Van daken en vakantie voor je hoofd

Die verdomde hoofdpijn is in feite nog het enige wat blijft hangen na die griep. En een beetje dat volle gevoel achter de ogen. Beetje bij beetje gaat het iedere dag wat beter. Vanmorgen stond ik toch redelijk hoofdpijnvrij op, maar naarmate de dag vordert wordt het toch weer wat erger en moet er weer zo'n blauw pilletje in (nee, niet Viagra, maar Aleve).

En dan nog het gewéldige nieuws: mijn dak is herplakt! De klusser heeft vanmorgen alle rotzooi opgeruimd en mij uitgebreid verteld wat en hoe en dat er een hoop water onder de bitumen laag lag. Bij de buren schijnen hele plassen te liggen onder de tegels van hun dakterras, maar hij heeft het zó geplakt bij mij dat dat water niet naar mijn dak kan lopen. 

Nu is het natuurlijk afwachten of de lekkage in de badkamer echt verholpen is. Toch wil hij dat gaan afwerken en niet wachten op één of andere novemberstorm om te zien of het nu écht verholpen is. 

Vandaag zou ik ook moeten horen of de grendel van mijn geweer een mankement heeft of niet en hopelijk heb ik deze grendel dan vóór vrijdag terug zodat ik vrijdag mijn geweer kan gaan inschieten. En nu goed. Ik heb nog niets gehoord, dus ik wacht het even af.

Ik ben - ook op advies van mijn therapeut - begonnen met oefeningen iedere dag om mijn hoofd leeg te maken. De app die ik ervoor gebruik heet Headspace en ik heb net even de oefening gedaan voor dag 2. Het enige jammere van Headspace is, dat je op een gegeven moment moet gaan betalen. Denk ik. Ik moet nu eerst 10 dagen achter elkaar een oefening doen en dan worden er andere levels 'unlocked' en dan ben ik benieuwd wat er nog meer kan zonder dat je ervoor moet gaan betalen. 

Ik moet zeggen dat het wel lekker is om met je oortjes in te luisteren naar die zachte stem die je vertelt wat je moet doen (in het Engels) en misschien is het echt wel heel erg lekker om gewoon 10 minuten per dag - midden op de dag - even zo'n meditatie te doen.

Je hoeft je leven niet te laten leiden door apps, maar ik moet zeggen dat het soms wel verdomde handig is. 

The Never Ending Story - lekkage

Ik baal. Het is officieel. Ik baal. Waarvan? Van dat k**dak! En dan eigenlijk ook van de aannemer. 

We hebben sinds de verbouwing van de badkamer, november 2014, lekkage bij de ventilatieschacht. Ergens begin dit jaar geloof ik heb ik geopperd om het stuk gips daar weg te halen om te zien waar de lekkage vandaan komt. Die is daardoor een tijd geleden getraceerd. 

Afgelopen week - toen wij in Duitsland waren - is de aannemer met de dakdekker het dak op geweest en constateerde een slecht geplakt dak. Ik heb mijn volledige dak ergens zo'n twintig jaar geleden laten herstellen door Kroon Techniek. Ik heb daar destijds elfduizend gulden voor moeten neerleggen.

Nu blijkt dat het plastic nog aan de onderkant van de bitumenlaag zit, dus is nooit goed geplakt (zegt de man die het weten kan). Dat het niet goed gedaan was bleek natuurlijk al eerder aan de scheiding tussen de loodslip en de muur van de buren. 

Goed. Maakt niet uit. Het is twintig jaar geleden en ik heb eigenlijk nooit ergens last van gehad. Nu na de verbouwing dus wel. 

Maar krijg ik net een mail van mijn buren dat de isolatieplaten van het dak zijn gewaaid! Dus ik concludeer daar uit dat de dakdekker en de aannemer de platen niet op de juiste manier hebben terug gelegd, maar gewoon los hebben laten liggen. Nou vraag ik je! Is het tijd om uit mijn dak te gaan (leuke woordspeling trouwens)?

Na de zomervakantie wordt mijn dak opnieuw gedaan. Hopelijk ben ik - na twee jaar sukkelen - vóór de winter van die ellende verlost...

Overal water onder de bitumenlaag....

Rare dromen

Ik heb vannacht zó raar gedroomd! En het gekke van dromen is altijd dat je ze nooit goed kunt navertellen laat staan opschrijven. Wat ik wel weet is dat ik bijna verbaasd wakker werd en dacht: oef, gelukkig maar een droom. Ging over dat de aarde verging, met een hele grote donkere schokwolk - of zoiets - en dat we allemaal op die fatale golf zaten te wachten, en dat dan op het laatste moment die golf toch niet zo erg bleek als werd gezegd....Heel beklemmend.

Afijn. Wazig as ever. Dan nog een droom over een kat die ik op mijn arm had en die in de loop van die droom soort van veranderde in een baby of het was een kat met een babygezicht... Hoe kóm je erop...

Misschien moet ik geen 8,5 kilometer meer hardlopen, als ik er zo vreemd van ga dromen. Wel lekker gelopen trouwens, dit keer weer zonder foto's onderweg. Echt me geconcentreerd op het lopen. Had natuurlijk absoluut geen zin, maar het is net of ik word overgenomen want thuis loop ik direct naar boven en begin me om te kleden en voor ik het weet sta ik in het park en druk ik op 'Start Vrije Training' - ik loop met Runkeeper - omdat ik van te voren me zelf niet wil vastpinnen op een afstand. En als ik dan 1 kilometer in de benen heb dan denk ik: o ja, als ik dan zo-en-zo loop dan kom ik langs daar-en-daar en dan heb ik denk ik wel zo'n beetje 7 km of zo... Want ik vind het niet zo heel leuk om bijvoorbeeld twee keer een rondje te lopen van 4 kilometer. Ik loop liever één rondje van 8 km. Kan ik ook niet terug krabbelen...

Het was natuurlijk wel prachtig prachtig weer! Wel een wat stevige oostenwind maar vond die niet hinderlijk.

Het afwerken van de gevel staat momenteel even stil. Ze waren zaterdag nog wel bezig geweest, maar meer met de buren, niet bij mij. Er moet bij mij nog een rand van een meter ongeveer gevoegd worden. Snap niet waarom ze niet verder gaan.

Nog wel even staan praten met de baas van dat voegbedrijf. Blijkt een Irakees te zijn die al sinds 1998 in Nederland woont. Gevlucht vanwege de oorlog. Hoe werelds kun je zijn: ik had nog nooit gesproken met iemand die gevlucht was of überhaupt iemand uit Irak. Je komt er gewoon niet mee in aanraking. Aardige vent, bewondering voor zo'n man. Toch een eigen bedrijf. En dan ook nog commentaar hebben op de hedendaagse vluchtelingen. Hij was blij dat hij nog leefde: de nieuwe vluchtelingen klagen als er geen wifi is.

