Productieve zaterdag

Vandaag hebben wij onze eettafel lamp gezien. Die gaat er komen! 

Het is wat lastig te zien, maar het is de houten 'lat' die je ziet hangen aan die twee dunne kabeltjes die weer op hun beurt aan zo'n zelfde houten balkje hangen. Het is een led-lamp en als je er langs gaat met je hand, kan je het licht dimmen en van kleur laten veranderen. Ik ben hier echt helemaal weg van.

En ook een hele leuke lamp gezien voor in het trapgat, maar omdat wij nog niet weten hoe het trapgat er daadwerkelijk uit komt te zien, is dat nu nog lastig om te weten of dit gaat 'passen' ja of nee.

Ook hier wat lastig te zien, maar de bolletjes op de bovenste foto zien er zo uit als op de onderste foto. Ze zijn vrij klein, beetje de grootte van een golfbal, en de hele lamp is heel erg luchtig en bewegelijk. Erg apart.

We hebben veel gedaan vandaag: tuinafval weggebracht naar de vuilstort, twee auto's gewassen (want ik krijg binnenkort een nieuwe), een zwembroek gekocht voor Jan, beetje lampjes kijken dus en eten gemaakt. Heerlijk focacciabrood naar een recept Jamie Oliver. Was echt heerlijk.

Voordat het brood in oven ging

Gebakken en gaar

Samen met groentesoep, Roquefort en glaasje wijn

Vandaag ook de sproeiertjes bij de tomatenplantjes in elkaar gezet. Die groeien als kool... eh als tomaten en ben benieuwd hoe groot de oogst zal zijn. Ik zie nog geen enkel bloemetje.

En mijn yucca groeit toch zó mooi! Op de foto hierboven zie je de wilgentenenhaag goed. Veel lichter dan de klimophaag. Morgen doen we die nog even snoeien. De kliko's zijn weer leeg dus even lekker herrie maken.

En verder voel ik me weer ok. Nog wel last van stijve schouders, maar verder is alles weer goed. 

Het is weer vrijdag geweest, dus nieuws van het 'nieuwe huis' front.

Onze voordeur:

De wirwar aan elektrokabels waar de meterkast komt:

De schuifpui vanaf binnen gezien:

De ramen aan de zijkant van de woning die naar binnen toe open gaan. Het zijn bijna openslaande deuren als je het zo bekijkt!

Onze voordeur links naast de andere 'standaard' deur rechts. Ik vind die van ons mooier. Natuurlijk. Hèhè.

De achterkant van de woning met links de deur naar de keuken, dus de achterdeur en rechts de schuifpui. Er zit ook al een schuifhor voor. Sjiek hoor.

Zo gebeurt er iedere week wat. En zo ontdekt Jan ook telkens iets wat niet helemaal klopt of zo niet is afgesproken. Dat wordt weer een mailtje naar de bouwpromotor. Komt allemaal wel goed.

Ben benieuwd wat er de volgende keer als we gaan kijken allemaal is veranderd...

Hardlopen en bananenbrood

Het zal wel aan het weer liggen. Grauw, grijs en kil. Of dat het maandag is. Altijd last van opstartproblemen. Of dat ik het zo druk heb. Mijn hersenen staan al sinds begin december onder hoogspanning. Erg druk op mijn werk. Dat nieuwe programma. Plus nog andere zaken die ineens spelen en waar ik aan moet werken. Dan natuurlijk ons huis waar we enkel maar in de weekenden samen aan kunnen zitten. 

Nadenken over dit, nadenken over dat. Beslissingen nemen, mails maken, opvolgen en alles minutieus doorlezen en voorbereiden. Zowel op het werk als thuis.

Dan nog onze eigen overvolle agenda. De laatste maand van 2016 en dit jaar in feite nog geen weekend thuis geweest. Afgelopen weekend ons eerste weekend thuis zonder plichtplegingen, maar dat gaat volledig op aan onze woning. De komende weekenden weer niet helemaal voor onszelf. Pas vanaf 10 februari is onze agenda leeg tot maart en dan begint het feest weer: een beurs en verjaardagen.

