouwtje waar op de begane grond - of net eronder eigenlijk meer - onze studio lag. Ik schrok wel toen ik er binnen ging: het stonk er muffig en het was er somber en donker, maar goed. Nadat we de gordijnen en de luiken hadden open getrokken, was het wel beter maar echt top was het niet. Het sanitair was daarentegen prima, behalve de douche waar een beschimmeld douchegordijn hing en waar je in een soort mini-bad moest staan voor de douche en - naar later bleek - de hele vloer zeiknat was na de douche. Als het goed was, zouden we er niet vaak zijn, maar we hadden toch wel iets meer comfort gewenst. Verder was alles er en het was schoon, dus niets te klagen.

Het keukendeel met toegang tot het terras.

Daarna weer terug naar de duikclub om onze duiken te bespreken. Bleek alleen dat wij samen geen vier sterren hadden: Jan heeft wel Advanced maar ik heb 'slechts' Open Water en dat betekende hier dat je dan niet samen zelfstandig mag duiken, dat moest altijd met iemand anders. Je moet samen minimaal vier sterren hebben. Dat viel wel even tegen want we wilden zondag al twee kantduiken doen, maar omdat er niemand was om met ons mee te gaan, zijn die twee duiken ons door de neus geboord. Helaas.

Die zondag was Jan jarig en heb het terras versierd en het kado, wat al 1500 km lang in de auto lag - een mooie duiklamp - aan hem gegeven. Was wel even leuk.


Verder hebben we die dag maar wat gewandeld door Calella en ook even naar Llafranc, waar we wat hebben gegeten en we werden overvallen door een fikse regenbui.

Dus net zo nat als Nederland, alleen de temperatuur was aangenamer. Om alvast te zien wat er zich onderwater bevond, wat rond gesnorkeld bij het strand van Pelegrin (Platja Pelegrin) en we hebben al aardig wat vissen gezien. Onze spullen hadden we al bij de duikclub ondergebracht en lood gehaald, dus konden we er de volgende dag zo instappen.

De volgende morgen ik natuurlijk weer zenuwachtig. Altijd weer even wennen ook aan nieuwe omstandigheden en gang van zaken. Het gaat overal anders. We hebben eerst een kantduik gemaakt samen met een medebuddy ene Dirk (Duitser) die ons enkel maar begeleidde maar niet leidde. Daar kwamen we pas later achter. 
s' Middags met de boot naar de duikstek. Dit keer alles pas in elkaar zetten op de boot en niet aan de kant en je moest het zelf doen (op Saba werd dat voor je gedaan). Dus met z'n allen een ketting vormen en alles één voor één op de boot brengen. Zo kan het ook. Dus op de boot je materiaal in elkaar zetten en afwachten wat er komen gaat. We werden gekoppeld aan weer een andere Duitser. Achterover het water in van deze (houten ex-vissers)boot en terwijl ik achterover rolde (nerveus...) kwam ik er in het water achter dat ik was vergeten mijn ademautomaat in te doen. Tja. De keer daarop verloor ik mijn masker en daarna is alles goed gegaan. Zo leer je iedere keer wat.
Het duiken zelf - altijd effe wennen weer zo'n eerste keer - ging verder wel goed behalve dan dat onze Duitser even de weg kwijt was en Jan hem op de boot moest attenderen. Dus nu kwamen we er ook achter dat onze extra buddy gewoon een duiker was en geen gids of duikleider of zo. Dit was gewoon om het aantal sterren aan minimaal vier te krijgen. Weer wat geleerd.

Calella de Palafrugell is een heel leuk plaatsje en je kunt er lekker eten en er is veel keus. Het is er allemaal lang niet meer zo goedkoop als vroeger, maar je kunt het zo duur maken als je zelf wilt. Hier geen mega-hotels, geen discotheken en lawaaiierige bars. Leuke straatjes, huisjes pal aan zee en allemaal kleine strandjes. Ook Llafranc is leuk, maar net weer even anders. Wij vinden CdeP leuker.



