Posts tonen met het label ARH. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ARH. Alle posts tonen

Hardlopen en moestuin




Het is alweer donderdag. Time flies when you're having fun! Oh, en ik heb zóveel fun! Elke dag is weer een verrassing. Ik sta op, douche, maak smoothie, ga naar mijn werk, werk, ga weer naar huis, maak eten en plof in de bank. Het is één en al afwisseling.


Luxeprobleem. Ik mag niet klagen. Doe ik ook niet want doordat ik werk en zoveel mis van het mooie weer, van de ontluikende lente, kan ik wel doen wat ik wil. Nou ja, is ook niet helemaal waar. Maar uiteindelijk zou ik kunnen doen wat ik wil. Dat klinkt al wat beter.

Gisterenmiddag de hardloopschoenen aangeveterd en vol goede moed en een nieuw schema (gewoon 45 minuten lopen) de gebaande paden betreden in het park waar al minstens een paar miljoen voetstappen van mij staan. Met dat schema van 45 minuten is de afstand niet bepaald dus hoe harder ik loop des te meer kilometers ik maak. 


Mijn schema.
De 1e en laatste 5min was warming-up
cq cooling-down

Niet dat ik dat nu persé wilde bewerkstelligen, maar eenmaal aan de loop, kan ik mezelf erg moeilijk inhouden. Dus heb ik zelfs een paar kilometers onder de 6 gelopen (mijn normale pace is rond de 7.10). Goed, zou je zeggen, toppie. Maar ik moest het wel bekopen met een mega-hoofdpijn. Niet zo toppie dus. Nu begin ik toch erg achter mijn oor te krabben of dit wel is wat ik wil. Niet meer zo streberig, maar gewoon lekker lopen. Pace van 7.30 of zo. 

Nu het the day after en twee pijnstillers (gisteren) later is, denk ik, ach, die hoofdpijn, gaat wel weer over. Ik wil toch even een poosje 7km lopen. Kijken of mijn lijf eraan gaat wennen. Het zal niet voor het eerst zijn dat mijn hoofdpijn dan gewoon een keer wegblijft. We'll see. Zondag weer.





Het was wel mooi in het parkbos. Die vogels die zo luidruchtig zingen! Heerlijk. Ik loop zonder muziek. De live-muziek in het park vind ik al opbeurend genoeg.

Dan na het lopen naar huis, langs de apotheek waar ik 15 minuten moest wachten op een medicijn wat ik al járen in huis heb (just in case) maar te lang geleden dus moet dat aan de balie opgehaald worden. Normaal gaat het in de servilocker. Veel gemakkelijker. Dat gewacht tussen al die mensen die pakken pillen mee naar huis krijgen... Niets voor mij.

Douchen, eten maken en lekker voor de buis met het bord op schoot, mijn boek rechts van me op de bank, TV aan (ach ja) in mijn jogging broek. Tegen half tien ben ik het zat en ga ik naar boven. Dan lees ik nog tot een uur of half elf en dan ga ik slapen. 


Bank anders gezet
Vanmorgen zowaar weer even de zonnegroet gedaan. Beetje slordig maar was te lui om het filmpje op te zoeken. Bovendien is de mat gewoon niet goed: ik glij uit.


Foto: de makkelijke moestuin
En hierboven een plaatje van mijn tuin in spé: dit is nu precies wat ik voor ogen heb. Naast de blokhut aan de zuidkant wil ik heel graag een kas. Zo één als hierboven op de foto. 





En zoals de foto's hierboven (allen van de site www.makkelijkemoestuin.nl). Dat ik die site niet eerder heb ontdekt! Moest gewoon nu. Nog een paar maanden wachten....

De dag van het Geluk

Ik heb kleine oogjes. Vannacht wakker gelegen van 04.00 tot 05.00u. Door het zweten. Man man, wat heb ik het toch af en toe bloedheet 's nachts! Gewoon om mega chagerijnig van te worden. En ik slaap nog wel met de wapper aan 's nachts, voor toch een beetje verkoeling.

Gelukkig hoefde ik niet vroeg op vanmorgen. Ik had om 10.00u een afspraak bij de politie in IJmuiden dus ik ben om 08.00u opgestaan. Eerst een smoothie gedraaid en dacht ik eerst nog hoopvol dat ik nog wel even langs de apotheek kon deze morgen - omdat ik dat vrijdag vergeten was - maar de tijd ging sneller dan ik dacht en voor ik het wist was het tijd om te gaan rijden. Ik was gelukkig wat vroeger van huis weg gegaan, want een afrit was afgesloten en ik moest helegaar omrijden. Was gelukkig wel op tijd bij mijn grote vriend de politieman van Bijzondere Wetten. Ik kan de weg ondertussen wel dromen.

