Sometimes I wonder if I should write my blog in English to attract more readers. I can see in my stats that sometimes readers from outside the Netherlands hit on my blog and I am sure they don't understand anything of what I write. You can use the translate button, but if you do so, it seems you ended up in a badly written comedy... Well, at least I have to laugh when I read it translated in English!
If I continue in English it would also help to improve it, because although I read my books in English - Game Of Thrones - I sometimes stumble enough when I have to speak it. It all seems to me as if I recently done high school and try to write something apprehensible. So if I write in English my 'friends' overseas can also 'enjoy' my troubles and daily concerns.
So the last blogs were about the refurbishment of my house. Instead of selling it and buy a new house - what would be a 'temporary' house - I decided to do great improvements. This has been a good decision but I could never anticipate of how I would feel during the days with dust cleaning over and over again, strange people in the house, things that went wrong and brought me to tears.... Now phase 2 - the first one was the terrace on my roof - is coming to an end but seems never completed because there are always little things that have to be done. The danger in it is that you never finish these things because after a while you are tired of being busy with it all the time.
Meanwhile we are babysitting a dog in his own house, a mansion with about 1.000sqm ground around it. Unfortunately no pool, but there is a jacuzzi, a sauna and a big kitchen. We hardly ever use the jacuzzi or the sauna, because the jacuzzi is located under the house and does not have a pleasant view. It should be at the end of the garden or on the terrace. And the sauna is not necessary right now with 25 degr.C. average temp whole day.
The garden is not as excited as I would love to see it: only grass and some dull trees and some kind of self crawling bush. A low maintenance garden. Pretty boring. I myself like a cottage garden with fruit trees and all kinds of fruit bushes and eatable plants, roses, flowers, hidden places and lots of birds. The house looks great, but it is not my style.
The master bedroom is as big as my living room and the bathroom is also quit big with marble and granite, a bath - which we never use - and a shower you have to dry every time you use it. The space is awesome and when we were there for the first time we lost sight of each other several times. So there is also a basement with a garage - the owner never uses it for his car but it is stacked with bikes and other things people tend to keep when you have space enough -, the sauna and a barber shop, where the owners spouse cuts hair for a handful of customers.
The view you have when you stand on the front door could be better: you see a business plant - Total Green - and there is some traffic to and from it. When you stand on the terrace your view is better: you look over the flower fields of the polder. Flowers kept short because it is the bulb they want and when you let it flower, all the energie goes to the flower. So they cut it, so the only thing you see is green plants, no flowers. This time the fields contain dahlia's and the bulb of the dahlia's is harvested later in the year. The bulbs of f.i. tulips are harvested somewhere in may or june, depending on the weather.
Then on the southwest side you see your neighbors who are like 100 meters away. In between a meadow with two horses who are not very social - they always walk away when I pass - and at sunset with rabbits and white storks, lots of gulls, which make a hell of a noise in the morning. On the west where the sun sets, you have the canal which separates the polder from the main land. The polder is about 4 meters below sea level and even the canal is much higher than the land right next to it. We are protected by a dike on which is a road much used by cyclists. Unfortunately also cars of which some drive too fast for a road such as this.
The dog is a boxer of about 8 years old. He has arthritis in his hind legs but he is cute and he is called Fred. He does not drool that much like boxers tend to, only if he knows he gets his (doggy)biscuit. The sad thing is that I have to leave him at home when I go to work. Fortunate for him he has space enough to wander about and do his thing if he needs to. I go to him during lunch time to walk with him. This week my turn, the last two weeks Jan was home and so he could do it.
And tomorrow is our last day at the mansion. I took a day off to clean the house - about 100 sq meters to mob - and take everything home, which is not that much: some clothes and some utensils we took from home like our KitchenAid blender - for the smoothies each morning - and mixer - for our bread Jan makes. Back to my three gold fishes - the only pets I have - and back to my own house, my own bed, my own couch and back to the noise in the street which annoy me all the time. It is such a relieve to wake up in the morning and hear nothing but the screaming of the gulls - which sit on the roof of the mansion - and the sheep and gooses in the distance, the tractors which drive on and off in this time instead of four or five trucks in the narrow street in front of my own house with the generators left on while waiting to wiggle their way backwards in the unload dock to deliver to the supermarkets in front of my house, with that annoying beeping sound and sometimes honking of the cars who have to wait too long. There are also like five schools so you can imagine that in the morning, starting from 08.15 till 08.45 it is like hell with all them parents bringing there children by car to school. What's wrong with using a bike or walking.... So I have to make sure I am out of my house, out of my district before 08.15 when all hell breaks lose.
