Goede voornemens

Goodday, dear readers from the US! I hope you enjoy my blog.

Even mijn Amerikaanse 'vrienden' welkom heten: vorige week toch 154 hits uit de United States of America....

Ik ben normaal niet iemand die dingen voorneemt. Ik heb nooit goede voornemens op 31 december. Niet speciaal die dag. Als je goede voornemens hebt, neem die dan op het moment dat ze oppoppen. Ik heb er nu een paar:

- meer lezen
- yoga thuis doen
- vroeger opstaan
- minder eten
- minder uitgeven
- meer genieten van het hardlopen

Ik vind het wel leuk om ze even toe te lichten:

Meer lezen
Ik ontspan bij de TV. Ik zit graag op de bank met de TV aan. Omdat ik doordeweeks alleen ben, gaat bij mij vrij snel de TV aan. Ik kijk het journaal van zes uur gevolgd door Eén Vandaag en dan schakel ik over naar BinnensteBuiten en meestal komt er daarna ook wel iets interessants. Maar dan houdt het op en dan, juist dán moet ik gaan lezen. Gewoon doen! Wat ik lees is spannend genoeg (De Donkere Toren reeks van Stephen King).

Yoga thuis doen
Omdat ik 's avonds niet graag de deur uit ga, maar yoga wel érg lekker vind, heb ik mij ooit voorgenomen om yoga thuis te doen. Heb zelfs een mat gekocht. Die staat keurig opgerold naast de kast. Dus wat let je....
Nou ja, wat mij let, is dat ik nog niet een goed youtube kanaal heb gevonden met Yoga-oefeningen en dat hoeft van mij niet persé hatha yoga te zijn. Dat Yin yoga lijkt mij ook wel wat.
Yoga op locatie in een groep is zeker zo leuk, maar wat mij nu tegenhoudt is het volgende:

• toch weer honderd euro voor 10 lessen (wat overigens niet veel geld is...)
• ik ben niet zo'n koetjes-en-kalfjes prater en ná de yoga is er altijd thee en ik ga eigenlijk liever meteen naar huis, maar dan ben je weer 'ongezellig'.
• beetje te veel oude-jongens-krentebrood gehalte. Vind dat echt niet leuk.
• sommige oefeningen zijn slecht voor mijn voet (waar ik nog steeds die Mortons Neuroom heb zitten)

Daar tegenover staat dat de yoga zelf wel super lekker is.

Vroeger opstaan
Ben ik zó slecht in! Ik ben écht geen ochtendmens. Nu het 's morgens weer wat vroeger licht wordt, gaat het wel wat makkelijker, maar toch. Mijn wekker gaat om 07.00u, maar ik sta meestal pas om 07.30u op. En dan moet ik mij altijd haasten. Ik begin met werken om 08.45u en wil eigenlijk om 08.30u op kantoor zijn. Wonderwel lukt mij dat meestal wel, maar het zou zoveel fijner zijn om dat op mijn gemak te doen. 's Morgens yoga? Lijkt me super. Wie duwt me? Waar is die stok?

Minder eten
Niet dat ik nou zo'n vreselijk veelvraat ben (en snoepen doe ik al helemaal zelden), maar ik zie toch heel langzaam de kilootjes erbij komen. Ik weeg nu 75,3 kilo en blijf daar tot op de gram nauwkeurig op hangen. Is netjes, ik weet het, maar mijn broeken zitten toch strak en dat voelt niet lekker. En ik heb geen zin om een hele nieuwe garderobe aan te moeten schaffen. Geen geld ook. Geef dat straks liever uit aan het huis. Dus meer wokken doordeweeks en als het even kan straks ook weer even een klein stukje wandelen vóór dat ik naar huis ga.

