Te veel zorgen

Het is voor mij een nogal turbulente fase waarin ik momenteel zit: de overgang. Het is niet te schatten hoeveel invloed het heeft op je dagelijks functioneren. Ik heb niet alleen best veel last van opvliegers - zo'n vier à vijf keer op een dag en de nachten niet te vergeten - maar ook emotioneel gezien is het moeilijk dealen met mezelf.

Ik wil natuurlijk niet alles op de overgang schuiven en weet ook pas of het echt hiermee te maken had als 'het' achter de rug is, wat 'het' dan ook mag zijn. 

Nu we een huis hebben gekocht wordt mijn ontevredenheid en frustraties alleen maar groter. Dit weekend zat ik daar enorm mee. Zeker als het weekend wat minder soepel loopt dan je had verwacht. Misschien ook omdat ik met die frustraties zat. Allerlei gedachtes gaan door je heen: nog acht jaar werken, acht jaar! Acht jaar nog zo leven. Elkaar alleen in de weekenden zien. Bij elkaar straks een kwart eeuw. Je vergooit de mooiste tijd van je leven! Wie weet hoe het erbij staat over acht jaar! Ben je net weer wat aan elkaar gewend, is het weekend weer voorbij...

Zum kotsen...

Het is overigens behoorlijk stil rondom ons nieuwe huis. De communicatie gaat stroef en vaak horen we niets. Geen bevestiging of geen kort mailtje als we bijvoorbeeld onze tegels bevestigen. Het blijft heel stil. De communicatie onderling tussen de bouwpromotor en de diverse onderaannemers gaat ook niet echt ge-olied. Als wij bespreken dat we vloerverwarming in de badkamer willen en dat bespreken met de installateur, komt de bouwpromotor met: 'nou, weet of niet of dat dat kan hoor, gezien de dikte van de vloer dan. Kan zijn dat er dan een opstapje komt naar de badkamer.' Ja, dus, wat is het probleem? Ik heb dat namelijk nu ook bij mij thuis. 

Dientengevolge is het voor mij nog steeds een soort ver-van-mijn-bed en kan ik me haast niet voorstellen hoe het volgend jaar om deze tijd zal zijn. Dan die immense tuin natuurlijk. Die moet ook gevuld worden. Ook iets waar ik me geen zorgen in maak. Dat komt vanzelf wel. Ik sta ook te popelen om mijn mannetje de fijne kneepjes van het tuinieren bij te brengen, want ik zal dat echt niet helemaal alleen kunnen. En dan hoop ik dat hij er ook de lol van in gaat zien. 

Weer thuis

En inmiddels alweer meer dan een week terug in het heerlijk koude Nederland, in een verbouwd huis, met slechts nog herinneringen en foto's van onze heerlijke twee weken op Bonaire. Ik heb nu in totaal 171 (nog niet) gelogde duiken waarvan een paar zelfs van anderhalf uur! 

Wat hebben we nog meegemaakt....

We hebben nog de illusive frog fish gezien bij Yellow Submarine. Toen we daar het water in gingen kwamen we onder water een 'bekende' tegen die ons gebaarde waar het beest zat en we vonden hem zowaar. Dat beestje is dus maar zo'n acht centimeter groot, gelukkig wel geel en we hadden het al eerder gezien bij onze vorige duiken op Bonaire het jaar ervoor, dus dan weet je een beetje waar je naar moet kijken. Er stond nu een behoorlijke stroming - die kwam zomaar ineens plotseling opzetten - en het was best lastig om op je plek te blijven. Ook voor de frog fish. Die moest zich goed schrap zetten om niet van z'n plek te worden wegge'blazen'. We hebben wel een paar erg mooie foto's kunnen maken met onze nieuwe 45-mm lens.

Het was wel wat aanmodderen, zeker in het begin, met dit objectief: de Panasonic Leica Elmarit 45mm/2.8. Deze hebben we tweedehands aangeschaft via Onderwaterhuis.nl voor op onze Olympus PEN EP-L 3. We hadden de standaard meegeleverde lens, maar we kwamen toch wat licht tekort bij het fotograferen, dus hebben we deze aangeschaft. En daar moesten we - met name Jan - wel aan wennen, want met dit objectief kan je niet in- en uitzoomen (vast brandpunt) en het heeft een zeer kort scherptediepteveld. Maar uiteindelijk zijn de foto's, zeker die die later in de vakantie zijn gemaakt, wel een stuk mooier en scherper. We zijn ook wat selectiever geworden in het maken van de foto's alhoewel je dat niet zou zeggen als je het aantal ziet. Een paar komen zeker in aanmerking om uit te vergroten en op te hangen.

Afijn. Wat hebben wij nog meer gezien tijdens onze duiken...De Adelaarsrog dus, veel schildpadden. Niet alleen de Hawksbill maar ook de Groene Schildpad en nog van heel dichtbij ook. Natuurlijk de Squit (pijlinktvissen) die zo heerlijk nieuwsgierig zijn. Enorm grote langoesten, vrij weinig overigens omdat de locals ze vangen en opeten evenals de Grote Kroonslak (of koningin schelp) die we vroeger veel meer zagen dan nu. Ook tamelijk veel Koraalduivels (Lionfish) gezien die invasief zijn en bejaagd mogen worden. We hebben daar een Lionfish Burger gegeten, die erg lekker was. 

We moeten allebei nog onze duiken loggen en naarmate je meer duikt, word je daar steeds lakser in. Toch blijf ik het wel leuk vinden hoevéél duiken je uiteindelijk al hebt gedaan. Wat je hebt gezien of wat je aanhad is inmiddels wel bekend, hoewel het altijd wel leuk is om terug te lezen. Dus we moeten er nog een keer voor gaan zitten om onze computer uit te lezen en op te schrijven en dan komen de herinneringen ook weer vanzelf terug.