But I love my little house. It is like a warm bath when I enter it and sometimes it can be real quiet. I love my garden although not that big, I love my little pond with the three fishes and the water falling in it - to break the noise of the street - and I would love it even more when all this refurbishing is over and done with. But in september phase 3 will start: the bathroom. And I will have to deal with the dust over again....
Keep you informed...
Posts tonen met het label Het Landhuis. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Het Landhuis. Alle posts tonen
De hond en het huis
Het is best bijzonder om zo 's morgens om zeven uur met een hond door kniediep bedauwd gras te lopen. Alles is dan nog zo stil en je hoort de vogeltjes, het geklepper van de ooievaars, het geschreeuw van de meeuwen. Mijn crocs - ja ik heb crocs - waren zeiknat na mijn rondje. Fred is 's morgens altijd nogal stram, maar heeft toch een vette drol gelegd waarvoor hij altijd naar het midden van de wei gaat, het hoge gras in, alsof hij zich schaamt om zo te gaan zitten. Het looppad in de wei is alleen om langs te pissen.
Ja, ik pas op een hond. Dat doen wij ieder jaar. Nu voor de derde keer. En het is weer bijna voorbij. Jan was vrij de afgelopen twee weken. Toen ging hij 's morgens altijd even 'de weide' in, maar nu zit hij weer in Den Helder en moet ik het doen. Maar het is geen straf. Wekker om zeven uur, plassen, korte broek aan, jasje aan en schoenen aan. Naar beneden, hond wakker maken en samen de wei in. Dan bak met eten en vandaag met z'n medicijnen, want Fred heeft zware artrose in zijn achterpoten - en dat zie je wel, arm beest - en dan ga ik douchen. Van het baasje mogen we niet zo veel wandelen met Fred, maar hij vindt het zo leuk! Dus als we thuis zijn gaan we zo'n vijf keer op een dag. Naar de wei of even achter het land op, tussen de dahlia's. Dat vindt-ie ook prachtig. Gisterenmiddag heeft hij een koppel fazanten opgejaagd en een eend zover gekregen dat ze zielig ging doen om haar pullen te beschermen.
Bij het Landhuis - zoals wij dat noemen - zit een flinke tuin vol gras en gisterenavond zaten daar drie konijntjes in. Vanmorgen waren ze er weer. De eigenaar vindt het maar niks, maar als je buiten woont, moet je ook de minder leuke dingen accepteren, als daar zijn: heel veel insecten, konijnen en schreeuwende meeuwen. Nu vind ik die konijnen niet echt een nadeel van op het platteland wonen. Eerder leuk. Er zitten naar mijn mening nog veel te weinig dieren. Maar dat komt meer omdat de tuin strak is, zonder bloemen of bloeiende heesters, struiken of planten. Dat trekt geen beesten. Het is enkel gras, wilgen en één of andere kruipende heester tegen het talud. Niet echt spannend.
We kunnen Fred jammer genoeg nooit ergens mee naar toe nemen. Dat is-ie niet gewend. We hebben het de eerste keer wel gedaan en ik denk dat hij er best aan had kunnen wennen. Het enige vervelende is het in en uitspringen van de auto. Je kon zien dat hij dan pijn had. Dat was drie jaar geleden. Nu is zijn achterpoot best stijf, maar toch loopt hij af en toe lekker te rennen. En volgens mij is dat alleen maar beter. Zo'n beest kan je toch niet de hele dag alleen maar in de tuin laten, ondanks dat die tuin immens groot is?
Maar dat was het al weer voor dit jaar. Weer 100 m2 dweilen en dan alles weer naar mijn eigen - lawaaiierige - huis....
