Pakjesdag...

Pakjesdag

Geplaatst op juni 16, 2017door Vlinder1960

Vandaag is het pakjesdag. Ik had woensdag twee nieuwe lijstjes op canvas besteld bij Fotofabriek.nl omdat ik de twee lijstjes die ik eerder had besteld een beetje eenzaam vond hangen tegen die grote muur in de badkamer. Vandaag werden ze weer keurig netjes afgeleverd.

Ook drie boeken voor mezelf besteld:

• 999 vragen aan jezelf
• elke dag een vraag (dagboek van 5 jaar, waar ik pas mee kan beginnen op 1 januari 2018)
• en de zaaiagenda voor de moestuin-to-be bij onze nieuwe woning

Alle drie hele leuke kado-boeken om te geven (vooral de eerste twee) waar ik al direct mijn eigen ruiten mee ingooi voor misschien bepaalde personen die misschien meelezen….

Ik verwacht nu nog één pakket van Kussen Op Maat met een op maat gemaakt hoofdkussen. Want mijn schouders en nek zitten nog steeds vast, maar wel iets minder dankzij de yoga van gisterenavond. Niet dat ik nu direct verwacht dat zo’n kussen dat oplost. Gisteren met de yoga wel een aantal oefeningen gedaan die hoewel pijnlijk toch heerlijk waren voor mijn geteisterde schouders en nek. Me thuis er nog toe blijven zetten een paar oefeningen te doen om de spieren soepel te houden en daarmee de pijn wat te verlichten. We geven niet op.

Update overstap

Ik ben stiekem en langzaam aan het overtuigd geraken dat ik ga overstappen naar WordPress. Het invoegen van foto’s gaat erg gemakkelijk en het aanpassen van de grootte is een fluitje van een cent: gewoon de hoekjes pakken en schuiven maar. En dat is nog niet alles: ik kan de afbeelding die ik maak met het knipprogramma van de Mac gewoon in dit bericht slepen! Dat gaat bij Blogger wel een stuk lastiger. Als ik nu nóg niet overtuigd ben…

De BorstenBus

Gisteren moest ik naar de BB. De BorstenBus. Eén keer in de twee jaar word ik opgeroepen om deel te nemen aan het bevolkingsonderzoek borstkanker. En ondanks dat het onderzoek geen pretje is, doe je er natuurlijk wel aan mee.

Voor mij nu de derde keer.

De moeder van een collega van mij noemt het de BorstenBus. Het is zo'n onooglijke mega caravan die ergens op een mistroostige parkeerplaats staat naast een evenzo mistroostig gebouw. Zeker met het weer zoals gisteren. Je moet dan zo'n klein stalen trapje op en er staan een stuk of vijf stoelen waar je dan op plaats moet nemen. Dan word je geroepen en moet je je in zo'n klein hokje waar de kachel op 10 staat van boven uitkleden. En dan moet je wachten tot er aan de andere kant van dat hokje op de deur wordt geklopt en dan mag je met je blote tieten er weer uit, richting martelaparaat.

In het kleedhok van de BB

Altijd een vreselijk gepuzzel blijkbaar hoe je moet staat. De zuster of verpleegster of weet ik hoe je zo iemand noemt, staat aan je te trekken en te duwen en als die sandwich dan klaar staat pakt ze je tiet tussen twee handen en trekt die even lekker in de vorm theezak. Hij wordt er bijna afgerukt. Dan zakt dat tosti-apparaat op die uitgestulpte tiet, drukt hem plat tot een dubbeltje en jij staat daar maar. Hulpeloos met je armen om het apparaat heen geslagen, vastgepint. Je kunt geen kant op. Dat wil je ook niet, want dat doet au.

Echt zeer doet het allemaal niet, maar het is meer dat er zo aan getrokken wordt en je het idee hebt dat-ie er bijkans wordt afgerukt. En dat moet dat vier keer: twee keer voor elke borst.

Afijn. De kwelling duurt niet al te lang en na 10 minuten sta je weer aangekleed, warm en wel aan de andere kant van het kleedhokje. De foto's zijn gelukt dus we mogen weer weg.