Zaterdag hebben we bij mijn moeder even twee plankjes opgehangen die ik al een eeuw in mijn auto had liggen. Moest er nu toch eens van komen. Daar meteen ook klein beetje grote kuis gedaan. Vooral onder de bank waar een hele zak (plastic) druiven onder vandaan kwam. Die had de kat daar allemaal onder gemept en even flink lopen stofzuigen. En wederom zat de stofzuigerzak bomvol. Dat zo'n poetsvrouw dat niet in de gaten heeft! Onbegrijpelijk. Afijn, daar is het tenminste weer goed gezogen.


Kat...

Plankjes ophangen.

's Avonds voor de verandering eens pannenkoeken gebakken, 



de varkensbuik in de marinade gezet 



en zondagmorgen hardgelopen vanuit huis. 



Ging eigenlijk best wel slecht. In de route vanuit huis zitten flink wat hobbels en heuvels wat mij altijd danig uit mijn ritme haalt. Dus best wel flinke hoofdpijn na het lopen, ware het niet dat ik vóór het lopen een (gewone) pijnstiller had genomen en na het lopen zo'n speciale en dan nog voor het slapen weer een gewone. Ondanks die pijnstillers voelde ik gewoon dat ik hoofdpijn had.

We hebben na het ontbijt van roereieren met zalm en koffie, alle electra doorgenomen van ons nieuwe huis, Jan z'n verlenging van zijn jachtakte in orde gemaakt en 's middags lekker in het zonnetje op de bank wat gelezen (ik moet nodig m'n ramen zemen!). Ik heb speciaal daarvoor de bank anders gezet en laat ik voorlopig maar even zo staan.

Gisterenavond weer een heerlijke Babi Pangang gemaakt. Ik zal proberen het recept morgen te bloggen want is echt de moeite waard dit slow cooking recept eens te maken. Het was echt heerlijk.


Daarna gezellig samen op de bank TV gekeken. Jan zit nu weer in België, ik ben aan het werk met een zwaar hoofd, uitkijkend naar straks, lekker thuis op de bank want moe. Nog maar een kop koffie dan....

De inhoud van mijn tas

Vandaag staat op het Challenge menu: 'De inhoud van je tas'



De inhoud van mijn tas heb ik voor deze gelegenheid maar even netjes naast elkaar gelegd om er een foto van te maken. Ik ben zelf van mening dat de inhoud van mijn tas best bescheiden is en niet echt doorsnee. Meteen een goede gelegenheid om de kruimeltjes onderin mijn tas even te verwijderen. Nu is mijn tas ook weer schoon.

Laat ik voorop zeggen dat ik een hekel heb aan tassen. Ik zie altijd dames met tas en al het toilet in verdwijnen en vraag me dan altijd af wat ze in godsnaam met die tas daar moeten. Buiten het feit dat het altijd een eeuwigheid duurt eer ze er weer uitkomen, vandaar altijd die ellenlange rijen voor het damestoilet.

Afijn. Mijn tas. Van links naar rechts: de tas zelf. Van leer. Van het merk Fair and Green. Een fairtrade tas gemaakt van biologisch leer. Ik hou niet van kunststof of iets wat van plastic is en lijkt op leer. Bij mij moet het écht zijn. Dit is ook mijn enige tas.

Dan dat zwarte boekje met het appeltje erop: mijn dagboek. Daarop de identifier van mijn bank (Triodos), daaronder mijn pakje kauwgom voor na de lunch en daaronder een pakje zakdoekjes.

Dan weer naar boven: dat gifgroene geval: mijn ipad. Daarop mijn vulpen en een brillenkoker (zonder bril). Daaronder mijn toilettasje met 'dingetjes' en daaronder een Pearl zakspiegel, tevens oplader voor mijn telefoon of iPad (súper handig!).

Dan het blauwe boekje met de sticker Leica en appeltje: een zeer geheimzinnig maar o zo belangrijk boekje. Daarop een identifier van de Rabobank. Daaronder een - bijna lege - tube bodylotion van Dolce&Gabanna. Dan een grijze portefeuille die ook zó zonder tas kan meenemen - alleen mijn telefoon past er niet in wat weer zo onhandig is. Daaronder een boodschappentas van Marqt en daaronder een sleutelbosje.