![]() |
| Fred |
![]() |
| Zonsondergang |
We kunnen Fred jammer genoeg nooit ergens mee naar toe nemen. Dat is-ie niet gewend. We hebben het de eerste keer wel gedaan en ik denk dat hij er best aan had kunnen wennen. Het enige vervelende is het in en uitspringen van de auto. Je kon zien dat hij dan pijn had. Dat was drie jaar geleden. Nu is zijn achterpoot best stijf, maar toch loopt hij af en toe lekker te rennen. En volgens mij is dat alleen maar beter. Zo'n beest kan je toch niet de hele dag alleen maar in de tuin laten, ondanks dat die tuin immens groot is?
Maar dat was het al weer voor dit jaar. Weer 100 m2 dweilen en dan alles weer naar mijn eigen - lawaaiierige - huis....
Weer thuis...
![]() |
| Gashaard. Nummer één op mijn verlanglijstje.... |
Vanmorgen lekker uitgeslapen en om een uur of negen eerst met de hond rond. Ik ben daar dus blijven slapen. Daarna koffie gezet en ontbeten, TV gekeken. Nog even snel onder de zonnebank daar - toch een beetje van profiteren - en dan de weinige spullen ingepakt, nog even met Fred de wei in, en toen maar naar huis. Het waaide en regende behoorlijk, maar volgens buienradar zou dat voorlopig niet ophouden dus dan maar erdoorheen. Zeik en zeiknat kwam ik een dik half uur later thuis aan, maar ik vond het heerlijk! Ook omdat ik niet had hardgelopen natuurlijk kwam ik toch een ietwat aan mijn trekken op deze manier.
J'en ai mare....
Tja. Daar zit je dan. Op te passen op een hond, op een huis. Ik zit hier al vanaf half één en eigenlijk verveel ik me te pletter. Thuis kan ik mezelf aardig bezig houden. Dan heb je je was, de tuin, dingen die je verandert of schoonmaakt of weet ik het. Maar hier, in een vreemd huis dan kan je geen kant op.
Jan zit op dit moment in Stockholm en ook hij zwerft wat door de stad. Allebei een beetje ontheemd, allebei liever samen. En ik wil eigenlijk niet zomaar even een stad in of zo, want dan ga ik toch weer geld uitgeven en ik heb niets nodig en ik wil geen geld uitgeven. Niet zomaar. Het is dan enkel om de tijd te doden en shoppen vind ik geen goede tijdsbesteding als je de tijd moet doden. Tenzij je loaded bent, maar dat ben ik niet.
Dus de TV staat aan, voor het behang, ik loop van de ene naar de andere ruimte. Ben al wel even onder de zonnebank geweest. Zou nog in de sauna kunnen, maar daar heb ik niet echt heel veel zin in. Wel als Jan hier ook zou zijn, dan is het gewoon wat gezelliger. Maar nu....
Volgens mij vervelen sommige mensen aan de overkant zich ook. Er zitten er een paar op balkon terwijl het niet echt zonnig is. Het is geen slecht weer, maar best wel wat fris. Nu zit je aan de overkant best wel lekker zo op je balkonnetje. Je kijkt uit over een weiland en over de ringvaart, dus is er altijd wel wat te zien. Ik kan ook wel voor het raam gaan zitten en naar buiten kijken, wat ik dan ook best wel doe. Maar op een balkonnetje heb je wat meer overzicht.
Ik ga denk ik maar eens een bakkie thee zetten. Er staat ook niets lekkers hier. Alleen wat koekjes. En als ik me verveel, krijg ik altijd trek. Maar er is niet veel wat mij kan bekoren. Koekjes, chips... het doet mij niet zoveel.
Straks nog maar even de wei in met Fred, ben ik toch nog even buiten voordat het echt slecht weer wordt. Het is eigenlijk best jammer dat ze hier geen zwembad hebben of een fitness ruimte. Dan kon ik mezelf een beetje uit de naad fitnessen. Er is wel een jacuzzi maar daar heb ik eigenlijk ook geen zin in. Dat ding staat buiten onder het huis in feite en je hebt geen leuk uitzicht en is een wat ongezellig hoekje. Nou ja. Ik had niet echt plannen dit weekend, dus we moeten maar even proberen te ontspannen.
Hummmmmmmmmm...................
