Waar.... word ik blij van?

Ik kan zomaar ineens zonder reden ergens blij van worden. Dan kriebelt het in mijn buik en fladder ik de dag door. Maar deze bui kan ook van ene op andere moment voorbij zijn.

Waar ik vandaag blij van word, is dat ik mij heb ingeschreven voor een 5km hardloop'wedstrijd' bij mij in de polder. Ik doe niet vaak mee met wedstrijden, want ik hou niet zo van die drukte en gedrang. Maar nu kan ik er met de fiets naar toe, heb ik mijn warming-up dus al gehad en loop ik op 'bekend' terrein. Bovendien is dat weer een zondag dat ik wat te doen heb in deze o zo eenzame weekenden [snik]...  :-)

Overigens heb ik afgelopen zondag weer een training gedaan in het kader van rehabilitatie. Dit keer 5,78 km interval (45 minuten): eerste 30 minuten één minuut hardlopen, één minuut wandelen. Het laatste kwartier één minuut wandelen en twee minuten hardlopen. En dat ging eigenlijk best goed. Wel wát pijn, maar niet heel erg. Ook geen napijn. Morgen ga ik weer en dan dus twee om één, kijken hoe dat verloopt. Dan mag ik hopen dat ik op 4 september 'klaar' ben om 5km in één ruk te lopen. 

Daar word ik trouwens ook blij van. Van hardlopen.

Ik word blij van een glaasje met inhoud.

Ik word blij van mooi eten wat wij zo twee keer per jaar doen. Dan gaan we naar een écht goed restaurant en dan genieten we volop.

Ik word blij van een mooie duik.

Ik word blij van een goed schot (sorry voor de faint of heart...)

Ik word blij van een eindje fietsen.

Ik word blij als ik mijn mannetje weer zie.

Ik word eigenlijk best van heel veel dingen blij....

Hapje doen bij The Lodge

Gisterenavond zijn wij uit eten geweest in Noordwijk. Dat doen wij niet vaak: zo maar uit eten gaan. Ondanks dat het best heel gezellig is en een beetje de sleur doorbreekt. Iedere avond bankhangen schijnt toch wel heel saai te zijn (zegt men). Ik ken iemand in mijn omgeving die minstens één of twee keer per week uit eten gaat. Naar tenten als Loetje, The Lodge, Breakers Beachclub en nog diverse anderen. Ik heb ook zo'n tijd meegemaakt dat ik bijna iedere avond uit eten ging en dat ik blij was dat ik een keer andyvie stamppot met een gehaktbal kon eten. Thuis.

Het is niet zo dat wij nooit uit eten gaan. De laatste tijd vinden wij uit lunchen gaan wat leuker dan een diner. Dan duik je niet zo met een volle maag je nest in en bij een lunch ben je ook niet zo vermoeid wat je vaak bij een diner wel bent en kan je erna nog een lekkere wandeling doen.

Zomaar even uit eten vinden wij in feite gewoon best duur. Een hoop geld voor even gezellig. Je bent met twee toch snel tegen de honderd euro kwijt. Komt nog bij dat wij meestal alleen in het weekend tijd hebben daarvoor en op vrijdag ben ik vaak zó moe, dat ik dan halverwege de avond instort en op zaterdagavond vind ik niet zo leuk. Vandaar dus lunch of gewoon thuis. Doordeweeks uit eten is veel leuker.

Dus gisterenavond op aanraden van een collega naar The Lodge in Noordwijk. Echt een super leuke tent. Lekkere harde muziek - maar wel goede muziek - gezellig ingericht, lekker huiselijk en leuke bediening. Mocht iets meer aandacht, maar het was druk. Leuk sfeertje. En het eten was zelfs ook goed. Het heeft ons gesmaakt. En het schijnt hier altijd afgeladen stampvol te zitten. 

En nee: ik heb mijn eten niet gefotografeerd. Daar was het trouwens toch te donker voor. 

Vandaag maar even een 'balans' dag - haha.