Ik denk dat er weinig van bloggen komt de komende dagen, dus wens ik al mijn lezers van all over the world hele fijne, hopelijk gezellige of gewoon lekkere kerstdagen en een heel gezond en gelukkig 2017. Ik kan het jullie maar toewensen: heb er zelf helaas de hand niet in om het te realiseren.
Maandag begon het: keelpijn en dan is meestal de rest wel te voorspellen, dan word je óf ziek óf verkouden. Ik had geen zin in wat dan ook als je al een keuze zou hebben, dus heb ik maandagavond al direct een grog gemaakt. Dat heb ik dinsdag- en woensdagavond ook gedaan - in bed opdrinken - en zie: het heeft geholpen. Dus ode aan de grog.
Beetje zonde om díe whisky in je grog te doen....
Het enige wat ik nu ben ik ontzettend moe. Maar dat kan ook komen doordat je hele dagen binnen zit, dat is zo donker is en zo giga druk en rommelig. Het is op kantoor een komen en gaan van mensen. Opvallend veel die lekkers komen brengen, dus je kunt je iedere dag volstoppen met zoetigheid en alcohol. Van die hyper collega's die de hele dag met stemverheffing moeten rondlopen blijkbaar en het werk wat gewoon doorgaat, zelfs enorm druk en ondanks dat dat niet direct mijn werk betreft, voel je toch die spanning. Daarnaast moet ik zelf ook wel allerlei zaken afhandelen, in de gaten houden, regelen, doen [zucht]..... ik ben het een beetje zat. Nog één dag en dan kan ik tenminste zaterdag alvast beginnen met uitslapen. Wat een crime bij mij iedere morgen... Dan zaterdag nog een beetje free-wheelen, zondag eten voorbereiden voor maandag, maandag nog even een boel drukte en dan wordt het wat rustiger, in de zin van: geen bijzondere afspraken of things to do. Gisteren de tweede woensdag dat ik niet ben wezen hardlopen. Geen tijd. Ik 'moest' lunchen met de baas, wat op zich geen straf is, maar dan lopen je eigen plannen niet volgens plan, dus niet gelopen. En ook dat voel ik. Het is weliswaar een lichamelijke INspanning maar een mentale ONTspanning. En dat mis je toch. Nog heel even geduld weer: hardlopen is voor zaterdagmorgen heb ik me nu voorgenomen. Voor nu nog even volhouden...
Mijn huis is ook weer in kerststemming....
Oh nee, dat is de haard bij Breakers (Noordwijk)....
De kalender zegt week 51. De één na laatste week van het jaar 2016. Op kantoor worden we overspoeld met zoetigheid: dan is het een Sachertorte van een leverancier uit Oostenrijk, dan een meter kerststol, marsepein, chocolaatjes met Macadamia-noten, één of andere Japanse lekkernij en natuurlijk de flessen wijn. Blijkbaar kan het weer dit jaar.
Je hoort dat ook weer in de media: mensen pakken deze kerst flink uit met het kerstdiner. Overigens kan ik van dat alles gelukkig goed afblijven en verdwijnt alles naar de collega's. Eén groot vuilnisvat die afdeling. Het kerstdiner van de zaak hebben we weer achter de rug. Het was dit keer in Kasteel Keukenhof. Prachtig gedecoreerd en helemaal in kerstsfeer. Even met de hakjes 100 meter over een grintpaadje: niet ik hoor, ik ben (helaas) niet van de hakken, maar ik zag sommige dames zich wel erg krampachtig vasthouden aan hun partner. Ik had ze gewaarschuwd, want het was dit keer ook een walking diner, dus niet stijf en strak in het gareel aan tafel, maar walking. De naam zegt het al.
De trap prachtig versierd.
Kasteel Keukenhof. Een bezoekje waard. Echt!
