Ondingen

Er zijn op dit moment twee factoren waaraan ik mij mateloos erger.

Dat zijn:

• de veranderingen in mijn woonomgeving: ik woon in een hele drukke omgeving
• het feit dat ik een leesbril nodig heb

Er is in mijn woonomgeving heel veel veranderd in die twintig-plus jaren dat ik er woon. Door deze veranderingen kom ik de laatste tijd al niet met veel goesting thuis. Mijn huis is heerlijk, zeker na de verbouwing, maar de omgeving helaas minder. Te denken valt aan: het vele verkeer, geclaxoneer, het vliegtuiglawaai, hangjongeren, vuilniswagens, bevoorradings vrachtwagens, die 45-kilometer autootjes, scooters, afgezaagde uitlaten, de stank af en toe, ruziënde buren en de probleemgevallen die aan de andere kant van mijn klimophaag worden besproken (kopje thee erbij?). Enzovoorts enzovoorts.

Dan de bril. Aangezien ik geen twintig meer ben, heb ik de laatste tijd ook een leesbril nodig. Het begon dat ik de letters wat dubbel begon te zien en ik de wattage van mijn lamp steeds moest aanpassen. Helaas. Had ik mijn ogen laten laseren waardoor ik geen bril of lenzen meer nodig heb voor veraf - had ik ook véél eerder moeten doen. Wat een gemak! - moet ik nu een bril voor dichtbij. Hoogst irritant. Ik heb er dan ook een stuk of zes, besteld via Brillen24, waar je voor een redelijke prijs een goede bril op sterkte - dus met een recept - kunt bestellen. Voor op kantoor heb ik een (dure) computerbril. Overal ligt een bril, zelfs in de auto. 

De donkere avonden beginnen weer, dus ik begin slecht te zien 's avonds. Ik kan niet lezen zonder bril, maar ook het eten klaarmaken wordt lastiger. Dat ontneemt bij mij de zin om iets te doen 's avonds behalve TV kijken. Want daar heb ik geen bril voor nodig. Maar lezen of borduren (dat deed ik vroeger veel...) komt er niet van. Terwijl lezen zo heerlijk is. 

Dat bedacht mij gisteren ook: gewoon een hele middag lezen. Dat je helemaal in je verhaal zit en er murw van wordt. Dat is zó lang geleden! Sinds ik ben overgestapt op e-boeken, lees ik veel minder. Is toch gek eigenlijk. Ik heb een mooie e-reader, dus kan overdag zonder problemen in de zon lezen én ik heb een iPad voor bijvoorbeeld 's avonds. Maar toch pak ik het te weinig. Misschien moet ik toch weer overstappen naar gewone papieren boeken. Die pak je gewoon veel sneller. Je kunt daar zo lekker doorheen bladeren, het papier ruiken, stiekem kijken hoe het afloopt en even snel terug bladeren. Ezelsoren erin of een boekenlegger ertussen.

Edoch het boek waar ik nu in aan het lezen ben, is zodanig dik dat een beetje relaxt lezen in bed lastig is. Krijg je zo'n lamme arm. Dat is dan wel weer een voordeel van zo'n e-reader.

Het moment dat ik me dat gisteren bedacht, was net na het hardlopen terwijl ik de badkamer aan het schoonmaken was, omdat de muur is geschilderd. Ik was zo aan het poetsen, dat ik echt zoiets had: en straks ga ik zitten en pak ik een (digitaal) boek en ga ik eens lézen! Afijn, dat is er dus niet van gekomen. Kruip ik weer achter mijn laptop. Onding. TV en laptop. Afschaffen die hap.

Ja, het leven is niet gemakkelijk ;-)

Road to Recovery (RTR)

Gisteren - dinsdag - ben ik rond twee uur weg gegaan van kantoor. Ik werk dus nog wel: thuis zitten is geen oplossing voor mij en bovendien is het deze week lekker rustig want bijna tweederde van mijn collega's zit in Duitsland op een beurs. Dat geeft mij de tijd om mijn 'achterstand' een beetje in te halen en om even rustig aan de zaken op een rijtje te zetten en om prioriteiten te stellen. Aangezien het probleem niet persé op het werk ligt, vind ik het ook niet erg om te werken, zeker niet als iedereen weg is.

Ook een afspraak gemaakt met een therapeut die o.a. mindfulness therapie doet, wat mijn huisarts mij had aangeraden. Op de yoga vorige week had iemand het over het boek 'Frazzled' van comedienne Ruby Wax. Ik vond haar vroeger al heerlijk om naar te kijken en zij heeft een depressie gehad en daar een aantal boekjes over geschreven. Ik volg haar nu ook op Twitter (zie ook de video op bol.com van een interview met haar).