Jan zit op dit moment in Stockholm en ook hij zwerft wat door de stad. Allebei een beetje ontheemd, allebei liever samen. En ik wil eigenlijk niet zomaar even een stad in of zo, want dan ga ik toch weer geld uitgeven en ik heb niets nodig en ik wil geen geld uitgeven. Niet zomaar. Het is dan enkel om de tijd te doden en shoppen vind ik geen goede tijdsbesteding als je de tijd moet doden. Tenzij je loaded bent, maar dat ben ik niet.
Dus de TV staat aan, voor het behang, ik loop van de ene naar de andere ruimte. Ben al wel even onder de zonnebank geweest. Zou nog in de sauna kunnen, maar daar heb ik niet echt heel veel zin in. Wel als Jan hier ook zou zijn, dan is het gewoon wat gezelliger. Maar nu....
Volgens mij vervelen sommige mensen aan de overkant zich ook. Er zitten er een paar op balkon terwijl het niet echt zonnig is. Het is geen slecht weer, maar best wel wat fris. Nu zit je aan de overkant best wel lekker zo op je balkonnetje. Je kijkt uit over een weiland en over de ringvaart, dus is er altijd wel wat te zien. Ik kan ook wel voor het raam gaan zitten en naar buiten kijken, wat ik dan ook best wel doe. Maar op een balkonnetje heb je wat meer overzicht.
![]() |
| De balkonnetjes |
Straks nog maar even de wei in met Fred, ben ik toch nog even buiten voordat het echt slecht weer wordt. Het is eigenlijk best jammer dat ze hier geen zwembad hebben of een fitness ruimte. Dan kon ik mezelf een beetje uit de naad fitnessen. Er is wel een jacuzzi maar daar heb ik eigenlijk ook geen zin in. Dat ding staat buiten onder het huis in feite en je hebt geen leuk uitzicht en is een wat ongezellig hoekje. Nou ja. Ik had niet echt plannen dit weekend, dus we moeten maar even proberen te ontspannen.
Hummmmmmmmmm...................
Transitie en Fred
Ik heb vandaag weer zo'n dag dat ik me vreselijk irriteer aan van alles en nog wat! Als ik dan in mijn agenda kijk, denk ik: nu al? Argh! Het kan best zo zijn natuurlijk, want - en ik wil niet zeuren natuurlijk - het moddert wat de laatste tijd en ik kan nergens meer van aan. Dat dat zo'n invloed heeft op mijn gemoed is eigenlijk nog het ergste van alles. Die vermoeidheid, die stemmingswisselingen, dat ontevreden gevoel.... Ik heb dat tamelijk vaak de laatste tijd.
Ik irriteer mij vandaag mateloos aan die constante vliegtuigherrie hier. De wind staat waarschijnlijk weer 'ongunstig '- ligt er maar net aan hoe je het bekijkt natuurlijk - dus de Kaagbaan wordt volop gebruikt. Deze ligt parallel aan Nieuw-Vennep, parallel aan ons bedrijf dus de hele godsganse dag hoor je die kkkkkk*****vliegtuigen. Is het eindelijk eens lekker weer - lekker, in de zin van 'de ramen kunnen gewoon open'- maakt de vliegtuigherrie het bijkans onmogelijk om ze open te hebben. Ik heb de radio maar uit gedaan, want die hoor je toch niet. Hopeloos!
Ik ben vandaag ook erg moe, maar we zijn gisteren van 's morgens vroeg tot 's avonds laat bezig geweest, dus dat is ook niet zo verwonderlijk. Gisteren zijn wij uit ons vakantie-adres - het 'Landhuis' - vertrokken en dat betekent zo'n tig vierkante meter stofzuigen en dweilen. Buiten dat hebben we eerst hardgelopen, dan dus het huis aan kant, dan naar ons eigen huis alles daar weer opruimen, even wat eten, even naar Amsterdam om hardloopschoenen te kopen, even naar Hillegom om duikspullen te kopen, even naar het tuincentrum om een plantje te kopen, en tussendoor nog even naar de AH om boodschappen te halen, dan nog even naar Fred om hem eten te geven, dan terug naar huis...... pffff. En dan weer in je eigen bedje liggen wat op zich lekker is, maar ook wel erg warm ondanks de wapper.