Lekkere kitcherige kroonluchter
Ik vond het erg gezellig, hoewel ik niet zo van het mingelen ben. Meestal sta of zit ik ergens en daar blijf ik dan ook. Tegen half elf taaide de eerste met een cadeautje rijker af en dat bleef zo druppelsgewijs doorgaan tot 01.00 uur (!). Gelukkig stonden de pakjes op dezelfde verdieping als waar de gasten waren, dus kon ik - voor het eerst sinds jaren - eens aktief deelnemen aan het after-dinner borrel geouwehoer en getuige zijn van half uur durende afscheiden. Och och wat is dat toch moeilijk om weg te komen, zeg. Voor sommigen. Afijn. Al met al was het voor ons 01.15u eer wij daar weg reden, ook een cadeautje rijker (luchtje van Boss) en het was 02.00u eer we in bed lagen. Natuurlijk niet meteen kunnen slapen (RLS.... grrrrr) en pas tegen 03.00u kwam Klaas Vaak eindelijk van zijn wolkje af om wat zand in mijn oogjes te strooien.
Allemaal niet erg, ware het niet dat wij om 09.30u een afspraak hadden bij een bedrijf in Amstelveen waar blokhutten, tuinhuisjes, garages en alles wat er op lijkt wordt verkocht. Dus met nog flink veel zand in de ogen toch om 08.00u op, ontbeten en naar Amstelveen. Dacht die verkoper nog dat de afspraak om 10.30u was. Nou zeg, had dat even gezegd, dan hadden we een uur langer kunnen blijven liggen... Duh! Direct daarna met de auto - heel ongewoon voor ons - naar de AH. Gelukkig was het nog vroeg, vóór elven en hadden we ook drie tassen vol dus met de fiets was toch niet echt een optie geweest. Vooruit dan maar. Ik was toch zó moe dat ik rond één uur toch even naar bed ben gegaan, nog net een klein hazeslaapje heb kunnen doen, alvorens ik wederom door mijn RLS het bed werd uitgejaagd. Gek dat zo'n kort slaapje wonderen kan doen! Daarna nog even een lekkere wandeling gedaan naar het centrum, daar wat gedronken, een beetje rond gelopen, Jan nog een trui gekocht en weer naar huis. Zo'n wandeling in de koude doet ook wonderen!
Even niet naar de kleine oogjes kijken...
Zondagmorgen geheel uitgerust en fris natuurlijk begonnen met hardlopen. Graadje of 7 dus niet al te warm aankleden en vanuit huis lopen, over de dijk, rondje bos en weer terug. Geen interval maar één lange duurloop van 7,5 km. En weinig pijn. De rest van de zondag besteed aan de woning én proefkoken voor tweede kerstdag. We hebben iets uitgekozen wat 6 uur in de oven moet. Zaterdag hadden we alle voorbereidingen al gedaan (marineren) en vandaag dan die lange oventijd, wel op lage temperatuur. Ook het toetje voor de tweede keer klaar gemaakt met een kleine wijziging. Dus 's avonds smikkelen en smullen en alles goedgekeurd. Het mooie van wat wij gaan klaarmaken is dat we het de dag ervoor allemaal kunnen doen. Dus dat geeft een relaxt gevoel. Van mij mag het gaan sneeuwen....
