Posts tonen met het label sporten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label sporten. Alle posts tonen

Pokemon en PT

Gisterenmiddag ben ik voor het eerst geconfronteerd met de Pokemon Go rage. Ik had een afspraak in het bospark, dus ik eerst naar huis, me daar omgekleed, fiets gepakt en naar de afgesproken plek. Kom ik daar, wat een drukte! Mooi weer natuurlijk dus alle 'strandjes' vol met schaars geklede mensen. En dat niet alleen: op een soort kruispunt in dat park hoopjes mensen met hun telefoon. Eerst wist ik niet wat ze daar deden, maar langzaam drong het tot me door: Pokemon! 

Druk! Getuige de vele fietsen

De Pokemon jagers vormen kleine groepjes die dan naarstig op zoek zijn naar een figuurtje. Ik heb het zelf (nog) niet gedownload, dus ik ben (nog) niet op de hoogte van hoe die beestjes heten en hoe het dan werkt. Ik liep wat heen en weer want we hadden naar mijn beste weten buiten afgesproken, maar toen het afgesproken tijdstip voorbij was en ik nog niemand had gezien, werd ik wat onrustig. Maar ik durfde mijn telefoon niet te pakken omdat ik dan ook zou worden aangezien voor zo'n Pokemon jager! Haha. Wat een hilariteit! 

Op een gegeven moment kwam er iemand op een skateboard van links inrijden op zo'n groepje jagers. 'Pokemon?' was het enige wat hij zei. Er werd driftig geknikt. 'Daar verderop 1 kilometer van hier zit een ...' en toen noemde hij de naam van zo'n figuurtje. Hij skate weg en het groepje ging haastig die kant op. Te voet, met de fiets, op de scooter. Gewoon zo suf! En zo geestig tegelijk.

Blijkt dat er op You Tube aardig wat van die filmpjes te vinden zijn van hordes mensen die zo'n figuurtje en masse vangen, waarbij zelfs het doorgaande verkeer wordt belemmerd. Ik vind het wel grappig. Die gasten komen nu tenminste buiten! Geweldig toch?

Beetje rondlopen....

Ik had overigens een afspraak met een Personal Trainer, een PT. Ik loop al vanaf april niet meer vanwege diverse blessures en ik merk dat ik vreselijk onrustig wordt (en daardoor erg depressief). In een opwelling had ik een mail gestuurd naar zo'n vogel die ik op woensdagmiddag altijd bezig zie. Ik ken hem van gezicht: waarschijnlijk nog uit de tijd dat ik sportscholen bezocht. Afijn, de afspraak verliep niet helemaal goed. Ik had IN het etablissement moeten zijn en niet erbuiten. Dus om half vier ben ik weer op de fiets gestapt, eindje wezen fietsen dan maar. Toen ging mijn telefoon. 'Ik zit binnen!'. Oh. Zeg dat dan. Dus ik weer terug en een gesprek gehad.

Onweerswolken in aantocht.

Plesmanhoek. Erg leuk daar.

Nou ja, een één op één training is wel een beetje boel duur. Dat doen we dus maar niet. Later kwam hij met een ander voorstel om eerst één op één te beginnen en dan naarmate er meer mensen zijn met dezelfde wensen (de fabeltjeskrant, de fabeltjeskrant, de faaaaabeltjeskraaaaaant....sorry...) zou dat dan een klein select groepje worden. En dat voor 'slechts' 25 euro per week. Nog veel geld. Per slot van rekening zit ik nog met een dak wat vervangen moet worden.

Maar ja, wat had ik anders verwacht? stel ik mijzelf deze voor de hand liggende vraag. Zal wel in een erg naïeve bui zijn geweest om te denken dat ik voor bijvoorbeeld 25 euro per maand een PT kreeg! Zo werkt dat niet natuurlijk. 

Nu zit er nog een andere club in dat park: Physiq. En ik moet zeggen dat dat ook wel goed eruit ziet. En zij hebben groepslessen en de kosten zijn heel schappelijk. Zou betekenen dat ik dan 3x per week sport. Nou. Eens even over nadenken...

Eindelijk! Een doel in mijn leven..

Gisterenavond moest ik me echt inhouden om mijn frustraties niet op het blog te gooien. Man, wat was ik sjaggie gisteren! Na mijn werk ben ik op de mat gekropen, zoals dat heet en ben ik weer begonnen met een work-out. Diezelfde work-out waarmee ik last kreeg van mijn lies. Na twee forse fietstochten heb ik bijna geen last meer van mijn liezen en heb het weer gewaagd, die oefeningen overgeslagen die niet goed zijn voor een getraumatiseerde lies. 