Ik merk aan mezelf dat het heel langzaam te veel wordt. Dat wordt een keer een dag vrij om even mijn hoofd leeg te kunnen maken. Of een keer een weekend even niets. We moeten ook nog tijd vrij maken om zaken te regelen voor onze woning en de tijd gaat harder dan je denkt.

We zullen af en toe nee moeten gaan zeggen.

Ik vind dat dat moet kunnen. Men moet daar maar begrip voor hebben.

Gelukkig vinden we wel tijd om hard te lopen. Na mijn bezoek aan de fysio en het maken van een echo van mijn enkel (ik kon er geen touw aan vastknopen van die grijze, witte en zwarte vlekken op het scherm) zondagmorgen weer eens gaan hardlopen na twee weken niet. Ondanks de pijn die ik had in mijn gewone doen en laten, tijdens het lopen nergens last van of toch niet in díe mate dat het echt zeer deed. En erna ook niet.

En nu maandag, the day after, helemaal nergens last van. Ik blijf het zo vreemd vinden.... Afijn, als het hardlopen de pijn doet verdwijnen, moet ik maar blijven lopen. 

Overigens was het zondagmorgen wel ijzig koud: -6. Kouwe benen en kouwe jatten. Maar die handen worden na een poosje wel lekker warm en de rest komt wel weer op temperatuur onder de douche en door het verse roereitje als ontbijt. Ik was zelfs tevreden met mijn tijd ondanks dat ik er wel moeite voor moest doen.

En het was weer zo vreselijk mooi in het bos! Het is jammer dat ik nu loop met een Garmin en geen telefoon meer mee heb. Dus heb ik ook geen foto's. Zo vroeg op zondagmorgen dan zit het meer vol met ganzen. Veel Canadezen, maar ook Nijl- en Kolganzen. Die slapen daar. Dan hoor je ze gakken en trompetteren en dan stijgen ze groepje voor groepje op, op weg naar de groene weilanden waar ze - tot grote ergernis van de boeren - het gras opvreten en de boel onderschijten. 

Zaterdagmiddag even lopend naar het centrum.

Langs een fort wat deel uitmaakt van
de stelling van Amsterdam

Speltbloem en zelfrijzend bakmeel.
Voor mijn bananenbrood...

De drukke randstad...

Met zelfs natuur. Als je maar goed kijkt.

En daarna aan de slag met het maken van bananenbrood volgens het recept van Jeroen Meus.

Bananenbrood in progress

Sfeerbeeld keuken

Zondag opruimdag

Zo. Gelukkig weer maandag. Ik mag weer werken. Hoi! Hoe vaak zal ik dat gezegd hebben of nog zeggen? Niet vaak. Nu wel. Ondanks het mooie weer. Ik zit weer heerlijk aan mijn bureau met een makkelijk toetsenbord, een goede stoel, de zon door de ramen en hoop herrie van een bedrijf hier achter. Maar.... met een lekkere bak koffie en een koekje.

Zaterdagavond heb ik - ondanks mijn pijnlijke voeten - toch een heerlijke risotto gemaakt, al moet ik het zelf zeggen. Ja, dat kan ik wel, risotto maken. Vanaf het begin hè, dus niet uit een pakje of zo. Ik heb toch wel zitten smullen. 

Super lekkere en perfecte risotto...

Die avond lag ik er natuurlijk niet laat in na zo'n eind wandelen.  Volgens Whitings heb ik die dag meer dan 20.000 stappen gedaan! 

Dus genoeg voor de rest van het weekend, dacht ik zo. Zondagmorgen heerlijk uitgeslapen. Kan echt genieten van die enige ochtend in de week dat het stil is in de straat. Na mijn simpele ontbijt en een beetje TV kijken - weer geen medailles voor Nederland. Gaat toch niet al te best vind ik - me aangekleed en enorm lopen opruimen en rommelen de rest van de zondag. Mijn dakterras weer anders ingedeeld en van het één komt dan het ander natuurlijk.

