De inhoud van mijn tas

Vandaag staat op het Challenge menu: 'De inhoud van je tas'. 

De inhoud van mijn tas heb ik voor deze gelegenheid maar even netjes naast elkaar gelegd om er een foto van te maken. Ik ben zelf van mening dat de inhoud van mijn tas best bescheiden is en niet echt doorsnee. Meteen een goede gelegenheid om de kruimeltjes onderin mijn tas even te verwijderen. Nu is mijn tas ook weer schoon.

Laat ik voorop zeggen dat ik een hekel heb aan tassen. Ik zie altijd dames met tas en al het toilet in verdwijnen en vraag me dan altijd af wat ze in godsnaam met die tas daar moeten. Buiten het feit dat het altijd een eeuwigheid duurt eer ze er weer uitkomen, vandaar altijd die ellenlange rijen voor het damestoilet.

Afijn. Mijn tas. Van links naar rechts: de tas zelf. Van leer. Van het merk Fair and Green. Een fairtrade tas gemaakt van biologisch leer. Ik hou niet van kunststof of iets wat van plastic is en lijkt op leer. Bij mij moet het écht zijn. Dit is ook mijn enige tas.

Dan dat zwarte boekje met het appeltje erop: mijn dagboek. Daarop de identifier van mijn bank (Triodos), daaronder mijn pakje kauwgom voor na de lunch en daaronder een pakje zakdoekjes.

Dan weer naar boven: dat gifgroene geval: mijn ipad. Daarop mijn vulpen en een brillenkoker (zonder bril). Daaronder mijn toilettasje met 'dingetjes' en daaronder een Pearl zakspiegel, tevens oplader voor mijn telefoon of iPad (súper handig!).

Dan het blauwe boekje met de sticker Leica en appeltje: een zeer geheimzinnig maar o zo belangrijk boekje. Daarop een identifier van de Rabobank. Daaronder een - bijna lege - tube bodylotion van Dolce&Gabanna. Dan een grijze portefeuille die ook zó zonder tas kan meenemen - alleen mijn telefoon past er niet in wat weer zo onhandig is. Daaronder een boodschappentas van Marqt en daaronder een sleutelbosje.

Het enige wat ontbreekt is mijn telefoon want daar maakte ik de foto mee....

Ik heb momenteel spierpijn want ik heb gisterenmiddag weer eens hardgelopen. Een zelfde interval als vorige week. Ik had zowaar bijna geen pijn in mijn linker binnenenkel, ook niet echt ná het lopen. Dus ik heb goede hoop. Ik was eigenlijk best moe gisterenmiddag na het lopen. En als ik heb hardgelopen na zo'n lange poos dan krijg ik ook altijd extra last van mijn benen, maar ja goed, ik heb het er voor over (heb last van restless legs). Net als de hoofdpijn die ik vaak erna krijg. Het gevoel wat ik heb na het hardlopen is zó heerlijk, daar heb ik best wat voor over. En nu maar langzaam opbouwen.

Na zo'n rondje hardlopen - met Jan als mijn Personal Trainer, de lieverd - heb ik altijd enorme trek in een zak chips. Maar ik heb me ingehouden [bouffer mes doigts] - ik heb het ook nooit in huis - op een paar schelletjes immens lekkere rauwe ham en een handjevol gepofte mais en een glas tomatensap na. Want gisterenavond hebben we zo super lekker gegeten dat je dat niet wilt verpesten met een zak ordinaire chips.

Kwartel

Zien we het nog zitten?

Vandaag heb ik even de behoefte om wat van me af te schrijven. 

Op zich is het prima overleven in een onaf huis en voelde ik mij ook een stuk geruster toen ik gisteren de bevestiging kreeg van de aannemer dat hij de regie overneemt. Echter vanmorgen na een vergadering op kantoor, werd ik gebeld door de loodgieter of hij vanmiddag al terecht kon om de radiator weg te halen en de gaten te boren voor de nieuwe radiator. Maar aangezien dat wellicht de planning van de aannemer in de war schopt, zie ik liever dat hij dat regelt met de aannemer. En ondanks dat hij nogal liep te pushen omdat hij spijkers met koppen wilde slaan, heb ik hem toch gezegd dit met H. te overleggen. Als ik de regie uit handen geef, moet ik dat ook 100% doen. Anders zit ik maar in H's vaarwater. 

Vrijwel direct daarna werd ik gebeld door de fabrikant van de nieuwe kozijnen voor in mijn nieuwe badkamer en ook een nieuw kozijn in de berging, om de kozijnen in te meten, maar ook dat moet met de aannemer worden besproken. Ik kan er wel bij zijn, maar of H. dat lukt dat kan ik niet zeggen. Andersom kan dat wel: als H. zegt, ze komen dan-en-dan, dan kan ik zorgen dat ik erbij ben, mocht dat nodig zijn.

Nu, dat was vanmorgen en ik heb tot op heden verder niets meer gehoord dus ga ik gevoeglijk van uit dat het wel goed komt. Ik zit met niets op de schopstoel en ik kan leven in mijn huis, ondanks de 'beperkingen'. 

