Pijntjes....

Seal Cave - kouououd......

Ik heb al een aantal weken - nog van vóór mijn vakantie - last van mijn schouders en nek en wellicht een slijmbeursontsteking (opnieuw) in mijn rechterschouder. Daarnaast heb ik nu al ruim twee jaar last van mijn linkerenkel. De stramheid slaat toe.

Gisteren ben ik voor die enkel eindelijk eens naar mijn huisarts geweest in plaats van het maar zelf 'aanmodderen' bij fysiotherapeuten die enkel maar zuchtend zeggen: 'Jij hebt ook steeds iets raars...!' Je hebt er niets aan. Ook de laatste fysiotherapeut - hoewel good looking en vriendelijk - heeft niet echt iets bijgedragen aan het herstel.

Ik weet het nu niet meer, dus naar mijn huisarts, waar ik inmiddels - goh - ook alweer vijfentwintig jaar bij kom. Wat vliegt de tijd....

Hij heeft even over mijn enkel gewreven - helpt ook blijkbaar - en mij doorverwezen naar de orthopeed. 'Waarom ga je niet naar een orthopeed?' vroeg hij nog. 'Omdat ik daar niet aan denk....?' antwoordde ik weifelend.

Daar kan ik dan pas over een maand terecht, maar bij het maken van een afspraak werd ik uiterst vriendelijk te woord gestaan en dat er op die datum een speciaal voet- en enkelspreekuur is. In ieder geval het onderbeen betreffende, dus dat dit een uitstekeloze gelegenheid zou zijn. Maken ze meteen eventueel een foto. Dus ik ben reuze benieuwd of en wat ze vinden. 

Ik heb mij afgelopen week dan ook voorgenomen om voorlopig niet hard te lopen en eerst te wachten op het resultaat (ik heb trouwens toch ook weer nieuwe schoenen nodig....). Nu loop ik toch al niet graag in de zomer (veel te warm), dus echt een straf zal het niet zijn. Hoewel ik toch wel kriebelt als ik iemand zie lopen. Moet maar even sterk zijn en de andere kant op kijken.

Ondertussen blijf ik wel soort van in beweging hoewel het er doordeweeks toch echt weinig van komt. Ik zit de hele dag met mijn luie reet op mijn kantoorstoel. Kan ik fietsend naar het werk, ware het niet dat ik juist van het fietsen zo'n pijn krijg in die pees. Helaas. Ik zou het zo doen.

En dan die schouders en nek: omdat die luie fysiotherapeuten van tegenwoordig niet meer (mogen) masseren, ga ik volgende week maar naar een zelfstandige masseur. Masseuse in dit geval. Even lekker flink mijn schouders los laten masseren. 

In ons appartement in Kreta hadden wij een kneiterhard matras en ondanks dat ik mijn eigen ergodynamische kussen (ik heb er inmiddels al twee 'versleten') mee had, had ik vreselijke pijn in mijn schouders. Zo'n hard matras is ook niet alles dus. 

Ik dacht eerst nog dat die pijn een combinatie was van hard matras en duiken (want koud water - zeker in sommige grotten - zie foto bovenaan - en dat slaat op mijn spieren), maar nu weer thuis in mijn eigenste bed blijf ik last houden. Nu is dit een bekende klacht (had vroeger stevige RSI) en is de tijd zeg maar weer aangebroken voor een paar massages en een nieuw hoofdkussen, want mijn huidige hoofdkussen heb ik ook weer meer dan vijf jaar, en dan kan ik er daarna weer een poosje tegenaan.

Daarnaast probeer ik toch wel één keer in de week naar yoga te gaan, want dat is gewoon super voor je lijf, zeker voor je ruggegraat en dan nemen we het gekwebbel maar voor lief. Want thuis aan de yoga.... het lukt mij .... gewoon ..... NIET ...

Kreta

Een eiland in de Middellandse Zee, overspoeld door toeristen. Wat ben ik: een toerist of een reiziger? Wat is het verschil? Ik zou mezelf liever zien als reiziger omdat ik graag de gewoontes van de mensen in dat land wil overnemen en niet koste wat het kost vasthouden aan mijn gewoontes.