Ik zit weer in mijn worstelweek. Dat is de vloek van de overgang. Ik vind alles saai. Ook al schijnt de zon, het is saai. En ik voel me bedroefd. Appelig, zou m'n vader zeggen. Maar goed dat ik overdag niet thuis ben. Zou het enorm op m'n heupen krijgen zo met die zon die naar binnen schijnt en ieder stofpluisje doet oplichten alsof het een enorme berg is. Alles moet dan schoon en glimmen, zodat ik mij met een bak thee in dat super schone huis op de bank kan ploffen. Dat is ook één van mijn eisen voor het nieuwe huis: ik wil geen stof meer! 😀 Gisterenavond liep ik ook een beetje doelloos door mijn huis, vóór mij de doos met de weinige kerstspullen die ik nog heb. Kreeg geen inspiratie. None. Misschien omdat ik de afgelopen jaren weinig tot niets aan kerst heb gedaan. Omdat ik het zo overcommercieel vind. Een prachtig heidens feest door een stel oude wantrouwige mannen in lange jurken omgedoopt - gekerstend - tot een christelijk feest waar de geboorte van een simpele timmerman wordt herdacht, wat weer is omgedoopt tot een commercieel feest, ter ere van de nieuwe god: Commercie. Ik vind het best leuk hoor, al die lichtjes, gezellig, kaarsjes, sneeuw. Maar juist dat laatste ontbreekt natuurlijk vaak hier en dan is het het nét niet. Ik zei altijd: ik ga kerst vieren als het sneeuwt. Dus ik koop een boom en zet 'm in de tuin en als het dan sneeuwt dan ga ik gezellig doen. Kastanjes poffen buiten, hete chocolademelk (met een scheutje drank erin), 'smores' boven een vuurtje.... Heerlijk lijkt me dat. Afgelopen winters geen sneeuw. Ik vind het altijd zo opgedrongen dat je op 25 en 26 december kerst móet vieren. Waarom niet op een andere dag, een dag die jou beter uitkomt of een dag waarop alles klopt? Waarom nou persé die dagen? En bovendien is het 'oorspronkelijke' Keltische kerstfeest niet op die data, maar een paar dagen ervóór. Dit jaar op 21 december om precies te zijn: de zonnewende, yule of joel. In mijn ogen een veel mooier, veel dieper, veel intenser feest. Heidenser... Mijn oude heksenhart gaat hier sneller van kloppen. Je mooi uitdossen, dansen om een zonnekrans, drinken dat de donkere dagen voorbij zijn en de zon weer terug komt. Hoezee voor de zomer! Ik ga het dit jaar weer doen. Ik koop wel een boom - een echte en dat is écht jaren geleden - maar zet 'm buiten. Versier 'm met lichtjes en dingetjes uit de natuur. En ik laat 'm staan tot ik echt zeker weet dat er geen sneeuw meer komt. En volgend jaar hè, in mijn nieuwe huis, dan komt er óók een echte boom, maar die komt dan ook echt in de tuin te staan. Vlakbij de plek waar ik mijn vuurplek wil.
Foto: Oase, Nieuwland
Zoiets als hier boven. Dus niet zo'n strak mooi gepolijste vuurplaats, maar iets simpels, iets oers, iets primitiefs. Met boomstammen als bank of nou ja, vooruit, een iets comfortabeler stoel of zo. Maar gewoon een plek waar we af en toe lekker fikkie kunnen stoken met een dekentje over onze benen en waar we onze kastanjes kunnen poffen. O, ik kan niet wachten....
Nog even die beste goedgeiligman is weer naar Spanje met al zijn bruine, zwarte, gele, pimpelpaarse en roze pieten. En kunnen wij de kerstspullen weer van zolder, achter de schotten, uit de schuur, garage of kast op kantoor (!) te voorschijn halen en weer helemaal los gaan op het versieren onzer woning.
Ik twijfel nog of ik een boom ga kopen. Mijn huis is niet zo groot en ik krijg tien eters op tweede kerstdag en dan wordt het wat krap met ook nog eens een boom in tha house. Wat ik ook kan doen is 'm eerst binnen zetten en dan buiten. Of gewoon een buitenboom. Is ook leuk.
Mijn kunstboom in 2010
Eerst morgen het sinterklaasspel spelen met broer , schoonzus, neef en nicht, samen met aanhang en mams. Ben benieuwd waar ik mee thuis kom.