Het enige wat ontbreekt is mijn telefoon want daar maakte ik de foto mee....

Ik heb momenteel spierpijn want ik heb gisterenmiddag weer eens hardgelopen. Een zelfde interval als vorige week. Ik had zowaar bijna geen pijn in mijn linker binnenenkel, ook niet echt ná het lopen. Dus ik heb goede hoop. Ik was eigenlijk best moe gisterenmiddag na het lopen. En als ik heb hardgelopen na zo'n lange poos dan krijg ik ook altijd extra last van mijn benen, maar ja goed, ik heb het er voor over (heb last van restless legs). Net als de hoofdpijn die ik vaak erna krijg. Het gevoel wat ik heb na het hardlopen is zó heerlijk, daar heb ik best wat voor over. En nu maar langzaam opbouwen.

Na zo'n rondje hardlopen - met Jan als mijn Personal Trainer, de lieverd - heb ik altijd enorme trek in een zak chips. Maar ik heb me ingehouden [bouffer mes doigts] - ik heb het ook nooit in huis - op een paar schelletjes immens lekkere rauwe ham en een handjevol gepofte mais en een glas tomatensap na. Want gisterenavond hebben we zo super lekker gegeten dat je dat niet wilt verpesten met een zak ordinaire chips.

Kwartel

Zin in de zomer

Mijn huis staat nog volop in de steigers en de tuin en dakterras zijn één grote puinhoop, maar ik kan haast niet wachten om aan de slag te gaan om het zowel binnen als buiten weer helemaal in zomersfeer te brengen. Ik krijg altijd de kriebels als buiten de zon schijnt!

Voor binnen heb ik een mooi bankje op het oog voor aan de eettafel:




Niet persé deze kleur, maar ik vind 'm wel erg leuk.

Volgende week krijg ik een interieuradviesburo over de vloer (letterlijk!) om te kijken of en wat er mogelijk is om óver de betonlook vloer in de keuken en de hal te doen. Daar heb ik toch altijd nog scheuren in - wat vrij 'normaal' is voor een harde vloer die direct op de ondervloer is aangebracht. Nu heb je van die PVC vloerdelen van zo'n 2 mm dik wat een optie is om eroverheen te leggen. Het mooie van zo'n PVC vloer is dat de trap ook direct meegenomen zou kunnen worden. Ik moet echter de bovenverdieping nog aanpakken en weet niet of het verstandig is om dan de trap al te bekleden.

Vandaag schijnt de zon met mooie wolkenluchten. 




Gisteren was het baggerweer, maar heb tóch hardgelopen precies in de buien van gisterenmiddag in een vrijwel verlaten park. Heb een beetje 'op tempo' gelopen en een kort rondje van slechts 5 km. Heb daar 34 minuten over gedaan (ja, de tijd dat ik er 31 minuten over deed, ligt alweer een jaar of twintig achter mij....). 

De beloning: een heerlijke warme douche....maar dat was dan ook het enige. Beetje slechte zin gisteren en ook nog eens behoorlijke hoofdpijn na het lopen...

p.s. Ik ben niet zo van het stellen van doelen, maar voor deze maand heb ik toch één doel: geen kleding kopen. Deze maand gewoon effe niet.... Argh. Zie ik toch daar een mooie broek opduiken.... [bouffant les doigts....]


Hardlopende vrouwen in de overgang



Ik zit nu nog uit te blazen van mijn hardlopen van gisterenmiddag. Ik merk echt goed dat ik ouder word: het herstel na een loop duurt gewoon langer.

Iets te fanatiek gesnoeid?

Ik had mezelf voorgenomen om heel rustig te lopen gisteren, omdat ik last heb van mijn rechtervoet én mijn linkerknie, die om onverklaarbare reden sinds de dag ervoor pijn deed (doet?). De laatste kilometer loop ik met dode tenen aan mijn rechtervoet wat niet bepaald fijn loopt. Misschien daardoor dat ik anders ga lopen en mijn andere been anders belast. Ik heb geprobeerd om gisteren ondanks de pijntjes, normaal te blijven lopen. En daarbij ook nog geprobeerd wat te genieten van de omgeving.