Dus dat is rond 20.00u eten - zelfs later - en eten als de Grieken: aan tafel en een paar gerechtjes kiezen die je dan samen opeet. Dus één salade, één bord frieten. Want van de 'servitóros' krijg je ieder al een (klein) bord en eigen bestek. Ik zie sommige toeristen dan vaak dat bordje opzij schuiven in de verwachting dat daar misschien een broodje op komt te liggen. Je ziet ze dan ieder een vlees of visschotel opeten en snappen niet waarom er geen broodje op dat bordje wordt geserveerd. En alleen al helemaal niet dat er geen boter bij is.

Bij de friet dus ook niet vragen om mayo of ketchup. Nee, die eet je gewoon in combinatie met de andere gerechtjes: gegrilde lamskoteletjes of gefrituurde kleine visjes die je met huid en haar opeet, gevulde aubergines.... Wat er altijd wel bij zit is een citroen. Overal citroenen. Een heerlijke combi.

Het is niet altijd evident om op een toeristeneiland als Kreta een goed, authentiek restaurant te vinden. In Chania is dat best lastig. Je hebt daar de haven en veel restaurants daar zijn vooral ingespeeld op toeristen. Die restaurants vind je ten westen van het plein bij de Hasjhan-Pascha moskee. Als je doorloopt richting het Maritiem Museum kom je uiteindelijk bij de nog 'echte' Griekse tavernes, daar waar de echte Grieken graag komen. En wij ook.

De haven van Chania met onze favoriete taverne:
Ta Neoria

Helaas slaat verandering toe in Chania en ook bij een restaurant waar wij vroeger vaak kwamen - Kainterimi - slaat de 'vertoeristing' toe. Geen water, geen brood en geen Raki meer. We zijn er wel heen geweest, maar slaan die de volgende keer over. Jammer hoor.

Naast ons appartement - Panos Village - was een Taverne. Een hele simpele waar wij redelijk vaak zijn wezen eten. Want Panos Village ligt zo'n 12 km van Chania vandaan - bóven Chania eigenlijk - en als we daar 's avonds dan weer aankwamen, hadden we geen zin om helemaal naar beneden te rijden, dus gingen we daar eten. Super simpel, super lekker zonder poespas, super aardige mensen. En als ik zeg simpel dan is dat ook zo maar wel met pure smaken.

Fraaie zonsondergang

Eén dag géén uitzicht...

De slaapkamer

De kamer met kitchenette(tje)

Ons uitzicht

Het zwembad met de appartementen

Panos Village is een kleinschalig appartementencomplex. Ik meen maar vier kamers. Wij zaten in een kamer op de 1e verdieping met een balkon voor en balkon achter. Práchtig uitzicht over Souda en Chania. Iedere avond de prachtigste film die je je maar kunt voorstellen: schitterende zonsondergangen. Bij het appartement heb je een prachtig - maar ijskoud - zwembad. Met dat zelfde super uitzicht. Het mooiste balkon van Chania, volgens één van de Grieken waar wij een keer op een avond Raki mee hebben gedronken.

Het appartement is vrij simpel met een ienie-mienie keukentje en een ienie-mienie badkamer met een douche van - jawel - 70x70 cm. En weinig waterdruk. Maar koken doe je daar niet (het eten daar is veel te lekker en te goedkoop om zelf voor te gaan kloten) en door zo'n simpele douche daar waardeer je je eigen douche weer des te meer.

Maar de uitbaters zijn zo super aardig en zo super sociaal en hulpvaardig, dat je het niet over je hart kunt krijgen een negatieve review te geven. In feite wil ik Panos Village 'geheim' houden, want het bevalt ons wel. Zo 'ver' van het strand en van de stad trekt dat een bepaald soort mensen (zonder kids dus) en dat vinden wij prima. Eén avond hadden we wel last van rokers omdat de wind slecht stond waardoor we niet op ons balkon konden zitten, maar het was toch fris en we waren moe, en de volgende dag waren ze alweer vertrokken dus verder geen irritaties (behalve van de zon: zonne-uitslag).

Zonnebaden op het strand is niet zo aan ons besteed. We waren van plan wat te gaan wandelen op Kreta, maar dat hebben we maar één dag gedaan. En dan ook maar meteen 25 kilometer. Beetje fout gelopen. We wilden de Samariakloof lopen maandag de 29e mei, maar het werd afgelast vanwege het slechte weer. En slecht weer was het ook: het kwam met bakken uit de hemel.