De eerste week thuis was erg hectisch. Ik heb niet alleen tamelijk veel last van jetlag, maar had de donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag jongstleden ook nog eens een 'drukke' agenda, zodat ik afgelopen maandag eindelijk zoiets had van hè hè....Eindelijk eens wat tijd voor jezelf. Ik heb mijn huis nog nauwelijks bij daglicht gezien en we zijn ook nog niet begonnen met het afwerken van mijn huis want DE VERBOUWING IS GEDAAN!! De grote werken zijn voorbij. Geen vreemd volk meer over de vloer, geen last meer van stof, maar 'genieten' van de aangebrachte vernieuwingen.

De nieuwe badkamer, nog niet
helemaal afgewerkt.

De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik gisteren de 'eindafrekening' kreeg van de aannemer en ik kan je zeggen dat ik daar niet al te best van heb geslapen. Maar overal zijn oplossingen voor en ik moet maar zo denken dat ik er wel wat moois voor terug heb en dat ik over een jaar er waarschijnlijk heel anders tegen aan kijk, zonder buikpijn. Hoop ik toch.

En alweer anderhalve week aan het werk en vandaag ga ik dan eindelijk weer eens een poging wagen om een rondje te hardlopen. Ik kan toch geen hele enden lopen, want het is relatief vroeg donker, maar vijf kilometer zou er theoretisch gezien wel in kunnen zitten. 

Het gewone leven is weer begonnen....

Er zit vaart in

Vandaag voel ik mij stukken beter dan gisteren. Hoewel ik vannacht om vijf uur wakker werd van dat ik meende de bel te horen van het hek. Maar er was niets aan de hand, niet voor zover ik kon zien in ieder geval. Dan lig je daarna nog een half uur met je oren op stokjes natuurlijk, maar uiteindelijk toch wel in slaap gevallen. Ik voel dat wel, zo'n onderbroken nachtrust, maar toch voel ik mij beter. Gisteren dan ook lekker gelopen, ondanks dat ik hoofdpijn had en het nog steeds veel te warm is om te lopen.

Toen ik gisterenmiddag thuis kwam dacht ik in eerste instantie dat er weer niets was gebeurd. Maar toen ik een emmer zag staan met metselgereedschap wist ik in ieder geval dat er iemand was geweest en toen ik nog beter keek zag ik dat de stelkozijnen in het geraamte van de badkamer gezet waren. Waarschijnlijk is er ook aan het dak gewerkt, maar daarvoor zou ik zelf dan het dak op moeten om dat te kunnen zien.

Het stelkozijn voor het raam op de zuidzijde

Dus er zit beweging in en daar ben ik heel blij om. Net vanmorgen van de kozijnenfirma een datum gehoord wanneer zij de kozijnen komen plaatsen en dat stemt mij tevreden omdat dit al over twee weken is. Dat betekent dat het nu ook echt doorgaat, want de aannemer wil de ramen er zo laat mogelijk in steken om zoveel mogelijk nog door het gat van het raam van buiten uit naar binnen te brengen, zodat ze zo min mogelijk door het huis heen hoeven. Dat betekent dan hoogstwaarschijnlijk vanaf de 13e slopen. Krijg ik weer zo'n lelijke container in de tuin... :-\

Dus die zorgen zijn er niet, maar er steken toch wat andere, meer financiële zorgen de kop op. Mijn potje 'verbouwing' begint nu toch aardig te slinken en zeker de laatste werkjes zal een beetje schrapen worden. Er zijn ook wat onverwachte kosten bij gekomen waardoor ik nu toch wel een klein beetje de hand op de knip moet gaan houden. We komen er wel, da's geen probleem, maar als je spaarrekening zo'n magische grens heeft overschreden, gaat het ineens heel hard...

En het andere stelkozijn...

Vanmorgen toen ik mijn smoothie aan het maken was, kwam ons mannetje alweer aanzetten met grote platen om de aanbouw dicht te zetten. Dan zal er nog wel isolatie tussen komen en deze week wordt ook het dak geplakt, zei hij, zodat het waterdicht is. Dat is maar goed, want dit weekend is regen verwacht. 

Ben toch wel erg benieuwd hoe het allemaal gaat worden en ik kan het me nog moeilijk voorstellen hoe het straks zal zijn in mijn nieuwe badkamer... En ik zal ook blij zijn als het allemaal achter de rug is, ook de facturen, zodat ik me weer met frisse moed en zonder hoge kosten in het verschiet op andere dingen kan focussen. 

Beneden zijn er ook nog een aantal zaken die nog afgerond moeten worden. Zo moet de keuken (nog steeds!) afgewerkt worden door onze fijne keukenmonteur die niets van zich laat horen; 'krijgen' we nog een mooi composiet keukenblad; moet het plafond van het toilet nog afgewerkt worden; komt er nog een schuifdeur tussen de hal en de keuken en er komen nog planken boven het werkblad in de keuken. De rest is schilderen en afwerken en dat hebben wij zelf in de hand en kunnen we doen wanneer we willen en kunnen. 

Het enige wat dan nog rest als alles gedaan is, dat is te zijner tijd de kledingkast in de slaapkamer van de kant halen en de valse wand die daar achter zit weghalen. Dat kon eerst niet omdat daar een leiding loopt van de CV, maar omdat deze in feite nu is afgekoppeld en 'loos' is, kan die valse wand weg en win ik tien centimeter. Dan kan er een andere kledingkast komen en misschien een nieuwe vloer - ik heb nu donker laminaat - maar dat weet ik nog niet zeker. Ligt eraan hoe de vloer dit alles overleeft. Ik overweeg dan misschien ook om in de slaapkamer het plafond glad te laten stuken, want nu zie je nog van die lijnen waar de betondelen tegen elkaar aan zijn gelegd. Is wat lelijk. Ik zie nu hoe mooi het is geworden in de woonkamer en dan zou je alles wel willen stuken.

Dus al met al nog wel veel te doen eigenlijk voordat alles echt helemaal klaar is. Zo blijf je bezig...

Weekend adventures

When I left the house this morning, this guy who would finish the floor was busy putting on a layer of primer. It had no use to linger, so I went to work and so did Jan. I am quit anxious to see the result later today. 

