Getekend!

Vandaag een gedenkwaardige dag: vandaag heeft mijn mannetje getekend dus het huis is nu echt van hem/ons (technisch gezien alleen van hem). Naast dat de zon mij vrolijk stemt, dus ook dit.

Hij is nog even langs het huis gereden en zie: de achterdeur/tuindeur is er in gezaagd. Er zat eerst een raam - zoals je ziet bij het huis er links naast - maar zoals al eerder geschreven vinden wij een achterdeur praktischer.

Oh wat ziet dat er zonnig uit!

Ik zie mij al helemaal zitten daar in het hoekje in de zon...

Op kantoor

Aj aj aj. Ik ben vandaag weer eens op kantoor en dat valt toch wel vies tegen. Edoch, thuis zitten is ook niets. Zeker met dit weer verveel ik me te pletter thuis. Ik ben weliswaar begonnen in een 'nieuw' boek, maar toch maak ik mezelf dan toch een beetje nuttig op het werk. De baas is er niet, dus ik kan even lekker in het ritme komen ondanks de hoofdpijn die ik toch vandaag heb. 

Afb van internet

Toch gek. Thuis voel je je altijd beter dan op kantoor.

Gelukkig kan ik zo naar huis mocht het écht niet meer gaan. Maar het is nog vroeg en ik geef het gewoon een kans. Nog een kop thee erin (even geen koffie) en het me gemakkelijk maken.

Wat zit er verder nog in mijn lijf? Een bruistablet Fluimucil om het slijm losser te maken (lekker praatje). Dan hoest je lekkerder. Yeah right! Voorlopig krijg ik dus hoofdpijn van dat hoesten. 's Nacht neem ik een codeïne. Ja, klinkt als, maar is het niet. Ik slaap als een roosje met 's morgens wel een dikke keel.

Verder heb ik twee antigrippine's genomen, maar gooi er straks nog een extra pil na vanwege de hoofdpijn. Paracetamol helpt bij mij namelijk niet tegen hoofdpijn. 

Ik weet dat zo'n eerste dag altijd tamelijk hopeloos is, maar toch doet het goed weer up and going te zijn. Zo'n hele dag thuis zitten is toch niks. Ik zou het niet kunnen. Nog niet. Misschien straks. De bedoeling is dat ik 'straks' wel minder ga werken, maar helemaal stoppen vooralsnog niet, tenzij ik de lotto win of zo.

En zoals het er nu naar uit ziet, zal Jan nog langer moeten werken. Jan gaat nu op pensioen als hij 57 is. Als de plannen doorgaan zal hij echter vijf (!) jaar langer moeten doorwerken. Best wel fors meer natuurlijk. Bij mij is het al 2 jaar en 9 maanden. Bij ons gaat het ieder jaar met een maand omhoog, in België zijn de plannen ieder jaar met een half jaar. 

My god, dan zit ik wel een hele poos alleen. Ik weet nog niet hoe ik daar tegen aan kijk. Hadden we eerst de plannen laten varen dat Jan in Nederland een baan zou zoeken omdat hij dan moet werken tot zijn 65e, moet hij dat straks toch nog in België. Dus als hij met pensioen gaat ben ik 73! Daar gaat het grote genieten....

(Afb. van internet)

Hij liet het mij zondag op de bank zo even terloops zien met een opmerking dat hij dan in ieder geval nog Kapitein kan worden, maar ik realiseer me nu pas wat het daadwerkelijk inhoudt.

Ben ik niet blij mee....

Pensioen

Ik ben een beetje inspiratieloos de laatste dagen. Ik heb geloof ik al drie keer een blogbericht geschreven en ook net zo hard weer gedelete. Nu maar hopen dat het met dit bericht ook niet gebeurt. Dus als te lezen is heb ik het ook geplaatst ;-P

Gisterenavond had ik voor alle medewerkers van ons bedrijf een pensioenpresentatie georganiseerd. Bij ons zitten alle medewerkers in een pensioenregeling en omdat pensioen voor sommigen toch een beetje ver-van-m'n-bed is en/of Chinees, leek het mij verstandig om daar wat meer over te vertellen.