Onze studio was zoals gezegd wat minder geslaagd, maar voor een volgende keer proberen we iets luxer te gaan en dan ook zelf wat vaker te koken, want iedere avond uit eten wordt je op den duur toch ook wel zat en er zijn een aantal supermarktjes in het plaatsje. We weten nu een beetje de weg. Het duiken zelf was natuurlijk anders dan op Saba en St. Maarten. Hele andere omgeving hier aan de Costa Brava, waar je over berglandschappen duikt, over diepe kloven, hele andere vissen maar wel hele scholen waar je dan tussen zwemt en wat een overweldigende ervaring is. Dus ook erg mooi. De duikbegeleiding is niet zo dienstverlenend als we op Saba hebben ervaren. Bij het uit het water komen is er niemand die je helpt. Ik dacht echt de eerste keer: nou, een beetje assistentie kan geen kwaad. Maar dat schijnt niet de bedoeling te zijn daar. Blijkt dat dat toch overal weer anders is. Misschien zijn we op Saba te veel verwend. Heb inmiddels wel 40 duiken gelogd, en voel dat ik weer meer zekerder ben. Tussen Jan en mij (als buddy dan) gaat het ook steeds beter.

De laatste drie bootduiken hebben we toch zelf gedaan, dus met z'n tweeën - omdat ze toch wel zagen dat we dat wel aankonden - en daarom viel het ons extra zwaar dat we op de laatste dag - vrijdagmiddag - niet met zo'n tweeën een kantduik mochten maken. Ik baalde daar behoorlijk van, want ik had me er wel op verheugd. Ik was gewoon een beetje pissed. Ik begrijp de regels wel, maar dan moeten ze daar bij de - moeilijkere - bootduiken niet vanaf wijken. Nou ja, de volgende keer ben ik ook Advanced dus dan is het geen probleem. In oktober nog twee duiken daarvoor.

Na ons weekje Spanje zijn we zaterdagmorgen met de auto naar Frankrijk gereden waar we op ons gemak waar we met drie stops doorheen zijn gereden: via Collioure, dan Lapalisse en daarna de champagnestreek, Le Mesnil s/Oger. Op iedere stek hebben we twee nachten doorgebracht. Achteraf gezien hadden we beter gewoon in twee dagen terug kunnen rijden, maar dat is iets voor een volgende keer. Op zich was dit ook leuk, maar na twee weken iedere dag op restaurant, zeker in Frankrijk (veel!) ben je het echt zat. Zeker het hotel in Le Mesnil sur Oger was niet ons type hotel: erg kitscherig qua inrichting, stijve bediening en te groot.

Maar in Collioure hadden we een erg leuk hotelletje praktisch in het centrum en daar was het ook nog lekker mediterraan eten.

Collioure Frankrijk
We zijn daar ook nog even naar Banyuls geweest waar we een duikcentrum hebben bezocht en waar we een hele rondleiding kregen. Dat klonk erg positief daar en als Jan geen last zou hebben gehad van zijn oor, hadden we daar zeker nog een duikje gedaan. Voor een andere keer.

Dus nu weer terug en weer aan het werk. Ik heb er minder moeite mee dan andere jaren en dat komt misschien omdat we maar twee weken zijn weg geweest of omdat we niet echt naar de wildernis zijn geweest. De volgende vakantie is nog ver, maar we zijn daar toch stiekem al een beetje mee bezig omdat we dit volgend jaar niet helemaal op z'n beloop kunnen laten.

Sinds vandaag ook weer lid geworden van de sportschool: mijn oude vertrouwde sportschool waar ik zo'n twintig jaar geleden lid van ben geworden en waar ik zo'n dertien jaar lid ben geweest. Toen 'vreemd' gegaan, maar na drie jaar sporten bij die vreemdganger - Health City - wegens de vreselijke sfeer daar weg gegaan. En na twee jaar geen sportschool ga je het toch missen. Ik loop dan wel hard, maar dat is het toch niet helemaal. Je mist de rest. Dus volgende week woensdag mijn eerste lesje....



IK GA VERHUIZEN!!!

Ik ga verhuizen. Dames en heren, boeren en buitenlui, lieve lezers: gaan jullie met mij mee? Please, please, please? Ik vervolg ...