Alle eieren in het nest: winter

Posts tonen met het label winter. Alle posts tonen

Vorst

Need I say more

Je blog in boekvorm en hardlopen in de sneeuw

Ik moet echt zeggen nu dat de zon schijnt nu merk je pas écht dat de dagen aan het lengen zijn. Heerlijk! Lente in aantocht.

Hoewel je dat niet zou zeggen afgelopen weekend natuurlijk. Hier een flink pak sneeuw gevallen, maar daarover later meer.

Evenals vorig jaar wil ik van mijn blogberichten van het afgelopen jaar - 2016 - een boek laten printen. Vorig jaar deed ik dat via Blurb maar dat was een heidens karwei. Omdat ik afgelopen jaar veel meer heb geblogd, zag ik daar als een berg tegenop om dat weer met Blurb te doen. Nu heeft Blurb wel een mogelijkheid om je blog te importeren, maar je kunt niet opgeven van wanneer tot wanneer dus je volledige blog, dus álle jaren, worden geïmporteerd. Dat is niet de bedoeling natuurlijk.

Een heidens karwei met Blurb....

Nu had ik nog een andere site gevonden, maar daar kostte mij een boek van een half jaar blog - want een heel jaar past niet in één boek - al ruim 100 dollar. Ook geen optie dus.

Vrijdag heb ik mij dan ook vreselijk zitten opwinden om op één of andere makkelijke manier mijn blog te laten drukken. Wat ik heb gedaan is in ieder geval mijn blogberichten van 2016 in Word geïmporteerd. Dat was vrij gemakkelijk omdat je kunt knippen en plakken. Het hele Word document heb ik vervolgens in twee kolommen als pagina-indeling opgemaakt. Dat maakt de leesbaarheid én de plaatsing van de foto's wat logischer en praktischer. Vervolgens heb ik het hele Word bestand - zo'n 24 MB - als PDF opgeslagen. Later heb ik er nog een omslag en een voorwoord bij geflanst en toen begon het worstelen met Blurb, maar helaas kan je geen PDF bestand naar Blurb oploaden.

Zaterdag kwam mijn mannetje met een oplossing. Beetje googelen. Normaal ben ik daar vrij goed in, maar ik was zó opgefokt, dat ik niet meer helder kon denken. Nu laat ik mijn blogberichten van 2016 via Printenbind tot een boek afdrukken. Dus het volledig PDF bestand van ongeveer 25 MB kunnen oploaden en dan kan je direct online zien hoe het er uit komt te zien. In mijn geval redelijk recht toe recht aan, omdat ik geen zin en geen tijd heb om mijn boek volledig te restylen met grote foto's en dat soort dingen.

Dus komende woensdag zou ik mijn boek ontvangen. Ik ben enorm benieuwd hoe het er uit zal zien. Het doet er niet zo heel veel toe, omdat het meer een naslagwerkje is voor mijzelf dan een prachtig inkijkboek voor anderen.

Dus.

Zaterdagmorgen zijn wij even naar de Ikea gereden om nog eens te kijken naar de keukens daar. En dan met name naar de kast voor de vaatwasser omdat wij hadden gezien dat als je die deur opent, je zo onder de kast door kunt kijken. Dus even op onderzoek en wat blijkt, dat ligt er helemaal aan hoe ver je de plint eronder plaatst. We zijn nu eindelijk tot een plan gekomen en kunnen nu aan de slag. Op papier weliswaar want het huis is nog lang niet klaar dus het echte werk moet nog even wachten. Maar het is al fijn om 'er uit' te zijn. Dus de keuken: check.

Dan zijn we even doorgereden naar Buitenveldert waar we even hebben geluncht bij Shilla in Amsterdam (Gelderlandplein). Mooi winkelcentrum, maar enkel maar geluncht en even gekeken wat ze daar allemaal verkopen. Er lag al een behoorlijke hoeveelheid sneeuw, maar op de weg was het goed te doen. Dan nog even doorgereden naar de Praxis in Amsterdam Zuid-Oost en daar wel leuke tegels gezien om eventueel tegen de muur achter de keuken te plakken. Niet volledig want dat is te druk, maar een rijtje of vijf of zo. Kunnen we makkelijk zelf.

Wandtegeltjes die ons wel aanstaan.

En dan lekker naar huis. Koffie gedronken met gebakje. Makkelijke broek aan en lekker chillen terwijl het buiten sneeuwde. Dat wordt lastig hardlopen morgen, dacht ik nog, terwijl ik hardlopen in de sneeuw juist super vind.