Wat ik al in de planning had staan: berging opruimen. Heb het nog gedaan ook. Sinds Jan in mijn leven is, heb ik geen controle meer over mijn gereedschapskist en heb ik geen idee wat ik allemaal in huis heb. Dus ik heb de kluslaatjes eens flink onder handen genomen, alle schroefjes zoveel mogelijk geklasseerd, elektra bij elektra, spijkertjes bij spijkertjes, pluggen in een pluggenbak, olie en andere bagger in een bak, dingen weggegooid, de duikhoek wat aan kant en dan ook maar meteen het tuinhok uitgeruimd. Dat ziet er nu ook weer een stuk overzichtelijker uit.

Ik heb gelukkig niet veel troep of spullen die ik nooit gebruik. Ik heb daar de ruimte niet voor om dat op te bergen en ik ben erg gemakkelijk in weggooien. Hup weg, de kliko in of hergebruiken. Ik ben dus de hele dag bezig geweest en was aardig kapot aan het einde van de dag. Maar ik ben tevreden wat ik heb gedaan en het geeft een goed gevoel dat ik nu weer weet wat en waar ik het heb en als ik iets moet doen ik niet eerst uren hoef te zoeken. Als Jan straks weer thuis is, zal ik hem even wegwijs maken en hem vooral op het hart drukken en zo netjes te laten....

Jan zit momenteel op de BNS Lobelia. Een mijnenjager. Het schip heeft wel een grappig vaarpatroon:

Waarschijnlijk zoeken ze minitieus en systematisch de zeebodem af naar mijnen want er schijnen er nog aardig wat te liggen na de tweede wereldoorlog. Er worden er nog geregeld opgevist door vissers, wat natuurlijk bijzonder gevaarlijk is. Dit is voor Jan wel een heel andere tak van sport dan hij gewend is op de fregatten en ik denk best wel leerzaam. Zou 'leuk' zijn natuurlijk als ze er ook daadwerkelijk één vinden. Ik heb hem niet gesproken nog dus ik heb geen idee hoe het daar aan toe gaat. Ik hoor de verhalen wel.

Van wortels

Het is tien over half elf. Van arren moede zit ik met een wortel in mijn hand. Bij gebrek aan wat beters. Ik was mijn Nalgene beker vergeten - had deze op kantoor laten staan - dus kon mijn smoothie niet meenemen naar kantoor. Moest 'm thuis direct opdreten (kruising tussen drinken en eten..). Dus dat is in vrij korte tijd iets meer dan een liter gemalen fruit met yoghurt naar binnen werken.

Daardoor kwam ik op kantoor direct in het koffiemomentje. Koffie na een smoothie past niet zo (vind ik). Dus meestal is mijn eerste bak koffie rond een uur of tien. Nu was het kwart voor negen.

Met als gevolg dat ik nu honger heb. Wil nog wel een bak koffie, maar ik snak naar een koekje erbij. En die heb ik niet. Ja, ze liggen hier wel, maar alle koekjes zijn voor bezoek. Ik moet dan helemaal naar de keuken lopen, heel sneaky dat enorm krakende pak koekjes uit de la pakken, daar dan quasi nonchalant dwars mee over de afdeling lopen, net doen of er niets aan de hand is en dan kan ik me op mijn kantoor helemaal rond eten aan de koekjes. 

Maar ja, dat doe je natuurlijk niet. 

Gisterenavond heb ik kip met gember gegeten. Lekker. Daar 'hoorde' ook een wortelsalade bij. Dus ik wortels raspen. Weet niet of jullie wel eens wortels hebben geraspt met zo'n gewone vierkant rasp. Wat een klotewerk! De schilfertjes wortel zaten echt overal en je kan dan niet eens tot het gaatje gaan, want dan rasp je je vingers mee. Ik was dus not amused gisterenavond wat weer het nodige smijtwerk tot gevolg had (het champignonschoonmaakborsteltje ligt nu nóg in de tuin). Op dat moment, ter plekke, had ik besloten dat ik een rasp wil voor op mijn Kitchen Aid. Ik hou niet zo van al dat elektrische spul, maar dit is zo'n geklooi!