Again we had a busy weekend. Time flies when you're having fun.... On Saterday the first thing we did was picking up the skirting boards for the living. Normally we do not touch our cars in the weekends, but this time we had no choice. After that we went to the nursery (or garden centre, do not know exactly what word is common) because my flowers on my roof terrace seemed so sad and nearly deceased so I bought myself some new flowers, geraniums, and also some new plants for the living. It is nice to be back home again.

Unfortunately the furniture had to be moved again because we had to fix the skirting boards and although they were prefab, the corners took a lot of time to do it properly. We could not finish them all, because the kitchen floor is not done yet so to be continued next week.

Later that day we put on our long trousers and boots, took our bikes and a lot of plastic canisters and biked to the 'park' to pick brambles. They weren't all ripe yet and some still very very green and small, but nevertheless we came home with four liters of brambles. We cleaned them, all these small insects in-between the fruit drowned and then we froze them. Not all together but kind of one by one. And when frozen put them in plastic bags to be used in smoothies or other kinds of meals.

Yesterday we started with running our sunday run in a humid and still quit warm weather. I had a headache - don't know what caused that - so I had a bit of a struggle to make it the whole 6 km I ran. It does not happen often but afterwards I was exhausted and my head was a red as a beetroot and felt tired the whole day. Still I was pretty active with doing the garden flowers, dyed my hair, did my nails - just removing the nail polish from my toes - and helped with re-placing the furniture. The headache did not bother my that much but I drank a lot of water during the day and perhaps that helped.

As I am not that kind of a lady, my nails now look pretty black and worn out because of the brambles and dirt, but they'll grow back again and will be cleaner tomorrow. In the meantime don't look at them...

Still one week of holidays to go here in this part of the Netherlands. Next week it won't be so quiet anymore in the mornings. And before you know it the summer is over and only a memory. This summer was not a summer to remember, because of my renovation. Or perhaps it will just because of that. A rememberable summer, to be forgotten real quick. 

But also good news about the renovation: I ordered some new chairs for my dining table. Finally. I made the decision. Now I have to wait for them to be delivered. In spite of them being in stock, in takes about two weeks to deliver them. 

In the meantime I feel a bit restless because of everything that happens in the world. First this tragic accident with the MH17, then Irak and the never ending issues in the Gaza. It's nothing but bad news and I tend to get a bit depressed by it. I think I stop looking at the news in the evening. It does not help me and I can't do anything to stop this madness people do to themselves and the world. I am always afraid it will come to us eventually and then what? So I act like an ostrich and put my head way down deep in the dirt and try not to hear it and hope it'll pass...

Nog steeds druk..

Wat een waardeloze dag vandaag! Het zal niet liggen aan het weer want dat is fantastisch. Ligt echt helemaal aan mijzelf. Ik zit gewoon absoluut niet lekker in mijn vel en kan mij niet ontspannen. Door kleine tegenslagen is mijn dag gewoon helemaal naar ze gallemiezen. En dat zijn dan kleine dingen - van moeders die niet kunnen inloggen in hun mail tot Thin Clients die niet werken en collega's die niet in bepaalde directories kunnen - maar blijven toch hangen om één of andere reden. Misschien ben ik toe aan vakantie, maar dan moet ik toch echt nog een flinke poos wachten.

De verbouwing fase 2 - fase 1 was het dakterras - nadert langzaam zijn einde. Vandaag een heleboel eindafspraken gemaakt voor de vloer, de loodgieter en de keuken. Als het allemaal mee zit dan is eind augustus het voor het grootste deel gedaan. Dan moeten we nog enkel het werkblad definitief laten maken en het is dan nog even wachten op het deurbeslag, want dat staat in bestelling. Aangezien onze aannemer nu met vakantie is, moeten we het nog tot de 25e zonder deurbeslag doen. O ja, en dan zou in theorie ook de schuifdeur nog moeten worden geplaatst. Ook iets van de aannemer.

Leuk behangetje...

Ondertussen wel ideeën opdoen voor het afwerken. Zo heb ik een leuk behangetje in gedachten voor de hal à 199,-- per rol [dzjingggg!!] maar dan heb je ook wat. Heb twee rollen nodig. En dan nog de kapstok. Er zijn er al heel wat de revue gepasseerd en het is momenteel nog wat lastig om definitief een keuze te maken. Eerst dat behangetje maar.

En dan moet ik natuurlijk nog nieuwe planten hebben en een nieuwe lamp voor boven de eettafel. Te zijner tijd nieuwe eettafel stoelen. En zo blijven we bezig. Dan moeten we nog de nodige knopen doorhakken voor wat betreft de badkamer, dus jaja, we zijn nog wel even zoet.

Mijn huis begint weer langzaam MIJN huis te worden. Het nieuwe parket ligt (mooi!!) en het is weer voor het grootste deel ingericht. Aangezien de keuken nog niet af is, kan ik nog niet alle dozen uitpakken. Ook wil ik de grote kast gaan schilderen, want eerlijk gezegd vind ik 'm nu niet meer zo mooi uitkomen. Of ik moet 'm kunnen verkopen om daar iets anders voor in de plaats te zetten, maar schilderen vind ik ook wel een goede oplossing, eerlijk gezegd. Maar we kunnen niet alles tegelijk, dus dat heeft even tijd nodig. Komend weekend dan de plinten en volgende week wordt de keukenvloer gegoten. De loodgieter komt ook volgende week en dan kunnen we in theorie beneden naar het toilet. Komt er eindelijk wat schot in. Mag ook wel dan na drie maanden. Om dan in september weer van voren af aan te beginnen met troep....

Frustraties tijdens verbouwing? Ik? Nee hoor.....

Het regent en het regent en het regent.....Problemen op de weg. Alles onder gestroomd. Hier kunnen de putten het water nog goed verwerken. Wel hier en daar wat kleine lekkages (op het werk) maar dat zijn de bekende plekken en dan moet ik te zijner tijd de aannemer daarover informeren. Maar die aannemer, onze klusjesman, is ook míjn aannemer dus ik ga vóór nu.