Ik ben nog niet ver - pas op bladzijde 36 - maar ze schrijft erg leuk en zelfs al heel ontwapenend en down-to-earth. Niet van die zware kost die je vaak ziet, maar echt lachen en zó herkenbaar.

Dus de eerste stappen zijn gezet.

Gisteren eerst even langs de schoonheidsspecialiste om mijn wenkbrauwen te laten doen - verven en harsen - en daarna - laat ik eens gek doen - lekker even onder de zonnebank. Daar knap ik altijd zo van op! En nu ook weer. Ik voelde me erna weer een stuk energieker.

Het eerste gesprek met de therapeut verliep ook prima, naar mijn gevoel. Ik heb al aardig wat ervaring opgedaan met therapeuten in het verleden, dus ik loop er ook niet met een knoop in mijn maag naar binnen. Je bent natuurlijk met zo'n eerste gesprek veel aan het woord - er valt ook erg veel te vertellen in mijn geval - maar ik hoop natuurlijk dat het een over en weer sessie gaat worden en dat ik word bijgestaan in het reorganiseren van mijn gedachten en gevoelens.

Morgen ga ik met de trein naar Antwerpen waar ik word opgewacht door mijn mannetje. Dan een nachtje in Oostende en de volgende ochtend vroeg uit de veren, want dan rijden we naar Brugge (Sint Kruis). Daar vervolgt Jan momenteel zijn opleiding en ik spendeer een ochtendje in Brugge. Ook geen straf denk ik, hoewel ik wel 'hoop' dat er wat te beleven valt zo vroeg in de ochtend. Zal wel eerst een ontbijtje worden ergens denk ik (tips? Graag). Dan loop ik rond elf uur weer naar Jan z'n honk - zie op de kaart dat het best een aardig eindje stappen is - en dan rijden we naar Maldegem om daar onze eerste bezichtiging te gaan doen. Ben erg benieuwd. In ieder geval lekker samen.

Ook wel weer een leuke topic om me mee bezig te houden: een huis kopen in België. Mijn eerste ervaringen zijn al bijzonder. Zeker als je een site als Funda gewend bent. Met veel en prachtige foto's. Hoe meer hoe beter. Huis keurig aan kant of zelfs gepimpt met behulp van een stylist voor de foto's. Een hele overzichtelijke en toegankelijke site als je een woning in Nederland wilt kopen. Je krijgt echt wel een goede indruk van de woning. Uitgebreide beschrijving en veel informatie.

In België gaat dat wat anders. Daar worden over het algemeen nog veel woningen door de bewoners zelf verkocht. Het gaat vaak ook 'under cover': dus laat de buurt vooral niet weten dat jouw woning te koop staat. De vraagprijs stond (!) vroeger vaak niet eens vermeld, dus moest je contact opnemen met de makelaar of particulier. Tegenwoordig staat ook heel vaak het precieze adres niet vermeld.

De site waar wij veel op kijken is immoweb.be. Deze site was vroeger echt een ramp, is wel wat verbeterd maar niet te vergelijken met een site als Funda. Alleen al de manier van fotograferen is een bijzondere ervaring. Daar waar wij ons huis keurig opruimen en zaken uit beeld brengen, trekken ze zich daar in België niets van aan. Foto's van keukens waar je het keukenblad tenauwernood nog kunt zien door de rotzooi dat er op ligt, van slaapkamers met onopgemaakte bedden, van badkamers vol met flesjes, was, potjes en emmers, garages waar je door de rotzooit de garage niet meer ziet....

Een badkamer...

Een garage - geloof ik ....

Blijkbaar kunnen ze er daar in België heel goed doorheen kijken. Gelukkig kunnen wij dat ook, want anders ren je al bij voorbaat hard gillend weg. Over het algemeen richten de fotografen daar zich meer op de inrichting dan op de ruimte. En wat ook jammer is, is dat er zelden of nooit een plattegrond bij is.

Ervaringen met een makelaar hebben we nog niet, dat gaan we meemaken. Daar zal ik zeker over bloggen.