Afscheid nemen van Fred.... En dan vanmorgen een SMS lezen van de bewoners die terug waren gekomen en lezen: '(...) Fred lag buiten op ons te wachten (...)'.
Nee joh, niet op JULLIE!
Op ONS!
Och arm.... ksal 'm missen....
Ik irriteer mij vandaag mateloos aan die constante vliegtuigherrie hier. De wind staat waarschijnlijk weer 'ongunstig '- ligt er maar net aan hoe je het bekijkt natuurlijk - dus de Kaagbaan wordt volop gebruikt. Deze ligt parallel aan Nieuw-Vennep, parallel aan ons bedrijf dus de hele godsganse dag hoor je die kkkkkk*****vliegtuigen. Is het eindelijk eens lekker weer - lekker, in de zin van 'de ramen kunnen gewoon open'- maakt de vliegtuigherrie het bijkans onmogelijk om ze open te hebben. Ik heb de radio maar uit gedaan, want die hoor je toch niet. Hopeloos!
Ik ben vandaag ook erg moe, maar we zijn gisteren van 's morgens vroeg tot 's avonds laat bezig geweest, dus dat is ook niet zo verwonderlijk. Gisteren zijn wij uit ons vakantie-adres - het 'Landhuis' - vertrokken en dat betekent zo'n tig vierkante meter stofzuigen en dweilen. Buiten dat hebben we eerst hardgelopen, dan dus het huis aan kant, dan naar ons eigen huis alles daar weer opruimen, even wat eten, even naar Amsterdam om hardloopschoenen te kopen, even naar Hillegom om duikspullen te kopen, even naar het tuincentrum om een plantje te kopen, en tussendoor nog even naar de AH om boodschappen te halen, dan nog even naar Fred om hem eten te geven, dan terug naar huis...... pffff. En dan weer in je eigen bedje liggen wat op zich lekker is, maar ook wel erg warm ondanks de wapper.
![]() |
| Fred |
Nee joh, niet op JULLIE!
Op ONS!
Och arm.... ksal 'm missen....
Het Landhuis
Sinds vrijdag 19 juli zit ik weer in Het Landhuis. Een groot vrijstaand huis waar ik nu voor de tweede keer op moet passen. Niet op het huis, maar op de hond die daar woont: Fred, de boxer. Vorig jaar voor het eerst, nu voor de tweede keer. Dit keer hoefden we niet te wennen en was het snel weer 'gewoon' voor ons. Waren we elkaar - Jan en ik - vorig jaar nogal eens kwijt in zo'n groot huis, nu gebruiken we maar een klein deel en zijn we gewend aan de grootte van het huis.
Mijn huis past hier wel vier of vijf keer in, schat ik. Alles is groot, met heel veel kasten. Op zich nog niet eens zoveel kamers: één grote slaapkamer, één slaapkamer voor de jongen die daar woont en een kleinere 'logeerkamer' die wij gebruiken als walk-in closet. Een dure benaming voor wat nu meer lijkt op een rommelkamer met overal kleren. Gelukkig hebben ze zo'n verrijdbare kledingrekje dus ik neem vanuit huis gewoon een armvol kleding mee met hangertje en al en hang dat daar zo weer op. De rest ligt in de vensterbank of op het logeerbed. Als we weg gaan is het weer een armvol en alles is weer leeg.
Er is nog een grote badkamer, volledig van natuursteen met grote douche en groot bad. In dat bad zitten we nooit. Daar hebben we het geduld niet voor. Het woongedeelte is U-vormig met in de ene poot de woonkamer waar wij nooit zitten en de andere poot de grote keuken met daar ook de eettafel. In beide ruimtes hangt een TV dus blijven wij eigenlijk altijd in de keuken zitten. Aan de keuken een groot terras. Beneden is dan de garage, een kapsalon - want de dame des huises is kapster - en een sauna. Onder het terras staat nog een jacuzzi waar we ook niet al te vaak in zitten. Dan om het huis een giga-tuin met daarin nog een hok waar twee zijdekippen en twee duifjes in zitten. Er staat nog een tuinhuisje waar de grasmaaier in staat en al het voer voor de vliegende have.