Jan heeft de afgelopen dagen bijna alles geverfd. De plafonds en een groot deel van de muren in gewoon simpel wit en twee andere muren in Opaal Wit van The Colors van Histor. Ik heb moet ik eerlijk zeggen nog niet zoveel puf om over kleuren na te denken. En mooi wit is niet lelijk en dat is voorlopig gewoon het simpelst en als ik wat tot rust ben gekomen kan ik altijd een muur hier en daar overschilderen. Laten overschilderen, want ik zit nog steeds met die verdomde pijn in mijn pols en arm.

Vrijdag heeft de aannemer de tegels in het toilet gevoegd. Het zijn mooie tegels en ik ben toch wel blij dat ik deze tegels toch ook in het toilet heb laten plakken. Dezelfde komen straks ook in de badkamer. Ze zijn mooi, mat, groot en gekalibreerd wat wil zeggen dat de hoeken strak 90 graden zijn en dus de voeg heel klein kan blijven. 
Nu nog de afspraken voor het plaatsen van het toilet en het fonteintje, maar ik geloof dat er vandaag weer niets gebeurt.... Grrrr, ik moet dan altijd zó op mijn tanden bijten... Lijkt mij ideaal weer nu om een toilet te plaatsen of de parketvloer te leggen. Maar ja, wie ben ik.

Aangezien de badkamer eind augustus zal worden aangepakt, zoek ik nog een oplossing om mijn wasmachine op een andere plek te zetten zodat daar een permanente waterslang op aangesloten kan worden. Hij staat nu in ons fietsenhok en ik moet iedere keer als ik was op het juiste moment met de tuinslang water in de machine doen. Op één of andere manier pakt de wasmachine geen water als ik de tuinslang met zo'n Gardena koppeling op de wasmachine aansluit. Ik moet dus de slang aansluiten zonder die koppeling want ik vermoed dat het daardoor komt. Ik moet zeker tot eind september - en dat is dan best-kaas scenario - mijn wasmachine buiten laten staan. Er komt een nieuwe als de badkamer klaar is én een nieuwe droger. Maar het is gewoon behelpen en ik wil het gewoon anders. Jan begrijpt niet waarom ik daar zo'n probleem mee heb, maar ik vind het vervelend en ik wil de wasmachine gewoon aan kunnen zetten zonder al dat gedoe - stekker in stopcontact, tuinslang afrollen en op kraan aansluiten, water in het bakje, afvoer ophangen [zucht]. 

Waar maak je je druk om zou je zeggen, loop niet zo te zeuren! Maar het is al dat gehannes, al het ge-eikel eromheen, alles in dozen, alles onder het stof, de bank onder een kleed, de vloer niet afgewerkt, enkel nog je slaapkamer waar de helft van het meubilair van beneden staat..... en dat al twee maanden lang. Je gaat dan bijna aan je zelf twijfelen dat ik inderdaad niet zo moet zeuren en dat het allemaal vast heel mooi wordt. En dat zal ook wel, maar ik kan je zeggen dat ik nu al huizenhoog op zie tegen de verbouwing van de badkamer en dat dat een nóg grotere impact heeft op alles, want die bouwvakkers beginnen - áls ze al komen - al om zeven uur 's morgens en dan moet ik in feite al aangekleed en alles zijn voor zolang ik nog gebruik kan maken van de douche. En voor hoe lang dat dan weer??? Weer twee maanden?? Zijn er dan weer dágen dat er niets gebeurt? Ik heb met de aannemer afgesproken dat ik de badkamer in een zo kort mogelijk tijdsbestek gedaan wil hebben. Vier tot vijf weken, zei hij. Nou ja, vooruit. Klinkt hoopvol. Maar hij kan het wel zeggen, maar gebeurt het dan ook? En waar moet je dan douchen? Hoe hou ik mijn slaapkamer stofvrij? En de rest? Want je kan er donder op zeggen dat straks weer alles onder het stof zit. 

Ik zie gewoon uit naar het najaar want als het goed is is het dan achter de rug. Ik probeer natuurlijk wel zo veel mogelijk te genieten van de zomer en op dit moment kan dat ook wel en zit ik niet de hele godganselijk dag in de troep. Maar ik raad iedereen aan die ook zo'n rigoreuze verbouwing gaat doen om in een ander huis te gaan wonen, want het is even leuk, maar op een gegeven moment gaat het ten koste van je humeur - en dus je relatie. En in mijn geval is mijn RSI weer terug gekomen. 

Tja, ik mag blij zijn dat ik überhaupt een huis heb en na alles wat er is gebeurd zijn het allemaal trivialiteiten, dat besef ik best. Ok, laten we zeggen: nog even drie maanden tanden op elkaar?

Het verhaal achter de vloer

De zomer kan voor 2014 in ieder geval niet meer stuk. Voor mij is 2014 nu niet bepaald hét jaar waar ik met veel plezier aan zal terug denken. De nasleep van het overlijden van mijn vader - de zorgen voor mijn moeder die daarvoor in de plaats zijn gekomen -, de verbouwing die al véél te lang duurt, de ramp met de MH17 die mij erg aangrijpt (wie niet....). Gelukkig gebeuren er ook leuke dingen en heb ik dit jaar in ieder geval al mijn eerste grotduiken gehad! Tada! 

De zorgen om mijn moeder lijken ongegrond, maar natuurlijk hou ik vinger aan de pols. Een heupoperatie gaat je natuurlijk niet in de koude kleren zitten, temeer omdat ze nauwelijks een week ervoor ook plots naar het ziekenhuis moest. En van een ziekenhuis word je alleen maar zieker. Dat alles bij elkaar - inclusief natuurlijk het nog steeds verwerken van het overlijden van mijn pa - kost veel energie. Mijn broer maakt zich daarentegen erg veel zorgen en daar krijgt hij dan weer migraine van en dat geeft mijn moeder weer zorgen en zo is het cirkeltje rond. Het is natuurlijk niet verkeerd om voor je moeder te zorgen - let op het woordje 'voor' - maar het moet niet ten koste gaan van je eigen well being want anders kan je straks voor niemand meer zorgen. Afijn. Ik probeer te doen wat in mijn mogelijkheden ligt. Dat is beperkt, ben ik mij van bewust, maar het is nu eenmaal niet anders.