Narcissen in bloei

De eerste drie kilometer af en toe gestopt om een foto te maken - bomen die in bloei staan, narcissen - en de laatste drie kilometer - en een beetje - heb ik onafgebroken gelopen omdat ik door die foto's steeds niet in het ritme kwam. De laatste kilometers gingen dan ook lekkerder want dan loop je aan één stuk. Ik heb alleen echt een bloedhekel aan die heuveltjes op mijn route! Maar goed. Het was wel weer lekker - als altijd - maar wel dit keer fikse hoofdpijn 's nachts. Minder leuk.

Vandaag een heerlijk dagje, zo met die zon. De orchidee bij mij op kantoor bloeit echt super prachtig, en dat voor de derde keer! Al mijn orchideeën hier staan in bloei. Heel typisch. Maar zó mooi!

Mijn orchidee op kantoor

Ik lees dat de natuur anderhalve maand voor ligt op schema, maar het kan van mij niet snel genoeg lente worden. Ik ben zó weinig buiten dat ik allerlei lichamelijke en geestelijke ongemakjes begin te krijgen. Verlangen naar de zon op je huid. Vitamine D tanken. Dus hop! naar buiten. Maar voordat ik naar buiten kan, is de zon al onder. Nou ja, geen smoesjes: ik zou tussen de middag even naar buiten kunnen gaan, maar ja. Doet ik niet hè....

Deze narcissen nog mooi in de knop

Pffff, even mijn vapeurtje wegwuiven..... Vreselijk is dat. Heb ik sinds december last van. Dames, hoedt u! Aan de Salvia (salie) en andere kruidenpreparaten als hop en magnesium om die nare verschijnselen van de overgang te onderdrukken. Of het écht helpt... Maar kruiden hebben hun werking bewezen en daar hoef je niet in te geloven, dat helpt echt. Onze huidige medicijnen zijn afgeleid van stofjes die in kruiden voorkomen. Bijvoorbeeld het stofje wat in aspirine zit: acetylsalicylzuur, wat in wilgenbast zit. Thee van verse wilgenbast helpt tegen pijntjes en koorts.
Weliswaar worden deze stofjes nu synthetisch in laboratoria gemaakt, maar de basis ligt in planten, dieren of mineralen.

Zilverberken. Lijkt wel of ik in Zweden ben...
Me er maar eens weer wat meer in gaan verdiepen. Mijn boeken zijn er weer, dus ik kan helemaal los.


Ik voel me helemaal ge-appt...

De Groene Weelde

Op woensdag zagen we officieel de week doormidden. Voor mij is dat meer de donderdagmorgen. Dan heb ik alle 'verplichtingen' gehad. Zalig. Voor mij is sowieso de tweede helft van de week minder uren werken dan de eerste helft. 

Ik kom tegenwoordig met behoorlijk veel moeite uit mijn bed. Ondanks dat ik met een slaap-app slaap en dus op een bijzonder zachte manier wordt gewekt. Ik gebruik nu Sleep Cycle. Toch een wat betere app dan Morpheuz. En bovendien hoef ik voor deze app mijn horloge niet om te houden maar het zou wel een aanvulling zijn als je hier een i-Watch aan kunt koppelen want deze app kan ook het aantal 'steps' bijhouden. Wat dus bij mij nu niet kan kloppen ondanks dat er wel 'steps' staan ingevuld. Ik weet niet hoe de app hieraan komt.

Ik ben toch aan het overwegen om ofwel een Garmin aan te schaffen of gewoon door te blijven lopen met mijn iPhone. Voordeel van een Garmin is dat deze wat preciezer is qua GPS en dus je gelopen afstand beter plot. De data van de Garmin kan je inlezen in Runkeeper, plus dat tegenwoordig in de Garmin een hartslagmeter bij de pols zit. Dus je hoeft dan niet meer zo'n band om (wat ik toch al niet meer had). Die banden zijn onnauwkeurig en zitten niet lekker.

Maar ja, een Garmin kost toch snel tegen de driehonderd euro en bovendien loop ik toch altijd met een telefoon, want ik loop vaak alleen. Nog een voordeel van de telefoon is dat ik onderweg foto's kan maken. Nadeel van de telefoon is dat hij soms niet reageert op mijn vingerafdruk omdat mijn duim nat is van het zweet en als het regent werkt het scherm ook niet optimaal. Dus voors en tegens. 

Je wordt als het ware een beetje door de verschillende apps gepusht om een i-Watch of iets van dien aard aan te schaffen. Begin je eenmaal met zo'n app wat je steps of je slaap bijhoudt, dan wil je ook verder. Heel vervelend. Maar wel leuk.

