Posts tonen met het label zeemansvrouw. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zeemansvrouw. Alle posts tonen

Zondag opruimdag

Zo. Gelukkig weer maandag. Ik mag weer werken. Hoi! Hoe vaak zal ik dat gezegd hebben of nog zeggen? Niet vaak. Nu wel. Ondanks het mooie weer. Ik zit weer heerlijk aan mijn bureau met een makkelijk toetsenbord, een goede stoel, de zon door de ramen en hoop herrie van een bedrijf hier achter. Maar.... met een lekkere bak koffie en een koekje.



Zaterdagavond heb ik - ondanks mijn pijnlijke voeten - toch een heerlijke risotto gemaakt, al moet ik het zelf zeggen. Ja, dat kan ik wel, risotto maken. Vanaf het begin hè, dus niet uit een pakje of zo. Ik heb toch wel zitten smullen. 

Super lekkere en perfecte risotto...

Die avond lag ik er natuurlijk niet laat in na zo'n eind wandelen.  Volgens Whitings heb ik die dag meer dan 20.000 stappen gedaan! 


Dus genoeg voor de rest van het weekend, dacht ik zo. Zondagmorgen heerlijk uitgeslapen. Kan echt genieten van die enige ochtend in de week dat het stil is in de straat. Na mijn simpele ontbijt en een beetje TV kijken - weer geen medailles voor Nederland. Gaat toch niet al te best vind ik - me aangekleed en enorm lopen opruimen en rommelen de rest van de zondag. Mijn dakterras weer anders ingedeeld en van het één komt dan het ander natuurlijk.

Wat ik al in de planning had staan: berging opruimen. Heb het nog gedaan ook. Sinds Jan in mijn leven is, heb ik geen controle meer over mijn gereedschapskist en heb ik geen idee wat ik allemaal in huis heb. Dus ik heb de kluslaatjes eens flink onder handen genomen, alle schroefjes zoveel mogelijk geklasseerd, elektra bij elektra, spijkertjes bij spijkertjes, pluggen in een pluggenbak, olie en andere bagger in een bak, dingen weggegooid, de duikhoek wat aan kant en dan ook maar meteen het tuinhok uitgeruimd. Dat ziet er nu ook weer een stuk overzichtelijker uit.

Ik heb gelukkig niet veel troep of spullen die ik nooit gebruik. Ik heb daar de ruimte niet voor om dat op te bergen en ik ben erg gemakkelijk in weggooien. Hup weg, de kliko in of hergebruiken. Ik ben dus de hele dag bezig geweest en was aardig kapot aan het einde van de dag. Maar ik ben tevreden wat ik heb gedaan en het geeft een goed gevoel dat ik nu weer weet wat en waar ik het heb en als ik iets moet doen ik niet eerst uren hoef te zoeken. Als Jan straks weer thuis is, zal ik hem even wegwijs maken en hem vooral op het hart drukken en zo netjes te laten....

Jan zit momenteel op de BNS Lobelia. Een mijnenjager. Het schip heeft wel een grappig vaarpatroon:



Waarschijnlijk zoeken ze minitieus en systematisch de zeebodem af naar mijnen want er schijnen er nog aardig wat te liggen na de tweede wereldoorlog. Er worden er nog geregeld opgevist door vissers, wat natuurlijk bijzonder gevaarlijk is. Dit is voor Jan wel een heel andere tak van sport dan hij gewend is op de fregatten en ik denk best wel leerzaam. Zou 'leuk' zijn natuurlijk als ze er ook daadwerkelijk één vinden. Ik heb hem niet gesproken nog dus ik heb geen idee hoe het daar aan toe gaat. Ik hoor de verhalen wel.

Weekend alleen

Goedemorgen deze zaterdag! Normaal blog ik niet op zaterdag, maar ja, met mannetje weg, de TV aan, koffie naast me, broodjes op het ontbijtplankje zit ik mijn mijn laptop voor mijn neus te kijken hoeveel medailles we (Nederland) heeft gewonnen. Even nog een goed woordje gedaan voor Nieuw-Zeeland met de vraag dat als ik ze voldoende support of ik dan bij hun mag komen wonen. Ah toe, ah toe....!

Dus denk ik, kan ik meteen wel wat bloggen. Ik bruis van gevatte one-liners. Nou ja, niet dus, maar ik kan jullie wel deelgenoot maken van hoe zeemansvrouwen hun eenzame weekenden doorkomen. 