En dan nu de verbouwing. Nu al bijna twee maanden aan de gang wat natuurlijk véél te lang is, temeer omdat ik mijn 'huis' nu al die tijd 'kwijt' ben. Zoals de man van de vloer zei: 'je bent je veilige plekje kwijt'. Je kunt dan wel bijvoorbeeld tijdelijk in een ander huis zitten als het moet, maar dat is ook jouw huis niet en voelt niet zo goed en comfortabel aan als je eigen huis, je eigen bank, voetjes op de tafel.... 

Ik heb dus de aannemer gesproken en hem op het hart gedrukt dat ik het in feite in de komende tweeënhalve week gedaan wil hebben. Dus toilet klaar en vloer klaar, zodat ik mijn meubels weer terug kan zetten en de boel weer kan gaan inrichten. Omdat het mij best hoog zit kwamen daar natuurlijk de nodige emoties bij maar misschien is dat zo slecht nog niet en komt de boodschap goed over. Ook de man die de vloer gaat gieten en het parket gaat leggen op het hart gedrukt dat ik het gedaan wil hebben in week 32. Ik hoop echt dat dat gaat lukken. Ook voor de badkamer straks in september heb ik bijna geëist dat ik dat in een zo kort mogelijke termijn gedaan wil hebben. Ik hou er niet van om mensen onder druk te zetten, maar blijkbaar is het noodzakelijk anders doen ze niets of denken 'ach, dat komt wel...' Spijtig.

Overigens heb ik nu wel het verhaal gehoord achter de vloer. Zoals eerder geschreven is bij het verwijderen van de dekvloer de vloer ingestort en is ten dele gerepareerd met tempex vloerbroodjes. Daarna is de vloer provisorisch dichtgesmeerd met betonmortel. Ik hoorde van de vloerman dat het er erg dramatisch uit zag, dus niet alleen fysiek maar ook qua 'en hoe nu verder'. Schijnt dat dit toch wel een puntje was. Maar goed dat ik dat allemaal niet wist en uiteindelijk alleen heb meegekregen dat er een nieuwe vloer is gestort. Maar de ondervloer, dus met name de broodjes, schijnt nogal instabiel te zijn, dus ben nu een beetje ongerust of alles nu wel stand houdt, ook op de langere termijn. Ik mag er vanuit gaan dat met een nieuwe vier centimeter dikke vezelbetonvloer het wel stabiel is. Toch? Oef, zal denk ik wel een gepeperde rekening worden, vermoed ik.... 

Ondertussen is het toilet wel betegeld, maar nog niet afgewerkt. Soms gebeuren er meerdere dingen op één dag en dan staat het weer een poos stil. Gelukkig is Jan thuis en heeft hij alle muren in de primer gezet en is hij bezig met de uiteindelijke verf. Ik had eerlijk gezegd niet geweten hoe het had gelopen als ik hem niet had....Ik laat het te weinig blijken hoe zeer ik dat waardeer, maar zit nog niet in mijn goede doen en zie ondertussen meer en meer op tegen de badkamer straks. Als ik nu aan mijn huis denk, krijg ik echt zo'n unheimisch gevoel. Ik kom er nu dan ook niet graag en kan me er niet ontspannen. Ja, en als je je twee maanden niet echt kan ontspannen en er ook nog allerlei andere 'zorgen' bij komen, is het niet zo gek dat ik nu weer RSI heb en nors en kribbig ben. Moet me maar focussen op het einde - wanneer dat dan ook mag zijn - en vertrouwen op een goede afloop.

Chaos in mijn hoofd

Ik kan zeggen dat ik toch licht autistische trekjes heb. Als ik denk aan thuis dan is het chaos in mijn hoofd, dan krijg ik ook een heel onrustig gevoel in de maagstreek. 

Het ergste aan de verbouwing is dat ik mijn 'thuis' kwijt ben. Alles is een rommeltje, niets staat op z'n plek en overal zit nog wel een dun laagje stof op. Ik heb vanmorgen toch maar wat kleine dingen weer in de badkamer terug gezet om wat orde te scheppen in de chaos, die dus vooral in mijn hoofd zit. Als ik zou willen zou ik in paniek kunnen raken, maar wellicht is dat juist wat mij onderscheid van een 'echte' autist. Alles gilt en schreeuwt en holt door elkaar momenteel binnenin mij. Ik word daar zwaar sacherijnig van dus moet mij vermannen omdat ik dat niet wil afreageren op Jan, die werkelijk van 's morgens vroeg tot 's middags laat staat te klussen. Ook hij is moe, maar hij is denk ik vermoeider dan ik. Ik kan nog 'vluchten' naar kantoor.

We kunnen denk ik weinig doen dit weekend behalve kleine klusjes. Bijvoorbeeld de sponningen schoonmaken, want die zitten onder de stuuk. Schilderen kunnen we nog niet want daar komt wat meer werk bij kijken dan we dachten, behalve dan één muur die niet gestuukt is die we in principe zouden kunnen verven. En verder moet ik gewoon maar hopen en werken aan het niet te kortaf doen en het van de bright side blijven bekijken. 

Het zal zwaar worden...

Vloerverwarming

'O ja. Oh, heerlijk: vloerverwarming. Ja, natuurlijk wil ik dat. Dat is gewoon in feite een radiator onder de vloer. Zalig. Altijd al gewild....'

Het lijkt zo simpel. Vloerverwarming. 'Ja mevrouw, dan moet de dekvloer er af en daarop leggen we dan noppen en daar doorheen komen dan de leidingen. Fluitje van een cent.'

