Posts tonen met het label emigreren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label emigreren. Alle posts tonen

Je droom achterna

Raar dagje vandaag. Werd ik vanmorgen wakker in een grauwe, grijze wereld met zelfs regen, schijnt nu de zon weer volop, dus ietwat teveel kleding aan zeg maar. 

En vandaag gaat er een collega weg, wat mij altijd wat weemoedig stemt zeker als die persoon een droom achterna gaat, oftewel werken in het buitenland. Nu is het gras niet altijd groener dan hier, maar zoals je weet heb ik zo af en toe moeite met het tempo hier in de randstad en wat er allemaal van je verwacht wordt en dan lijkt mij werken in het buitenland vergelijken daarmee een soort droom.

Deze optie heeft ons al meerdere malen bezig gehouden. Zeker omdat wij ieder 'op ons eigen' wonen en geen normaal 'gezins'leven voor ons is weggelegd omdat wij beiden voordat we elkaar leerden kennen al een volwaardig eigen leven hadden opgebouwd inclusief huis en werk. Als je nog jong bent en aan het begin staat van een carrière dan kan je nog besluiten dat één van de twee het roer radicaal omgooit, maar als je al wat verder bent in je leven en zeker in deze tijd niet meer zo gemakkelijk aan de bak komt, doe je dat niet zo snel meer. 

In feite ben je nooit te oud, maar als je dan die dosis onbezonnenheid en moed niet hebt, dan zit zo'n stap er niet echt in, tenzij je op je pad iets zou tegenkomen wat je gewoon niet kunt laten lopen. Ondanks dat wij toch wel zo hier en daar onze visjes uitgooien, is daar nooit wat op binnen gehaald. Zo hebben wij in Took (Alaska) bij een B&B - The Cleft in the Rock - kenbaar gemaakt dat wij eigenlijk ook wel zoiets zouden willen zoals zij daar hebben. En dan in de hoop dat als zij het daar zat zijn, ze ons bellen en zoiets zeggen van: 'Hey there. You remember us? Do you still fancy taking over our B&B??'. 

Dat telefoontje hebben wij tot nu toe niet gehad ;-)

Dus zit ik hier nu weer wat weemoedig te zijn met zo'n wazig gevoel in mijn donder, wat ik weer niet kan plaatsen. 

Mijn mannetje is gisteren officieel bevorderd tot Oppermeester. Een Belgische rang wat in Nederland wordt verwoord met Adjudant-Onderofficier (NAVO rang OR-9). Het is - voor mij - wat lastig om precies te zeggen hoe zijn rang wordt benoemd, omdat dat in ieder land weer anders heet. Ik neem aan dat dat OR-9 een beetje alles omvattend is. Hij is er bijzonder content mee - ik ook trouwens, ben blij voor hem - en hij heeft zijn laatste dag als 1MC (1e Meester Chef) blijkbaar goed gevierd...








Northern Archer

Het is alweer donderdag. Zo'n week vliegt voorbij. Is het maandag, dan ineens hup is het weer donderdag. Met meteen de eerste echt frisse dag van de herfst met buien en blauwe lucht, graadje of 12. Gisterenmiddag met hardlopen wat het nog zo'n 18 graden en dus nog best warm.

Had me dringend voorgenomen niet meer te lopen dan 6 km, maar dan ga ik weer zitten piekeren over welke route ik ga lopen, wind mee, wind tegen, dat soort dingen. Dan toch maar twee keer het grote rondje om de plas van zo'n 3,8 km per rondje en dan even doorlopen tot je 8 km loopt. Ik kreeg na 5 km weer wat last van mijn blaartjes onder de duim van beide voeten, ondanks dat ik ze had ingetapet. Verder heb ik eigenlijk best lekker gelopen met storm hoog in de bomen, maar daar beneden onder de bomen heb je daar weinig hinder van. Het mooie was dat ik erna eigenlijk niet eens echt moe was en - belangrijker - geen hoofdpijn erna. Niet eens een pijnstiller hoeven nemen toen ik ging slapen.

En dan thuis, die avonden. Nu het weer zo vroeg donker is, duren de avonden weer zo lang. Ik doe bijna nooit wat als het donker is en dat komt eigenlijk omdat alles dan zo obscuur is en ik het ook niet zo goed kan zien dan. Misschien ben ik wel nachtblind. Ik weet het niet, maar het is niet mijn ding die vroege donkerte. Soms zou ik best wel in Zweden of zo willen wonen, maar ik weet nog of ik daar die drie maanden volledige duisternis zou 'overleven'.  Aan de andere kant heb je daar wel weer veel meer natuur en kan ik mij zo voorstellen dat je dan sneller naar buiten gaat en veel meer tot rust komt dan hier in het drukke Nederland. En dat je dan misschien minder last hebt van die duisternis. I don't know. 

En over Zweden gesproken: Jan zit dit weekend in Stockholm en daar zijn webcams genoeg op deze site . Dus Big Brother is Watching Him. Of Big Sister dan meer. Edoch, het zal dit weekend voor mij wat lastig zijn om hem te volgen vanwege 'omstandigheden'. 