Omdat het zulk grauw en grijs, troosteloos, koud takkeweer was gisteren, had ik eerst geen zin om te gaan hardlopen. Maar na die kwelling voor mijn beide jongens, heb ik ze even extra verwent door ze erna in een sport bh te proppen en even drie kwartier lang heen en weer te schudden. Nou ja, schudden... Die bh zit zo joekels strak, dat er weinig te schudden valt, maar ik heb ergens gelezen dat hardlopen goed is tegen borstkanker. Had iets te maken met het bewegen van de borsten tijdens het lopen. Kweet het niet meer.

Al met al heb ik toch lekker gelopen in een snijdende koude wind en miezersneeuw. Ik vind in de sneeuw lopen echt super dus dit was een heel klein feestje - bij een heel klein beetje sneeuw.

Thuis even mijn grijze haren weggeverfd, gedoucht en lekker in de bank met een (e)book: De Donkere Toren van Steven King. Heb 'm al gelezen maar nu voor nog een keer. Misschien dat ik het nu beter begrijp. Steven King is koning metafoor-schrijven, en met de Donkere Toren cyclus drijft hij dat naar het uiterste. Het is weer heerlijk om te merken dat je steeds sneller gaat lezen naarmate het spannender wordt. Net als dat je steeds sneller gaat breien naarmate de wol op raakt.... hihi.

Jammer genoeg kreeg ik wel weer last van die eeuwige After Running Headache, zoals ik dat noem, waar ik nu - as I speak - nóg last van heb. Misschien moet ik gewoon stoppen met hardlopen en gaan breien.

O ja. Ben ondertussen ook nog bezig om de huid van mijn geschoten ree te looien. Ik heb de huid eerst een aantal dagen in de pekel gezet en via internet aluin en mierenzuur besteld. Dit recept heb ik van de site van Frumingelo. Vrijdag toen ik een lekker dagje vrij had genomen, heb ik al het 'vlees' en andere slijmerige troep van de huid geschraapt. Eerst met de botte kant van het mes, later met de scherpe kant en dan het lemmet zó houden alsof je iemand scheert (alsof ik dat dagelijk doe, maar dat terzijde). Badje gemaakt van de looistoffen en de huid daar vier dagen in laten liggen, af en toe roeren. Dinsdagavond heb ik getracht de huid te spannen, maar dat viel nog niet mee. Maar afijn, hij hangt en now we wait. Een dag of veertien. Ben erg benieuwd of het gaat lukken. In de vriezer ligt nog een huid van de reebok die ik in juli heb geschoten en die wil ik dan ook nog gaan looien. De huidjes vind ik te mooi om er niets mee te doen. 

Ondingen

Er zijn op dit moment twee factoren waaraan ik mij mateloos erger.

Dat zijn:

• de veranderingen in mijn woonomgeving: ik woon in een hele drukke omgeving
• het feit dat ik een leesbril nodig heb

Er is in mijn woonomgeving heel veel veranderd in die twintig-plus jaren dat ik er woon. Door deze veranderingen kom ik de laatste tijd al niet met veel goesting thuis. Mijn huis is heerlijk, zeker na de verbouwing, maar de omgeving helaas minder. Te denken valt aan: het vele verkeer, geclaxoneer, het vliegtuiglawaai, hangjongeren, vuilniswagens, bevoorradings vrachtwagens, die 45-kilometer autootjes, scooters, afgezaagde uitlaten, de stank af en toe, ruziënde buren en de probleemgevallen die aan de andere kant van mijn klimophaag worden besproken (kopje thee erbij?). Enzovoorts enzovoorts.

Dan de bril. Aangezien ik geen twintig meer ben, heb ik de laatste tijd ook een leesbril nodig. Het begon dat ik de letters wat dubbel begon te zien en ik de wattage van mijn lamp steeds moest aanpassen. Helaas. Had ik mijn ogen laten laseren waardoor ik geen bril of lenzen meer nodig heb voor veraf - had ik ook véél eerder moeten doen. Wat een gemak! - moet ik nu een bril voor dichtbij. Hoogst irritant. Ik heb er dan ook een stuk of zes, besteld via Brillen24, waar je voor een redelijke prijs een goede bril op sterkte - dus met een recept - kunt bestellen. Voor op kantoor heb ik een (dure) computerbril. Overal ligt een bril, zelfs in de auto. 