Vandaag wordt dan 'even' de dekvloer verwijderd. Het is nu bijna twaalf uur en de man is al vanaf half tien bezig. En het ergste is dat niet alleen de dekvloer eraf gaat, maar dat er hele stukken betonvloer meekomen. Op sommige plekken kijk je in de kruipruimte. Het zijn zogenaamde broodjes gemaakt van slakken, afval van de hoogovens. Daar overheen ligt dan de dekvloer, maar de slakkenvloer is slecht en dun en de dekvloer zit er helemaal in als het ware. 

Laat ik maar niet zeggen hoe ik mij momenteel voel. En als ik dan Jan zijn gezicht zie, bemoedigt mij dat ook niet. 'Het komt allemaal goed,' zegt de aannemer met een glimlach en knijpt in mijn schouders. 
'Ja maar.... ik heb wel een begroting gemaakt. Ik heb ook nog een badkamer te verbouwen....'
Hij houdt het voor me in de gaten. Hij is nu broodjes halen. Geen zachte kadetjes met maanzaad, maar tempex broodjes, voor op de vloer. 
'Komt goed. Ik heb wel erger meegemaakt.'

Het is hier een keet van jewelste. Er staat op de bovenverdieping een mega ventilator te draaien om boven overdruk te creëren en beneden komt het ene na het andere zware apparaat voorbij. Buiten draait een aggregaat en ik zit met oordoppen in. Gelukkig heb ik de buren gewaarschuwd. Dat is niet voor niets geweest, blijkt wel.

Ik zit momenteel wel in zo'n fase van 'waar ben ik aan begonnen'. Waarom persé vloerverwarming... Ik had net zo goed ergens radiatoren neer kunnen zetten. Maar nee. Er zijn veel dingen in het leven waarvan je op sommige momenten zegt: als ik het had geweten.... Nu laat ik de moed weliswaar niet zakken, maar ik zal pas echt gerust zijn als het ook daadwerkelijk goed komt....

Eén vijfde deel gedaan?

De verbouwing valt mij zwaar. In feite hebben wij nu vakantie, maar ik heb niet echt het vakantiegevoel. Ik weet dat ik me moet concentreren op het resultaat, maar dat is best lastig als in ieder geval de hele benedenverdieping overhoop ligt. De inhoud van de kamer staat op een hoopje met de bank op z'n kant en hier en daar een keukenkastje uit de keuken die wij gisteren voorzichtig voor een groot deel uit elkaar hebben gehaald.

Vanmorgen werden wij uit bed 'gebeld' door de aannemer - wat ik wel had verwacht - maar daar lig ik niet wakker van: als iemand hier door het hek komt, gaat er een bel en die beste man hoeft toch alleen maar beneden te zijn en wij hoeven enkel in ons werkkloffie te springen. Douchen is voor 's avonds. Er werd meteen quasi energiek begonnen met het plafond. Jan had gisterenmorgen een groot deel van het elektra al zover mogelijk voorbereid. Vandaag heeft de aannemer op de houten balken de verticale planken gemonteerd en daar dan weer de horizontale rachels onder. Jan heeft tussen de planken...eh, bedrijven door de electra verder geperfectioneerd - en geen flexibele buizen gebruikt (!) - onder wakend oog van de aannemer. Het was weer een stof van jewelste toen er een paar gleufjes nodig waren in de muur.

Waar ik persoonlijk nog de meeste moeite heb is de communicatie met de aannemer. Omdat dit voor mij allemaal nogal nieuw is, zou het toch leuk zijn als de aannemer ons in ieder geval zou vertellen wat zijn planning is. Morgen komt in ieder geval iemand de vloer eruit breken. OMG, wat zie ik dáár tegenop! Dan in feite 'pas' de 24e de vloerverwarming. En dan de dagen erna (?) de dekvloer en dan op een gegeven moment de toplaag en dan pas kan de keuken terug geplaatst worden. In die tussentijd is het voor ons 'behelpen' en roeien met de riemen die we hebben. 

Dan moet ik in de tussentijd nog een keer naar een bedrijf die badkamers doet om een tekening te laten maken. Ik heb ondertussen toestemming van de gemeente om de opbouw van de badkamer te realiseren, maar in deze zes weken zou het nog kunnen gebeuren dat iemand bezwaar maakt. Dus officieel moet ik zelfs nog wachten tot die zes weken om zijn. Ik verwacht geen bezwaar, maar als ik begin en er komt wél bezwaar, dan is dat voor mijn eigen risico. Nu, de badkamer wordt pas gedaan als het beneden klaar is, dus ik heb ook nog wel even.

Soms vragen mensen mij hoe lang ik nog aan het verbouwen ben. En eerlijk gezegd schat ik zelf in dat wij wel tot en met oktober bezig zullen zijn. Nog vier maanden dus. En we zijn al vier weken bezig. Wat een tijd hè.... Dat betekent dat we al één vijfde deel op weg zijn. Ik kan nu niet zeggen dat we al opbouwend bezig zijn. Niet zo lang ik weet dat er morgen nog flink gesloopt gaat worden. Het enige opbouwende wat er nu is gedaan is het verlaagd plafond. Daar hoeven nu enkel maar de gipsplaten op. Dan komt er ook nog een stukadoor....

Njammie, njammie...

De voortgang van de verbouwing en de eerste duikjes

Het is tropisch buiten. Maar dan ook perfect tropisch: overdag zon, 's nachts regen. Gisteren was het wel heel erg warm, maar ik zelf heb daar nooit zo'n last van. Gewoon lekker zweten en je niet druk maken.

Afgelopen vrijdag ben ik wat eerder van werk weggegaan. We moesten nog wat dingen doen vóór het weekend en dan maken die twee uur die ik wat eerder weg ga niet echt uit. Bovendien had ik mijn werk gedaan en dan kan ik mijn tijd - zeker nu - nuttiger besteden.