Minder uitgeven
Ik heb geen gat in mijn hand en smijt niet met geld, hou zelfs mijn uitgaven nauwkeurig bij met een eigen gemaakt Excel bestand, maar wil toch een beetje meer op gaan letten. Heb ik dit écht wel nodig, kan ik niet zonder, zijn er geen alternatieven. Dat soort dingen. Ik rij in een andere auto en over een week of tien komt er een nieuwe wat ook meer bijtelling betekent, dus moet die extra onkosten toch wel érgens compenseren. Minder uitgeven zoek ik meer in bijvoorbeeld geen overgangssupplementen van Ymea (duur!) of minder dure gezichtscrème, eten uit de voorraadkast. Verder heb ik eigenlijk niets te klagen...

Meer genieten van hardlopen
Dat is best lastig de laatste tijd. Zijn mijn blessures over, heb ik steeds die ellendige hoofdpijn. Afijn. Ik laat me er niet door tegenhouden maar leuk is anders. Zondag ging het niet zo lekker en dat kwam ook een beetje door die vele heuveltjes in het parcours. Maar dat had ik al gemeld. Mijn trainingscoëfficiënt (mijn wát?) was ook 'maar' 3,4 wat zoveel betekent als kleine aerobe verbetering. Volgende keer weer op vleugeltjes?

Yule en vuurplaatsen

Ik zit weer in mijn worstelweek. Dat is de vloek van de overgang. Ik vind alles saai. Ook al schijnt de zon, het is saai. En ik voel me bedroefd. Appelig, zou m'n vader zeggen.

Maar goed dat ik overdag niet thuis ben. Zou het enorm op m'n heupen krijgen zo met die zon die naar binnen schijnt en ieder stofpluisje doet oplichten alsof het een enorme berg is. Alles moet dan schoon en glimmen, zodat ik mij met een bak thee in dat super schone huis op de bank kan ploffen.

Dat is ook één van mijn eisen voor het nieuwe huis: ik wil geen stof meer! 😀

Gisterenavond liep ik ook een beetje doelloos door mijn huis, vóór mij de doos met de weinige kerstspullen die ik nog heb. Kreeg geen inspiratie. None. Misschien omdat ik de afgelopen jaren weinig tot niets aan kerst heb gedaan. Omdat ik het zo overcommercieel vind. Een prachtig heidens feest door een stel oude wantrouwige mannen in lange jurken omgedoopt - gekerstend - tot een christelijk feest waar de geboorte van een simpele timmerman wordt herdacht, wat weer is omgedoopt tot een commercieel feest, ter ere van de nieuwe god: Commercie.

Ik vind het best leuk hoor, al die lichtjes, gezellig, kaarsjes, sneeuw. Maar juist dat laatste ontbreekt natuurlijk vaak hier en dan is het het nét niet. Ik zei altijd: ik ga kerst vieren als het sneeuwt. Dus ik koop een boom en zet 'm in de tuin en als het dan sneeuwt dan ga ik gezellig doen. Kastanjes poffen buiten, hete chocolademelk (met een scheutje drank erin), 'smores' boven een vuurtje.... Heerlijk lijkt me dat.

Afgelopen winters geen sneeuw. 

Ik vind het altijd zo opgedrongen dat je op 25 en 26 december kerst móet vieren. Waarom niet op een andere dag, een dag die jou beter uitkomt of een dag waarop alles klopt? Waarom nou persé die dagen? En bovendien is het 'oorspronkelijke' Keltische kerstfeest niet op die data, maar een paar dagen ervóór. Dit jaar op 21 december om precies te zijn: de zonnewende, yule of joel. In mijn ogen een veel mooier, veel dieper, veel intenser feest. Heidenser... Mijn oude heksenhart gaat hier sneller van kloppen. 

Je mooi uitdossen, dansen om een zonnekrans, drinken dat de donkere dagen voorbij zijn en de zon weer terug komt. Hoezee voor de zomer! 

Ik ga het dit jaar weer doen. Ik koop wel een boom - een echte en dat is écht jaren geleden - maar zet 'm buiten. Versier 'm met lichtjes en dingetjes uit de natuur. En ik laat 'm staan tot ik echt zeker weet dat er geen sneeuw meer komt.