Het jaar heeft een voor mij heftige start. Niet alleen ben ik erg druk bezig met het verkrijgen van een gastverklaring voor mijn mannetje om daarmee een jachtakte te kunnen aanvragen, is het buiten het smerigste weer wat je je maar kunt voorstellen - alles is echt zeik- en zeiknat - horen we vanmorgen ook nog heel slecht nieuws. Hoe heftig kan het zijn. Ik wil er nu niet al te veel over schrijven, omdat dat niet opportuun is. Vandaag is iedereen hier een beetje in mineur. Gisterenmiddag ben ik op werkbezoek geweest bij Kasteel Keukenhof. Het is een prachtig herenhuis, door de torentjes lijkt het een beetje op een kasteel, met nog de authentieke meubels erin. De graaf heeft er tot 2004 in gewoond en het is heel bijzonder om het te mogen zien. Het kasteel wordt nu verhuurd voor bruiloften en partijen en het is daarvoor dan ook een bijzonder geschikte locatie. Erg romatisch met een hele mooie tuin eromheen. Wat zou ik graag in zo'n huis willen wonen! Wel met de nodige aanpassingen maar die keuken zag er zo enorm gaaf uit! Zo ouderwets! Zo heerlijk! Maar ja. Ik ben helaas niet in de prijzen gevallen bij één of andere loterij en ik ben maar een simpele werknemer, dus blijf ik maar in mijn rijtjeshuis wonen.
De stallen bij kasteel Keukenhof
Prachtige deur
De stallen (buitenkant)
De (natte) tuin
Gisterenmiddag naar huis weer een klein beetje drama met al die rode lichtjes voor je in de zoveelste bui van die dag. Maar het is en blijft een luxeprobleem. In feite mag je blij zijn dát je in het verkeer 'vast' zit. En het verkeer ben jij.
Afgelopen weekend hebben wij dus de planken in de keuken geverfd en dat is erg mooi geworden. Zie hieronder het resultaat.
Ik ben weer aan het afstrepen. Vaak als ik een 'drukke' week heb, dan ga ik de dingen één voor één afstrepen. Gisterenmiddag was het dan de tandarts. Die heeft nu het restant van mijn kies waar eerst de oude kroon op zat zodanig geprepareerd dat er nu een nieuwe kroon op kan komen. Dus moest ik gisteren ook twee keer happen: één keer de bovenkant en één keer de onderkant. Ik heb nu een kaal piefje in mijn mond, dus zonder voorlopige kroon en dan wordt volgende week maandag de definitieve kroon geplaatst. Deze nieuwe tandarts - Roelf Meinardi - is best een leuke tandarts. Zat in het begin nog even te twijfelen of ik naar een andere tandarts zou gaan - eentje dichter bij mij in de buurt - maar nu na drie keer is hij best ok. In ieder geval een stuk relaxter dan mijn vorige tandarts, die ook wel goed was, maar mij soms dingen aanpraatte waar ik het niet helemaal mee eens was. Het duurde wel lang gisteren eer dat de verdoving was uitgewerkt en volgens mij had hij zijn hele spuit in mijn kaak leeg gespoten. Ik was er om 14.00u en om 19.00u was de verdoving eindelijk uitgewerkt. Afijn. Nu is de verdoving dan helemaal verdwenen en het stukje kies is een klein beetje gevoelig, maar niet zodanig dat ik er iets omheen moet of zo. Ben per slot van rekening nog steeds wel een bikkel! Het tweede afstrepen was deze morgen, toen ik bezoek kreeg van iemand van de Gemeente. Want ik heb weer een scheur in mijn woning op dezelfde plaats als waar er al één zat. Maar nu ik natuurlijk net alles opnieuw heb laten stucen, had ik gehoopt dat de scheur niet meer zou terugkomen, maar helaas, hij zit er weer. Lastig verhaal natuurlijk, dat begrijp ik ook wel. De ambtenaar kon er ook niet veel mee. Het is voor mij veel te moeilijk om te bewijzen dat deze scheur door de trillingen komt van de drempel. Hij vond echter het aantal van meer dan veertig vrachtwagenbewegingen per dag ook wel erg veel, dus daar kan ik dan misschien nog wel iets mee. We kunnen het altijd proberen. Het derde afstrepen is donderdagmiddag, als ik een kerstborrel heb van de plaatselijke ondernemersvereniging en waar ik dit keer naar toe ga, omdat ik bij het bedrijf waar het wordt gehouden het kerstgeschenk voor onze medewerkers heb geregeld. Gewoon iets kleins: moeten per slot van rekening een beetje gaan afbouwen met geschenken want volgend jaar, als de werkkostenregeling van kracht gaat, is het afgelopen met de cadeautjes. Je mag als bedrijf dan maar 1,2% van het fiscale jaarloon besteden aan onbelaste giften voor de werknemers. Alles daarboven wordt - schrik niet - voor 80% belast! Er blijft dan waarschijnlijk nog best wat over, maar de rem moet er toch op.