We hebben wel redelijk veel gedoken: in totaal acht keer. En altijd bij dezelfde duikschool: Chania Diving. Daar komen we al zo lang en die zijn zó professioneel, dat is gewoon heerlijk. Nikolas heeft zijn zaak nu zo'n tien jaar en we zien het alleen maar groeien en beter worden. Dikke pluim!

Klaar voor de jump nummer 217..

Stonefish

Grotduiken

Een mooie nudibranche (naaktslak)

En een kreeftje

We hebben ook twee keer zelfstandig gedoken, dus niet met Chania Diving mee maar flessen gehaald bij Chania Diving en alles in de auto, hup, naar een duikstek, waaronder één keer een meer, het Kourná Lake. Zoet water dus en .... koud (14 graden). De Middellandse Zee was trouwens zo'n 20 graden.

Met een waterfiets naar de 'blue hole' van het meer gefietst, want vanaf de kant kon je daar niet komen, de fiets aan een stalen constructie vastgesjord en daar afgedaald. Weer eens wat anders.

Met de waterfiets naar de blue hole

Waterplantjes

Lekkere vette palingen...

Ik boven een buis.

Nog meer buizen.

Nog meer buizen.

Wortels van bomen.

Afijn. We bewaren nog wat foto's voor een andere keer. Ik ga ook nog twee mooie foto's uitzoeken om te laten printen, want ik moet nog steeds nieuwe foto's voor in de badkamer, waar nu nog steeds twee Ikea-printjes hangen. Tijd voor iets nieuws...

Back home

Maandag
We zijn weer terug in het platte land, zo'n 4 meter onder NAP. We kwamen van zo'n 460 meter boven NAP dus even wennen 😜

Afgelopen vrijdagnacht zijn we terug gekomen uit Kreta. Hier gaan we nu al een aantal keren naar toe, met name omdat we daar lekker kunnen duiken, het leven er relaxed is en je er goed en lekker en goedkoop kunt eten. Kortom, voor dichtbij er even tussenuit is dit voor ons een ideale vakantiespot.

Omdat we wat veel bagage mee hadden (vier grote tassen in totaal: twee met onze duikspullen, één voor de kleding en één voor andere troepjes), hebben we ons die vrijdagnacht even laten ophalen door de buurman. Bedankt buurman. Altijd fijn om dat achter de hand te hebben.

Dus de afgelopen elf dagen waren gevuld met duiken, frappé drinken, Retzina bij de lunch, Kretenzer salade, Raki en onverstaanbare maar o zo aardige Grieken (op één na...). 

Retzina drinken

Heerlijke frappé..

Mooie zonsondergangen

Duiken (Seal Cave). Hier had ik het koud...

Duiken, mooie visjes

Schildpad gewoon in de haven van Chania

Kretenser salade. Heerlijk...

Ik ben nog bezig met de foto's want die staan in RAW en daar moet ik dus nog doorheen. De afgelopen twee dagen druk geweest met:

• nieuwe auto ophalen (yeah)
• even op en neer naar ons nieuwe huis (die zaterdag)
• hardlopen
• tuin even nalopen en die snippers van die boom opvegen
• wandelend naar het bos voor de BBQ event (wat we zagen toen we daar aan het hardlopen waren), maar alle hapjes waren al op en wat er nog weggegeven werd resulteerde in drommen mensen rond het uitgiftepunt.

Dinsdag

Vandaag weer aan de slag. Mai-o-mai, dat valt niet mee! Mannetje ook weer naar België en vanmorgen kregen we te horen dat de oplevering van onze woning zeker niet vóór de bouwvak zal zijn. We moesten daar wel eerst zelf naar informeren omdat we maar niets horen. Op zich niet echt heel erg, maar het zou wel fijn zijn als er naar een datum kan worden gewerkt in verband met allerlei afspraken met andere partijen. Maar ja, ik frons mijn wenkbrauwen maar weer en wacht het af.

Afgelopen zaterdag wel gezien dat de isolatielaag én de vloerverwarming gedaan is. Dan zie je toch dat er wel gewerkt wordt. Ik hoop dat ze in die zeven weken die nog overblijven tot aan het bouwverlof toch aardig wat kunnen afmaken.