De donkere avonden beginnen weer, dus ik begin slecht te zien 's avonds. Ik kan niet lezen zonder bril, maar ook het eten klaarmaken wordt lastiger. Dat ontneemt bij mij de zin om iets te doen 's avonds behalve TV kijken. Want daar heb ik geen bril voor nodig. Maar lezen of borduren (dat deed ik vroeger veel...) komt er niet van. Terwijl lezen zo heerlijk is. 

Dat bedacht mij gisteren ook: gewoon een hele middag lezen. Dat je helemaal in je verhaal zit en er murw van wordt. Dat is zó lang geleden! Sinds ik ben overgestapt op e-boeken, lees ik veel minder. Is toch gek eigenlijk. Ik heb een mooie e-reader, dus kan overdag zonder problemen in de zon lezen én ik heb een iPad voor bijvoorbeeld 's avonds. Maar toch pak ik het te weinig. Misschien moet ik toch weer overstappen naar gewone papieren boeken. Die pak je gewoon veel sneller. Je kunt daar zo lekker doorheen bladeren, het papier ruiken, stiekem kijken hoe het afloopt en even snel terug bladeren. Ezelsoren erin of een boekenlegger ertussen.

Edoch het boek waar ik nu in aan het lezen ben, is zodanig dik dat een beetje relaxt lezen in bed lastig is. Krijg je zo'n lamme arm. Dat is dan wel weer een voordeel van zo'n e-reader.

Het moment dat ik me dat gisteren bedacht, was net na het hardlopen terwijl ik de badkamer aan het schoonmaken was, omdat de muur is geschilderd. Ik was zo aan het poetsen, dat ik echt zoiets had: en straks ga ik zitten en pak ik een (digitaal) boek en ga ik eens lézen! Afijn, dat is er dus niet van gekomen. Kruip ik weer achter mijn laptop. Onding. TV en laptop. Afschaffen die hap.

Ja, het leven is niet gemakkelijk ;-)

Road to Recovery (RTR)

Gisteren - dinsdag - ben ik rond twee uur weg gegaan van kantoor. Ik werk dus nog wel: thuis zitten is geen oplossing voor mij en bovendien is het deze week lekker rustig want bijna tweederde van mijn collega's zit in Duitsland op een beurs. Dat geeft mij de tijd om mijn 'achterstand' een beetje in te halen en om even rustig aan de zaken op een rijtje te zetten en om prioriteiten te stellen. Aangezien het probleem niet persé op het werk ligt, vind ik het ook niet erg om te werken, zeker niet als iedereen weg is.

Ook een afspraak gemaakt met een therapeut die o.a. mindfulness therapie doet, wat mijn huisarts mij had aangeraden. Op de yoga vorige week had iemand het over het boek 'Frazzled' van comedienne Ruby Wax. Ik vond haar vroeger al heerlijk om naar te kijken en zij heeft een depressie gehad en daar een aantal boekjes over geschreven. Ik volg haar nu ook op Twitter (zie ook de video op bol.com van een interview met haar).

Ik ben nog niet ver - pas op bladzijde 36 - maar ze schrijft erg leuk en zelfs al heel ontwapenend en down-to-earth. Niet van die zware kost die je vaak ziet, maar echt lachen en zó herkenbaar.

Dus de eerste stappen zijn gezet.

Gisteren eerst even langs de schoonheidsspecialiste om mijn wenkbrauwen te laten doen - verven en harsen - en daarna - laat ik eens gek doen - lekker even onder de zonnebank. Daar knap ik altijd zo van op! En nu ook weer. Ik voelde me erna weer een stuk energieker.

Het eerste gesprek met de therapeut verliep ook prima, naar mijn gevoel. Ik heb al aardig wat ervaring opgedaan met therapeuten in het verleden, dus ik loop er ook niet met een knoop in mijn maag naar binnen. Je bent natuurlijk met zo'n eerste gesprek veel aan het woord - er valt ook erg veel te vertellen in mijn geval - maar ik hoop natuurlijk dat het een over en weer sessie gaat worden en dat ik word bijgestaan in het reorganiseren van mijn gedachten en gevoelens.