Hardlopen en gevelrenovatie

En gisterenmiddag weer heerlijk hardgelopen.

Ze zijn flink bezig met snoeien

Immer Gerade Aus

Sleedoorn bloeit

Weidse vergezichten

Toch eventjes gisterenmiddig 8,5 km gelopen in exact één uur. En het ging zowaar best lekker, maar nog altijd niet 'vanzelf'. 's Avonds érg stram. Thuis zijn ze bezig met de gevel. De firma Zakhole uit Hillegom gaat onze gevels - van mij en van de buren - renoveren. Is ook wel dringend nodig: de voegen vallen er zowat uit.

De gevel met de wingerd.

Stellages voor mijn slaapkamerraam

Huis in de steigers. Voegen al uitgeslepen

Het moet eerst een troep worden..

Gelukkig beginnen ze niet om zeven uur 's morgens. Ik was laat vanmorgen - kwam m'n bed niet uit - dus net bij het maken van m'n smoothie zag ik beweging en net toen ik de deur uit ging begon de herrie weer. In een zware sneeuwbui op weg naar kantoor.

Op zulke momenten ben je blij dat je uit huis kan en lekker achter je buro in het zonnetje kunt zitten met een bak koffie en een koekje.

Ik moet zeggen: ze ruimen 's avonds alle stof keurig op - voor zover mogelijk natuurlijk. Maar alle ramen en roosters heb ik stijf dicht. Zal toch nog wel de nodige stof binnen geven vrees ik. Dat hou je gewoon niet tegen. Afijn. Als je haar maar goed zit...

Waterig weekend

Zo'n verwaterd weekend heb je toch niet vaak. Gelukkig maar. Want ik vond er niet veel aan. Vrijdag heeft het 12mm geregend - ik heb sinds kort een regenmeter - met dito lekkage tot gevolg. Er stond wel anderhalve centimeter water in de teil en het water kwam nu ook door het gips heen. Ik zei nog tegen mijn mannetje: 'Het lijkt mij nog het beste om het plafond eruit te halen zodat je kunt zien waar de lekkage vandaan komt'. Want nu komt het water er op één punt uit maar het kan wel van heel ergens anders vandaan komen. Ik zit er ook niet op te wachten natuurlijk - een deel van het plafond eruit - maar als daarmee de oorzaak kan worden opgespoord moet het maar. 

Dus net was de aannemer bij mij op kantoor - hij is hier voor ons ook druk bezig - en hij kwam met hetzelfde plan. 'Goed plan?' Nou.... niet zo enthousiast....Weer rotzooi straks...

Vanavond gaat het regenen en nu hoop ik dan maar dat er iets te zien is.

Afgelopen zaterdag zijn mijn mannetje en ik naar het restaurant Yamazato geweest. Effe lunchen. Klinkt weer lekker decadent, want 'effe lunchen' doe je niet in een Michelinster restaurant. Dus wij met het openbaar vervoer naar Amsterdam, uitstappen bij de RAI en dan te voet door de Scheldestraat naar het Okura. Was voor mij een eeuwigheid geleden dat ik daar heb gelopen.

De - nu wat grauwe - tuin bij Yamazato

Het Okura is natuurlijk een prachthotel met een grote marmeren entree en zo'n mannetje die iedereen opvangt. Het Yamazato restaurant zit links achter in de hal. Daar wordt je ontvangen door Japanse dames in traditionele kledij. Ik heb mij nog nooit erg verdiept in de betekenis van deze kledij, maar het ziet er allemaal fraai uit. Die voetjes in die witte sokjes en die slippertjes...

Omdat ik ook niets weet van Japans eten, of toch erg weinig, zijn we maar heel veilig voor het menu gegaan. We hebben wel een paar keer gegeten bij Tanuki in Amstelveen, maar dat is meer een eetcafé (maar het eten is er wel super lekker!). En ik moet zeggen: de gerechten daar zijn niet te vergelijken met wat je in Yamazato krijgt. Het was allemaal erg smakelijk. Niet veel, maar ja: een lunch. Je gaat niet zo verzadigd van tafel als na een Teppanyaki maaltijd. Ik vind het überhaupt al zalig om met stokjes te eten. Op één of andere manier geniet je daardoor meer van je eten.

Afijn, tegen vier uur waren we weer buiten en zijn we weer naar huis gereden met trein en bus. 's Avonds nog wel een bord verse groentensoep gegeten, gemaakt van verse schenkels (de avond van te voren gemaakt) en verse groenten. Lekker.

Station RAI

Sprinter

Zondag weer hardgelopen, dit keer vanuit huis. Ik wilde vijf kilometer, maar ja, ik ken mezelf, was ik er bijna, zie ik 5,61 km en dan denk ik: maar even vol maken naar de 6. En dat heb ik dan maar gedaan. Het ging weer wat moeizaam, maar achteraf gezien beter dan de keer ervoor en dat merkte ik aan mijn hersteltijd. Ook bijna geen hoofdpijn die dag (beetje...). 

En met een pace van 7 niet eens slecht. De rest van de zondag hebben we wat lopen lummelen. Ik wilde eigenlijk wel een beetje de tuin opruimen, maar het bleef maar regenen. Dan kan je weinig doen. Vandaag zag ik mijn tuin bij daglicht en ja, ik moet er echt wat aan gaan doen. Alles ziet groen. En dan niet van de blaadjes maar van de aanslag. Maar ik denk dat alles groen is uitgeslagen nu met zoveel regen. 

Vandaag was ik even thuis om te kijken wat reiniging van mijn gevel mij gaat kosten (vandaar dat ik mijn tuin bij daglicht zag). Nou ja reinigen. Ik denk dat het meer renoveren zal zijn: oude voegen eruit, chemisch reinigen en weer voegen. Gaat wel wat kosten vrees ik. Mijn buren laten het dan ook doen, alleen bij hun is de voeg goed omdat deze een jaar of acht geleden opnieuw is gedaan. En dat was ook voor mij de aanleiding om er zelf even naar te laten kijken, hoewel het niet in de (financiële) planning ligt. Mijn wingerd zal er helaas aan moeten geloven ... [snik] want dat schijnt toch echt niet goed te zijn voor je gevel. Helaas. Dus ik hoop dat het 'meevalt' want ik krijg er dan wel weer een pracht van een gevel voor terug...

Van diepvriezers en keukens

Wat een heerlijke dag was het gisteren! Wat jammer dat ik daar zo weinig van heb meegekregen dan enkel in de zon achter glas zitten achter mijn buro op mijn werk. Ik had misschien beter gisteren kunnen hardlopen dan woensdag in de regen. Maar in de regen lopen vind ik niet zo erg.

Vandaag is het weer grijs met een nogal onstuimig weekend in het vooruitzicht. Hetgeen voor mij ook betekent: lekkage.  Vooral voor vannacht ziet het er erg nat uit zag ik op buienradar.