Vroeger had ik een mandoline. Ooit eens gekocht op de markt. Járen mee gedaan, maar op een gegeven moment slijt dat ook. Dat was nu eens een handige keukenhulp! Maar die mandolines van tegenwoordig zijn óf heel goedkoop en dan heb je daar geen fluit aan, of vrij duur (meer dan honderd euro) en dan kan je net zo goed een accessoire kopen voor een apparaat dat je toch al hebt. Eén groot nadeel van al die handige keukenhulpjes: ze nemen zoveel plek in. 


Dus heb ik nog veel wortels over. Ik koop altijd biologische wortels en die zitten in een zak van één kilo. Daar maar een greep van meegenomen voor de 'lekkere' trek en voor de oogjes (want heb je ooit een konijn gezien met een brilletje...?).

Overigens gisterenmiddag weer hardgelopen sinds tijden. Een oefenrondje: 30 minuten interval. Had met de PT afgesproken maar die vond het 'te koud'. Watje. Dus het lopen ging op zich wel, maar begon na een tijdje toch wel wat gevoelig te worden en ná het lopen zelfs zeer, dus ik was daardoor al niet al te vrolijk (en dan daarna nog die wortels!). Thuis gekoeld, gedouched en beetje zitten balen. Voor het slapen gaan mijn enkel nog eens goed gemasseerd. Vandaag heb (oh wonder) nauwelijks pijn. Zelfs als ik de trap af loop (afkloppen) doet het geen zeer. Zou het dan toch....? Ik neem mijn loopspullen gewoon mee dit weekend en anders is het voor volgende week. Nog een keer zo'n intervalletje. Rustig weer beginnen.

Tijdens de cooling-down...

Afijn. Ik MOET nu toch echt iets zoets anders gaat het niet goed...

Een weekend alleen

Vrijdagmiddag. 'Hallo huis!' Weer niemand thuis. Nou ja, boodschappen maar uitpakken dan. Hoe anders doe ik de boodschappen op vrijdagmiddag als ik alleen ben dan als ik samen met Jan ben. Alleen: hup hup snel snel, wat is de kortste weg? Alles in de tas. Heb ik alles? En hup weer weg. Ik ben nog geen drie kwartier in het centrum waar wij er anders meer dan een uur zijn. De koffie bij Barista vind ik al per definitie niet te drinken als ik alleen op het terrasje moet zitten. Nee. Dat doe ik niet. Misschien volgende week.

Goh. Wat gaan we eten dit weekend...?

Mijn 'kantoortassen'

Een stuk kabeljauw gekocht. Eerst even nog lekker in de zon zitten in de tuin beneden. Daar ziet niemand mij als ik strategisch ga zitten. Ik eet de kabeljauw op z'n Thais. Tenminste, zo luidt het recept. Weinig Thais vind ik, maar ach, het is vers, en best lekker, zij het wat veel. Overschot gaat in een bakje. Kan ik zaterdagmiddag opeten.

Ik kijk maar eerst naar een nieuwe serie op HBO: The Night Of. Ik moet het doen zonder Outlander of Game Of Thrones de rest van de zomer, de herfst én de winter. Zal pas weer april zijn vrees ik voor ik mijn favoriete series kan zien. Vroeger keek ik ook naar The Knick maar volgens mij komt daar geen seizoen 3. 

Ik ga slapen met nog net het nieuws dat er een staatsgreep is gepleegd in Turkije. Nou ja, dat hoor ik verder morgen wel. Zal voor veel mensen een streep door hun vakantierekening zijn, denk ik.

Zaterdagmorgen word ik al om 07.14u wakker. Ja daag! Ga er dan echt nog niet uit hoor. Wat moet ik doen de hele dag? 

Links een kaal dekbed....

En dit is mijn uitzicht...

Mijn kast schilderen. O ja, mijn kast. Zzzzzzzz...... Ik slaap tot iets over half negen. Even het nieuws checken. Oh, staatsgreep mislukt. Ik weet niet wat ik ervan moet denken want ik vind dat je geen echte mening kunt vormen op grond van wat je hoort in de media. Erdogan is ook geen lieverdje net zo min als Poetin, maar ik ken ze niet persoonlijk en dan vind ik het altijd moeilijk om een keihard oordeel over iemand te vellen. Je kent de belangen erachter - de natuurlijk vaak gigantisch zijn - niet.