We zijn dus eerst naar Meijer geweest om daar een spoelunit met pot, een fonteintje en tegels voor het nieuwe toilet uit te zoeken. Dat hadden we eigenlijk vrij snel gedaan. En daarna door naar de Gamma voor het nodige elektrawerk.

Daarna zijn wij voor het eerst weer dit jaar wezen duiken. Een duikgenoot had een oproepje geplaatst op FB en ik had gereageerd met dat wij misschien wel mee konden. De flessen waren gelukkig nog vol, dus alle spullen weer bij elkaar gezocht die in principe allemaal al/nog in de auto van Jan lagen (want bij mij kunnen ze voorlopig niet gestald worden vanwege de verbouwing). De auto's worden dus ook als 'kast' gebruikt....

Gelukkig niets vergeten, dus na een hoop getrek en gehijg - altijd lastig zo'n 14 mm uitdossing - eindelijk weer eens het water in. En ik vond het niet eens koud. Mijn computer wees uiteindelijk 17 gr aan, dus dat valt nog wel mee - met maximale diepte van zo'n 7 meter. Als je onder de thermocline gaat - die op vijf meter lag - voelde je de kou duidelijk, vooral op de weinige onbeschermde delen in je gezicht. Maar we hebben het al met al toch een uur vol gehouden. Nog een 

Me en Mr. Snoek [foto H. Blok]

mooie vette grote snoek gezien die mij even kwam inspecteren en recht op me af kwam zwemmen. Beetje Bonaire revisited, maar toen was het met twee Eagle Rays.

Ik heb enorm genoten van deze duik. Maar ik ben dan ook best gespannen de laatste tijd natuurlijk in verband met de verbouwing. Er is geen plekje meer wat normaal is in mijn huis behalve mijn bed. Ik zit altijd nog te piekeren of alles wel goed verloopt en op tijd en zonder problemen.

Zaterdag hebben we het valse plafond wat boven de keuken hing, verwijderd. Daar zijn wij rond 13.00u mee gestopt - toen was het ook gedaan - en zijn we weer langs geweest bij Meijer om de spullen daadwerkelijk te kopen en te betalen zodat de aannemer ze kan komen ophalen, hebben we onze flessen gevuld en zijn we even naar Cruquius gereden om o.a. een waterkoker te kopen, want dit weekend wordt ook mijn Boretti afgekoppeld en wil ik wel op één of andere manier thee kunnen zetten 's avonds. We hebben 'gekookt' op de BBQ op het dakterras: Roodbaars met quinoa en sla. Erg lekker.

Zondag eerst eens wat uitgeslapen en eer we goed en wel aan de slag gingen, was de ochtend praktisch al om. Een oude vertrouwde rustige zondag - eerste Pinksterdag - met de winkels dicht. HEERLIJK!!! Natuurlijk nog wel een handjevol mensen die kwamen checken of ze toch nog wel waren geopend.... Losers...

Eén steigerbuis gemonteerd. Zo zijn er drie.

Zondag hebben we de steigerbuizen op het dakterras gemonteerd. Dat is nu een soort frame meer bedoeld om onze duikpakken en BCD's aan te kunnen ophangen om te drogen. Boven hangen ze prima en veilig en kunnen ze blijven hangen als je eens even weg moet. Dat gaat niet als je ze beneden laat drogen, wat we eerst altijd wel deden. De buurman was direct bezorgd: 'of we de boel gingen dicht bouwen, want we hebben al zo weinig zon....'. Ja hoor, buurman. We zetten er een muur en een dak tussen. Een dag later hadden zij zelf een zee van oranje vlaggetjes boven hun tuin hangen dus nu hebben ze toch ook geen zon meer en we hebben gezien dat de schaduw van de steigerbuis pas rond vijven op hun gevel zit, dus niet in hun tuin. En natuurlijk proberen we daar echt wel rekening mee te houden en hangen we daar geen doeken of planten op. 

Na deze exercitie hebben we weer onze duikspullen bij elkaar geraapt om nogmaals een duikje te doen. Dit keer geen groot leven gezien - er zitten daar tussen het wier wel heel veel mini kreeftjes en jong spul - maar het was wel weer erg aangenaam, want het was knap warm. Er zaten wel mensen op ons instapplekje, dus het was een beetje aanmodderen en als het dan zo warm is en je zit in je 14 mm dan is dat best even afzien. Nog even uitgelood op het laatst en ik kan wel af met 2 kg minder, dus volgende keer 7kg in plaats van 9. 

's Avonds op de BBQ het ultieme Nigella Bites recept: kip in een ovenschaal met aardappeltjes en allerlei groenten, ui, knoflook en kruiden. Dat in de oven-BBQ tot de kip gaar is... Mmmmm, overheerlijk. Het was ideaal weer om buiten te eten, nu onder onze stalen constructie waar we te zijner tijd dan zelfs een mooi zonnescherm tussen kunnen spannen - zonder de zon van de buren weg te nemen :-)

De gestripte keuken.

Gisteren - maandag, tweede pinksterdag - wel weer op tijd uit bed en we hebben het kozijn van de trapkast eruit gehaald en een groot deel van het parket waar straks vloerverwarming komt. Ook een kastje plus het fornuis uit de keuken gehaald en alles zowat op een hoopje op een paar vierkante meter in de woonkamer waar ik nu moet wonen. De eettafel op z'n kant tegen de muur, poten eraf en de leren stoel in de slaapkamer. Hopeloos. Ik zag het dan ook niet echt zitten gisteren toen we daar mee bezig waren en het overal nog een zootje was. Ik reageer dat natuurlijk dan af op Jan wat natuurlijk niet terecht is. Ik haat mezelf dan als ik dat doe, maar dan haat ik iedereen en alles. Toen alles weer redelijk 'schoon' was en alles aan de kant, was ik weer wat rustiger en kon ik zelfs nog even 'genieten' van een beetje zon op het terras, ondanks het klammige warme weer.

Desalniettemin....hoe lang nog....?

Gespannen

Nieuw kozijnen, maar zijn het wel de juiste ....?