En volgend jaar hè, in mijn nieuwe huis, dan komt er óók een echte boom, maar die komt dan ook echt in de tuin te staan. Vlakbij de plek waar ik mijn vuurplek wil. 

Foto: Oase, Nieuwland

Zoiets als hier boven. Dus niet zo'n strak mooi gepolijste vuurplaats, maar iets simpels, iets oers, iets primitiefs. Met boomstammen als bank of nou ja, vooruit, een iets comfortabeler stoel of zo. Maar gewoon een plek waar we af en toe lekker fikkie kunnen stoken met een dekentje over onze benen en waar we onze kastanjes kunnen poffen.

O, ik kan niet wachten....

Bijna weer een jaar voorbij

Vandaag alweer de eerste dag van de laatste maand van 2016. Tijd om over het afgelopen jaar na te denken. Toch? Ik doe daar niet zo aan. Wat geweest is, is geweest en doe dan ook geen recaps. Komt ook omdat ik geen doelen stel of goede voornemens heb. 

Als we dan toch moeten recappen, kan ik zeggen dat ik een uitermate ontevreden jaar achter de rug heb. Dat komt voor een groot deel door de overgang in combinatie met werk, wat op gezette tijden een onmogelijke lastige combi is. Ik heb me veel moe gevoeld, veel lopen balen en stressen en zelfs niet echt een heel ontspannen duikvakantie gehad. Dank u, hormonen!

Ook met het hardlopen ging het niet goed. Ik stel ieder jaar een doel (daar dan weer wel) om 450 km te lopen, maar dat heb ik dit jaar niet gehaald. Ik heb meer gefietst dan hardgelopen en dat alles vanwege een blessure, de warme zomer en in oktober een forse griep.

En bovendien, voor je het weet is het jaar voorbij en lijkt het vorige week dat de narcissen bloeiden in het bos.

Gelukkig zijn mijn ogen geopend door twee dames die mij even vertelden dat alle malaise die ik voel 'gewoon' horen bij de overgang. Sinds die dag dat ik dat hoorde, voel ik mij stukken beter (of komt het omdat de baas gewoon veel weg van kantoor is.... hummmm...). 

Het hardlopen helpt enorm tegen de overgangsperikelen, hoewel ik gisteren wat minder relaxt heb gelopen, zelf een beetje mopperend, omdat ik mijn enkel niet goed had ingetapet. Ondanks dat heb ik vandaag niet of nauwelijks last, dus wie weet gaat die verdomde spier op een gegeven moment gewoon weer meewerken.

Wat ik ook doe/probeer sinds een kleine maand is elke dag tien minuten mediteren. Elke dag lukt mij niet altijd, zeker in het weekend als ik met mijn mannetje ben komt het er niet van. Maar ik denk daar nu toch wel profijt van te voelen. In feite is het je hersens trainen. Want net als je spieren kan je ook je geest oefenen en sterk maken. Het helpt in de strijd met de hormonen, collega's en wederhelften en is daarom aan te raden. Ik doe het met Headspace (nee, geen aandelen). Is wel in het Engels maar die beste man heeft een hele fijne stem. Inmiddels wel betalend - anders strand je na 10 sessies - maar we proberen het gewoon een jaar.

En omdat het de eerste van de maand is, weer tijd om mijn financiën bij te werken en toch een paar minuten te staren naar mijn spaarrekening en de wens uitspreken dat ik deze maand wél een getal met een flink aantal nullen vóór de komma win. En anders, en anders hé, dan zeg ik én de Staatsloterij op én de Bankgiroloterij. Zo. Lekker puh.