Morgen ga ik met de trein naar Antwerpen waar ik word opgewacht door mijn mannetje. Dan een nachtje in Oostende en de volgende ochtend vroeg uit de veren, want dan rijden we naar Brugge (Sint Kruis). Daar vervolgt Jan momenteel zijn opleiding en ik spendeer een ochtendje in Brugge. Ook geen straf denk ik, hoewel ik wel 'hoop' dat er wat te beleven valt zo vroeg in de ochtend. Zal wel eerst een ontbijtje worden ergens denk ik (tips? Graag). Dan loop ik rond elf uur weer naar Jan z'n honk - zie op de kaart dat het best een aardig eindje stappen is - en dan rijden we naar Maldegem om daar onze eerste bezichtiging te gaan doen. Ben erg benieuwd. In ieder geval lekker samen.

Ook wel weer een leuke topic om me mee bezig te houden: een huis kopen in België. Mijn eerste ervaringen zijn al bijzonder. Zeker als je een site als Funda gewend bent. Met veel en prachtige foto's. Hoe meer hoe beter. Huis keurig aan kant of zelfs gepimpt met behulp van een stylist voor de foto's. Een hele overzichtelijke en toegankelijke site als je een woning in Nederland wilt kopen. Je krijgt echt wel een goede indruk van de woning. Uitgebreide beschrijving en veel informatie.

In België gaat dat wat anders. Daar worden over het algemeen nog veel woningen door de bewoners zelf verkocht. Het gaat vaak ook 'under cover': dus laat de buurt vooral niet weten dat jouw woning te koop staat. De vraagprijs stond (!) vroeger vaak niet eens vermeld, dus moest je contact opnemen met de makelaar of particulier. Tegenwoordig staat ook heel vaak het precieze adres niet vermeld.

De site waar wij veel op kijken is immoweb.be. Deze site was vroeger echt een ramp, is wel wat verbeterd maar niet te vergelijken met een site als Funda. Alleen al de manier van fotograferen is een bijzondere ervaring. Daar waar wij ons huis keurig opruimen en zaken uit beeld brengen, trekken ze zich daar in België niets van aan. Foto's van keukens waar je het keukenblad tenauwernood nog kunt zien door de rotzooi dat er op ligt, van slaapkamers met onopgemaakte bedden, van badkamers vol met flesjes, was, potjes en emmers, garages waar je door de rotzooit de garage niet meer ziet....

Een badkamer...

Een garage - geloof ik ....

Blijkbaar kunnen ze er daar in België heel goed doorheen kijken. Gelukkig kunnen wij dat ook, want anders ren je al bij voorbaat hard gillend weg. Over het algemeen richten de fotografen daar zich meer op de inrichting dan op de ruimte. En wat ook jammer is, is dat er zelden of nooit een plattegrond bij is.

Ervaringen met een makelaar hebben we nog niet, dat gaan we meemaken. Daar zal ik zeker over bloggen.

De woningen in België zijn ook van andere gemakken voorzien dan in Nederland. Daar kennen ze bijvoorbeeld nog veel woningen die verwarmd worden door stookolie: mazout noemen ze dat daar. In heel veel woningen zie je nog losse mazout of gashaarden, met een losse gastank in de tuin. Wat in Nederland zo vanzelfsprekend is, is een gasaansluiting daar helemaal niet. Bovendien is de energie duurder, maar ook internet is duurder dan hier. De woningen daarentegen zijn goedkoper, zeker als je dat vergelijkt met de woningen in de omgeving waar ik woon. Daar koop je een vrijstaande woning - 'alleenstaand' heet dat daar of een 'woning met vier gevels' - van rond de 250.000 euro. Moet je nog wel wat aan doen, maar hier waar ik woon heb je daar amper een rijtjeswoning voor. 

Dan nog de aparte benoemingen:

• halfopen bebouwing of HOB, betekent twee-onder-één-kap of gekoppeld door een garage
• alleenstaand is vrijstaand

Je ziet daar soms ook vrijstaande woningen met een 'wachtgevel': je bouwt een huis op een stuk grond met aan één kant een gevel waar iemand anders zijn woning tegenaan kan bouwen waardoor je dan een HOB woning hebt. Dit schijnt belastingtechnisch aantrekkelijker te zijn. Heel apart. Zie je in Nederland niet.