Zo aan het begin van een tropisch warm weekend, zou ik mij verheugd en vrolijk moeten voelen, maar ik ben erg gespannen. Kan het (verlengd) weekend niet eens 'overzien'. 

Twee redenen:
Toen ik gisterenmiddag thuis kwam zag ik dat de aannemer zowaar bezig was geweest in mijn woning. Het toilet is gemaakt, de ruimte dus en er zijn twee kozijnen geplaatst. Echter toen ik de kozijnen zag, had ik zoiets van: oei, volgens mij zijn dit niet de juiste kozijnen. Want deze kozijnen zijn voor opdek deuren en niet voor stompe deuren, zoals ik graag wil. Op kantoor vandaag zag ik het verschil en vrees nu toch het ergste...Ik heb maar een notitie achtergelaten en ik ben in feite wel benieuwd hoe dit gaat aflopen. Heb nu ook een schets gemaakt van hoe ik het toilet graag wil. Het is toch mijn woning en het moet wel zo gedaan worden zoals ik het wil.

Daarnaast heb ik in mijn enthousiasme gereageerd op een oproep van iemand van Facebook voor een duik deze avond. Natuurlijk heb ik daar erg veel zin in, maar tegelijk is het ook de eerste duik sinds meer dan een half jaar en dus altijd wel een beetje spannend. Daar ben ik dus weer nerveus voor. Terwijl het nog niet echt helemaal is afgesproken dat wij ook gaan, dus er blijft een optie om niet te gaan, maar waarom zouden we niet gaan... We willen toch heel graag weer eens een duikje doen, dus waarom dan niet vanavond...

Tja, die eeuwige gespannenheid speelt mij wel parten de laatste tijd. Vandaar dat ik volgende week maar eens een proefles yoga ga doen. Mijn huisarts zegt al heel lang dat ik yoga moet gaan doen om tot rust te komen. Dus gaan we dat dan maar proberen.

Maar dit weekend is mijn mannetje er weer en dan zal het ook wel een stuk beter gaan...

Toiletmuur weg, pot blijft staan

Vrijdag - de dag ná Hemelvaart - zijn wij eerst op ons gemak naar de markt gegaan om eten in te kopen voor het weekend. Langs de groenteman, de visboer (sardientjes!) en aardappelman. Dan nog de kruidenier die op de kleintjes let en met zwaar overbelaste fietsen weer terug naar huis, terug naar de tuin vol containers en een huis vol stof.

Na het inruimen van de boodschappen onze oude kleding weer aangetrokken. Vandaag hebben we de muurtjes rondom het toilet beneden afgebroken. Nu staat enkel de pot er nog. Die moesten we nog laten staan van de aannemer en als het moet kan je deze nu dus nog gebruiken, ondanks dat-ie behoorlijk lekt als je doortrekt. Wel even een soort gordijn om je heen trekken, dan zit je 'lekker privé'  ;-)

Toiletmuren afbreken

De aannemer had ook een lang weekend en wij hebben gewoon datgene weggehaald wat weggehaald moest worden. 's Avonds hebben we boven op de BBQ lekker de sardientjes opgegeten die ons uitstekend smaakten. 

Donderdag hadden we de ingezaagde muur voor het nieuwe toilet weggehaald. Dat was in feite niet zo heel veel werk, maar het moest wel omzichtig gebeuren en beheerst.

Al met al ondervind ik toch wel best wat stress van deze verbouwing. Het is niet alleen de onzekerheid over wat wanneer gaat gebeuren, het commentaar wat je krijgt over je doe-het-zelf capaciteiten, maar ook dat knagende gevoel van 'komt het wel goed en wordt het niet groter dan mijn budget'. Het zelf regelen en op elkaar afstemmen van diverse partijen, is niet mijn ding en ook daar heb ik kopzorgen over. 

Het leven in een huis wat helemaal niet meer jouw huis is in verband met de troep en dat niets meer op z'n plaats staat, overal stof en rotzooi, het behelpen, het blijven schoonmaken....Het valt niet mee en dan ben je nog maar vier dagen bezig.

Wat wel weer leuk is dat de zon regelmatig begon te schijnen die dag en we de opbrengst van onze zonnepanelen goed konden volgen. Erg leuk om de meter van 0 naar 3 te zien veranderen, en hopelijk nog een flink groter getal in de toekomst natuurlijk.

Het nieuwe kozijn voor het nieuwe toilet.

Zaterdag waren wij al vroeg wakker want de C1000 bij ons aan de overkant gaat weg. Daar komt een Jumbo en vandaag ging alles voor 50% weg en de winkel was al om 07.00u geopend. Hordes koopjesjagers waren al paraat om zeven uur en dat veroorzaakte flink wat drukte. Wij hadden onze Magnums Mini's al ingeslagen en zijn de C1000 niet in geweest. Pffft, moet er niet aan denken!

Vandaag heeft Jan voornamelijk gewerkt aan de elektra en heb ik wat wasjes gedraaid in ons buiten washok. Dat gaat best. Het is wat behelpen maar het gaat. Tegen één uur zijn wij zo'n beetje gestopt omdat we waren uitgenodigd voor mijn neef z'n verjaardag die op 3 juni 18 wordt. Daar hebben we een zalige zeebaars van de BBQ op, maar we waren best moe en zijn ook op tijd weer naar huis gegaan.

Zondagmorgen ben ik eerst wezen hardlopen, maar dat ging niet zo goed. Omdat we die avond ervoor dus zo calorie-arm hadden gegeten, had ik een ontzettende honger en liep ik echt op mijn reserves die ochtend en bovendien was het best warm. Afin, ondanks dat toch acht kilometer met twee korte pauzes gelopen. Jan heeft de elektra verder gedaan en is daarna in de middag gaan lopen. Dan nog even snel twee avocado's gehaald bij een supermarkt verderop, guacemole gemaakt en op ons gemak even gerelaxt op ons nieuwe dakterras. Met twee Margarita's. 

En morgen wieder an die Arbeit....