Het is allereerst al niet leuk thuis te komen in een leeg huis (gisterenavond), wakker te worden in een leeg bed, op te staan met zo'n lange lege dag voor je - en dan ook nog om 07.45u wakker worden - en het is niet leuk alleen te ontbijten. Gelukkig hebben ze de TV uitgevonden en beweegt er tenminste nog iets in huis.




Huisdieren? Nee, heb ik niet. Altijd wel gehad, maar ik ben zo weinig thuis en nog zo veel op vakantie dat ik het zielig vind voor wat voor knuffeldier dan ook. Ik heb altijd katten gehad en de laatste heb ik in 2004 moeten laten inslapen (longkanker). Kost me te veel verdriet en ik kan ze niet goed genoeg verzorgen (vind ik). Bovendien als ik ooit weer huisdieren neem, dan krijgen ze never nooit geen blikvoer meer van mij, want ik verdenk dat gore eten ervan dat ze allemaal dood zijn gegaan aan kanker (behalve mijn lieveling Toby die tijdens een vakantie waarschijnlijk is aangereden en daarna nooit meer de oude is geworden. Als ik daar nu nog aan denk, en het is toch meer dan 14 jaar geleden, krijg ik nóg tranen in mijn ogen...). Dus dan moet ik van mezelf hun eten zelf maken, dus écht katteneten, als eendagskuikens en vers rauw vlees, zoals ze van nature moeten eten.


Kat van mijn moeder



Ik kan je zeggen dat sinds ik geen katten meer heb mijn huis wel een stuk schoner is. Moest je vroeger eerst een weg banen door de kattenharen, nu kan ik gewoon een week niet stofzuigen. Dus dat is toch ook wel erg lekker. 

Er gaat niets boven de gezelligheid van deze heerlijke beesten, maar toch wacht ik tot ik er meer tijd en gelegenheid (lees: ander huis) voor heb.

Gisterenmiddag ben ik even naar Lelystad gereden, even gegeten bij mijn moesje die volgende week op vakantie gaat. De held. Helemaal in haar eentje een reisje langs de Rijn-Rijn-Rijn (in februari wordt ze 80!). Ik weet in feite niet precies welke rivier, maar ze gaat in ieder geval een riviercruise doen in Duitsland. Doe maar lekker zou ik zeggen en kom thuis met een lieve edoch rijke vent zonder kinderen met een stuk land van minstens 80 hectare....[grijns].


Gelderse Hout - Lelystad



Vandaag heb ik op de planning:

  • ontbijten met koffie
  • me wassen (weet nog niet of ik ga douchen)
  • een was doen
  • dan op de fiets naar de Olmenhorst. Moet boodschappen doen vandaag en dat kan daar ook, zij het beperkt. Er is daar een erg leuke natuurwinkel en je kunt daar ook heel leuk koffie drinken.
  • vanavond eet ik worstjes met courgetterisotto. Dat maak ik gewoon zelf zonder recept.
  • morgen eet ik iets met krieltjes, sla en iets van vlees uit de vriezer (die echt stampvol zit dus die we echt moeten leegeten).
Wat ook niet leuk is als je er even alleen voor staat als er zich een 'probleem' voordoet wat je dan niet even kunt overleggen. En dat heb ik nu, en daar kan ik dan weer de hele dag mee zitten.... Dan is het wel vervelend als je zo'n relatie-op-afstand hebt en dan ook nog niet bereikbaar bent voor elkaar....

Komt tijd komt raad. Straks maar met de fiets wind tegen (natuurlijk!) mijn hoofd leeg laten waaien...

Waar.... word ik blij van?

Ik kan zomaar ineens zonder reden ergens blij van worden. Dan kriebelt het in mijn buik en fladder ik de dag door. Maar deze bui kan ook van ene op andere moment voorbij zijn.

Waar ik vandaag blij van word, is dat ik mij heb ingeschreven voor een 5km hardloop'wedstrijd' bij mij in de polder. Ik doe niet vaak mee met wedstrijden, want ik hou niet zo van die drukte en gedrang. Maar nu kan ik er met de fiets naar toe, heb ik mijn warming-up dus al gehad en loop ik op 'bekend' terrein. Bovendien is dat weer een zondag dat ik wat te doen heb in deze o zo eenzame weekenden [snik]...  :-)

Overigens heb ik afgelopen zondag weer een training gedaan in het kader van rehabilitatie. Dit keer 5,78 km interval (45 minuten): eerste 30 minuten één minuut hardlopen, één minuut wandelen. Het laatste kwartier één minuut wandelen en twee minuten hardlopen. En dat ging eigenlijk best goed. Wel wát pijn, maar niet heel erg. Ook geen napijn. Morgen ga ik weer en dan dus twee om één, kijken hoe dat verloopt. Dan mag ik hopen dat ik op 4 september 'klaar' ben om 5km in één ruk te lopen. 