Wat ook een bijkomstigheid is van die Sleep Cycle app is dat je je kunt laten wekken door een Philips Hue lamp. Zeker nu, nu het 's morgens nog zo donker is, is dat voor mij wel handig. Ik had - of heb - een wekker waar de lamp ook van aangaat als je dat zo instelt, maar dat is zo'n nep Philips Wake-Up - je kent dat wel, het werkt allemaal net niet - en deze staat nu in de badkamer gewoon als radio. Ik zit met mij gas en elektra (nog) bij de Nuon, en zij hadden vroeger een app waarmee je je lichten kon bedienen. Helaas is dat niet meer - gelukkig wel mijn geld terug gekregen - maar het is wel super handig. Nu heb ik weer van die ouderwetse tijdschakelaars op een paar lampen en ook op een paar lampen niet, dus als ik naar bed ga, moet ik de hele kamer door om die lampen uit te doen. En als je dat niet gewend bent is dat best omslachtig. 

Dus heb ik zo'n startersset gekocht van Philips Hue lampen met wit licht. Slechts twee lampen om mee te beginnen, kijken of dat bevalt. Al met al is het toch verstandig om dit soort randapparatuur aan te schaffen van een goed en gevestigd merk, zoals bijvoorbeeld Philips.  Je mag er dan gevoegelijk van uit gaan dat zij dit uitbreiden en door ontwikkelen. We gaan kijken wat het brengt.

Gisterenmiddag was mijn hardloopmiddag en precies toen ik begon te lopen begon het ook te regenen. Gelukkig nog niet zo hard, maar er stond behoorlijk veel wind en af en toe had ik die toch vinnig tegen. Het ging mij niet soepeltjes af - 6 km met een pace van 7,14 - en 's avonds kwam ik met moeite van de bank. Natuurlijk weer de gebruikelijk ARH (After Running Headache...) waar ik vandaag ook nog last van heb. Tja. 


Flinke plassen

Flinke heuvels....
Flinke lekkage..... :-(






Hardlopen

Wat kan je je toch anders voelen ná je hardlooprondje! Zo soort van depri als ik was in de morgen, zo heerlijk voelde ik mij na mijn zeven kilometer hardlopen. En dat nog aan een tempo wat alweer een stuk hoger lag dan de keren ervoor, hoewel ik heb gelezen dat langzaam lopen eigenlijk véél beter is.

Nu is mijn sombere bui van gisteren, mijn ongeduldigheid en mijn hoofdpijn weer goed te verklaren: vandaag dan is het weer zover. Mijn lichaam weigert zich aan te passen aan mijn leeftijd en we blijven vrolijk doormodderen met de gebruikelijke symptomen die dat nu eenmaal met zich meebrengt. Ik heb er nooit zo'n moeite mee. Wel met de periode ervóór maar als het eenmaal zover is dan is de druk eraf (soms bijna letterlijk) en dan duurt het vier dagen en dan is het weer voorbij.

Maar genoeg daarover. 

Vanavond kan ik weer strepen. Weer één streepje minder voor deze week. Nog twee te gaan. En volgende week wordt weer vrij chaotisch, zeker de vrijdag gevolgd door een nóg chaotischer week. En dáárna, ja daarna, kan ik misschien weer opgelucht ademhalen. Dan is het jaar ook weer voorbij en kunnen we weer fris en vrolijk opnieuw beginnen, met een schone lei.

Het idee om ooit nog eens wat minder te gaan werken, lijkt met de dag meer onhaalbaar te worden. Ik heb het tegenwoordig zo druk, dat ik de hele dag kan vullen. Was dat eerst enkel als de persoon waar ik voor werk 'in the house' was, tegenwoordig heb ik het zowaar druk als hij er niet is. Nu kan dat ook aan de tijd van het jaar liggen, maar ik merk dat ik wat meer wordt betrokken bij andere afdelingen binnen ons bedrijf - wat ik overigens wel leuk vind - en dat vult mijn dagen natuurlijk ook. Voel me ook wat minder moe sinds een paar maandjes, eigenlijk sinds ik toen in dat huisje ben gegaan tijdens de verbouwing. Vanaf die dag kon ik ook alles beter naast me neer leggen.

