Van daken en vakantie voor je hoofd

Die verdomde hoofdpijn is in feite nog het enige wat blijft hangen na die griep. En een beetje dat volle gevoel achter de ogen. Beetje bij beetje gaat het iedere dag wat beter. Vanmorgen stond ik toch redelijk hoofdpijnvrij op, maar naarmate de dag vordert wordt het toch weer wat erger en moet er weer zo'n blauw pilletje in (nee, niet Viagra, maar Aleve).

En dan nog het gewéldige nieuws: mijn dak is herplakt! De klusser heeft vanmorgen alle rotzooi opgeruimd en mij uitgebreid verteld wat en hoe en dat er een hoop water onder de bitumen laag lag. Bij de buren schijnen hele plassen te liggen onder de tegels van hun dakterras, maar hij heeft het zó geplakt bij mij dat dat water niet naar mijn dak kan lopen. 

Nu is het natuurlijk afwachten of de lekkage in de badkamer echt verholpen is. Toch wil hij dat gaan afwerken en niet wachten op één of andere novemberstorm om te zien of het nu écht verholpen is. 

Vandaag zou ik ook moeten horen of de grendel van mijn geweer een mankement heeft of niet en hopelijk heb ik deze grendel dan vóór vrijdag terug zodat ik vrijdag mijn geweer kan gaan inschieten. En nu goed. Ik heb nog niets gehoord, dus ik wacht het even af.

Ik ben - ook op advies van mijn therapeut - begonnen met oefeningen iedere dag om mijn hoofd leeg te maken. De app die ik ervoor gebruik heet Headspace en ik heb net even de oefening gedaan voor dag 2. Het enige jammere van Headspace is, dat je op een gegeven moment moet gaan betalen. Denk ik. Ik moet nu eerst 10 dagen achter elkaar een oefening doen en dan worden er andere levels 'unlocked' en dan ben ik benieuwd wat er nog meer kan zonder dat je ervoor moet gaan betalen. 

Ik moet zeggen dat het wel lekker is om met je oortjes in te luisteren naar die zachte stem die je vertelt wat je moet doen (in het Engels) en misschien is het echt wel heel erg lekker om gewoon 10 minuten per dag - midden op de dag - even zo'n meditatie te doen.

Je hoeft je leven niet te laten leiden door apps, maar ik moet zeggen dat het soms wel verdomde handig is. 

Griep, schieten, frustraties en mindfulness

Goh, wat ben ik blij dat ik weer een beetje onder de levenden ben! Wat een rotgriep heb ik gehad. Ging ik dinsdag de 18e nog hoopvol naar kantoor, zo rond een uur of één werd ik door Mr. G. Riep hardhandig gevloerd en heeft mij ruim anderhalve dag in bed gehouden. Allemaal leuk en aardig, maar alleen ziek zijn is niet leuk. Je moet er 's morgens toch uit om iets te eten, kopje koffie en dan je bed weer in om er tegen half twee met knorrende maag weer uit te moeten. En dan ook nog 's avonds je eigen eten maken, lamlendig voor de TV zitten en dus om 20.00u alweer in bed. 

En het is nu nóg niet over. Wat ik nu nog heb is hoofdpijn. En nog best fors ook. Vanaf donderdag echte hele heftige hoofdpijn. Toen ben ik ook begonnen met stomen en dat verlichtte wel en ik had gelukkig ook nog hele heftige pijnstillers (Indometacine) die ik toen maar ben begonnen te nemen. Gisteren en vandaag dan voor het eerst niet en ook geen codeïne, en hou ik het bij 'gewone' Alève - dat is bij mij de enige pijnstiller die - normaal gesproken - helpt. Ubiprofen helpt bij mij echt geen meter en paracetamol al helemaal niet.

Ik heb echt het idee dat het gewoon allemaal bende is en dat je gewoon zo voor de gek wordt gehouden met al die middeltjes tegen griep, hoest of pijn. Ik heb de afgelopen dagen gewoon meer dan vijftig euro uitgegeven aan al die lapmiddeltjes hoestsiroop, hoestpastilles, smeerseltjes.... Geldklopperij. En echt beter worden doe je d'r niet van. Omdat niks 'mag' in dat hypocriete Nederland. 

[kijkt boos]

Zondagmorgen zijn we naar Emmen gereden. Ik voelde me al ietsje beter en de hoofdpijn was bijna verdwenen. Ik heb een nieuwe kijker op mijn geweer en moest ik deze nog inschieten. Ik had er ook enorm veel zin in. Zo gek hoeveel voldoening het geeft om een kogelgroepje te schieten en de mannen (!) de loef af te steken. Je kunt al zo weinig 'in het echt' op pad en dan is een kogelbaan een leuk alternatief.