De woningen in België zijn ook van andere gemakken voorzien dan in Nederland. Daar kennen ze bijvoorbeeld nog veel woningen die verwarmd worden door stookolie: mazout noemen ze dat daar. In heel veel woningen zie je nog losse mazout of gashaarden, met een losse gastank in de tuin. Wat in Nederland zo vanzelfsprekend is, is een gasaansluiting daar helemaal niet. Bovendien is de energie duurder, maar ook internet is duurder dan hier. De woningen daarentegen zijn goedkoper, zeker als je dat vergelijkt met de woningen in de omgeving waar ik woon. Daar koop je een vrijstaande woning - 'alleenstaand' heet dat daar of een 'woning met vier gevels' - van rond de 250.000 euro. Moet je nog wel wat aan doen, maar hier waar ik woon heb je daar amper een rijtjeswoning voor. 

Dan nog de aparte benoemingen:

• halfopen bebouwing of HOB, betekent twee-onder-één-kap of gekoppeld door een garage
• alleenstaand is vrijstaand

Je ziet daar soms ook vrijstaande woningen met een 'wachtgevel': je bouwt een huis op een stuk grond met aan één kant een gevel waar iemand anders zijn woning tegenaan kan bouwen waardoor je dan een HOB woning hebt. Dit schijnt belastingtechnisch aantrekkelijker te zijn. Heel apart. Zie je in Nederland niet.

Afijn. Zo betreden wij het pad naar recovery en hopelijk gaat het werken. Ik krijg gelukkig veel steun van collega's en niet-collega's - zelfs van de aannemer waar ik zoveel communicatieproblemen mee heb.... - en de huisarts zegt ook 'dat ik er wel kom'. Natuurlijk! Dan kennen ze mij nog niet...!!!

Zondag

Zondag. Ik heb onrustig geslapen en word met hoofdpijn wakker. Doordat mijn telefoon trilt. Wat nu weer? Het is een messenger berichtje. Helemaal niet belangrijk. Ik sta op, doe een plas, doe de ramen open want de zondag is de enige dag dat dit kan zij het dat ik dit wel vóór 10.00u moet doen, want vanaf dat tijdstip komen de eerste vrachtwagens. Heel fijn hoor, die zondagsopenstelling! Ben daar zó blij mee..... ;-(

Nog even namijmeren, voor me uit staren. Er dan maar uit. Het heeft geregend. Zal ik toch maar gaan hardlopen? Ik peins. Nee, beter niet. Nog even mijn enkel rust gunnen. Heb de indruk dat het toch goed is. Het lijkt of ik iets minder pijn heb. Maar als ik blootsvoets loop merk ik dat ik mijn enkel meer voel dan als ik schoenen aan heb. Ik begrijp er steeds minder van. 

Op TV zie ik het programma 'Migrants' bij National Geographic. De kriebels komen weer boven. Ik wil graag nog één keer een expeditie doen. Niet in Afrika, maar in Alaska of Canada. Heb ik even geluk: het programma wordt gevolgd door Yukon Gold en ze gaan de wildernis in om iemand te redden (search and rescue). 

Ik wil ineens iets meer. Ik wil een gerichte training. Een personal trainer misschien? Er lopen er hier genoeg. Zie ze altijd op zondagochtend of woensdagmiddag en overal stickertjes met het logo. Zal het wel iets voor mij zijn? Ben per slot van rekening al 55+....

Ik stuur een mailtje. Eén keer per week op de woensdag. Ik moet echt weer in beweging komen. Ik word onrustig.

Ik douche niet vandaag. Ik ga weer wat in de tuin werken. Nu aan de buitenkant. Krijg altijd commentaar als ik buiten sta te werken. 'Wordt mooi hoor, mevrouw!' Ja, maar wel veel werk. Vooral het vegen vind ik killing. Afijn, het is mooi weer dus lekker bezig. Een beetje als compromis voor het niet-lopen.

Tegen tweeën ben ik klaar en ga ik gewapend met e-book naar boven in het zonnetje zitten.

Mijn pas gekochte sering. Beetje dood...

Mijn uitzicht

Het gaat goed met Jamie en Claire* en ik vermaak me wel. Oei, de voorkant is gekleurd maar de achterkant niet. Dan maar op mijn kussen op mijn buik op het hout van het dakterras. Argh, ik voel me bekeken. Wie gaat er nu zo liggen? Ja, ik. Bij gebrek aan een deftige ligstoel.

Mijn tuin van bovenaf

Tegen half zeven ga ik eten. Heerlijke Thaise rundvleesstoof. Echt lekker. Met komkommersalade. Dan zet ik snel nog mijn haar in de verf. 

Ik zou iedere avond wel Thais of Japans of Indonesisch willen eten. Lekker heet en met dit weer zalig. Om acht uur douche ik, haarverf eruit. Kost me altijd veel water. Eerst de verf er grondig uit, dan nog even met shampoo en daarna verzorging. Je krijgt er twee lamme armen van. Vroeger kon ik het onder de kraan maar dat gaat nu niet meer. Mijn hoofd past er niet meer onder.