Ik mis wel het hardlopen in de duinen. Was ik vroeger zo 'autistisch' wat mijn hardlooprondjes betrof, tegenwoordig loop ik maar wat en pak ik veel onverharde paadjes mee. Dat is wat zoeken in het 'bos' waar ik doorgaans loop en het zijn dan natuurlijk ook weer steeds dezelfde paadjes, maar dat lukt nog best. Behalve als het zwaar heeft geregend, want dan zijn die paadjes voor een groot deel onbegaanbaar. Gisteren heb ik weer zo'n ad hoc route gelopen en dan kom je ook aan wat meer kilometers dan wat in feite je doel was. Maakt allemaal niet uit. Ik had echter wel weer hoofdpijn gisterenavond na het lopen en ik slaap daardoor niet helemaal lekker. Vandaag voel ik mij toch wel redelijk met nog wat lichte hoofdpijn, maar het had beter gekund. 

En ondanks dat het fors waait schijnt de zon tenminste nog af en toe en dan is mijn stemming automatisch al beter.

Beetje futloos

Hardlopen in de duinen
Nog maar weinig nieuws meer over de verbouwing van deze kant. Dat krijg je als je bent uitgeweken en al ruim een week niet thuis bent geweest. Ik tenminste niet. Maar naar verluid zouden vandaag de kozijnen worden geplaatst in de badkamer en is de benedenverdieping hermetisch afgesloten. Dus er wordt wel degelijk gewerkt alleen weet ik niet precies waar ze nu aan toe zijn.

Ik heb gehoord dat gisteren het plafond er is ingegaan en eergisteren de leidingen zijn gelegd. De vloer schijnt er ook al in te zitten in het gedeelte wat vroeger het balkon was. De vloer van de badkamer zoals deze was is deels afgekapt. Als het goed is komt daar dus vloerverwarming in.

Ik wilde graag mijn grote badkamerspiegel hergebruiken, maar dat was esthetisch gezien niet de meest voor de hand liggende keus vanwege de breedte - bijna twee meter - ten opzichte van de breedte van het wastafelmeubel - één meter zestig - plus dan nog de wens voor stopcontacten aan weerszijden en licht. Moet maar kijken of ik de spiegel dan ergens anders kan plaatsen, hoewel zo'n joekel van een spiegel lastig te hergebruiken is. 

In ons tweede huis gaat het goed. Het huisje valt allerminst tegen en het is er goed uit te houden. Ik moet zeggen dat ik daardoor wel weer tot rust ben gekomen. Toch zal ik blij zijn als we weer onze intrek kunnen nemen in ons huis. Gisteren met die storm loeide het vreselijk om het huisje, maar wat wil je: we zitten pal achter de duinen en kregen windkracht 8 of zo voor onze kiezen met een heleboel onweer. 

Toch voel ik mij vandaag een beetje down. Ik kom dan op kantoor erg moeilijk in het werkritme omdat wij al vier dagen Open Deur Dagen hebben en er hier nu constant 'vreemden' over de vloer komen. Eerst thuis, nu hier. Ik heb er dan weliswaar wat minder last van omdat ik er wat verder vandaan zit met mijn kamer, maar het bepaalt toch je dag. Daarnaast zijn alle vertegenwoordigers binnen plus nog het bezoek, dus het is extra druk deze dagen. Iedereen is een beetje anders. En dan is vanmorgen ook nog besloten deze ODD een week te verlengen.... 

Dus voel ik mij wat moe en futloos en moet ik mijn hardloopmiddagje nog laten schieten ook. Eens kijken wanneer ik dat dan kan compenseren.... Zal lastig worden... Afgelopen zondagmorgen tijdens het hardlopen wéér soort van 'verdwaald' en dus onbedoeld weer tien kilometer gelopen. Maar wat ik zo gaandeweg wel heb gemerkt is dat ik veel minder moeite heb met die tien kilometer als ik daar één of twee wandelpauzes in las. Vaak deed ik dat al min of meer omdat ik er een gewoonte van maak tijdens mijn hardloopsessies een paar fotootjes te maken en dan moet je even stoppen. Dus dat moet ik maar blijven doen, dan gaat het veel beter. We hebben daarna 's middags weer onbedoeld een wandeling van tien kilometer gedaan en ik was wel moe en ik was het wel zat (lees: het was te warm), maar echt stuk was ik niet. En doordat ik die wandeling heb gedaan heb ik geen last gehad van mijn normale After-Running-Headache. Zullen we het maar ARH noemen? Klinkt wel gewichtig vind ik. 


IK GA VERHUIZEN!!!

Ik ga verhuizen. Dames en heren, boeren en buitenlui, lieve lezers: gaan jullie met mij mee? Please, please, please? Ik vervolg ...