Ja, het is even wat anders dan mijn huisje. En toch begin ik heel langzaam wel weer naar mijn eigen huisje te verlangen, ondanks de drukte in de straat. Het is een heerlijke manier om de zomer in door te brengen, dat wel, maar het is niet ons huis, niet mijn smaak dus me er echt thuis voelen zoals ik dat thuis wel heb doe ik niet.
Gisterenavond is Jan terug gereden naar Oostende. De hele week ervoor was hij vrij en dus in dat huis. Vannacht - maandagavond - heb ik dus voor het eerst alleen in dat grote huis geslapen. Met Fred natuurlijk, dus ik was niet helemaal alleen. Dat was wel even raar. Gisterenavond heb ik me dan ook behoorlijk verveeld eigenlijk. Het huis is zo groot dat je nergens een gezellig plekje hebt. Het waaide ook nog eens veel te hard, dus je kon de deuren ook niet openzetten. Er is wel één redelijk gezellig plekje in het huis en dat is de serre, maar daar was het nog behoorlijk warm en normaal zet je dan de deur daar open, maar dat ging gisteren helaas niet.
Ik lag er gisteren om 22.00u al in en dan is wel even wennen aan al die vreemde geluidjes en het idee dat jij daar helemaal in je uppie ligt te liggen. Fred is gelukkig erg waaks, dus op zich ben ik goed 'beschermd' - hoewel ik mij afvraag of dat wel echt zo is als het erop aan komt. Ik was ontzettend moe van het BBQ weekend wat we hadden, dus op zich redelijk geslapen maar wel met mijn oren op stokjes en toch een paar keer wakker geweest van ... iets. Vandaag dus nog niet zo uitgeslapen als ik had gehoopt, maar dat is vaak zo dat je de vermoeidheid pas de dag erna voelt. Vannacht zal het weer een stukje beter gaan.
Op dit moment is ook mijn directeur op vakantie en mag ik in zijn afwezigheid met de Golf Cabrio rijden. Afgelopen week dan ook gedaan - vandaag even weer met de Peugeot. Zaterdag stonden er zes auto's voor het huis. Stond wel erg decadent. Mijn moeder was er ook en zij was afgezet en opgehaald met zo'n speciale taxi, dus die zullen ook wel gedacht hebben! Mijn moeder zal niet zeggen dat ik slechts oppas op het huis... :-)
Dus allemaal tamelijk decadent en luxe voor ons deze drie weken. Hoewel.... ach, er zijn zo van die dingen in het huis die zelfs wij beter hebben in ons kleine stulpje - zoals de vaatwasser om maar wat te noemen - maar wat maakt het uit. Deze mensen zijn nu eenmaal anders dan wij. Als ik in dit huis zou wonen zou ik best tevreden zijn (haha) en zou ik het best tot een gezellig huis kunnen omtoveren. Och, zoveel ruimte! Dat lukt mij best. En die tuin? Over een paar jaar herken je die ook niet meer terug. Dan staat de tuin vol fruitbomen en verdwaal je erin. Wel veel werk dan....
Mijn huis past hier wel vier of vijf keer in, schat ik. Alles is groot, met heel veel kasten. Op zich nog niet eens zoveel kamers: één grote slaapkamer, één slaapkamer voor de jongen die daar woont en een kleinere 'logeerkamer' die wij gebruiken als walk-in closet. Een dure benaming voor wat nu meer lijkt op een rommelkamer met overal kleren. Gelukkig hebben ze zo'n verrijdbare kledingrekje dus ik neem vanuit huis gewoon een armvol kleding mee met hangertje en al en hang dat daar zo weer op. De rest ligt in de vensterbank of op het logeerbed. Als we weg gaan is het weer een armvol en alles is weer leeg.
Er is nog een grote badkamer, volledig van natuursteen met grote douche en groot bad. In dat bad zitten we nooit. Daar hebben we het geduld niet voor. Het woongedeelte is U-vormig met in de ene poot de woonkamer waar wij nooit zitten en de andere poot de grote keuken met daar ook de eettafel. In beide ruimtes hangt een TV dus blijven wij eigenlijk altijd in de keuken zitten. Aan de keuken een groot terras. Beneden is dan de garage, een kapsalon - want de dame des huises is kapster - en een sauna. Onder het terras staat nog een jacuzzi waar we ook niet al te vaak in zitten. Dan om het huis een giga-tuin met daarin nog een hok waar twee zijdekippen en twee duifjes in zitten. Er staat nog een tuinhuisje waar de grasmaaier in staat en al het voer voor de vliegende have.