De bewegingen en verloop van de oefeningen die de LoMa doet daar in de Baltische Zee, zijn goed te volgen via de facebook pagina van de Koninklijke Marine. Helaas is de Belgische Marine niet zo communicatief ingesteld. Zij hebben nu wel sinds 4 september een facebook pagina (joehoe), maar daar wordt vrijwel niets verteld over Northern Archer, de naam van de oefening. En het is gewoon super leuk om als thuisblijver hun verrichtingen te kunnen volgen. Tenminste, dat vind ik. Het is nu soort van mazzel dat ze de oefening met drie Nederlandse schepen doen, anders was de info erg summier geweest. 


de LoMa in 'nood' op de Baltische Zee
Dat is nog een groot minpuntje vind ik van de B Marine, dat de communicatie naar het thuisfront altijd erg summier is. Niet iemand die het op zich wil nemen om dat gat te vullen, behalve dan wat persoonlijke initiatieven van bemanningsleden, maar die blogs zijn dan natuurlijk altijd doorspekt van persoonlijke noten, terecht natuurlijk, maar soms is het wel 'too much information'. Op zich is de site van de B Marine wel toereikend, maar de slideshow wil af en toe nog wel eens vastlopen en als ze op oefening zijn, zoals nu, dan staat daar noppes nada iets over vermeld. En dan zetten ze nog bij het boordjournaal van de Louise-Marie dat de Leopold I vervroegd naar de thuishaven komt. Suf!

Verder op het werk is het goed druk en loopt het goed door op wat kleine probleempjes na en ikzelf dan wat van slag door de fase waar ik in zit (overgang) waardoor ik erg vergeetachtig ben en ook het gemis voel van Jan natuurlijk en ik daardoor des te meer behoefte heb aan info. Komt wel weer goed....


Over bergen en jagen

Soms is het net alsof ons bedrijf aan een groot meer ligt. Vanmorgen zo'n geluid alsof er een boot voorbij vaart. Je hoort hier ook veel meeuwen die nestelen op de daken en dan met je ogen dicht kan je zomaar een omgeving voor je geest toveren als waren er bergen en een mooi, glad meer met bootjes en de nodige bedrijvigheid. Heerlijk om weg te dromen bij zo'n idyllisch beeld. Een beeld wat ik zo heel graag in werkelijkheid zou willen.

Al vanaf kinds af aan ben ik gek geweest op bergen en heuvels. Als wij terugkeerden van vakantie, zat ik met tranen in mijn ogen weemoedig te kijken naar de langzaam verdwijnende bergen om dan uiteindelijk weer in plat Nederland uit te komen. Ik ben duidelijk in het verkeerde land geboren, getuige mijn interesses in bezigheden die hier zeer beperkt doenbaar zijn. Maar wat doe je eraan.... Verhuizen, emigreren..... Dat had ik dan veel eerder moeten doen, toen ik nog begin twintig was. Maar ik kan mij niet herinneren dat ik daar toen mee bezig was. Ik was nog niet verder geweest dan Noord-Afrika (Tunesië) en dat vond ik nou niet een land waar ik graag zou willen wonen.

Op dit moment gaat mijn voorkeur uit naar Nieuw-Zeeland, maar het grote nadeel van dat land is het gebrek aan groot roofwild. Dat zie ik namelijk graag. Aan de andere kant is het wel erg veilig. Je kunt overal zonder zorgen kamperen. Bovendien is het zo dat jagen in Nieuw-Zeeland op een goede en gelegaliseerde manier te beoefenen is, zonder al te veel poespas en moeilijke jachtexamens. Al het grofwild wat daar loopt hoort er niet dus je kan zonder gewetensbezwaar een mooi hert omleggen, er een mooie trofee van maken en je vriezer volstoppen met het meest gelukkige, ecologische en biologische scharrelvlees wat je je maar kunt wensen. 

Twee jonge elanden (vakantie Alaska 2008)

Canada trekt mij ook. Een prachtig land met veel wild en veel natuur. Een bijkomend voordeel van Canada boven Nieuw-Zeeland is dat het geologisch gezien een stuk rustiger is. Nieuw-Zeeland ligt dwars over een breuklijn en dat veroorzaakt zo nu en dan behoorlijk zware aardbevingen. Tijdens onze kayaktocht door Doubtful Sound hadden we een mooi zicht op een duidelijk zichtbare breuklijn die dwars over een berg liep. Heel indrukwekkend moet ik zeggen! Om je te bedenken dat daar de platen langs elkaar heen schuiven. Gewoon hallucinant - zoals onze zuiderburen zouden zeggen. 

De duidelijke breuklijn in de bergwand in Doubtfull Sound - Nieuw Zeeland
  Ook in Canada hoort de jacht tot het dagelijkse leven en wordt daar niet zo spastisch over gedaan als hier in Nederland. Weet niet precies hoe het daar is geregeld, maar weet wel dat er quota zijn, net als in Alaska trouwens, van waar vandaan ik enige jaren terug zo'n blad heb meegenomen waarin alle quota per gebied per diersoort in staan. Interessant om dat te zien hoe het daar gaat. Ook daar strikte regels, terwijl in Nieuw-Zeeland je enkel op trofee's kunt jagen, moet je in Alaska alles van het dier bergen. Waarschijnlijk om zo geen beren, wolven en andere jagers aan te trekken die dan snel de mens zullen gaan associëren met eten, zoals in het verleden al is gebeurd met de beren in Yosemite en Yellowstone.
 
Zwarte en Grizzly beer samen - Yellowstone - vakantie USA 2006

  Maar voorlopig moet ik het doen met Nederland. Plannen genoeg voor later maar daar moet je altijd wat mee uitkijken. You never know what happens....

IK GA VERHUIZEN!!!

Ik ga verhuizen. Dames en heren, boeren en buitenlui, lieve lezers: gaan jullie met mij mee? Please, please, please? Ik vervolg ...