Het is wel raar om op kantoor te zitten en niet te weten of er iets in je huis gebeurt. Ik heb gisterenavond alles uit de keuken gehaald, maar je weet nooit of er wat is gedaan en hoe je dan je woning terug vind, of je nog eerst moet gaan schoonmaken of meteen je prakkie kunt opwarmen.

Het valt niet mee om 'gewoon' te gaan werken en je huis zo achter te laten. Ik kan het knagende gevoel niet van me losschudden. Ik weet niet hoe ik dit moet bewerkstelligen. Ik weet best dat ik me geen zorgen hoef te maken, niet persé. Maar toch voel ik mij niet op mijn gemak. 

Als ik mijn 'glazen bol' kijk, dan zie ik ook een vreselijk warrige toekomst. Een beeld van diverse houten bruggen die overhoop liggen maar nog wel beloopbaar zijn. Ik heb geen benul van tijd en denk bijvoorbeeld niet van hé, volgende week gaan we naar een event. Nee, dat is op die-en-die datum en ik heb daar geen gevoel bij. Dan ineens is die datum 'in zicht' en denk ik, o ja, verrek, dat zouden we ook nog doen. Ik heb zelfs niet eens het benul wat voor dag het vandaag is. 

Nu hoop ik dat dit komt doordat er zoveel om me heen gebeurt en niet dat er veel meer aan de hand is, als bijvoorbeeld een burn-out. Ik moet toegeven dat ik niet veel kan hebben, maar het kan ook komen doordat ik in de overgang zit. Dat is erg lastig te zeggen. Ik was in week 16 voor het laatst ongesteld en het is nu week 23, dus ik wil maar zeggen... Ik loop al een hele poos in een soort PMS-toestand en dat is voor mijzelf al erg lastig te handelen, laat staan voor een ander. Ik ben moe, kan ieder moment in huilen uitbarsten en ik moet enorm uitkijken om mijn geduld te bewaren. Om het minste geringste loop ik flink te vloeken.

Nu zijn er ook een aantal factoren die dit triggeren - of die mij juist nu enorm irriteren omdat ik zo ben, dat is ook lastig te zeggen - en dat is natuurlijk mijn eigen verbouwing en dan meer de onduidelijkheid over de planning, maar ook de enorme herrie en chaos nu sinds afgelopen maandag vanwege die verbouwing aan de overkant van de supermarkt en dat vanaf zes uur in de ochtend! Vanmorgen ook vier, vijf vrachtwagens tegelijk in de straat, containers overal, echt chaos. Ik kan al vrij slecht tegen lawaai, zeker 's morgens, maar als je zo je dag moet beginnen, is dat al geen goede start. Dan steken mijn toch ietwat latente autistische trekjes de kop op. Ik spreek mezelf meerdere malen op een dag geruststellend toe, maar echt helpen doet het niet. Ik heb 's avonds erg veel last van RLS, wat mij natuurlijk doorgaans ook altijd parten speelt als ik eens even lekker een dutje zou willen doen in het weekend of gewoon even relaxt op de bank ga zitten 's avonds, want zodra ik me ontspan dan begint dat geleuter met mijn benen. 

Kortom, ik heb het gevoel alsof het me even niet mee zit hoewel ik in feite niets te klagen heb. Ik weet het ook niet.... 

Slecht slapen

Het goed voelen heeft zeggen en schrijven één dag geduurd: gisteren dus. Vandaag voel ik mij weer 'ontvoerd' en 'onderzocht'. 

Ja, ik slaap niet al te best. Dit heeft voor het grootste deel te maken met de druk die bij mij ligt doordeweeks. Nu heb ik daarbij ook last van Restless Legs én ik zit in de overgang. Voor mijn RL heb ik medicijnen: Sifrol heten die. Die neem ik enkel 's avonds in rond een uur of zes. Als ik dat niet doe, dan zit ik de hele avond te schuddebenen en dat is waanzinnig irritant. Nu wil het geval dat die Sifrol dan 's nachts soort van uitgewerkt kan zijn en ik 's nachts - zonder dat ik het merk - last heb van RLS. Dan kom je niet in je diepe slaap en rust je niet goed uit. Dan voel ik mij moe en geradbraakt, zoals vandaag dus.

Van de huisarts heb ik daarvoor - naast de Sifrol - Clonazepam gehad. Dit op aanraden van een vriendin. En dat helpt inderdaad goed. Sinds ik iedere avond vlak voor het slapen gaan een halve Clonazepam inneem, slaap ik erg goed, voel ik mij uitgerust en fit de dag er na.

RLS...

Parijs sfeertje in onze kantine

Het begint vorm te krijgen, die huisshow van ons. Het thema Parijs vind ik dan enkel in onze eetruimte er goed uitkomen en daar straalt echt wel een bepaald sfeertje van uit. Voor de rest vind ik persoonlijk de bistro-tafeltjes een vlag op een modern modderschuit. We hebben zo'n mooi interieur en dan daar van die gammele - want dat zijn ze - tafeltjes en stoeltjes in zetten vind ik niet mooi. Bovendien is het zeer de vraag of ze wel geschikt zijn voor waar ze voor staan: het schrijven van orders. Dus er waren al enkele collega's die daar ook zo hun vraagtekens bij zetten. Maar ja, thema hè. Dat is belangrijker dan lekker zitten.