Dan zag het er gisterenmorgen een stuk beter uit.

Gisteren toen ik thuis kwam ben ik op expeditie geweest in onze vrieskist. Ik had kip nodig - die vond ik snel genoeg - en soepvlees. En voor dat laatste heb ik de hele kist moeten leeghalen omdat ik deze niet kon vinden. En dan hebben we nog niet eens zo'n hele grote diepvries, maar er zit nog zoveel vlees in, dat wij dringend veel moeten eten uit de vriezer. Bouillon, erwtensoep, botten.... Alles weliswaar keurig in dozen en als soort bij elkaar maar .... veel! Dat is het nadeel van een kist boven een kast maar een vrieskast is zo klein met die lades. Die nemen ook een hoop plek in beslag. En onder mijn koelkast in de keuken heb ik nog drie vrieslades, maar die zijn voornamelijk voor restjes. Daar zitten ook ijsblokjes in, zakjes currypasta en allemaal van dat soort klein grut. 

Dit weekend gaat er een kip uit, twee schenkels (soepvlees)en runderstoofvlees. De kip komt bij natuurvlees.nl vandaan. De schenkels en het stoofvlees uit Kraggenburg bij een boer die ook Schotse Hooglanders heeft. 

Volgende keer maar weer eens hert eten... 

Even tijd voor een foto uit de oude doos: mijn keuken vroeger.

Hieronder de keuken in 2007, na de eerste verbouwing

En hieronder de keuken in juli 2015, na de tweede grote verbouwing

Hardnekkige verkoudheid

Ik loop nu al vanaf 31 december te modderen met een hartnekkige verkoudheid. Eerst kwam de keelpijn, toen wat laf gehoest, daarna het niezen en de snotneus, dan de verstopte bijholtes met bijbehorende hoofdpijn, gevolgd door het taaie slijm wat in je keel blijft steken, en nu het soort van loskomen van het slijm met in mijn geval kou op mijn stembanden, dus schor met een 'volle krop'. Zo voelt dat ook. Ben niet ziek genoeg om thuis te blijven, dus maak ik mezelf nuttig op kantoor. In het zonnetje. Dat is dan wel lekker.

Het zal vanzelf wel weer overgaan. Ik voel me dan ook niet echt heel rot, wel heel moe. 

Zondagmorgen heb ik dan ook wel weer een rondje hardgelopen, wat misschien achteraf gezien niet echt een super goed idee was, maar je weet dat pas als je gelopen hebt. Zoals ik al vaker heb gezegd laat ik mij door weinig dingen tegen houden om niet te gaan lopen. Hoofdpijn, vermoeidheid of verkouden horen daar niet eens bij. Het lopen ging op zich wel, maar niet echt denderend. Misschien dat het daardoor daarna op mijn keel sloeg.

's Middags had ik een nieuwjaarsreceptie van de jachtsoos waar ik sinds kort bij zit. Dit was pas mijn tweede keer dat ik er was dus ik ken nog niet zoveel mensen. Ik ben op deze sociëteit geïntroduceerd door mijn vriendin die ik al járen ken en nu ineens weer meer zie omdat ik jaag. Gek hoe het soms kan gaan... Netwerken is niet helemaal mijn ding, maar het is voor het goede doel: kijken of ik voor Jan nog een gasthouderschap kan krijgen zodat hij ook zijn jachtakte kan aanvragen. Helaas lijkt niemand daar erg happig op te zijn om dat af te geven. Ik geef de moed niet op en hoop dat iemand hem dit gunt zodat hij mee kan jagen als ik uitgenodigd wordt. Niet dat dat nu niet kan: hij is al eens meegeweest en dan loopt hij gewoon mee. Eind februari gaan we misschien weer 'op de vossen' en dan is hij drijver - en heeft het lekker warm - en ik ben een 'geweer' - en ik heb het dan koud...Dat is het 'lot' van een jager... Haha.

Zaterdag zijn wij verder gegaan met de boekenplanken boven het trapgat. Of we: Jan eigenlijk meer. Eerst hout halen bij Fixet. Daar word je tenminste nog goed geholpen en zagen ze alles voor je in de afmetingen die jij wilt. De boekenplanken zijn nu af en mijn boeken kunnen terug. Eindelijk. Hoewel ik niet dagelijks in een boek kijk, mis ik ze toch af en toe. Zeker mijn kruidenboeken. 

Boekenkast van steigerbuis boven trapgat

Het moet eerst weer een rotzooi worden...

Zondag zijn wij begonnen met het schilderen van de planken in de keuken. De keuken staat nu meer dan een jaar en de planken waren nog steeds onafgewerkt MDF. Nu zijn ze mooi wit. Kost altijd even wat inzet, moeite en rommel, maar het resultaat tovert altijd een glimlach om mijn mond. Iedere keer iets doen en dan zo langzamerhand wordt het nog eens wat.


Gisteren - maandag - was ik vrij en zijn we naar Biddinghuizen gereden om mijn nieuwe kogelbuks in te schieten. Deze buks had ik op de terugweg van Oostende opgehaald en moest nog ingeschoten worden. Er staat een mooi Leica Magnus 1.8-12x50 op, maar zo'n pracht van een richtkijker heeft niet veel nut als deze niet is afgesteld. Voor leken betekent dit dat als ik het kruis wat je ziet als je door de richtkijker heen kijkt op een object zet, ik er ook vanuit moet kunnen gaan dat ik het object ook op dát punt tref. Dus schiet je het wapen in op 100m. De richtkijker wordt dan afgesteld op het punt waar de baan die de kogel maakt het punt van je richtkijker kruist. Je kunt er dan genoegelijk vanuit gaan dat als je object op 100m van je af staat, je het raakt als het kruis van je richtkijker op dat object staat. 

Docter richtkijker

Met dat inschieten had ik wel wat meer 'last' van de terugslag. Ik had dat in het veld nauwelijks in de gaten, maar nu voelde ik dat toch wel. Misschien dat de positie een rol speelt: met inschieten zit je en in het veld - bij een drukjacht tenminste - sta je. Bovendien had ik met de drukjacht een Docter drijfjachtkijker (red dot) erop. Die zijn een stuk kleiner (en lichter!). Het kostte mij ook elf kogels om in te schieten. Ik had gelukkig speciaal daarvoor goedkopere munitie gekocht, maar toch.

Na het inschieten hebben we nog even een rondje hagel gedaan. De dwarsen gingen wonderbaarlijk wel heel erg goed dit keer. Bijna allemaal raak! Hoe is het mogelijk. En de duiven daarvoor gingen juist een stuk slechter. Afijn. We moeten dit meer doen. Misschien een stimulans om een Hubertus insigne te halen. Houd je skills wel op peil natuurlijk en zo gebruik je je wapens ook nog eens.