Afijn. Genoeg politiek. Ik smeer een paar broodjes, maal koffiebonen en kijk TV. De koffie is niet lekker. Vreemd. Bonen te oud misschien? Tegen tienen ga ik me dan eindelijk maar douchen. Heb alle tijd van de wereld.

Dan eens kijken naar de kast die ik wilde schilderen. Alle rommel eraf die erop ligt. Mmmm. Is toch lastiger dan ik dacht. Kan beter wachten tot mijn handige mannetje weer terug is van zijn trip. Ligt momenteel in Schotland! Maar in één of andere godverlaten haven en ze mogen niet van boord. Jammer. Op naar IJsland dan maar. Ondertussen zit ik hier hoor, een beetje wachten op de tijd.

O ja, was ophangen. De wasmachine piept. Moet ook nog even naar de overkant. Jemig. Tijd vliegt. Het is alweer half één.

Op de fiets naar het centrum

In het centrum nog even mijn kettinkje ophalen wat al een paar maanden bij de juwelier ligt. Ik schrik van de prijs. Dat wordt geen 'verzorging' in mijn haar (à 14,50). Enkel knippen. Ik krijg iemand die ik niet ken. Beginnertje? Ik begin het te vrezen als ze een kwartier bezig is. Nu, ik maak me niet zo druk om mijn haar. Groeit wel weer aan, mocht het 'mislukt' zijn. 'Föhnen?' 'Nee, niet föhnen. Is goed zo.' De rekening valt derhalve dus mee, als je 30,-- vind meevallen tenminste. Ik vind het schandalig veel geld voor wassen en knippen. Maar goed. Dat is ook de reden dat ik één keer in de drie maanden ga of zo. 

Nog even langs De Tuinen wat Holland&Barrett wordt. Nooit van gehoord... Ik koop er twee van die geurzakjes. Voor op kantoor. En wat wierook, van die kegeltjes. Laatste pakje wat ik meekrijg voor de helft van de prijs. Troostaankoopjes. Heb ik altijd als Jan weg is. Dan moet het lekker ruiken in huis.

Nee, nog steeds geen koffie bij Barista. Gewoon naar huis. Op de fiets. 

Thuis nog even tutten in de tuin. Haag beetje bijknippen. Leuk om te doen, maar die rotzooi opruimen! Kan ik daar niet iemand voor inhuren? 

Het is best warm, hoewel het bewolkt is. Ik blijf rommelen. Ik heb best een mooie tuin. Veel bloemen dit jaar.
M'n Oostindische Kers fatsoeneren. Alle blaadjes met zwarte luis eruit. Het valt mee dit keer, die zwarte luis. Goh, wat is de tuin droog! Misschien toch maar sproeien vanavond? Wat zeuren die mensen toch over een rotzomer? Ik vind het prima zo. Lekker zo laten.

Ja, ik moet nu toch echt wat aan het eten gaan doen. Weet je wat? Ik heb nog over van gisteren. Dat eet ik vanavond. Maar ik ga wel vast de Thaise rundvleesschotel maken voor morgen. Schijnt lekkerder te zijn als je dat een dag van te voren maakt. 

Nog even de was binnen halen die lekker is droog gewapperd in de wind. Mmmmm, wat ruikt dat lekker! Er gaat niets boven was aan de lijn gedroogd en dat het liefst met veel wind.

Een dik uur later ruikt het binnen alvast ook lekker. Heb inmiddels een glas witte wijn en wat nootjes achter de kiezen. Ik verbaas me over wat er in Turkije is gebeurd. Heb medelijden met de militairen. Het zijn ook maar mensen. Ik denk aan Jan, die ook niets te kiezen heeft als het erop aan komt. Je zult maar worden meegesleurd in je keuze, je idealen, en dan zo worden afgerekend. Hoeveel van deze jonge mannen hebben een gezin? Ik moet er maar niet te veel aan denken.

