Keukens

Gisteren was het werkelijk práchtig buiten! Alle bomen waren wit en het was ijskoud. Jammer dat ik moest werken. 

Gisterenmiddag niet hardgelopen: teveel last van mijn enkel. Ik loop nu door omstandigheden anderhalve week niet (tja, jagen en weekendje Oostende zijn ook leuk en bovendien ook hele dagen buiten) en het gekke is dat ik steeds meer last krijg van mijn blessure (ook wel Posterior Tibial Tendonitis, denk ik toch...). Dus ik loop niet en toch is het pijnlijker. Ik vind dat heel vreemd. Dus heb dat ook gemaild naar een fysio-centrum hier en ik kon  vanmorgen al langs komen. Toch eens horen wat ik wel en vooral wat ik niet moet doen. Het moet natuurlijk niet chronisch worden. Dus nam dan even het zekere voor het onzekere, ondanks dat ik juist door hard te lopen minder pijn heb.

Nog even een korte update van ons huis: wij hebben aan de bouwpromotor nu gevraagd om de stelpost van de keuken uit de aankoopsom te halen en hij is daar wonder boven wonder mee akkoord gegaan. We krijgen nu een credit voor die kosten.

Dan schakel ik direct door en denk ik o jee, nu moeten we dus zelf aan de slag. Wat weer andere aandachtspunten oproept als:

• wat voor keuken gaan we dán installeren?
• wie gaat die keuken plaatsen?
• wanneer gaat de keuken geplaatst worden?

Ik heb natuurlijk wel een soort plaatje in mijn hoofd wat ik makkelijk míjn keuken zou willen noemen: beetje stoer, niet zo strak, niets glimmends, hoeft ook niet high-tech te zijn, maar huiselijk, warm en praktisch.

Zomaar een greep uit keukens van internet afbeeldingen waar ik mij wel thuis in zou kunnen voelen.

Op het internet hebben wij nu een bedrijf gevonden wat Ikea keukens verbouwt. Koak heet het bedrijf. Nu hadden wij toch al het idee om een Ikea keuken te gaan zetten en als dit dan nog eens helemaal aangepast kan worden aan wat wij mooi vinden, is dat helemaal top.

Afhankelijk van waar we voor kiezen is plaatsing óf voor een vakman óf we doen het zelf. Met een Ikea keuken moet het geen probleem zijn. En plaatsing doen we toch pas ná de oplevering. Dan lopen we ook niemand in de weg en er zijn zat alternatieven voor een paar weken zonder keuken. Heb ik toen toch ook moeten verzinnen tijdens mijn eigen keukenverbouwing. De BBQ die nu bij mij boven op het dakterras staat, kan dan naar WO en qua afwassen.... Ach, beetje kamperen is ook niet erg. Als het goed is wordt de woning in de zomer opgeleverd dus dan is het lekker warm buiten.

Dus nu dat van de baan is, de andere trajecten goed opvolgen en afspreken met de bouwpromotor op regelmatige basis op de werf (bouwplaats). Jan kan dat mooi doen op weg naar mij of op weg naar zijn werk. Ik hoef dan niet iedere keer op en neer te rijden. 

De afspraken lopen, wij staan op scherp, de zon schijnt dus laat het maar komen!

Actieve vakanties

Ik wil niet zeggen dat ik in het verkeerde lichaam ben geboren. Ik ben een vrouw en ben tevreden dat ik een vrouw ben, maar mijn interesses zijn verder verre van vrouwelijk. Vroeger toen ik klein was heb ik alle boeken van Arendsoog gelezen, ik gaf niets om poppen of fornuisjes of kinderwagens. Ik speelde met Lego en autootjes. Ik klom in bomen of liep het mais en het tarwe plat. Ik speelde op mijn imaginaire paard dat ik een cowboy was. Ik had (en heb) ook alleen maar vriendjes en bijzonder weinig vriendinnetjes. Ik keek naar series als High Chapparal, Alias Smith & Jones, Star Trek.