Mijn werkplek

Dat deed ik niet zelf, hoor. Ik ben niet zo'n spreker in het openbaar en ik weet ook niet van de hoed én de rand van pensioenen, hooguit alleen over de rand. Dus daar heb ik onze pensioencoach voor laten opdraven. Een bijzonder vriendelijke en geduldige man die alles weet over pensioenen en je dat ook nog op een begrijpelijke wijze kan uitleggen.

Voor mij zelfs een leermomentje gisteren. Zet je toch wel even op scherp, hoewel het voor mij officieel nog twaalf jaar en twee maanden werken is. En dat kan nog langer worden want vanaf 2022 gaat de AOW leeftijd in op basis van de levensverwachting. Dus als wij met z'n allen doorgaan met zo gezond bezig zijn, moeten we uiteindelijk blijven werken tot ons tachtigste! Het is maar even dat je het weet (kijk hier om te weten wanneer jij met pensioen mag).

Nu ben ik niet van plan te blijven werken tot mijn zevenenzestigste en negen maanden. Mijn bedoeling is te stoppen met vijfenzestig. En dan ga ik in België wonen, tenminste, zo staan de plannen er nu voor. Mijn mannetje moet dan nog een jaartje of twee/drie werken, en ik zit die jaren dan even achter de geraniums. Of sanseveria's als ik in België woon natuurlijk. 

Als we het toch over planten hebben...

En op zich moet dat gemakkelijk kunnen, dat ik twee jaar en negen maanden eerder stop met werken. Het scheelt je dan natuurlijk wel twee jaar en negen maanden pensioenopbouw en je geeft die twee jaar en negen maanden dat ik thuis zit ook meer uit, denk ik. Dus al met al kost het alleen maar geld. Maar ik zie mezelf niet tandeloos met een rollator de Office Manager blijven zijn op dit bedrijf. Zeker niet als de huidige directeur dan ook al weg is. Want ik weet niet of ik er dan naar uit kijk om voor de 'nieuwe' directeur(en) te moeten werken...Maar dat terzijde.

Het mooie van ons pensioensysteem is dat het heel flexibel is en wij zelf kunnen bepalen wanneer wij het pensioengeld willen gaan ontvangen: eerder of later. Natuurlijk hangen aan beide opties voor- en nadelen. Vooral het eerder laten uitbetalen is per definitie niet super gunstig.

Maar ik heb als voordeel dat ik een mannetje heb die een goede baan heeft en zelf ook een goede pensioenvoorziening heeft. Ik heb geen schulden en over een jaar of tien verkoop ik mijn woning wat momenteel toch een forse overwaarde heeft. Allemaal zaken in mijn voordeel om eerder te kunnen stoppen. Misschien zou ik zelfs nóg wel eerder kunnen stoppen, maar om eerlijk te zijn weet ik dan echt niet wat ik de hele dag zou moeten doen. Het hangt ook af van wat er met mijn mannetje gaat gebeuren (qua standplaats) en hoe wij daar mee omgaan.

Stel dat hij in Den Helder wordt geplaatst, zouden we kunnen overwegen in de kop van Noord Holland te gaan wonen met als grote nadeel dat ik een fors eind verder moet rijden voor mijn werk. En in Nederland blijf wonen. Nee dus.

Stel dat hij in Brussel wordt geplaatst, dan kunnen we overwegen om zijn woning in Oostende te verkopen en in de omgeving van Brussel te gaan wonen. Eerst hij alleen en later volg ik dan. Als ik hier geen zin meer heb (nu???). 

Als hij in Zeebrugge wordt geplaatst, dan zouden we kunnen overwegen om daar in die buurt een huis te kopen - wat wel een dure optie is: huizen zijn daar aan de dure kant - of het te laten zoals het nu is: hij een huis in Oostende en ik hier.

Het is allemaal nog koffiedik kijken. We zijn al wel stiekem met een schuin oog naar woningen aan het kijken in het Belgische. Je weet nooit of er een once-in-a-lifetime opportunity voorbij komt. En in feite nu we nog jong en buigzaam zijn kunnen we nog wat klussen. Als we wachten tot ik vijfenzestig ben (hij is dan vijfenvijftig) kan het heel anders zijn. En je weet toch nooit wat er allemaal gebeurt in tien jaar. 

Maar voolopig bloeit mijn yucca...