Coldplay en T-bones

Op deze voor mij iedere keer weer suffe maandag, zit ik eerst alle blogs te lezen die ik volg. Ik heb ze allemaal in mijn favorieten gezet links van het scherm. 

Misschien vrolijkt het me op. Stuit ik op de blog van Kliefje, en schrijft zij een stuk wat het mijne had kunnen zijn. Heerlijk, dat gezeik....! Ik hou me vaak nog een ietwat in, commentaar als ik kreeg vroeger op mijn 'sombere' blogs. Nu voel ik mij gesteund in mijn blues, die bij mij al vele jaren duurt.

'Doe daar eens wat aan dan!'
'Nog negen jaar....'

Het weekend.... Weekend? Oh die paar uurtjes vrije tijd voor vandaag? Omgevlogen! Veel te kort. Dat krijg je als je veel doet.

Vrijdag was trouwens top. We waren naar COLDPLAY! Nu ben ik niet zo'n concertganger. Niet meer eigenlijk, vroeger wel. Maar toen was ik alleen en ging ik vaak met een vriendin. Mijn allereerste concert was van George Michael - Faith. En vroeger bewaarde ik alle tickets en hing die dan in het toilet. Nu doe je dat niet meer natuurlijk (zegt ze groot) en zitten de herinneringen in je hoofd. Zelf niet veel met mijn telefoon gedaan terwijl sommigen volgens mij het hele concert hebben staan te filmen. We hadden ook nog prachtplekken: vak 120 in de Arena en dan zit je schuin rechts van het podium met goed zicht. De stoelen naast mij waren leeg, dus ook nog voldoende ruimte om een beetje mee te hossen (wat je automatisch toch gaat doen. Stilzitten bij een concert lukt mij niet hoor).

Was echt super. Had het niet verwacht. Wel erg druk, maar we waren met de bus en het was eigenlijk best goed geregeld. Ook na afloop. Ik denk dat we rond 00.30u op bed lagen. Ja, heb echt wel genoten. Overigens had ik de kaartjes gekregen en had ik er helemaal geen zin in. 'Coldplay? Ja, wel eens van gehoord. Ik ken wel een paar liedjes maar verder...' Maar achteraf bleek dat ik ieder liedje wel ken en het was gewoon een super sfeertje. De dag ná Brexit dus dat gaf het concert een extra lading.

En dan daarna natuurlijk net even weer iets meer geïnteresseerd in Coldplay en als je een liedje op de radio hoort even volumeknop op hoog (zeer tot ergernis van mijn wederhelft).

Zaterdag zijn wij met de fiets naar Haarlem gegaan om te kijken voor nieuwe hardloopschoenen bij Runnersworld, maar ik moest de zondag terugkomen mét schoenen en de bijbehorende zooltjes. Zoals al bleek - en ik al wist - heb ik geen overduidelijke overpronatie, maar ik heb tóch nieuwe schoenen gekocht. Weer mijn oude vertrouwde merk Saucony. Ik heb dit weekend niet gelopen omdat mijn enkel te veel zeer doet - volgens mij is het shin splint - en ik even wacht tot woensdagmiddag. En dan voorzichtig even ga proberen. 

Op de markt in Haarlem (super leuke markt!) hebben wij een stuk van 1,1 kg T-bone steak gekocht (doink) voor op de BBQ klaar te maken. Ik had gewoon mega trek in een lekker stuk sappig vlees en dat hebben wij zaterdagavond opgepeuzeld en gisteren had ik hammetje van everzwijn wat we ook op de BBQ hebben klaar gemaakt.

Nu nog op een gas-BBQ van Weber maar op mijn verlanglijstje staat al jaren een BGE: Big Green Egg. Deze Weber hebben wij gekocht voor even tussendoor - je moet toch wat - maar als de BGE er ooit komt, gaat deze weg. En we lopen daar al jaren tegen aan te hikken want een BGE is gewoon wel even een hoop geld. 

Tijdens de verbouwing heb ik enorm veel plezier gehad van mijn gas-BBQ op het dakterras. Dat was toen onze tijdelijke keuken en woonkamer. Dat had met een BGE een beetje teveel 'gedoe' gegeven. Maar er gaat niets boven een écht BBQ met kooltjes, want op een gas-BBQ krijg je nooit die echte BBQ-smaak aan je gerechten. 