De overgang....

Vannacht schlèèèècht geslapen! Ik heb tegenwoordig RLS over mijn hele lichaam en dan met name 's nachts en daar word ik wakker van. Het is niet zo dat ik dan lig te schokken zoals ik met mijn benen wel doe, maar het is meer zo'n gevoel van een elektrische lading die door je lijf gaat. Dan moet je bewegen en je voelt je ongemakkelijk en unheimisch. Vannacht daardoor een paar keer wakker geweest en om 04.00u heb ik maar weer een halve Clonazepam gepakt. Ik moet voor het slapen eigenlijk een dosis van twee van die tabletjes innemen, maar omdat ik zo'n gruwelijke hekel heb aan medicijnen - meer met de 'angst' dat als ik ze te vaak te veel inneem ik eraan wen en ze dan niet meer werken - neem ik er 's avonds voor het slapen maar een halve. Daar komt dan nog bij dat je dan heel vreemd droomt. Zodra je je ogen sluit komt daar zo'n beeld voor je geest wat je volgens je gevoel de hele nacht al hebt en dit keer droomde ik in de Facebook lay-out en dat is zó irritant, dat beeld raak je niet kwijt. 

Dit alles heeft te maken met de overgang waar ik helaas nu toch echt wel in zit. Ik merk dat aan allerlei zaken. Heb wat meer last van - milde - opvliegers en ik slaap slecht. Dat slechte slapen heb ik al vrij lang en dat heeft volgens mij ook te maken met het feit dat ik 's nachts geen raam kan open hebben vanwege de herrie, maar ook met het feit dat ik doordeweeks altijd wat slechter slaap vanwege die 'druk' die ik heb dat ik overdag 'scherp en fris' moet zijn, zeker als de baas weer in huis is. Als ik weet dat hij er niet is, heb ik daar wat minder last van. Van het weekend in Oostende slaap ik als een roosje, maar dan staat er een balkondeur wagenwijd open en heb ik geen last van het verkeer wat vlak langs je raam rijdt. Daar is ook wel verkeer, maar dat is aan de voorkant en een stuk verder weg van de woning waardoor je geen trillingen voelt. Als er een auto of busje of vrachtwagen bij mij langs rijdt, voel je de trillingen van de zware dieselmotor overal doorheen. Dat is dan meer voelen dan horen. Nu ja, dat was dit keer dan niet de oorzaak van mijn slechte slapen, maar die ellendige RLS. Ik heb er tegenwoordig overdag zo rond 16.00u ook wat last van, maar dan ga ik wat lopen en dan is het te behappen, maar soms word je er gék van! Ik moet echt op tijd mijn medicijn innemen anders is het hopeloos. Gisterenavond ben ik dan eigenlijk voortdurend in touw geweest en dan heb ik er geen last van, maar ik moet niet gaan stil zitten of lekker een boek willen gaan lezen. Arggggh! Niet leuk.

Dus dit weekend waren we in Oostende waar we per toeval de WK marathon skaten - dus met vier van die wieltjes - in de straten van Oostende hebben gezien. Eerst de junioren en daarna de senioren waar de Nederlanders het prima in deden, ondanks dat hun medaillescore over het algemeen vrij laag was. Bij de heren won Chrispijn Ariëns - nooit van gehoord - en Bart Swings werd derde. Maar ja, die wordt getraind door Bart Veldkamp (Nederlander) dus dat is een halve Nederlander vind ik dan. Die Bart Veldkamp is een overloper na nogal wat problemen hier in Nederland en is zijn heil dan maar in België gaan zoeken. Maar wie weet. Je moet wel van goede huize komen wil je Sven Kramer verslaan. Ik hoop dat hij het komend seizoen weer lekker gaat knallen.

Dames junioren tijdens het WK Marathon in Oostende

Terwijl we in Oostende waren hebben we dan op zondag nog even de kamer daar omgegooid omdat de indeling niet zo praktisch was. We hadden een nieuwe flatscreen TV gekocht dus dat bood wat meer mogelijkheden dan die oude beeldbuis TV die er nog altijd stond. De huiskamer heeft een behoorlijk moeilijke lay-out dus het is altijd een flink getover en vooral creatief bezig zijn wil je daar iets praktisch uit halen en dan ook nog met de middelen die je hebt. Ik moet zeggen dat het aardig gelukt is. Meteen ook de vitrage mee genomen want die moet wat ingekort worden en als dat eenmaal gedaan is zal het er allemaal veel anders (beter!) uitzien. Dan te zijner tijd het huis een beetje klaar maken om eventueel te verhuren voor vrienden en bekenden, maar dat heeft alles te maken met het vaarschema van de LoMa en de inzetbaarheid van mijn mannetje op de LoMa. Je weet het per slot van rekening toch nooit daar bij de marine...

Middel om RLS tegen te gaan....

Héél bijzonder om te lezen: middel tegen RLS.