Daarna nog even langs mijn moeder en dan weer naar huis. En ... er vroeg in....

Een vol weekend

Hoera! Het is weer maandag!

Zou ze het menen? Het is überhaupt niet zo'n goed idee om te bloggen op maandagmorgen terwijl ik mijn koffie nog niet eens heb gehad.

En ik heb dan nog wel een lang weekend gehad. Want vrijdag was ik vrij. Ik had vrij genomen omdat ik om half twaalf naar de tandarts moest omdat er een kroon is afgebrokkeld. Daar was niet veel meer van over. Daar moet dus een nieuwe kroon op. Toen dacht ik, waarom niet de hele dag vrij, dan kan ik op mijn gemak boodschappen doen en even gewoon thuis zijn.

O jongens. Heerlijk dat zonnetje! Dáár word ik nu vrolijk(er) van! Ondanks dat-ie laag staat, schijnt-ie heerlijk mijn kamer in. Als je dan thuis bent en de zon schijnt zo door de ramen, zie je pas dat er dringend gezeemd moet worden! Er is nog hier en daar wat (verbouw)stof en -resten die nog niet zijn opgeruimd. Zo af en toe kom ik weer iets tegen - zoals bijvoorbeeld schoenen die al die tijd in een schoenenkast hebben gestaan en nu wit zijn van het stof - maar langzaamaan wordt het allemaal schoon.

Afijn. Vrijdag dus even naar de tandarts - waarvoor ik overigens vandaag voor moet terugkomen - dan even naar de markt, maar ik was al niet meer vrolijk - alsof ik dat al was die dag! (hormonen!) - dus met een volle en vooral zware tas achterop de fiets weer naar huis. Dat fietsen is dan wel weer heerlijk in die koude! Daar fleur ik toch altijd weer van op. Thuis even broodje eten en dan nog even naar een kleiner winkelcentrum, was nog wat kleine dingen vergeten en dan is zo'n dag alweer snel voorbij. Ik had die dag ook de trap eens goed geboend en die zag er alweer een stuk beter uit.

Mijn nieuwe combi...

Zaterdag hebben we eerst gewacht op BobShop.nl met mijn nieuwe wasdroger en -machine en vriezer. Was keurig netjes gebeld wanneer ze bij mij zouden zijn en ze waren met twee en ze namen de oude apparaten mee terug. Hoppa! Weg ermee. De wasmachine hadden ze meteen aangezet op een soort spoelprogramma en 's middags heb ik er mijn eerste was in gedraaid. Het is even wennen aan het geluid wat-ie maakt: bij het centrifugeren lijkt het alsof hij zo kan opstijgen. Beetje turbo-jet herrie. 

De vriezer staat nog onaangesloten in de berging, omdat we nog geen eten hebben om erin te doen. Dat moet allemaal nog komen. Meestal bestellen wij in grote hoeveelheden zoals een half (of heel) biologisch lam, een ree, of een kilo of tien Schotse Hooglander. Wij zijn heel selectief met wát voor vlees wij bestellen en het is dan ineens wel een uitgaaf, maar uiteindelijk zijn we goedkoper uit en weet ik ook precies waar het eten vandaan komt. Hopelijk nog eens een keer dat ons eigen (geschoten) vlees erin komt! Dat zou wat zijn. Aanstaande zaterdag onze eerste jachtles!!! Spannend!!!

Na de HH-apparatuur kwam dan ook nog TNT met een nieuwe HD-tuner voor de Interactieve TV van KPN. Ik had vrijdag op hun facebookpagina gemeld dat ik mijn Motorola tuner wel twee keer per week moest resetten en dat-ie enorm traag was geworden met de nieuwe interface en ik kreeg als antwoord dat ik een nieuwe HD tuner kon krijgen, of ik even met telefoonnummer nog wilde doorgeven. En hoppa, de volgende morgen, keurig op tijd weer, de man met het nieuwe bakkie. Moest wel het oude bakkie mee terug geven. Het enige wat ik nieuw moest kopen wat een kabel voor de aansluiting op onze versterker. En hij deed het direct en is echt een verademing: stukken en stukken sneller. Pluim voor KPN hoor. Ik snap überhaupt al niet waarom iedereen zo'n moeite heeft met KPN: ik heb nooit problemen met ze. En als ze er al zijn, worden ze altijd keurig opgelost. 

Boekenplanken van Indeo Interieur

Dan alle puin wat nog in de tuin stond beetje op maat gemaakt - het was vooral hout en oude isolatieplaten en wat ferro-materiaal - zodat het in mijn Tuppertrutje 107 past en naar de vuilstort gereden. Het kan maar weg zijn. Alle rotzooi is nu weg. Er staan alleen nog twee kruiwagens van de aannemer. Mogen van mij ook weg, hoor.

En zaterdag heeft Jan de planken in de keuken opgehangen die wij alweer geruime tijd geleden hadden besteld bij Indeo Interieur Eindhoven. Kost wat maar dan heb je ook wel erg mooi afgewerkte planken die nog wel geschilderd moeten worden. Onze keukenmonteur had destijds gezegd dat de planken van Ikea de beste waren, maar dat betwijfel ik ten zeerste! Deze planken zijn tot in de puntjes afgewerkt met een hele stevige stalen ophangconstructie met bouten en een mal bijgeleverd. Toppie!

Zaterdag heb ik dan 's middags een liter of tien erwtensoep gemaakt én ook de reepeper. Jan is naar de kapper geweest, heeft nog wat kleine dingen meegenomen als brood en 's avonds hebben we lekker reepeper gegeten met aardappelkroketjes (helaas geen verse) en stoofperen. 

Zondagmorgen zijn we gaan hardlopen, maar het ging niet echt lekker bij mij. Ik had al hoofdpijn bij het wakker worden en ik voelde mij wat stijf bij mijn linkerschouderblad. Bovendien zijn mijn 'jongens' weer enorm pijnlijk en gespannen en ik had daar last van tijdens het lopen. Het was fris, met een fors windje, maar toch iets meer dan vijf kilometer gelopen op een voor mijn doen nog wat traag tempo (7.14 pace in plaats van gebruikelijk 7). Maar dat is niet zo belangrijk, het gaat erom dat je nog lekker loopt. Ik vind het alleen wat vervelend voor Jan, omdat hij zo enorm zijn tempo moet aanpassen aan dat van mij, maar natuurlijk wel enorm lief.

Zondag natuurlijk heerlijk ontbeten met scrambled eggs (zo lekker!) en dan daarna even naar de Gamma. Wat kleine afwerk dingen gekocht en toch weer meer dan honderd euro kwijt :-( maar dan heb ik zo'n douche ding waar je shampoo en je zeep in kan staan, en we hebben in die enorm handige kast tóch latjes gemonteerd voor de schappen zodat er niets uit kan vallen.