Zondagse klusjes

Lekker in het zonnetje. Op een terras met de laptop. 

Wie wil dat nu niet?

En ik probeer me niet te ergeren aan de overburen die al de he-le dag met een hogedrukreiniger in de weer zijn. Wij hebben ook even herrie gemaakt met onze snoeischaar, maar dat was maar een uurtje....

Afijn.

Vandaag dus de haag nog even verder gesnoeid. Ziet er weer strak en netjes uit. Weer twee kliko's vol blad, maar het kan er weer even tegen aan. Mijn klein paradijsje is weer op orde en behoeft even geen omkijken.

Pijpajuin/bosui groeit als een tierelier.

Nog even en de rozenstruik gaat volop bloeien.

De vijgenboom gezusterlijk naast de 'Ierland'.

Pompoenen in de maak.

O ja, en als je me zoekt: ik ben even foetsie. We gaan o.a. dit waarschijnlijk (weer) doen (zie video hieronder). Let niet op de blote benen: dit ben ik niet en persoonlijk vind ik dat je behoorlijk voor gek 'duikt' als je in bikini duikt. Niet alleen is dat best koud, maar bovendien niet aan te bevelen als je in grotten gaat duiken of überhaupt.

En onze eigen foto die daar bij hoort:

Van bos(uitjes) en jungle

Vandaag op deze druilerige dag wil ik jullie nog wel even deelgenoot maken van mijn experimentje met de bosuitjes. 

Ik zie de worteltjes iedere dag langer worden en het topje iedere dag groener. Dus dit weekend gaan ze denk ik zo de aarde in en then we wait...

Het grote probleem met plantjes in potten - zeker zo rond deze tijd dat ze nog zo jong zijn en kwetsbaar - is vakantie. Die zit eraan te komen en ik ben nu al bezig met de voorbereidingen. Op mijn dakterras heb ik een Gardena sproeisysteem: iedere dag worden de plantenbakken gedurende 2 minuten besproeid. Dat kan je zo instellen met een computer die je ertussen hangt, maar je kunt daar allerlei variaties in maken. Heel handig.

Uitzicht vanaf mijn kantoor:

Héél veel groen. Net een jungle. Doet me een beetje denken aan Saba. Daar zaten we ook midden in de jungle. Regende het ook veel en was het ook niet warm.

Hieronder een foto genomen vanaf het toilet van ons huisje op Saba. Je keek zó het regenwoud in.

En hieronder zitten we 'relaxed' vóór ons huisje, maar vergis je niet: ik was mega nerveus, want het was onze eerste duikvakantie en ik had toentertijd nog maar acht duikjes gedaan.

Saba was trouwens mijn eerste ervaring met de Caribbean. Inmiddels zijn we al een stuk of vijf keer op Bonaire geweest om te duiken, maar Saba en Bonaire zijn niet met elkaar te vergelijken. Bonaire is heel droog en Saba heel vochtig (zeker waar wij zaten).

Maar ik zou er nog érg graag een keer terug willen. En dan combineren met St. Eustatius (Statia) en dan duiken op The Pinnacles, wat we toen niet hebben gedaan omdat deze op 30 meter liggen en we dat toen nog niet mochten (en durfden).

Maar eens zien of dat er ooit eens in zit.

En Jongens, wat RUIKT het LEKKER buiten! Na die regen zie je alles gewoon uit de grond schieten. De vogeltjes zijn helemaal blij want die wurmpjes en andere insecten komen eindelijk weer tevoorschijn. En dan die temperatuur! Zálig! Waar ik normaal best knap chagrijnig kan worden van regen, heb ik er nu gewoon vlinders van in m'n buik. En hopelijk straks ook vlinders rond mijn vlinderstruik. Maar die bloeit nog niet. 

Ik hoor de TjifTjaf, ik hoor de KL723 die overvliegt (Flightradar24)

Mijn favoriete outfit

Ik kom op deze voor mij bijzonder snufferige en niezerige zondag - ik nies nog steeds al m'n neusschotjes scheef - even terug op de #30DaysBlogChallenge van Hare Maristeit punt EnEl.