Nu heb ik misschien best een leuk huisje, maar groot is het niet. Ik rol mijn matje uit in de slaapkamer en daarvoor moet ik wel een paar meubelstukken opzij schuiven. En dan nog. Bij die oefeningen dat je op je rug moet liggen helemaal uitgestrekt om een crunch te doen raak ik ofwel mijn bed ofwel de kledingkast. Of allebei...

De crunch - (zo'n strak figuurtje
heb ik helaas niet meer...)

Oh man, en als je dan al zo sjaggie bent omdat je die work-out via je ipad kijkt, je daarvoor je bril weer moet opdoen, bij een andere oefening je ipad moet draaien of anders neer moet zetten, die dan valt, je het filmpje niet meer kunt vinden, je zo bezweet raakt dat je wegglijd van je matje en een handdoek niet helpt (moest natuurlijk weer zo'n goedkoop matje kopen). Gewoon geen ruimte hebt om de work-out een beetje fatsoenlijk te doen.

En bovendien: jezelf zien in de spiegel... Misschien moet ik me er niet druk in maken, maar ik kon mij vroeger verstoppen achter een pas aangeplant boompje. Heb never nooit op mijn lijn hoeven letten. En nu... In oktober woog ik 72,9 kilo, maar toen begon het al wat te fluctueren. Vanmorgen woog ik 77,6. Ook zo stom: weeg ik mezelf net nadat ik uit bed kom. Toen gaf de weegschaal 78,4 aan en nadat ik me had gedouched was het 77,6. Er verdwijnt toch wat in het doucheputje, haha.

Dus ik ben helemaal geobsedeerd om kilo's eraf te krijgen. Of eigenlijk: mijn bodyfat - die nu 27% is - op 25% te krijgen. Liefst nog wat lager. 

Ik heb dus een doel in mijn leven! Hèhè, eindelijk! Ik wil naar 75kg én 25% bodyfat.

Morgen ga ik weer heel voorzichtig hardlopen. Een interval om te beginnen. Je moet voorzichtig zijn met liesblessures dus héél rustig aan. Dan misschien woensdag nog een keer, even afhankelijk van hoe het morgen gaat. Om dan mijn ritme van 2x per week weer op te pakken. Met yoga wacht ik nog even.

En vanwege het mooie weer vandaag met de fiets naar het werk....





Je kunt ook denken: 'meid je bent 55 (en een half), waar maak je je druk om'. Wie weet komt dat nog wel een keer. Nu even niet... Nóg niet.

Een acute liesblessure...

Soms zit het mee, soms zit het tegen. In mijn geval het laatste. Gisterenavond met mijn workout een liesblessure opgelopen. Bij de oefening waar je op je handen in de plank met je benen zijwaarts uit moet springen. Pang! Schoot er zo in. Dat voelt niet goed, was het eerste wat ik dacht, dat voelt niet goed. Ben tóch doorgegaan met de workoutsessie maar die oefeningen overgeslagen waar ik pijn voelde. Hoofdzaak van deze workout zijn je buikspieren en die kon ik wel doen. Daarna maar even op internet opgezocht wat het was en wat je eraan kon doen: koelen en rusten. Ja, hm hm.... Zeker als je alleen thuis bent is dat laatste niet zo vanzelfsprekend, want ik moest nog eten, me nog douchen, alles nog opruimen....

Dus eerst even met een cold pack - die ik gelukkig altijd in de vriezer heb - op de bank. Nog snel even aan de overkant een tube Tantum gekocht om erop te smeren, kijken of het helpt al is het maar in de bovenkamer.

Van de fysio moet ik de pijn vermijden, geduld hebben (duh) en het even een dag of vijf aankijken en als het dan niet over/minder is moet ik bij hem langs komen. Een collega van mij adviseert een osteopaat, maar ja, daar ben ik niet zo voor.... ik vind het kwakzalverij. Doet me denken aan de praktijken die in The Knick nog gebezigd worden. Bovendien is het een acute aandoening en het enige wat nu telt is      rust....

Afijn. Het is weer pas op de plaats. Vanavond geen yoga en voorlopig niet hardlopen. Vandaag toch maar naar kantoor ondanks de pijn die op zich dragelijk is. Maar balen doe ik wel. Echt mega!

Nu ik dus vanavond niet naar yoga kan en even niet kan hardlopen geeft me dat toch op één of andere manier ook rust in m'n kop. Ik MOET even niets. Even een pas terug. Is ook niet verkeerd denk ik.

En een foto voor het opleuken:
octopus (Chania - Kreta)

IK GA VERHUIZEN!!!

Ik ga verhuizen. Dames en heren, boeren en buitenlui, lieve lezers: gaan jullie met mij mee? Please, please, please? Ik vervolg ...