Dus die donderdag kan ik ook niet naar yoga en ben ik wat later thuis dan normaal. En dan aan het einde van de week wordt er nog meer afgestreept... Ieder begin van de week - of iedere keer als ik zo'n 'afstreepweek' heb - denk ik: en nu wordt het rustig. Maar helaas. Die laatste weken in december moeten altijd om één of andere reden druk zijn. Er is altijd veel werk op kantoor - alsof de wereld ophoudt met draaien op 31 december - en dan is er privé ook nog de nodige 'druk'. Normaal gesproken is Jan vrij de week voor kerst, maar dit keer niet, dus moet er weer het één en ander goed worden voorbereid. Eerste kerstdag zijn wij dan - tegen de oorspronkelijke planning in - toch thuis, maar ik weet niet of ik dan écht iets ontzettend ingewikkelds ga klaarmaken met eten. We zijn dan gewoon met z'n tweeën en de 24e moet ik 'gewoon' werken. Oorspronkelijk was het plan om de 25e richting België te rijden en kerst een beetje aan ons voorbij te laten gaan. Persoonlijk hou ik er niet zo van om juist met die dagen iets extra's te doen met eten omdat daar zoveel druk op ligt, nog extra benadrukt door de media. Het zijn maar twee (vroeger zelfs vier!) dagen die door één of andere keizer en aantal bisschoppen zijn bestempeld als 'kerstmis' omdat dit goed uitkwam om de heidense feestdag - meestal op 21 december (zonnewende of Yule) - te kerstenen. Het is jammer dat het nu vooral een commercieel feest is geworden en dat het voor mensen die werken een gepas en gemeet is om het een beetje in goede banen te leiden. Tegenwoordig zijn de supermarkten gewoon open op deze dagen (jammer genoeg) dus is er altijd wel wát te eten. Ik vind het zo jammer dat de kans op sneeuw altijd zo klein is! Goh, als er sneeuw ligt dan is het pas écht Yule (ik haat het woord kerstmis...)
Over zo'n zeven weken is het kerst. Je zou het niet zeggen als je naar buiten kijkt, het zonnetje voelt en de blauwe lucht ziet. Een graadje of achttien vandaag. Een goed begin van een paar maanden donkerte, want de wintertijd - zeg maar de oorspronkelijke tijd - is weer ingegaan. Het heeft voor mij slechts één voordeel, dat de eerste zondag een uurtje langer duurt. Maar verder vind ik het maar niets dat als ik straks naar huis rij, het weer bijna donker is en dat ik dan wat verder de winter in me moet haasten om nog met daglicht te kunnen hardlopen. Ondanks dat het nog zo ver weg lijkt, ben ik toch al aan het kijken hoe we de kerstdagen gaan invullen. Omdat wij dit jaar hadden gepland om wat weken in Oostende te zijn en daar niets van is gekomen, is dat een mooie tijd en gelegenheid ons daarheen te begeven. Kunnen we ook wat tijd en aandacht daar aan het huis - en de familie - besteden. Helaas hadden we de verbouwing bij mij thuis, wat veel meer tijd in beslag heeft genomen dan ik oorspronkelijk voor ogen had. Al met al duurt dat al gewoon heel 2014. Maar als het goed is, is dat met zo'n drie weken voorbij en kunnen we eindelijk weer 'verder met ons leven'. Afgelopen weekend een heerlijke herfstweekend in ons buitenverblijf en weer heel veel damherten gezien. Mijn moeder was vanaf vrijdagnamiddag over, dus voor haar ook weer een klein beetje vakantie na haar reisje langs de Moezel van een paar weken terug. Nu kon het, want in dit huisje heb ik een kamertje extra en dat geeft ons de mogelijkheid iemand uit te nodigen natuurlijk.