Of ik moet dat in de keuken doen onder de keukenkraan. Overigens voor de oplettende lezer: zie je niets 'fouts' aan de kraan boven, met de wetenschap dat ik rechts ben?

En de zondag eindigt met een hoop mooie mannenlijven (Mike XL - waardeloze film maar wel met mooie mannen) en nog een paar bladzijden in deel 3 van *De Reizigerserie, oftewel Outlander. Slaap lekker.

Een weekend alleen

Vrijdagmiddag. 'Hallo huis!' Weer niemand thuis. Nou ja, boodschappen maar uitpakken dan. Hoe anders doe ik de boodschappen op vrijdagmiddag als ik alleen ben dan als ik samen met Jan ben. Alleen: hup hup snel snel, wat is de kortste weg? Alles in de tas. Heb ik alles? En hup weer weg. Ik ben nog geen drie kwartier in het centrum waar wij er anders meer dan een uur zijn. De koffie bij Barista vind ik al per definitie niet te drinken als ik alleen op het terrasje moet zitten. Nee. Dat doe ik niet. Misschien volgende week.

Goh. Wat gaan we eten dit weekend...?

Mijn 'kantoortassen'

Een stuk kabeljauw gekocht. Eerst even nog lekker in de zon zitten in de tuin beneden. Daar ziet niemand mij als ik strategisch ga zitten. Ik eet de kabeljauw op z'n Thais. Tenminste, zo luidt het recept. Weinig Thais vind ik, maar ach, het is vers, en best lekker, zij het wat veel. Overschot gaat in een bakje. Kan ik zaterdagmiddag opeten.

Ik kijk maar eerst naar een nieuwe serie op HBO: The Night Of. Ik moet het doen zonder Outlander of Game Of Thrones de rest van de zomer, de herfst én de winter. Zal pas weer april zijn vrees ik voor ik mijn favoriete series kan zien. Vroeger keek ik ook naar The Knick maar volgens mij komt daar geen seizoen 3. 

Ik ga slapen met nog net het nieuws dat er een staatsgreep is gepleegd in Turkije. Nou ja, dat hoor ik verder morgen wel. Zal voor veel mensen een streep door hun vakantierekening zijn, denk ik.

Zaterdagmorgen word ik al om 07.14u wakker. Ja daag! Ga er dan echt nog niet uit hoor. Wat moet ik doen de hele dag? 

Links een kaal dekbed....

En dit is mijn uitzicht...

Mijn kast schilderen. O ja, mijn kast. Zzzzzzzz...... Ik slaap tot iets over half negen. Even het nieuws checken. Oh, staatsgreep mislukt. Ik weet niet wat ik ervan moet denken want ik vind dat je geen echte mening kunt vormen op grond van wat je hoort in de media. Erdogan is ook geen lieverdje net zo min als Poetin, maar ik ken ze niet persoonlijk en dan vind ik het altijd moeilijk om een keihard oordeel over iemand te vellen. Je kent de belangen erachter - de natuurlijk vaak gigantisch zijn - niet.

Afijn. Genoeg politiek. Ik smeer een paar broodjes, maal koffiebonen en kijk TV. De koffie is niet lekker. Vreemd. Bonen te oud misschien? Tegen tienen ga ik me dan eindelijk maar douchen. Heb alle tijd van de wereld.

Dan eens kijken naar de kast die ik wilde schilderen. Alle rommel eraf die erop ligt. Mmmm. Is toch lastiger dan ik dacht. Kan beter wachten tot mijn handige mannetje weer terug is van zijn trip. Ligt momenteel in Schotland! Maar in één of andere godverlaten haven en ze mogen niet van boord. Jammer. Op naar IJsland dan maar. Ondertussen zit ik hier hoor, een beetje wachten op de tijd.

O ja, was ophangen. De wasmachine piept. Moet ook nog even naar de overkant. Jemig. Tijd vliegt. Het is alweer half één.

Op de fiets naar het centrum

In het centrum nog even mijn kettinkje ophalen wat al een paar maanden bij de juwelier ligt. Ik schrik van de prijs. Dat wordt geen 'verzorging' in mijn haar (à 14,50). Enkel knippen. Ik krijg iemand die ik niet ken. Beginnertje? Ik begin het te vrezen als ze een kwartier bezig is. Nu, ik maak me niet zo druk om mijn haar. Groeit wel weer aan, mocht het 'mislukt' zijn. 'Föhnen?' 'Nee, niet föhnen. Is goed zo.' De rekening valt derhalve dus mee, als je 30,-- vind meevallen tenminste. Ik vind het schandalig veel geld voor wassen en knippen. Maar goed. Dat is ook de reden dat ik één keer in de drie maanden ga of zo. 