Daar word ik trouwens ook blij van. Van hardlopen.

Ik word blij van een glaasje met inhoud.



Ik word blij van mooi eten wat wij zo twee keer per jaar doen. Dan gaan we naar een écht goed restaurant en dan genieten we volop.


Ik word blij van een mooie duik.


Ik word blij van een goed schot (sorry voor de faint of heart...)


Ik word blij van een eindje fietsen.



Ik word blij als ik mijn mannetje weer zie.

Ik word eigenlijk best van heel veel dingen blij....

Een Prince in de marine

Hè. Het is vandaag weer zo'n butdag dat ik me er echt toe moet zetten om een vrolijke noot te schrijven. Ik voel me lichtelijk droevig. En dat om verschillende redenen:

  • er is wéér een stukje jeugd dood: Prince.
  • er komt een eind aan ons luxe leventje.
  • de werkdag begon niet goed.

Prince was in feite maar anderhalf jaar ouder dan ik, maar hij maakte, net als Freddy Mercury, Michael Jackson en David Bowie, onderdeel uit van mijn jeugd. 
Het is niet zo dat helemaal weg was van zijn muziek, ben ook nog nooit naar een concert van hem geweest evenmin als de overige drie musikanten, maar het is meer het besef dat hij (of zijn muziek) deel uitmaakte van je jeugd en dat dat langzaam afbrokkelt. Ik ben nog steeds wel bezig met muziek en kan de radio nog steeds op tien zetten als ik een goed nummer hoor, maar een Radio538 of Slam!FM staat bij mij nooit op. Ik ben een NPO2 luisteraar. Eh ja, suf, ik weet het, maar dat krijg je op mijn leeftijd...

En dat luxe leventje. Jan zijn opleiding in Den Helder is vandaag ten einde wat betekent dat na twee jaar lange weekenden samen - de eerste anderhalf jaar omdat de Louise-Marie waar hij toen op zat, voor onderhoud in Den Helder lag en de laatste maanden vanwege de opleiding van Jan - we nu weer in ons oude regime vallen van betrekkelijk korte weekenden en zelfs hele weekenden elkaar niet zien. Kan niet zeggen dat ik me daar op verheug. Zijn opleiding heeft zijn vervolg nu in België en op de diverse schepen van de Belgische Marine waardoor hij in augustus zelfs zes weken weg is.... 

Thuiskomst Jan na 4 mnd (dec 2009)

De Louise_Marie, dec. 2009 (Zeebrugge)

Ik ben helaas niet in de gezegende omstandigheden dat ik bulk van de vrienden en de hobby's, dus het zal weer even zoeken worden om mezelf bezig te houden. Concreet betekent dat de eerste dagen vooral troost-aankopen en met tegenzin m'n avondeten klaarmaken. Misschien moet ik die weekenden gebruiken om dingen te doen die Jan niet leuk vindt, maar alleen is maar alleen en ik heb dat tien jaar lang moeten doen - tijdens mijn 'single' tijd - dus je begrijpt dat ik daar niet meer zo op zit te wachten. 

Het zal er wel op neer komen dat ik weer veel boeken uit zal lezen. Ik heb mijn eReader weer gereanimeerd en ben in deel 1 van de Donkere Toren cyclus van Stephen King begonnen. Misschien lees ik de boeken van Diane Gabaldon nog wel uit, maar ik vind het verhaal toch wel wat langdradig. Dan kijk ik de boeken liever als serie Outlander waar wat meer vaart in zit (en naar Jamie Fraser alias Sam Heughan kijken is ook geen straf!). 



Toch?

Afijn. Over het derde punt van mijn lijstje bovenaan zullen we het maar niet hebben. Er waren mensen aan vakantie toe, zullen we maar zeggen.

IK GA VERHUIZEN!!!

Ik ga verhuizen. Dames en heren, boeren en buitenlui, lieve lezers: gaan jullie met mij mee? Please, please, please? Ik vervolg ...