De rotzooi buiten...
Zaterdag ben ik nog even bij mij thuis geweest waar we een vieze plek in de slaapkamer hebben schoon gemaakt. Deze was ontstaan bij werkzaamheden bij de radiatorleidingen, waardoor de hele muur zwart was. Moet te zijner tijd dus ook maar een nieuw laagje verf krijgen. Zo blijf je bezig.... Nog even rustig gekeken hoe ver het nu gevorderd was en op mijn tanden bijten om de rotzooi buiten nog even te negeren. Grrrr! Mijn handen jeuken dan wel hoor. Dan een geluk dat het herfst is, want er ligt ook nog het één en ander IN de tuin, op mijn plantjes, maar dat is nu gelukkig niet zo heel erg. Dat groeit volgend jaar wel weer op. Je wilt niet weten hoe ik er naar uit kijk om weer mijn huis terug te hebben straks! En ik hoop dat dat toch ruim vóór de kerst zal zijn zodat we nog wat puntjes op de i kunnen zetten. Dan ben ik heel erg benieuwd hoe de keuken mij gaat bevallen, mét aanrechtblad, want dat wordt donderdag geplaatst (joepie....) en mijn nieuwe badkamer. Erg spannend! Als het goed is wordt morgen begonnen met de voorbereidingen voor het stuken. Dan misschien nog deze week het werkelijke stuken, dan betegelen. Dus als ik zo grof reken, dan zou in theorie alles volgende week kunnen worden geplaatst. Dan moeten er nog zo hier en daar zaken worden afgewerkt, als het toilet beneden, het dak van de badkamer, nog een raam in de berging, de schuifdeur tussen de kamer en de hal en dan zijn we er wel zo'n beetje.
De badkamer in spé
Ondanks dat alles nog 'in de steigers' staat, kan je toch wel goed zien hoe het gaat worden. De badkamer is twee keer zo groot, maar dat moet ook wel, want de wasmachine en -droger komen er weer in terug. In feite begon deze verbouwing met de vergroting van de hal beneden. Ik ergerde me steeds kapot aan dat nauwe gangetje en wilde het toilet uit de hal. Die moest dan in de berging welke grenst aan het halletje. Maar doordat het toilet dan in de berging kwam, moesten de wasmachine en de droger weer terug naar de badkamer - want die stonden in de berging - maar omdat de badkamer daarvoor te klein was, moest de badkamer ook worden verbouwd. En dat kon want aan de badkamer had ik een klein balkonnetje wat ik toch nooit gebruikte enkel om de was op te hangen. Maar daarvoor hebben wij het dakterras eerst gemaakt waar we nu een mooie ruimte hebben en een wallfix waslijn. En zo grijpt het één in het ander. In mijn oorspronkelijke plan wilde ik zelfs nog de keuken ongeveer anderhalve meter uitbouwen, maar ik ben blij dat ik dat niet heb gedaan. Ik heb nu nog een overkapping boven het keukenraam en de ingang en dat is wel erg lekker. Zeker als het slecht weer is, maar ook als het zonnetje schijnt, want in de vroege lente zit je daar heerlijk verdekt opgesteld, uit de wind en kan het er al lekker warm zijn. Het 'uit huis' zijn tijdens zo'n verbouwing is wel iets wat ik iedereen aanraad. Als je een grote tuin hebt zet er dan een caravan in of zo, maar thuis blijven is echt een ramp. Niet te doen. Een huisje in een bungalowpark in de buurt is helemaal top en vaak maken ze een mooi schappelijk prijsje. Maar iedereen is anders natuurlijk. Het nawerk zal ook nog de nodige tijd vergen, maar dan heb ik tenminste geen vreemde kerels meer over de vloer ;-)