Afbrokkelende kroon

Wellicht al eens eerder geschreven dat ik in 2013 mijn zorgverzekering flink heb versobert. Ik ben van het compleet uitgebreide pakket van aanvullende verzekeringen helemaal terug gestapt naar de basisverzekering plus één aanvullend pakket. Daarbij heb ik mijn eigen risico opgeschroefd naar achthonderdvijftig euro. Dat alles bij elkaar scheelde mij zeventig euro premie per maand. Nu ben ik wel zo slim geweest om die zeventig euro iedere maand apart te zetten, in een apart spaardoel. Dat heeft een aardig potje opgeleverd. Helaas heb ik vanaf juni niet meer gespaard naar dat doel vanwege mijn verbouwing, maar zodra ik die kosten heb gehad, gaan we daar weer lekker mee aan de slag.

Het enige is nu dat ik een kies heb die langzaamaan afbrokkelt. En volgens mij is dat een kroon. Dus zal daar een nieuwe kroon op moeten komen. Daar gaat mijn potje! Vorige week vrijdag ben ik naar de tandarts geweest voor controle en 's avonds brak er gewoon een stuk af van die kies. En vanavond een tweede stuk. Er blijft niet veel van over, van die kies.

Gelukkig heb ik nu een afspraak voor morgen, maar ik weet in feite wel wat er gaat gebeuren. Het is niet anders...Maar het neemt niet weg dat ik er van baal.

Vandaag dan mijn wasmachine, droger en vriezer bij een ander bedrijf besteld dan waar ik hem in eerste instantie had besteld, omdat ik maar niets hoorde van de persoon. En ik wil mijn apparatuur toch graag nu eindelijk eens hebben. Dus heb ik het nu besteld bij de Bobshop.nl en ik heb nu de apparatuur die ik in eerste instantie ook wilde hebben. En ik ben nog goedkoper uit ook. Nog een pluspunt: ze bezorgen ook op zaterdag en dat is wel zo prettig. Hoef ik niet naar huis te komen en bovendien is Jan er dan en kunnen we alles goed op z'n plaats zetten en direct testen. Dus ik heb daar wel zin in. Dan nemen ze meteen die oude meuk weg en kan ik weer 'vrij' kijken en m'n tuintje weer een beetje fatsoeneren.

De aannemer heeft inmiddels wat van zijn materiaal wat hier nog stond meegenomen maar zijn twee kruiwagens - die het meest in de weg staan - zijn er nog. Nou ja, misschien even een ritje naar de vuilstort zaterdag als daar gelegenheid voor is. Je kunt het maar kwijt zijn.

De verbouwing en de afwerking

En weer tijd voor de geneugten des levens..

Afgelopen weekend was onze eerste weekend thuis na lange tijd. Vrijdag heb ik eerst de boodschappen gehaald voor dat weekend wat gevuld was met veel lamsvlees omdat a. dit op moet en b. de vriezer leeg moet. Dus drie dagen lang vlees, te beginnen met lamskarbonaadjes op vrijdag, lamsgehakt in de moussake op zaterdag en lamsshoarma met frietjes op zondag. Normaal gesproken eten wij niet elke dag vlees, maar nu 'moest' het even.

Alle boodschappen halen voor het weekend op vrijdag vind ik prettig want dan hoef je de zaterdag er niet nog eens tussenuit en dat geeft mij altijd veel rust. Boodschappen doen vind ik niet leuk om te doen met al die chagrijnige en haastige mede-boodschappers. Afgelopen vrijdag zat ik nog een beetje met mijn hoofd in de Antilliaanse wolken, dus dan maakte ik me daar minder druk over. Het gebruikelijke kopje koffie wat we meestal nemen bij Barista als we samen boodschappen doen, ben ik totaal vergeten. Komt wel weer.

Zaterdag eerst een was gedraaid in mijn buiten-wasstation en daarna heeft Jan de hoek in de badkamer waar de nieuwe wasmachine en -droger komen te staan eerst in de voorzeik gezet, en later gewit. Als het goed is komt daar komende week nieuwe apparatuur. De rest van de badkamer komt nog wel. Hij heeft ook alle tegels schoon gemaakt wat nog een rotklus is en waarvoor ik speciaal product had gekocht. Ze zien er nu mooi schoon uit.

In de tijd dat Jan in de badkamer bezig was, ben ik begonnen met het herindelen van (wat er nog over is van) de schuur. De vriezer staat nu in een vrij donker hoekje en dat met mijn steeds slechter wordend gezichtsvermogen (lees: heb een leesbril) is het al een hele opgaaf om met slecht licht in een donker hoekje de etiketten op de stijf ingevroren en dus onherkenbare vleesproducten te lezen. Zelfs met leesbril op valt het haast niet te lezen. Dus komt de nieuwe energiezuinige vrieskist in de hoek onder het raam te staan. Alle rotzooi dus uit de schuur en met de meest mogelijke doordachtheid weer ingeruimd en daarbij alles wat we niet meer nodig hebben weggegooid. Het ziet er nu een stuk beter en toegankelijker uit. Meteen een nieuwe lamp erin gemaakt met een goede verlichting en dan komt later een betegelde vloer om het dan compleet af te maken. 
De oude vriezer is leeg gehaald en staat inmiddels al buiten, in afwachting om meegenomen en gerecycled te worden.

Dan nog even de troep die nog in de tuin staat - een hele stapel isolatiemateriaal - netjes op elkaar gestapeld en de twee kruiwagens van onze meneer De Aannemer aan de kant gezet, en nu maar hopen dat hij deze snel komt ophalen, want zo groot is ons landgoed niet. 

Zondagmorgen in de kille ochtendmist hardgelopen. Dat ging matig: mijn snelheid was nog niet je-van-dat, maar dat komt wel weer en is ook niet zo belangrijk. 's Middags nog even naar de Ikea geweest. Geen goed idee. Niet doen op zondag.... Bovendien waar we voor gingen was toch eigenlijk allemaal brol. Bij de Gamma hebben ze beter spul - accessoires voor de badkamer - maar dat kost dan direct ook wel drie keer zo veel. Bij de Ikea dan toch twee handdoekenrekken gekocht die Jan aan de zijkant van het badkamermeubel heeft geschroefd. Voor de overige accessoires ga ik op mijn gemak rondkijken en proberen daar wat creatief mee om te gaan. Het is allemaal al duur zat.

Weer thuis

En inmiddels alweer meer dan een week terug in het heerlijk koude Nederland, in een verbouwd huis, met slechts nog herinneringen en foto's van onze heerlijke twee weken op Bonaire. Ik heb nu in totaal 171 (nog niet) gelogde duiken waarvan een paar zelfs van anderhalf uur! 

Wat hebben we nog meegemaakt....