Vandaag is aan de beurt: Mijn favoriete outfit.

Omdat ik een representatieve functie heb bij het bedrijf waar ik werk, moet ik er altijd toch wel soort van netjes en verzorgd bij lopen. Gelukkig geen hakken - hoewel men dat wel zeer graag zou zien - en geen kokerrokjes - hetzelfde - maar toch liever geen spijkerbroeken of al te casual gekleed. Ik probeer mijn kleding zo te kopen, dat ik me er prettig in voel en dat het tóch gekleed is. Als ik mij niet prettig voel in mijn kleren, dan is mijn hele dag niet fijn.

Het allerliefst loop ik in mijn VT. 's Zomers een half korte broek met een hemd of shirt erboven en 's winters in een niet al te strakke warme broek - heb ik nog niet ontdekt trouwens - en lekkere dikke sokken. Ik heb niet echt een outfit wat ik dag in dag uit het liefst aan zou willen hebben. Het gaat er om hoe je jezelf wilt voelen die dag en daar pas je de kleding op aan.

Mijn outfit nu....;-)

Ik draag ook nog altijd hele korte rokken, maar combineer dat zó, dat ik er een dikke panty en laarzen onder aan kan. 's Zomers naar kantoor draag ik ook vaak een rok, een zomerrok, meestal lang, soms tot net op de knie.

Mijn benen zijn nog best toonbaar dankzij het hardlopen, maar ik kan in de zomer echt geen hele korte rokken meer aan met blote benen. Nu heb ik een super hekel aan panty's dus als ik die niet aan hoef, dan liever niet.

In 't net tijdens een diner...

Op Bonaire loop ik dan het liefst in een makkelijk jurkje want het is daar zo gruwelijk warm dat alles plakt en zelfs een korte broek niet lekker zit. 

Maar mijn drie favoriete outfits zijn:

• mijn duik outfit

• mijn jacht outfit ;-)

• mijn hardloop outfit (van vorige jaar trouwens)

#24 van de #30DayBlogChallengeNL

Buiten schuiven wat wolken voor de zon. Ik zit in een half verduisterd kantoor, want het zonnescherm is naar beneden anders zie ik niets op mijn scherm. Ik werk met een Mac met een reuzegroot scherm wat nogal spiegelt. En als ik het niet deels verduister, zit ik constant tegen mezelf aan te kijken.

Dat brengt mij op nummer 24 van het #30DayBlogChallengeNL lijstje (ja, ik zie de link ook niet...):

Wat ik nog wil leren

Ik zou nog wel zo veel willen leren. Wat ik altijd heb willen doen bijvoorbeeld is automonteur, om zelf aan de motor van je auto te kunnen sleutelen. Lijkt me heerlijk onafhankelijk. Kan ik zo'n ouwe bak kopen - wat ik echt dolgraag zou willen - en ben ik niet afhankelijk van garages.

Toch wel klein beetje mijn droomauto...

Verder ga ik deze week de daad bij het woord voegen om mij in te schrijven voor conversatielessen Frans. Komende avonden heeft het Alliance Française open dagen en dan kan ik direct laten testen wat mijn niveau is. Ik heb daar wel zin in. Stond al heel lang op mijn lijstje. Want voor hetzelfde geld ga ik 'straks' in Frankrijk wonen of in Waals België. Allez!

Ik wil nog de cursus Diver Stress & Rescue doen. Dat heeft te maken met ons duiken en om te weten wat te doen bij een noodsituatie. Ik heb weliswaar tien jaar lang EHBO gedaan, dus je weet best nog wel een beetje wat, maar zo'n cursus is buiten leuk om te doen ook nog eens erg zinvol. Maar het moet passen in ons schema - want dat gaan we dan samen doen natuurlijk - en dat is dus even een puntje. Bovendien heb ik geen geldig EHBO diploma meer en heb eigenlijk niet zoveel zin dat nu wéér te gaan doen...