Als we langs een messenwinkel liepen in Zwitserland tijdens één van onze vele vakanties met mijn ouders en mijn broertje wilde ik al een mes. Ik keek daar met grote ogen naar en zei dan: ooit. In feite heb ik tot de dag van vandaag nog steeds geen echt mooi mes. Ik heb er wel een gekocht, in Finland in een supermarkt voor 7 euro of zo, en die heb ik nog en die gaat ook overal mee naar toe. Maar echt een mooi mes, die moet er nog komen.

Mijn mes: het bovenste.
Jan z'n mes: die eronder.

Dat zelfde had ik met bergschoenen. Zo trots was ik toen ik eindelijk mijn eerste échte bergschoenen kocht! Ik heb inmiddels al aardig wat versleten, maar ik voel mij in mijn element buiten, met alles wat daarbij hoort. In de bergen, in de koelte, met mijn bergschoenen aan, mijn mes aan mijn riem en mijn rugzak op de rug [zucht].

Ik in Nieuw Zeeland

Dus niet in het verkeerde lichaam maar wel in het verkeerde land geboren! Ik weet niet waar ik dan wel thuis hoor, maar dan zit ik meer te denken aan landen als Canada, Zweden of Noorwegen. Hobby's als boogschieten en western riding - wat ik in het verleden heb gedaan - en mijn tegenwoordige interesses, getuige van een meer avontuurlijk leven.  

Starend in de diepte van de vulkaankrater
(Nieuw-Zeeland 2013)

Op de terugweg de berg af (Nieuw-Zeeland)

Toen ik rond mijn dertigste genoeg had van mijn toenmalig man (ja, dat bestaat...), moest ik andere vakanties bedenken dan die ik tot dan toe had gedaan. Tot dan toe was het met auto en tent naar (meestal) Frankrijk. Daarna was het - omdat ik alleen was - met groepsreizen op kampeer-wandelvakantie. Tenminste, daar koos ik dan voor. Eerste keer Corsica (prachtig, prachtig, prachtig maar zwaar), twee keer Franse Pyreneën, derde keer Spaanse Pyreneën. Toen gingen mijn reizen naar de andere kant van de oceaan, eerst naar Amerika met een kampeerrondreis door nationale parken, daarna met een hotelrondreis naar Canada, toen een hotelrondreis naar Nieuw-Zeeland, en dan op expeditie drie weken naar Canada waar ik Jan heb leren kennen.

Tijdens die behoorlijk zware wandelvakanties liep ik altijd wel behoorlijk te vloeken, maar je voelt je erna zo heerlijk. Zo uitgerust. Zo leeg. Zo vol energie....

We moeten het meer doen, dat actieve. Het is gewoon heerlijk. Het is zo lastig. We vinden zoveel dingen leuk.

Volgend jaar?

Jan en ik - Nootka Trail - Canada - 2004
En mijn mes....

Dromen van vakanties

Het lijkt (en voelt) alweer zo lang geleden: de vakantie. Met weemoed kijk ik er naar terug. Wat rest zijn de herinneringen, de foto's en de restanten van de muggenbulten. Zo'n duikvakantie is heerlijk, maar wat ik 'mis' is het primitieve, het buiten zijn, het wakker worden door vogeltjes, het slapen in een tent. 

Lekker primitief: met 4WD en tent (2008)

Klinkt gek niet? Duiken is een soort verslaving geworden: overal waar ik water zie wil ik er in. Op dit moment plannen wij echt duikvakanties, maar dat neemt niet weg dat ik nog steeds erg graag weer 'op safari' wil met 4WD en tent, of camper (misschien). Het komt er nu niet van, deels vanwege de tijd dat we op vakantie kunnen (in het voorjaar of in het late najaar) en deels vanwege 'So much to do and see, so little time, so little money'. Want ook wij moeten sparen voor onze vakanties.