We hebben nog de illusive frog fish gezien bij Yellow Submarine. Toen we daar het water in gingen kwamen we onder water een 'bekende' tegen die ons gebaarde waar het beest zat en we vonden hem zowaar. Dat beestje is dus maar zo'n acht centimeter groot, gelukkig wel geel en we hadden het al eerder gezien bij onze vorige duiken op Bonaire het jaar ervoor, dus dan weet je een beetje waar je naar moet kijken. Er stond nu een behoorlijke stroming - die kwam zomaar ineens plotseling opzetten - en het was best lastig om op je plek te blijven. Ook voor de frog fish. Die moest zich goed schrap zetten om niet van z'n plek te worden wegge'blazen'. We hebben wel een paar erg mooie foto's kunnen maken met onze nieuwe 45-mm lens.

Het was wel wat aanmodderen, zeker in het begin, met dit objectief: de Panasonic Leica Elmarit 45mm/2.8. Deze hebben we tweedehands aangeschaft via Onderwaterhuis.nl voor op onze Olympus PEN EP-L 3. We hadden de standaard meegeleverde lens, maar we kwamen toch wat licht tekort bij het fotograferen, dus hebben we deze aangeschaft. En daar moesten we - met name Jan - wel aan wennen, want met dit objectief kan je niet in- en uitzoomen (vast brandpunt) en het heeft een zeer kort scherptediepteveld. Maar uiteindelijk zijn de foto's, zeker die die later in de vakantie zijn gemaakt, wel een stuk mooier en scherper. We zijn ook wat selectiever geworden in het maken van de foto's alhoewel je dat niet zou zeggen als je het aantal ziet. Een paar komen zeker in aanmerking om uit te vergroten en op te hangen.

Afijn. Wat hebben wij nog meer gezien tijdens onze duiken...De Adelaarsrog dus, veel schildpadden. Niet alleen de Hawksbill maar ook de Groene Schildpad en nog van heel dichtbij ook. Natuurlijk de Squit (pijlinktvissen) die zo heerlijk nieuwsgierig zijn. Enorm grote langoesten, vrij weinig overigens omdat de locals ze vangen en opeten evenals de Grote Kroonslak (of koningin schelp) die we vroeger veel meer zagen dan nu. Ook tamelijk veel Koraalduivels (Lionfish) gezien die invasief zijn en bejaagd mogen worden. We hebben daar een Lionfish Burger gegeten, die erg lekker was. 

We moeten allebei nog onze duiken loggen en naarmate je meer duikt, word je daar steeds lakser in. Toch blijf ik het wel leuk vinden hoevéél duiken je uiteindelijk al hebt gedaan. Wat je hebt gezien of wat je aanhad is inmiddels wel bekend, hoewel het altijd wel leuk is om terug te lezen. Dus we moeten er nog een keer voor gaan zitten om onze computer uit te lezen en op te schrijven en dan komen de herinneringen ook weer vanzelf terug.

De eerste week thuis was erg hectisch. Ik heb niet alleen tamelijk veel last van jetlag, maar had de donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag jongstleden ook nog eens een 'drukke' agenda, zodat ik afgelopen maandag eindelijk zoiets had van hè hè....Eindelijk eens wat tijd voor jezelf. Ik heb mijn huis nog nauwelijks bij daglicht gezien en we zijn ook nog niet begonnen met het afwerken van mijn huis want DE VERBOUWING IS GEDAAN!! De grote werken zijn voorbij. Geen vreemd volk meer over de vloer, geen last meer van stof, maar 'genieten' van de aangebrachte vernieuwingen.

De nieuwe badkamer, nog niet
helemaal afgewerkt.

De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik gisteren de 'eindafrekening' kreeg van de aannemer en ik kan je zeggen dat ik daar niet al te best van heb geslapen. Maar overal zijn oplossingen voor en ik moet maar zo denken dat ik er wel wat moois voor terug heb en dat ik over een jaar er waarschijnlijk heel anders tegen aan kijk, zonder buikpijn. Hoop ik toch.

En alweer anderhalve week aan het werk en vandaag ga ik dan eindelijk weer eens een poging wagen om een rondje te hardlopen. Ik kan toch geen hele enden lopen, want het is relatief vroeg donker, maar vijf kilometer zou er theoretisch gezien wel in kunnen zitten. 

Het gewone leven is weer begonnen....

Herfst in Nederland

Over zo'n zeven weken is het kerst. Je zou het niet zeggen als je naar buiten kijkt, het zonnetje voelt en de blauwe lucht ziet. Een graadje of achttien vandaag. Een goed begin van een paar maanden donkerte, want de wintertijd - zeg maar de oorspronkelijke tijd - is weer ingegaan. Het heeft voor mij slechts één voordeel, dat de eerste zondag een uurtje langer duurt. Maar verder vind ik het maar niets dat als ik straks naar huis rij, het weer bijna donker is en dat ik dan wat verder de winter in me moet haasten om nog met daglicht te kunnen hardlopen.

Ondanks dat het nog zo ver weg lijkt, ben ik toch al aan het kijken hoe we de kerstdagen gaan invullen. Omdat wij dit jaar hadden gepland om wat weken in Oostende te zijn en daar niets van is gekomen, is dat een mooie tijd en gelegenheid ons daarheen te begeven. Kunnen we ook wat tijd en aandacht daar aan het huis - en de familie - besteden. Helaas hadden we de verbouwing bij mij thuis, wat veel meer tijd in beslag heeft genomen dan ik oorspronkelijk voor ogen had. Al met al duurt dat al gewoon heel 2014. Maar als het goed is, is dat met zo'n drie weken voorbij en kunnen we eindelijk weer 'verder met ons leven'. 

Afgelopen weekend een heerlijke herfstweekend in ons buitenverblijf en weer heel veel damherten gezien. Mijn moeder was vanaf vrijdagnamiddag over, dus voor haar ook weer een klein beetje vakantie na haar reisje langs de Moezel van een paar weken terug. Nu kon het, want in dit huisje heb ik een kamertje extra en dat geeft ons de mogelijkheid iemand uit te nodigen natuurlijk. 

De rotzooi buiten...

Zaterdag ben ik nog even bij mij thuis geweest waar we een vieze plek in de slaapkamer hebben schoon gemaakt. Deze was ontstaan bij werkzaamheden bij de radiatorleidingen, waardoor de hele muur zwart was. Moet te zijner tijd dus ook maar een nieuw laagje verf krijgen. Zo blijf je bezig.... Nog even rustig gekeken hoe ver het nu gevorderd was en op mijn tanden bijten om de rotzooi buiten nog even te negeren. Grrrr! Mijn handen jeuken dan wel hoor. Dan een geluk dat het herfst is, want er ligt ook nog het één en ander IN de tuin, op mijn plantjes, maar dat is nu gelukkig niet zo heel erg. Dat groeit volgend jaar wel weer op. 