Kleiduifwedstrijd

Terwijl de regen met bakken uit de hemel komt - ik vind het niet zo heel erg: goed voor de tuin en ik zit toch binnen - worstel ik weer met de maandag. Zo lang ik mij kan herinneren heb ik moeite met de maandag. Een soort heimwee. Vraag me af wie of wat ik in mijn vorige leven was dat ik daar zoveel last van heb..

Vandaag is het ook wat triestig. Ik zit driftig een mail te typen komt er ineens een collega binnenstormen helemaal in tranen. Omdat deze collega in de meeste gevallen wel van grapjes houdt, dacht ik in een split second: krijgen we nou....? Maar het was echt. Dus even getroosd (daar ben ik voor) en even gepraat. Hij heeft een aantal maanden geleden zijn dochtertje verloren door Vasa Previa en nu is er vandaag een andere collega met beschuit met (roze) muisjes omdat hij drie weken geleden vader is geworden van een dochtertje. Logisch dat je dat toch even te veel wordt. Het heeft geen nut om je groot te houden daar in. 

Dus beschuit met muisjes met een klein dompertje toch wel. Hij was er dan ook even niet bij.

De laatste tijd ben ik zelf ook wat weemoedig en somber en dat is denk ik toch aan de overgang te wijten. Ik nam daarvoor capsules passiebloem, maar tijdens vakanties neem ik al die rotzooi niet mee en was er dus mee gestopt. Maar ben toch maar weer begonnen in de hoop dat het mij weer wat vrolijker maakt.

Een slecht resultaat tijdens een door de jachtsoos georganiseerde kleiduifwedstrijd, droeg ook niet echt bij aan een uitgelaten stemming, hoewel ik er niet echt heel lang mee was blijven zitten. Negen punten van de te behalen twintig is best weinig... Maar ik was niet eens de laatste: er was iemand anders die had er slechts acht. Oef!

Mannetje in actie...

Ik in actie...

Zo'n kleiduif is best ver en gaat best snel...

Kleiduifmachine in actie

Het heeft wel als resultaat dat wij - mijn ventje en ik - proberen om toch eens per twee maanden naar de schietbaan te gaan om het te oefenen. Want in tegenstelling tot groot kaliber schieten, moet je kleiduiven (hagel) echt oefenen. Je moet daar handigheid in krijgen. Een groot of klein kaliber kogelgeweer kan je 'rustig' aanleggen en afdrukken. Met hagel is dat anders: die kleiduiven komen overal vandaan, de één gaat snel de ander minder snel en dan is het een hele kunst om én goed te schouderen en ze dan ook nog te raken. Je zou zeggen: maar hagel spreidt meer. Klopt, maar als de kleiduif niet in jouw hagel vliegt - want in feite mik je vóór de duif - dan raak je nog niets en bovendien spreidt de ene hagel meer dan de andere. Jaja, het valt allemaal nog niet mee.

En omdat we toch in de Betuwe waren, maar twee kilo kersen meegenomen. 's Middags nog even naar de grootgrutter en daar twee kilo aardbeien gekocht en Jan heeft weer een paar potten 'confituur' gemaakt. Ik zelf eet niet graag jam op brood, maar hij wel. Dus ervan profiteren nu de aardbeien zo goedkoop zijn. De kersen gaan zo wel op.

Overigens wordt je hier (foto hieronder) wel vrolijker van, maar of dit nu een uitgelezen en uitgebalanceerde combinatie is - een Margarita met een maatje (nieuw en zónder ui) - dat betwijfel ik:

Tevens betwijfel ik of het nemen van (sterke) drank nu wel zo'n goede oplossing is om je depressies weg te nemen.... :-P

Daarnaast wil ik jullie toch even deelgenoot maken van de overweldigende oogst erwtjes afgelopen zondag. Ik heb deze enorme hoeveelheid verwerkt in de nasi.

Maar..... mijn yucca staat werkelijk PRACHTIG in bloei met een dubbele bloeistengel! In feite jammer dat ik dat niet in een vaasje kan zetten.

En nog een stukje tuin...