Nog even langs De Tuinen wat Holland&Barrett wordt. Nooit van gehoord... Ik koop er twee van die geurzakjes. Voor op kantoor. En wat wierook, van die kegeltjes. Laatste pakje wat ik meekrijg voor de helft van de prijs. Troostaankoopjes. Heb ik altijd als Jan weg is. Dan moet het lekker ruiken in huis.

Nee, nog steeds geen koffie bij Barista. Gewoon naar huis. Op de fiets. 

Thuis nog even tutten in de tuin. Haag beetje bijknippen. Leuk om te doen, maar die rotzooi opruimen! Kan ik daar niet iemand voor inhuren? 

Het is best warm, hoewel het bewolkt is. Ik blijf rommelen. Ik heb best een mooie tuin. Veel bloemen dit jaar.
M'n Oostindische Kers fatsoeneren. Alle blaadjes met zwarte luis eruit. Het valt mee dit keer, die zwarte luis. Goh, wat is de tuin droog! Misschien toch maar sproeien vanavond? Wat zeuren die mensen toch over een rotzomer? Ik vind het prima zo. Lekker zo laten.

Ja, ik moet nu toch echt wat aan het eten gaan doen. Weet je wat? Ik heb nog over van gisteren. Dat eet ik vanavond. Maar ik ga wel vast de Thaise rundvleesschotel maken voor morgen. Schijnt lekkerder te zijn als je dat een dag van te voren maakt. 

Nog even de was binnen halen die lekker is droog gewapperd in de wind. Mmmmm, wat ruikt dat lekker! Er gaat niets boven was aan de lijn gedroogd en dat het liefst met veel wind.

Een dik uur later ruikt het binnen alvast ook lekker. Heb inmiddels een glas witte wijn en wat nootjes achter de kiezen. Ik verbaas me over wat er in Turkije is gebeurd. Heb medelijden met de militairen. Het zijn ook maar mensen. Ik denk aan Jan, die ook niets te kiezen heeft als het erop aan komt. Je zult maar worden meegesleurd in je keuze, je idealen, en dan zo worden afgerekend. Hoeveel van deze jonge mannen hebben een gezin? Ik moet er maar niet te veel aan denken.

Zin in de zomer

Mijn huis staat nog volop in de steigers en de tuin en dakterras zijn één grote puinhoop, maar ik kan haast niet wachten om aan de slag te gaan om het zowel binnen als buiten weer helemaal in zomersfeer te brengen. Ik krijg altijd de kriebels als buiten de zon schijnt!

Voor binnen heb ik een mooi bankje op het oog voor aan de eettafel:

Niet persé deze kleur, maar ik vind 'm wel erg leuk.

Volgende week krijg ik een interieuradviesburo over de vloer (letterlijk!) om te kijken of en wat er mogelijk is om óver de betonlook vloer in de keuken en de hal te doen. Daar heb ik toch altijd nog scheuren in - wat vrij 'normaal' is voor een harde vloer die direct op de ondervloer is aangebracht. Nu heb je van die PVC vloerdelen van zo'n 2 mm dik wat een optie is om eroverheen te leggen. Het mooie van zo'n PVC vloer is dat de trap ook direct meegenomen zou kunnen worden. Ik moet echter de bovenverdieping nog aanpakken en weet niet of het verstandig is om dan de trap al te bekleden.

Vandaag schijnt de zon met mooie wolkenluchten. 

Gisteren was het baggerweer, maar heb tóch hardgelopen precies in de buien van gisterenmiddag in een vrijwel verlaten park. Heb een beetje 'op tempo' gelopen en een kort rondje van slechts 5 km. Heb daar 34 minuten over gedaan (ja, de tijd dat ik er 31 minuten over deed, ligt alweer een jaar of twintig achter mij....). 

De beloning: een heerlijke warme douche....maar dat was dan ook het enige. Beetje slechte zin gisteren en ook nog eens behoorlijke hoofdpijn na het lopen...

p.s. Ik ben niet zo van het stellen van doelen, maar voor deze maand heb ik toch één doel: geen kleding kopen. Deze maand gewoon effe niet.... Argh. Zie ik toch daar een mooie broek opduiken.... [bouffant les doigts....]