Afijn. Zo betreden wij het pad naar recovery en hopelijk gaat het werken. Ik krijg gelukkig veel steun van collega's en niet-collega's - zelfs van de aannemer waar ik zoveel communicatieproblemen mee heb.... - en de huisarts zegt ook 'dat ik er wel kom'. Natuurlijk! Dan kennen ze mij nog niet...!!!

Overstappen naar andere energieleverancier

Ik heb inmiddels het boek De Cirkel uit. Hoe enthousiast ik was tijdens het lezen, des te meer de desillusie was toen ik aan het einde kwam: het eindigt heel abrupt, net alsof de schrijver er geen zin meer in had. De intentie van het verhaal is wel duidelijk en blijft beangstigend, maar dat het zo moet eindigen, nou, sorry hoor, maar dat bepaalt mijn hele beleving. Dus geen goede recensie. 

Nu ga ik de Donkere Toren serie van Stephen King weer opnieuw lezen. Ik heb deze reeks al eens gelezen, maar het is zo'n boeiend verhaal en nog best ingewikkeld - met veel metaforen - dat ik gewoon weer opnieuw begin.

Ik ben onlangs overgestapt naar Qurrent. Ik heb jaren bij de Nuon gezeten, maar nu dacht ik - met mijn groene hart - ik kies voor een 'groenere' energiemaatschappij. Qurrent dus. Het maakt mij in principe niet zoveel uit van wie mijn energie komt, maar je probeert toch de 'juiste' te kiezen. Nu weet ik ook wel zo'n beetje het verhaal van de groencertificaten, dus helemaal blind vaar ik er ook niet op.

Afijn, mochten jullie overwegen over te stappen, doe dit dan niet aan het begin van het jaar ofwel aan het einde of midden in de winter. Dit geintje heeft mij 260 Euro extra gekost! Want je krijgt nog eens een afrekening van de Nuon vanaf je jaarrekening en omdat dit midden in de winter is, is dit natuurlijk altijd meer dan als je aan het einde van de zomer overstapt. Ik baal daar wel van eigenlijk omdat ik daar niet aan heb gedacht. Is toch een hoop geld. Achteraf denk ik: hoe stom kon ik zijn. Nu maar hopen dat de zon héél veel gaat schijnen komende maanden, dan valt de schade hopelijk mee aan het einde van het jaar...

De Cirkel - gewoon eng

Iedereen die actief is op Facebook, Twitter, YouTube, Instagram, blogger en noem maar op, zou het boek De Cirkel (The Circle) van Dave Eggers moeten lezen. Ik kan je zeggen: ik ben daar eergisteren in begonnen te lezen en ik zit al  over de helft. Heel beklemmend en beangstigend waar actieve sociale activiteiten toe kan leiden. Als ik het boek uit heb, zou het mij niet verwonderen dat ik stop met Facebook en Twitter.

Moet je je voorstellen dat Facebook, Twitter, Google, WhatsApp, Apple, Android en YouTube fuseren. Dat je al je zaken op één portal kunt doen, zodat je maar één wachtwoord hebt. Eén site voor je bankzaken, je DigiD, je creditcard, je aankopen, je Facebook, alles, alles alles? Moet je je voorstellen dat al jouw vrienden op Facebook of volgers op Twitter op this very moment kunnen zien wáár jij bent? Dat die ook weten hoe jouw leven eruit ziet, want je blogt ook. Alles, maar dan ook alles wat jij in de openbaarheid meldt, wordt samengevoegd tot één profiel. De namen van je ouders, je broers, je zussen, je ziektes, je medische dossier, je aankopen, de boeken die je leest, je zoektermen?

Een hele griezelige gedachte. En technisch gezien ook al mogelijk. Zet je toch aan het denken. Hoe kan je nog anoniem zijn in deze digitale wereld?

Big Brother Is Watching You.... (1984, George Orwell. Geschreven in 1948). Het is griezelig, maar waar. Net zoals ik ooit toen ik 12 was een verhaaltje heb geschreven dat je een baby op maat kon bestellen. En ook dat wordt straks gewoon mogelijk....(is het al eigenlijk).