Afijn, zondag werd ik pas om 9 uur wakker! Zal het wel nodig hebben gehad: slaap niet zo denderend de laatste tijd (heel veel last van opvliegers) en die nacht 's nachts ook een uur wakker gelegen. Jan blijkbaar ook, want die was naar beneden gegaan om nog wat te 'werken'. En toen ik om 9 uur wakker werd en zag hoe wit de wereld was, stond ik er in no-time naast. Hardloopkleding aan en gaan met die banaan.

Mijn ondergesneeuwde vijver.

We waren niet de eersten.

En toen brak de zon zelfs even door.

10x opdrukken na het lopen

Even rekken en strekken ná het lopen...

Zo te zien waren er meer die dat dachten want de paden waren verre van maagdelijk, maar afijn. Who cares. Het was wel zwaar lopen trouwens, dus een niet al te beste tijd, maar goed, wat maakt het uit. Had mijn telefoon meegenomen - er speciaal een draagriem voor gekocht - dus heb wat foto's kunnen maken. Toch wel lekker hoor. Jammer dat de sneeuw al direct wat papperig was. In verse sneeuw is goed te lopen. Helemaal niet glad of zo. Echt super.

En nu zit ik in de zon en ruikt het naar lente.

Vapeurkes en voortgang

Regelmatig heb ik van die periodes dat ik slecht slaap. Ik heb nu weer zo'n periode. Ik slaap dan niet door, maar word een paar keer in de nacht wakker. Dat is allemaal niet zo erg, ware het niet dat je de dag erna wel weer fris en fruitig moet zijn op het werk. Koppie erbij kunnen houden. En dat lukt mij dan niet helemaal. Moet regelmatig even wat lopen, kopje koffie erbij (ik drink hooguit twee kopjes per dag) en even mijn computer/leesbril af. Want daar word ik ook zo moe van.

Pfff, even wat luciferstokjes zoeken.... 😴

Waarschijnlijk heeft dit te maken met dat ik ook weer last heb van vapeurkes.

Opvliegers. Weliswaar niet zo heel heftig en vaak duurt zo'n periode een week of twee, drie, dan is het weer over. Maar toch heel vervelend. Ik probeer ze zo kalm mogelijk te doorstaan. En opwinding vermijden. En dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Slechte dagen voor openhaard liefhebbers trouwens. Haast geen wind. Er zijn echt dagen hier dat ik buiten kom en dan meurt het vreselijk naar uitlaatgassen en kerosine! Niet gezond meer. Die smog blijft gewoon als een deken hangen. Ik vind het heerlijk hoor, dit weer, maar het mag van mij wel ietsjes gaan waaien. Ik merk het ook aan mijn gerochel 's morgens.

De administratieve lompslomp rondom de nieuwe woning nadert nu wel zijn ontknoping. Jan mag volgende maand naar de notaris en dan is in ieder geval dát deel achter de rug. Afspraken zijn gemaakt met de bouwpromotor om onze wensen te bespreken en dan kunnen ze wat ons betreft met het binnenwerk aan de slag.

Voorkant

Achterkant

Gisterenmorgen is Jan nog even wezen kijken hoe het ervoor staat, maar vanwege de kou (vorstverlet) niet veel gebeurd, enkel de steigers weg. De bouwplaats ziet er netjes uit. Overleg gehad met de Gemeente, zoals ik al had geschreven, dus nu op zoek naar een praktisch en mooi tuinhuisje.

Bijvoorbeeld zoiets

Er komt vloerverwarming. Overal....(!)
De benedenvloer die wij graag zien komt er hoogstwaarschijnlijk in (egalinevloer);
De badkamer zal naar onze wens zijn, dus niet met douchebak met tegels doorlopend in de douche, maar we moeten nog wel zelf achter het wasmeubel aan;
Boven gaan we denk ik PVC leggen. Ik vind laminaat echt lelijk....
De keuken wordt in eerste instantie simpel en basic, van Ikea met een losse koelkast. Fornuis is al besteld;
Er blijft geld over voor een gashaard (jippie...!!). Mijn number 1 op de wishlist!
En misschien zelfs voor een terras.

Als we maar kunnen douchen, koelen, koken en slapen. De rest komt later wel.

Winterfoto's

Ik voel mij om één of andere reden erg opgewonden. Niet in de erotische betekenis van het woord, maar meer de opgefokte variatie, geen rust kunnen vinden, kriebels in de buik, lippen stuk bijten variatie.

En ik weet niet waarom. Ik zit me suf te piekeren waar dat gevoel vandaan zou kunnen komen, maar ik heb geen idee. Het zullen de hormonen wel weer zijn die een loopje met me nemen. Je moet toch iets de schuld geven.