Bruggetje

Prachtige luchten die zondagmorgen.

Helaas weigerde mijn geweer, waarschijnlijk de afsluiter oftewel grendel. In de grendel zit een slagpin en deze slagpin slaat weer op het slaghoedje in de patroon wat het kruit doet ontvlammen en de kogel uit de huls laat schieten. 

Dus ik baalde als een stekker want ik MOEST mijn geweer inschieten (waarvoor dat hoor je later nog wel) en dat ging nu dus mooi niet door. Dus helemaal in tranen en dan komt de frustratie van je ziek-zijn daar natuurlijk ook nog bij (vrouwen, hè...) dus ik zag het nut er niet van in om daar te blijven en we zijn richting huis gereden om na een half uurtje weer om te draaien. Daar hebben we aan onze schietinstructeur gevraagd of hij met mijn grendel langs de geweermaker kan gaan. Afijn, dat doet-ie natuurlijk en daarna heb ik met een drietal andere geweren toch mooie groepjes geschoten op 100 en 300 meter. 

Jan in aktie

Dat groepje bij elkaar zijn vier schoten. Dit
was op 100 meter

En hier mijn resultaat op 300 meter.

Natuurlijk weer hoofdpijn...

Probleem is nog niet verholpen maar ik heb goede hoop dat alles goed gaat komen.

Ik ben nu weer op kantoor en ik krijg ook net te horen dat het dak van mijn woning er al half af is. Hè, hè, eindelijk. Ook dat speelde mee hoor in mijn frustraties van zondag. 'Alles gaat mis!' snikte ik. En als Jan dan vroeg: 'Ja, maar wat dan?' snikte ik terug: 'Nou gewoon. Alles...'. Ja, je kunt je soms zó verdrietig voelen.

Komende weken heb ik tamelijk drukke weken en omdat ik het 'bovenin' niet helemaal op een rijtje kan krijgen, moet ik echt proberen met de dag te leven, wat ik overigens wel érg moeilijk vind. Heb daarvoor op mijn telefoon een Mindfulness app gedownload, kijken of ik het met wat hulp wel kan. Ik moet van mijn therapeut 1x per dag 10 minuten mindfullen, maar zo uit mezelf gaat best lastig. Het is zo gemakkelijk gezegd: het is maar 10 minuten. Eigenlijk moet ik dat als eerste doen als ik wakker word, maar ja. Dus nu probeer ik het te doen om 12.00u ergens op een rustig plekje op het werk. Kijken of het gaat. Vandaag was het dag één...

Weet wat je eet

Lieve vriendjes en vriendinnetjes. Had ik al verteld dat ik sinds een dikke week mijn eetgewoontes bij hou? Nee hè? Nu. Bij deze.

Mijn mannetje wil een beetje op zijn eetpatroon gaan letten omdat hij die verdomde kilo's niet kwijt raakt ondanks dat hij niet snaait, voldoende maar niet te veel eet en ook nog sport. Het wil er gewoon niet af! Dus wat te doen. Dan maar bijhouden wat je eet. Dat kan je heel simpel en eenvoudig doen met de Eetmeter als app of op Mijn Voedingscentrum op je computer. De app is handig om on the way bij te kunnen houden wat je eet, de computer laat het veel uitgebreider zien en heeft ook wat meer functionaliteit.

Het is grappig om te zien wat je producten die je eet nu precies opleveren aan caloriën, vetten, eiwitten, vezels en zout. Blijkt dat ik wat te weinig vezels binnen krijg wat je eigenlijk niet beseft. Ik hou het nu sinds 31 januari bij en dan krijg je wel een goed totaalbeeld van wat je binnen krijgt en of er hier en daar wat moet worden bij- of afgespijkerd.

Overigens 'mag' ik er 2000 per dag (kcal)

Neem nu als voorbeeld een heel gezond ogend pakje koekjes: Spelt Multigrain Cookies van Bio Today. 

Gezonder kan haast niet. 100 gram koekjes, dat zijn dus vijf koekjes, bevat 15,7 gram suiker! En dat is best veel! Nu vind ik suiker niet per definitie slecht voor je, maar door de Eetmeter iedere dag bij te houden, ga je meer stil staan bij wat je eet en dat is best interessant.

In deze app kan je ook je dagelijkse beweging ingeven. Dus als je zoals ik zondag 39 minuten hebt hardgelopen met een gemiddelde van 8 km/uur, dan kan je dat in je eetdagboek zetten. Voor zover ik kan zien is deze app helaas niet gekoppeld aan bijvoorbeeld Runkeeper of een iWatch die je stappen tellen. Overigens tellen de 'gewone' stappen 'niet mee': het is enkel echt intensief sporten wat meetelt.