Wat ik ook nog zou willen leren is om tevreden te zijn met wat ik heb - en dan bedoel ik overigens niet in materiële zin - en kan, en me niet mateloos te irriteren aan anderen, vooral de nogal dominantere types in mijn omgeving of die gasten die alleen maar slap lopen te ouwehoeren. Leren me niet druk te maken over 'onbenulligheden'. Leren om geduldig te zijn, leren om een brede rug te kweken, leren dat anderen hun beloftes niet nakomen, leren om mijn waffel te houden op bepaalde momenten, leren om de juiste dingen te zeggen op het moment dat dat moet, leren om niet al te negatief (lees: reëel) te zijn, leren om vooral mezelf weg te cijferen, leren om als een kip zonder kop te kakelen, leren niet te veel over mezelf te praten en leren om daar allemaal mee om te kunnen gaan.

Of zou ik toch maar liever (leren) gewoon mezelf (te) zijn (en blijven).....?

Obsessions....

Op de #30DayBlogChallenge staat voor vandaag de vraag - of opmerking meer - 'Verzamelingen en Obsessies'.

verzameling

de verzameling zelfst.naamw. (v.) Uitspraak:   [vər'zaməlɪŋ] Verbuigingen:   verzameling|en (meerv.)  wat verzameld is Voorbeelden:   `een verzameling aanleggen`, `een verzameling schelpen`Synoniem:   collectie 

Ik probeer al vele jaren geld te verzamelen, maar om één of andere reden lukt dat niet.

Geintje. Ik verzamel niets en heb ook nergens een obsessie voor. Niet dat ik weet in ieder geval. En het is bovendien niet waar wat ik zeg over dat geld. Er blijft genoeg over om te sparen. Maar dat spaargeld heeft bij mij een doel. Ik heb denk ik een stuk of tien spaardoelen en het geld dat ik iedere maand spaar, gaat met een nogal omslachtige berekening naar de doelen. Het is dus niet zo dat ik het geld door het aantal doelen deel, en ieder doel een gelijk deel krijgt. Ik heb het ingedeeld naar belangrijkheid en bij mij krijgt bijvoorbeeld vakantie een flink percentage van het gespaarde geld en kleding heel weinig.

Het is een voor mij goede en overzichtelijke manier van sparen en ik hou dit alles bij in een Excel sheet. Jaja, iedere maand.

Vroeger verzamelde ik boeken. Ik las ze ook en dan kwamen ze in de boekenkast. Maar klein behuist als ik ben, heb ik ze allemaal weggedaan en ben ik over op een e-reader, hoewel ik nog altijd wel boeken heb maar dan meer naslagwerk. Geen leesboeken. 

Ik heb ook van die koelkastmagneten verzameld. In iedere stad waar ik kwam kocht ik er eentje, liefst zo origineel mogelijk. Maar ik vind het een rommelig gezicht en de magneten liggen vastgeplakt op een metalen wandbord ergens in de trapkast. Ver weg. 

Ik verzamel nu een beetje mooie schelpen die ik vind tijdens het duiken en zeeëgel skeletjes die erg mooi maar o zo broos zijn (dus die overleven de vlucht meestal niet). Ik heb een klein plekje op het toilet waar dit allemaal uitgestald ligt. Van Bonaire mag je niets meenemen, maar van andere plekken wel, dus heb ik bijzondere schelpjes uit Kreta en Nieuw-Zeeland, maar stiekem ook wel een paar ieniemienieschelpjes van Bonaire.

Mijn kleine verzameling zelf opgedoken schelpen
en bijzondere zaaddozen van tropische planten

obsessie
de obsessie zelfst.naamw. (v.) Uitspraak:   [ɔpˈsɛsi] Verbuigingen:   obsessie|s (meerv.) abnormaal sterke belangstelling Voorbeeld:   `een obsessie voor paarden`Synoniem:   bezetenheid 

Eh.... nee. Ik heb geen obsessies. Gelukkig niet. Ik zou dat wat ik denk dat onder obsessie zou kunnen vallen geen obsessie willen noemen maar 'belangstelling' of 'interesse'. Obsessie klinkt meteen zo .... obsessief. En ik heb voor heel veel dingen mijn interesse en meestal blog ik hierover.

Een obsessie voor mooie luchten....

Of een obsessie voor mijn mannetje of lekker eten?

Of een obsessie voor mooie bloemen.

Eigenlijk is dit onderwerp 'Verzamelingen en obsessies' een afgeleide van 'Waar word je blij van?'. Want van je verzamelingen en obsessies word je blij.