Je wilt niet weten hoe ik er naar uit kijk om weer mijn huis terug te hebben straks! En ik hoop dat dat toch ruim vóór de kerst zal zijn zodat we nog wat puntjes op de i kunnen zetten. Dan ben ik heel erg benieuwd hoe de keuken mij gaat bevallen, mét aanrechtblad, want dat wordt donderdag geplaatst (joepie....) en mijn nieuwe badkamer. Erg spannend! Als het goed is wordt morgen begonnen met de voorbereidingen voor het stuken. Dan misschien nog deze week het werkelijke stuken, dan betegelen. Dus als ik zo grof reken, dan zou in theorie alles volgende week kunnen worden geplaatst. Dan moeten er nog zo hier en daar zaken worden afgewerkt, als het toilet beneden, het dak van de badkamer, nog een raam in de berging, de schuifdeur tussen de kamer en de hal en dan zijn we er wel zo'n beetje.

De badkamer in spé

Ondanks dat alles nog 'in de steigers' staat, kan je toch wel goed zien hoe het gaat worden. De badkamer is twee keer zo groot, maar dat moet ook wel, want de wasmachine en -droger komen er weer in terug. In feite begon deze verbouwing met de vergroting van de hal beneden. Ik ergerde me steeds kapot aan dat nauwe gangetje en wilde het toilet uit de hal. Die moest dan in de berging welke grenst aan het halletje. Maar doordat het toilet dan in de berging kwam, moesten de wasmachine en de droger weer terug naar de badkamer - want die stonden in de berging - maar omdat de badkamer daarvoor te klein was, moest de badkamer ook worden verbouwd. En dat kon want aan de badkamer had ik een klein balkonnetje wat ik toch nooit gebruikte enkel om de was op te hangen. Maar daarvoor hebben wij het dakterras eerst gemaakt waar we nu een mooie ruimte hebben en een wallfix waslijn. 

En zo grijpt het één in het ander. In mijn oorspronkelijke plan wilde ik zelfs nog de keuken ongeveer anderhalve meter uitbouwen, maar ik ben blij dat ik dat niet heb gedaan. Ik heb nu nog een overkapping boven het keukenraam en de ingang en dat is wel erg lekker. Zeker als het slecht weer is, maar ook als het zonnetje schijnt, want in de vroege lente zit je daar heerlijk verdekt opgesteld, uit de wind en kan het er al lekker warm zijn.

Het 'uit huis' zijn tijdens zo'n verbouwing is wel iets wat ik iedereen aanraad. Als je een grote tuin hebt zet er dan een caravan in of zo, maar thuis blijven is echt een ramp. Niet te doen. Een huisje in een bungalowpark in de buurt is helemaal top en vaak maken ze een mooi schappelijk prijsje. Maar iedereen is anders natuurlijk.

Het nawerk zal ook nog de nodige tijd vergen, maar dan heb ik tenminste geen vreemde kerels meer over de vloer ;-)

Beetje futloos

Hardlopen in de duinen

Nog maar weinig nieuws meer over de verbouwing van deze kant. Dat krijg je als je bent uitgeweken en al ruim een week niet thuis bent geweest. Ik tenminste niet. Maar naar verluid zouden vandaag de kozijnen worden geplaatst in de badkamer en is de benedenverdieping hermetisch afgesloten. Dus er wordt wel degelijk gewerkt alleen weet ik niet precies waar ze nu aan toe zijn.

Ik heb gehoord dat gisteren het plafond er is ingegaan en eergisteren de leidingen zijn gelegd. De vloer schijnt er ook al in te zitten in het gedeelte wat vroeger het balkon was. De vloer van de badkamer zoals deze was is deels afgekapt. Als het goed is komt daar dus vloerverwarming in.

Ik wilde graag mijn grote badkamerspiegel hergebruiken, maar dat was esthetisch gezien niet de meest voor de hand liggende keus vanwege de breedte - bijna twee meter - ten opzichte van de breedte van het wastafelmeubel - één meter zestig - plus dan nog de wens voor stopcontacten aan weerszijden en licht. Moet maar kijken of ik de spiegel dan ergens anders kan plaatsen, hoewel zo'n joekel van een spiegel lastig te hergebruiken is. 

In ons tweede huis gaat het goed. Het huisje valt allerminst tegen en het is er goed uit te houden. Ik moet zeggen dat ik daardoor wel weer tot rust ben gekomen. Toch zal ik blij zijn als we weer onze intrek kunnen nemen in ons huis. Gisteren met die storm loeide het vreselijk om het huisje, maar wat wil je: we zitten pal achter de duinen en kregen windkracht 8 of zo voor onze kiezen met een heleboel onweer. 

Toch voel ik mij vandaag een beetje down. Ik kom dan op kantoor erg moeilijk in het werkritme omdat wij al vier dagen Open Deur Dagen hebben en er hier nu constant 'vreemden' over de vloer komen. Eerst thuis, nu hier. Ik heb er dan weliswaar wat minder last van omdat ik er wat verder vandaan zit met mijn kamer, maar het bepaalt toch je dag. Daarnaast zijn alle vertegenwoordigers binnen plus nog het bezoek, dus het is extra druk deze dagen. Iedereen is een beetje anders. En dan is vanmorgen ook nog besloten deze ODD een week te verlengen.... 

Dus voel ik mij wat moe en futloos en moet ik mijn hardloopmiddagje nog laten schieten ook. Eens kijken wanneer ik dat dan kan compenseren.... Zal lastig worden... Afgelopen zondagmorgen tijdens het hardlopen wéér soort van 'verdwaald' en dus onbedoeld weer tien kilometer gelopen. Maar wat ik zo gaandeweg wel heb gemerkt is dat ik veel minder moeite heb met die tien kilometer als ik daar één of twee wandelpauzes in las. Vaak deed ik dat al min of meer omdat ik er een gewoonte van maak tijdens mijn hardloopsessies een paar fotootjes te maken en dan moet je even stoppen. Dus dat moet ik maar blijven doen, dan gaat het veel beter. We hebben daarna 's middags weer onbedoeld een wandeling van tien kilometer gedaan en ik was wel moe en ik was het wel zat (lees: het was te warm), maar echt stuk was ik niet. En doordat ik die wandeling heb gedaan heb ik geen last gehad van mijn normale After-Running-Headache. Zullen we het maar ARH noemen? Klinkt wel gewichtig vind ik. 

Uit huis gejaagd

Buiten is het grijs maar niet koud. En het schijnt zelfs warmer te worden de komende dagen.

Gisteren een rare, drukke dag. Vanwege de immer aanhoudende verbouwing en het naderende moment dat wij niet meer van de badkamer gebruik kunnen maken, zijn wij in een vakantiehuisje getrokken. Een week eerder dan gepland. 