Ons wel erg luxe onderkomen op St. Maarten
Grand Case Beach Club (2011)

Wat er nog op mijn lijstje staat:

• kampeervakantie in Amerika en/of Canada. Al een paar keer gedaan. Wil het super graag nog een keer.
• nog een keer naar Nieuw-Zeeland. Staat min of meer in de planning. Dat wil zeggen: zijn ervoor aan het sparen.
• nog een keer naar Zweden of Noorwegen. Liefst met auto en tent. Kamperen is daar zó heerlijk!
• een wandelvakantie ergens in Europa.
• nog een keer terug naar Saba en dan meteen naar St. Eustatius.
• nog weer een keer naar Schotland. Kamperen is daar niet zo denderend (luidruchtige Schotten en veel midges (kleine k**mugjes)). De B&B's vind ik dan weer te truttig, dus dan blijft een huisje over eigenlijk.

Ons campertje in Nieuw-Zeeland 

Dus nog genoeg verlangens. Omdat wij geen kinderen hebben, hoeven wij niet persé in het hoogseizoen. Op mijn werk kan ik in feite gaan wanneer ik wil. Jan daarentegen heeft - zeker nu nog - te maken met een planning. Even afhankelijk van waar hij na zijn opleiding terecht komt, is dat misschien ook heel flexibel. Wie weet. 

We hebben nu over een aantal maanden nog een vakantie in de planning en dat wordt wederom een duikvakantie naar een vrij onbekende bestemming: Oman. Die reis zal dan wederom enkel in het teken staan van het duiken en een klein beetje cultuur (want in Oman kom je ook niet elke dag). Je vliegt dan op Dubai dus daar ook heel even neuzen (wij zijn niet zo van die stedentrippers en Dubai is in mijn bevooroordeelde mening niet echt heel bijzonder) en verder zandhappen en eens andere visjes zien dan de Caribische visjes met hopelijk hier en daar een haai of - het summum - een walvishaai. 

Adelaarsrog. Ook mooi - Bonaire 2016 -
Joany Photography

Maar dat duurt nog wel even. Tot die tijd zijn het de HTK (huis-tuin-en-keuken) berichtjes.

Reizen

Reizen. 

Ja, ik reis graag. Of nee, laat ik anders zeggen: ik verruim graag mijn horizon. Het reizen op zich vind ik soms niet zo leuk en dan ligt het er ook nog aan hoe. Vliegen --> noodzakelijk kwaad. Opgepropt in zo'n overvolle cilinder waarin je geen kant op kunt. Auto --> ja, heerlijk. De vakantie begint het moment dat je het tuinhek dicht doet. 

De laatste jaren gaan wij zelden nog met de auto weg. Sinds wij duiken - sinds 2011 - is de wereld ineens een stuk groter geworden en ga je naar bestemmingen die je eerst links liet liggen. Zoals Bonaire. Als je niet duikt en - zoals wij - niet houdt van de hele dag bakken in de zon, ben je snel uitgekeken op Bonaire. Twee weken hooguit, maar dan heb je iedere hoek van het kleine eiland wel gehad. Dan kan je beter naar Griekenland of Spanje en dan is het eten en de sfeer ook nog eens duizend maal beter. 

Spanje - Calella de Palafrugell

Lekker eten in Calella de Palafrugell

Spaanse katers hebben het zoooo zwaar....

Het nadeel van duiken is dat het zo vreselijk verslavend is, dat je iedere vakantie daarop afstemt. En als je dat niet doet, dat je dan toch daar waar je bent gaat kijken óf je er kunt duiken. Al is het maar voor één dag. Heel naar.

Dit jaar zouden we oorspronkelijk naar Amerika gaan. Laatste keer was naar Alaska in 2008. Maar we zijn daarna nog naar Nieuw-Zeeland geweest en in Nieuw-Zeeland hebben we gedoken. Een paar keer. Was wel super. Nieuw-Zeeland is gewoon super.

Roos in de botanische tuin in Christchurch.

 

Nieuw-Zeeland onder water

We houden van rond rijden, kamperen, primitief doen, wandelen, buiten zijn. En zo min mogelijk mensen. Maar door Jan zijn studie gaat Amerika niet door dit jaar. Gaat gewoon niet. Dus gaan we naar Bonaire. Voor de vijfde keer. Bekend terrein maar daarom niet minder aangenaam. En wat minder primitief...