Ja, het is even wat anders dan mijn huisje. En toch begin ik heel langzaam wel weer naar mijn eigen huisje te verlangen, ondanks de drukte in de straat. Het is een heerlijke manier om de zomer in door te brengen, dat wel, maar het is niet ons huis, niet mijn smaak dus me er echt thuis voelen zoals ik dat thuis wel heb doe ik niet.
Gisterenavond is Jan terug gereden naar Oostende. De hele week ervoor was hij vrij en dus in dat huis. Vannacht - maandagavond - heb ik dus voor het eerst alleen in dat grote huis geslapen. Met Fred natuurlijk, dus ik was niet helemaal alleen. Dat was wel even raar. Gisterenavond heb ik me dan ook behoorlijk verveeld eigenlijk. Het huis is zo groot dat je nergens een gezellig plekje hebt. Het waaide ook nog eens veel te hard, dus je kon de deuren ook niet openzetten. Er is wel één redelijk gezellig plekje in het huis en dat is de serre, maar daar was het nog behoorlijk warm en normaal zet je dan de deur daar open, maar dat ging gisteren helaas niet.
Ik lag er gisteren om 22.00u al in en dan is wel even wennen aan al die vreemde geluidjes en het idee dat jij daar helemaal in je uppie ligt te liggen. Fred is gelukkig erg waaks, dus op zich ben ik goed 'beschermd' - hoewel ik mij afvraag of dat wel echt zo is als het erop aan komt. Ik was ontzettend moe van het BBQ weekend wat we hadden, dus op zich redelijk geslapen maar wel met mijn oren op stokjes en toch een paar keer wakker geweest van ... iets. Vandaag dus nog niet zo uitgeslapen als ik had gehoopt, maar dat is vaak zo dat je de vermoeidheid pas de dag erna voelt. Vannacht zal het weer een stukje beter gaan.
Op dit moment is ook mijn directeur op vakantie en mag ik in zijn afwezigheid met de Golf Cabrio rijden. Afgelopen week dan ook gedaan - vandaag even weer met de Peugeot. Zaterdag stonden er zes auto's voor het huis. Stond wel erg decadent. Mijn moeder was er ook en zij was afgezet en opgehaald met zo'n speciale taxi, dus die zullen ook wel gedacht hebben! Mijn moeder zal niet zeggen dat ik slechts oppas op het huis... :-)
Dus allemaal tamelijk decadent en luxe voor ons deze drie weken. Hoewel.... ach, er zijn zo van die dingen in het huis die zelfs wij beter hebben in ons kleine stulpje - zoals de vaatwasser om maar wat te noemen - maar wat maakt het uit. Deze mensen zijn nu eenmaal anders dan wij. Als ik in dit huis zou wonen zou ik best tevreden zijn (haha) en zou ik het best tot een gezellig huis kunnen omtoveren. Och, zoveel ruimte! Dat lukt mij best. En die tuin? Over een paar jaar herken je die ook niet meer terug. Dan staat de tuin vol fruitbomen en verdwaal je erin. Wel veel werk dan....
Abonneren op:
Posts (Atom)
IK GA VERHUIZEN!!!
Ik ga verhuizen. Dames en heren, boeren en buitenlui, lieve lezers: gaan jullie met mij mee? Please, please, please? Ik vervolg ...
-
Een eiland in de Middellandse Zee, overspoeld door toeristen. Wat ben ik: een toerist of een reiziger? Wat is het verschil? Ik zou mezelf li...
-
Soms heb je wel eens van die dagen, dan ben je finaal inspiratieloos. Of er gebeurt gewoon niets. Ergens vond ik een TAG en die TAG be...
-
Goedemorgen deze zaterdag! Normaal blog ik niet op zaterdag, maar ja, met mannetje weg, de TV aan, koffie naast me, broodjes op het ontbijtp...