Onze huiskamer/keuken tijdens de verbouwing
in 2014 (tijdens het WK)

We zien wel wat de toekomst gaat brengen. Voorlopig regent het hier dus geen BBQ vanavond: eerst boodschappen doen en dan voor mij restjes van gisteren met gebakken aardappelen.

Zomaar een konings-woensdag

Zo. Mijn vrije dag is weer voorbij. Vandaag moest ik weer aan de bak. Vanwege de slechte weersverwachting had ik zelfs nog even aan gedacht om te gaan werken gisteren, want ik 'vier' Koningsdag alleen: Jan zit in Brugge voor zijn opleiding en daar hadden ze geen Koningsdag. Maar ik heb het niet zo druk op het werk dus is het soms ook best lekker om thuis te zijn.

Het gekke is alleen dat op zo'n dag midden in de week ik in eerste instantie gewoon echt niet weet wat ik moet gaan doen. Zeker als het weer niet zo denderend is. Ik heb altijd plannen zat - die schrijf ik dan op - maar als de dag er dan is, doe ik niets. Gewoon, omdat ik er geen zin in heb. Het is gewoon heel raar om zo alleen te zijn op zo'n dag. Dus hoe heb ik mijn dag doorgebracht.

Ik werd laat wakker: tegen half negen. Uit bed, joggingbroek aan, smoothie gemaakt. 

Laptop op tafel en gekeken naar de gebeurtenissen bij Beleef De Lente. Ik ben een stille kijker. Me losgerukt van het scherm, gedoucht, aangekleed en ik heb van het overgebleven eiwit van dinsdag - voor de Hollandaise saus voor over de asperges (alweer? Ja, alweer) - getracht voor de honderdste keer om schuimpjes te maken. Het schuim ziet er fantastisch uit en smaakt ook lekker, maar het lukt me steeds niet: verbrand. Misschien de oven die als laagste stand 100ºC heeft. Ik heb bij de aanschaf heel bewust voor een gasoven gekozen, maar voor gebak en schuimpjes dus (blijkbaar) werkt dat niet zo goed. Dus echt lekker waren ze niet. In de prullenbak..

Toen was het inmiddels een uur of één en na het opvouwen van de was van eergisteren, gekeken op buienradar en heb de fiets maar gepakt. Ik zag dat het tot 15.00u droog bleef. Het had bij mij de hele ochtend al geregend en gehagelt. En ik wilde toch wel even naar buiten.

Dus een mooi tochtje gefietst in de wind en de koude gewapend met fototoestel en even wezen kijken bij het nieuw te ontwikkelen Park21. 

Het is nog één grote kale vlakte en ik hoopte stiekem dat ik in de verte een veldleeuwerik zou horen, maar helaas. Ik meende er namelijk wel eentje te horen toen ik bij het tuincentrum was vorige week.

Dat fietstochtje was meteen een mooie test om te zien of mijn lies het houdt. En ik voelde het wel, maar ik heb er niet echt last van gehad. Geeft goede hoop.

Het is altijd even lekker om buiten te zijn en ik heb zelfs nog even in de zon gezeten. Maar tegen 15.00u begon het weer te regenen, toen was ik al weer thuis, en toen maar thee gezet en een beetje TV gekeken met een boek op schoot. Zo gaat dat altijd als ik alleen ben: TV aan en boek op schoot.

En dan zeker op dagen als deze zou ik willen dat ik in mijn droomhuisje woonde en een hond had. Dat ik hout moet hakken voor de kachel, de hond moet uitlaten, brood moet bakken (ga dat recept van Gerlinde eens proberen als ik weer alleen thuis ben!), de kippen eten moet geven, de moestuin moet onderhouden, de kat af en toe een kriebel onder z'n buik moet geven en een beetje in de tuin kan zitten onder het genot van gezang van vogeltjes, geroffel van een specht, het Gekriekrie van een fazant en de geur van brandend hout.... 

K E E P  O N  D R E A M I N G