Dit heeft weer te maken met een huisshow bij ons op de zaak die eerst in week 44 gehouden zou worden, en die naar voren is geschoven en dus volgende week gaat plaatsvinden. Ergens in juli al hadden wij een lang weekend Oostende ingepland in - jawel - week 42, dus ruim voor de huisshow. Afspraken gemaakt met een deurenzetter dus die dagen stonden vast. Dat zou hebben betekend dat wij vanaf komende donderdag niet meer thuis hoefden te zijn. Ook de aannemer had daar rekening mee gehouden. Dus nu moest ik noodgedwongen een week extra een huisje huren en dat in de herfstvakantie. Dus weer kosten die niet echt waren ingecalculeerd. Het vervelende is ook nog dat ik nu niet naar Oostende kan, maar vanwege de voorbereiding van de huisshow hier moet blijven. Dat is natuurlijk niet echt gezellig en eerlijk gezegd had ik daar wel even zin in om gewoon even vier dagen (hier) weg te zijn.

De rotzooi...

Afijn. Het is niet anders. Gisteren hebben we alles uit huis geplunderd en alles meegenomen wat we nu nog nodig hebben, de slaapkamer ook aan de kant, omdat ze daar bij moeten zijn voor de radiatorleidingen (ook dat nog), de badkamer gestript en het zo goed mogelijk achter gelaten. Het is wederom een zootje en ik heb het er moeilijk mee. Dit zouden dan de laatste loodjes moeten zijn en als het goed is en gaat zoals afgesproken, is alles half november 'klaar'.  Klaar in de zin van: badkamer af en geen grote verbouwingen meer, geen rotzooi meer, niet meer bang hoeven te zijn voor stof, geen vreemde mensen meer in en om je huis. JE HUIS WEER TERUG....

Ik hoop dan ook dat ik nu even wat tot rust kan komen in dat huisje. Het is jammer dat ik daar niet echt heel erg van kan genieten, omdat ik gewoon moet werken natuurlijk en Jan helaas ook nog een paar dagen - alleen - naar Oostende moet. Plus dat de avonden niet meer zo lang zijn en je niet meer erop uit kunt trekken, want we zitten zowat midden in de duinen en daar kom ik ook niet iedere week. En de weekenden zijn voorbij nog voordat je er erg in hebt dat ze zijn begonnen...

Omdat ik deze nacht in een vreemd bed - maar wel met eigen matrasbeschermer, kussen, lakens en dekbedden - ook niet zo denderend heb geslapen en gisteren een nogal emotionele dag had, voel ik mij vandaag moe en een beetje uitgeblust. Ik heb me niet eens gemengd in een discussie tijdens de lunch en dat wil wat zeggen. Daarbij komt dat er veel om mij heen lopen te hoesten en te kuchen en ik dus niet weet of mijn gevoel van lamlendigheid komt doordat ik emotioneel nogal wat te verduren heb of dat Rhino op de loer ligt. 

Vannacht ook voor het eerst weer eens met een raam open geslapen. Nu is het niet geheel duinstil op ons nieuwe stekje, want je hoort het geraas van de dichtbij gelegen Provinciale weg wel erg goed daar. Maar dit geluid is op één of andere manier - zeker 's avonds en 's nachts - minder irritant dan dat gebrom wat ik veel hoor - en voel! - in mijn eigen huis. Echter vanmorgen klokslag zeven begon er ook nog eens een heimachine te heien. Vlakbij. Nou, lekker rustig. Denk je wakker te worden van vogeltjes en loeiende damherten, heb je dit. Waar zijn er nog echt stille plekjes in Nederland....?

Yoga

Gisteren zo'n drukke dag gehad op kantoor! Wel leuk hoor, maar aan het einde van de dag kan je mij opvegen. Ik had dan ook grote twijfels of ik wel of niet naar yoga zou gaan. Want ik zit op yoga tegenwoordig. Ik geloof dat ik nu een stuk of acht keer ben geweest en ondanks dat ik het soms best zwaar heb, vind ik het toch wel leuk. Het vreemde is nu wel dat ik mij nu de laatste drie vrijdagen érg moe voel en ik weet niet of dit nu van de yoga komt of omdat het gewoon komt omdat het vrijdag is...

Waar ik nog vrij veel moeite mee heb dat is de kleermakerszit. Als je het goed doet, moet je dat doen met je beide voeten op je dijbenen: dus je linkervoet op je rechterbovenbeen en je rechter voet op je linkerbovenbeen. Nu ja, dat lukt mij dus voor geen meter! Ik heb nog mijn rechtervoet vóór mijn linkerbeen, echter als je dan - vanuit je heup! - naar voren moet buigen, dan doet mijn rechtervoet pijn. Daar zit zo'n drukpunt wat gaat protesteren. Dus wil ik de juiste kleermakerszit onder de knie krijgen. Dat wordt dus veel oefenen, want mijn binnenbeenspieren zijn daarvoor nu nog te kort. 

Gisteren dus aardig wat zitten oefenen daarop en nu dus met als resultaat spierpijn. En hoofdpijn. Maar goed. Dat laatste negeren we maar weer even.

Soms moet je in de meest bizarre posities staan, maar uiteindelijk lukt het allemaal wel om daar soort van in te komen (en dan er weer uit!). En ik geloof dat het heel goed is voor je lijf. Zeker in combinatie met hardlopen waarbij je spieren worden verkort is yoga een goede tweede bezigheid waar je spieren worden verlengd. Gelukkig is de yoga die ik volg niet al te zweverig. Soms geeft onze juf - Marian - je even heel kort een Reiki behandeling - ja, ik herken dat wel! Heb zelf Reiki II ooit 'gehaald' - en dat voelt lekker. 

Gisteren was ik erg moe en bij de 'cooling down' of laatste relax moment dat je even helemaal ontspant, piepte er wel een traantje uit mijn ooghoeken. Als je dan op een dag als vandaag - de day after - het gevoel probeert terug te halen waarom dat zo was, is dat praktisch onmogelijk. Als ik erg moe ben word ik wat labiel, maar gisteren was dat meer een soort ontlading wat niet uitmondde in een tranenwaterval. Gelukkig maar.

Na het yoga-uurtje krijgen we altijd thee en kletsen we wat en dan kom je in gesprek met mensen die ook hardlopen en ook duiken. Dus dat was wel leuk. Van het duiken hier is er deze zomer niet veel terecht gekomen, maar dat heeft natuurlijk te maken met de verbouwing. Het is wat lastig en riskant om je duikspullen uit een stoffige en gruizige berging te halen, ondanks dat we het toch proberen goed op te bergen. Bovendien ben je meer bezig met de kleine klusjes of met een cursus Frans dan dat je tijd hebt om te duiken. Als het buiten zo'n rotzooi is, kan je je spullen haast niet goed afspoelen. Dus het komt wel weer. Geen nood. Maak me daar ook geen zorgen in eerlijk gezegd. Volgend jaar pakken we de draad gewoon weer op.