We gaan niet te veel kletsen vandaag. Enkel een paar foto's die ik gisteren heb gemaakt in het 'bos' hier. Enjoy in silence....

Ingesneeuwd...

Uit pure nood vandaag thuis blijven. Volledig ingesneeuwd.

Móesten er toch even uit dus sneeuwschoenen aan, noodrantsoen en veel moed. Gelukkig is alles goed gegaan.

De tassen zijn gepakt. Spannend.

En waar die tassen naar toe gaan lees je later nog wel.

van Yoga en Vo2 max

Buiten is het grauw en grijs, binnen zit ik met een zelfgemaakte koffie-verkeerd (zonder koekje...).

Gisterenavond weer naar yoga geweest waar ik nou niet helemaal zen vandaan kwam. En dat komt alleen maar omdat er twee van die dominante typjes zijn waar ik mij enorm aan stoor. Ik weet niet zo goed hoe ik die dames moet typeren, maar ze hebben altijd het woord, denken dat ze heel wat zijn en hebben het dan over van die - voor mij - onbenullige dingen en iedereen luistert daar dan ook nog naar. Of probeert zich erin te mengen.

Ik zit dan op mijn matje, aanschouw het en het zal wel aan mijn gezicht te zijn dat ik me daar hopeloos aan irriteer, want ik zeg eigenlijk nooit wat, lach wel heel af en toe als het echt leuk is, maar verder..... Jeetje man. Alleen al om die twee zou ik niet meer komen.

Misschien ben ik wel té serieus - wat ik niet denk - maar het is meer de manier waaróp, snap je? Het is lastig op te schrijven. De donderdagavond is voor mij wel de enige avond waarop ik naar yoga kan en waar ik enorme baat heb bij heb, de dag ná het hardlopen. Even mijn spieren nog even extra oprekken. Ik vind het heerlijk, maar dat eeuwige gebep vóór en na.....

Dus van pure ellende gisterenavond toen ik weer thuis kwam - tegen half tien - de rest van de nacho's opgegeten. Het waren er weliswaar niet veel: hooguit één flinke hand, maar dat komt ervan. Eens mij gaan oriënteren op een andere yogaklas, hoewel de juf er ook niets aan kan doen natuurlijk.

Met weer erg veel moeite m'n bed uitgeklauterd vanmorgen. Amai - op z'n Vlaams - wat heb ik daar een moeite mee! Nu gaat er op de gang automatisch een lamp aan om zeven uur en een paar tellen later gaat m'n wekker. Dat zou het opstaan iets soepelder moeten maken, maar nee dus. Eenmaal eruit gaat het allemaal prima en neem ik me altijd voor om ook in de weekenden er zo vroeg uit te gaan. Er gaat niets boven de ochtenden, mooiste moment van de dag. Maar ja, dan lig je zo lekker naast je mannetje en dan is opstaan nóg veel lastiger kan ik je zeggen.

Het was nog erg donker vanmorgen...

Woensdagmiddag heb ik dus weer hardgelopen en dit keer geen interval maar een duurloop van 5 km om even een soort ijkpunt neer te zetten. Wat overigens niet helemaal goed is gelukt, want ik had geen mooi rondje van 5 km dus moest ik dat creëren door hier en daar off-road te gaan, wat weer geen goede ijktijd geeft. Afijn. Wat maakt het uit.

Ik had de eerste twee kilometer wel wat last van mijn - ingetapete - enkel, maar eenmaal lekker warm en doorbloed daarna geen last en ging ik steeds soepelder lopen. Maar heb mezelf ingehouden en heb ietsje meer dan 5K gelopen in een nog niet zo bijzondere tijd, maar dat is van minder belang. Het gaat er nu om dat ik een keer pijnvrij kan lopen. Ik heb erna nauwelijks pijn gehad dus het geeft wel weer goede hoop, hoewel er soms geen peil op te trekken is.

Mijn VO2 max is in ieder geval 'uitstekend'.

Vorst

Het was zondag echt een prachtige ochtend om in hard te lopen. Ik wilde persé vóór negen uur gaan lopen om de zonsopgang toch mee te maken. We startten om 08.42u vanuit huis (ik ga niet eerst een kwartier mijn autoruiten staan ontdooien om te gaan hardlopen...).

De bruggetjes waren echt wit. Ik deed weer een interval, dezelfde als de afgelopen drie keer. Volgende keer weer een minuutje minder wandelen tussendoor.

Het is dan zo adembenemend mooi in het park! Over het water nog net wat lage mist en dan die bevroren rietstengels, dat gladde water, die rode zon. Veel te mooi om hard door heen te lopen eigenlijk.