Het wordt wat lastig als je rundstoofvlees eet natuurlijk, want dan moet je het een beetje bij benadering gaan invoeren. Ook mijn dagelijkse smoothie moet ik helemaal 'uit elkaar trekken' om zo een beter beeld te krijgen. Maar het resultaat is wel dat ik mijn appels niet meer schil (voor de vezeltjes....).

Ik voel me helemaal ge-appt...

De Groene Weelde

Op woensdag zagen we officieel de week doormidden. Voor mij is dat meer de donderdagmorgen. Dan heb ik alle 'verplichtingen' gehad. Zalig. Voor mij is sowieso de tweede helft van de week minder uren werken dan de eerste helft. 

Ik kom tegenwoordig met behoorlijk veel moeite uit mijn bed. Ondanks dat ik met een slaap-app slaap en dus op een bijzonder zachte manier wordt gewekt. Ik gebruik nu Sleep Cycle. Toch een wat betere app dan Morpheuz. En bovendien hoef ik voor deze app mijn horloge niet om te houden maar het zou wel een aanvulling zijn als je hier een i-Watch aan kunt koppelen want deze app kan ook het aantal 'steps' bijhouden. Wat dus bij mij nu niet kan kloppen ondanks dat er wel 'steps' staan ingevuld. Ik weet niet hoe de app hieraan komt.

Ik ben toch aan het overwegen om ofwel een Garmin aan te schaffen of gewoon door te blijven lopen met mijn iPhone. Voordeel van een Garmin is dat deze wat preciezer is qua GPS en dus je gelopen afstand beter plot. De data van de Garmin kan je inlezen in Runkeeper, plus dat tegenwoordig in de Garmin een hartslagmeter bij de pols zit. Dus je hoeft dan niet meer zo'n band om (wat ik toch al niet meer had). Die banden zijn onnauwkeurig en zitten niet lekker.

Maar ja, een Garmin kost toch snel tegen de driehonderd euro en bovendien loop ik toch altijd met een telefoon, want ik loop vaak alleen. Nog een voordeel van de telefoon is dat ik onderweg foto's kan maken. Nadeel van de telefoon is dat hij soms niet reageert op mijn vingerafdruk omdat mijn duim nat is van het zweet en als het regent werkt het scherm ook niet optimaal. Dus voors en tegens. 

Je wordt als het ware een beetje door de verschillende apps gepusht om een i-Watch of iets van dien aard aan te schaffen. Begin je eenmaal met zo'n app wat je steps of je slaap bijhoudt, dan wil je ook verder. Heel vervelend. Maar wel leuk.

Wat ook een bijkomstigheid is van die Sleep Cycle app is dat je je kunt laten wekken door een Philips Hue lamp. Zeker nu, nu het 's morgens nog zo donker is, is dat voor mij wel handig. Ik had - of heb - een wekker waar de lamp ook van aangaat als je dat zo instelt, maar dat is zo'n nep Philips Wake-Up - je kent dat wel, het werkt allemaal net niet - en deze staat nu in de badkamer gewoon als radio. Ik zit met mij gas en elektra (nog) bij de Nuon, en zij hadden vroeger een app waarmee je je lichten kon bedienen. Helaas is dat niet meer - gelukkig wel mijn geld terug gekregen - maar het is wel super handig. Nu heb ik weer van die ouderwetse tijdschakelaars op een paar lampen en ook op een paar lampen niet, dus als ik naar bed ga, moet ik de hele kamer door om die lampen uit te doen. En als je dat niet gewend bent is dat best omslachtig. 

Dus heb ik zo'n startersset gekocht van Philips Hue lampen met wit licht. Slechts twee lampen om mee te beginnen, kijken of dat bevalt. Al met al is het toch verstandig om dit soort randapparatuur aan te schaffen van een goed en gevestigd merk, zoals bijvoorbeeld Philips.  Je mag er dan gevoegelijk van uit gaan dat zij dit uitbreiden en door ontwikkelen. We gaan kijken wat het brengt.

Gisterenmiddag was mijn hardloopmiddag en precies toen ik begon te lopen begon het ook te regenen. Gelukkig nog niet zo hard, maar er stond behoorlijk veel wind en af en toe had ik die toch vinnig tegen. Het ging mij niet soepeltjes af - 6 km met een pace van 7,14 - en 's avonds kwam ik met moeite van de bank. Natuurlijk weer de gebruikelijk ARH (After Running Headache...) waar ik vandaag ook nog last van heb. Tja. 

Flinke plassen

Flinke heuvels....

Flinke lekkage..... :-(