Weekend #23

Inmiddels alweer een week terug in het koude (?) kikkerlandje, een week werken achter de rug en met in het vooruitzicht veel tripjes naar België, een leuk zeiltochtje op de Oosterschelde (!) en wie weet nog ergens in september een paar weekjes vrij.

Afgelopen vrijdag ontving ik van Fotofabriek.nl mijn twee bestelde foto's op canvas. Ein-de-lijk eens een keer de tijd genomen om twee foto's uit te kiezen om in de badkamer te hangen, daar waar al sinds de verbouwing twee dertien-in-een-dozijn foto's hingen van de Ikea. Ik denk dat ik er nog twee bijbestel, want deze lijstjes zijn een stuk kleiner dan wat er hing en aangezien het werk eraan én de kosten meevallen kunnen er nog wel twee bij. Bovendien waren de twee lijstjes (tuut-tuut) razendsnel afgeleverd, goed verpakt en krijg je track-and-trace om je pakje te volgen. Voor herhaling vatbaar dus.

Mijn eigen foto's (en ja, foto hangt scheef, inmiddels niet meer....)

O ja, nog een voordeel: je kunt de foto's ook buiten hangen want het canvas is UV bestendig en waterafstotend. Dat kon met die Ikea foto's niet.

Zaterdag zijn wij naar de familiedag van de NOJG geweest. De NOJG is een vereniging waar je als jager lid van kunt worden en waar je als jager heel veel informatie kunt vinden en waar je ook je verplichte jachtverzekering kunt regelen. De NOJG heeft een agrarische achtergrond en is best actief. Naast de NOJG heb je ook nog de Koninklijke Nederlandse Jagersvereniging waar dan alle andere - niet agrarische - jagers lid van zijn. Awel, ik chargeer: ik heb geen idee hoe die verhouding is. Persoonlijk zou ik lekker ongenuanceerd zeggen: de kakkers zitten bij de KNJ en de buitenlui bij de NOJG. 

Vrolijke boel met een zee van bloemen en leuke kraampjes,
lekkere BBQ en aardige mensen

Je kon hier ook je geld kwijt aan leuke hebbedingetjes.

Het was een gezellig dagje, hoewel ik niemand ken, maar dan zijn er gelukkig toch wat mensen die niet verlegen zitten om een praatje en waar je al heel snel mee aan de babbel raakt.

Nog twee leuke wildzwijnhangers gekocht, voor straks in ons nieuwe huis.

Jan heeft zijn geweer daar ingeschoten, dus die was ook helemaal in z'n nopjes. 'Moeten we vaker doen,' zeggen we dan, want schietbaan de Berkenhorst is zoveel leuker dan het o zo commerciële Dorhout Mees (waar je overigens wel erg lekker kunt eten).

Het resultaat.

Er was ook een roofvogelshow, speciaal voor de kids, met een zevental roofvogels en die zaten dit keer lekker 'dichtbij' dus dankbare foto-objecten.

Afrikaanse Oehoe

Buizerd

Kerkuil

Laplanduil

Vale Gier

's Avonds een lekker Salade Niçoise gemaakt en op het dakterras opgegeten. We hadden al genoten van lekkere BBQ die middag, dus de salade was meer dan genoeg.

Salade Niçoise...mjammie....

Zondag heb ik niet hardgelopen, in afwachting van de bevindingen van de huisarts waar ik deze morgen (maandag) ben langs geweest. Jan wel en ik had een overheerlijk lekker ontbijtje klaargemaakt wat wij buiten in de tuin hebben verorbert. Alsof je bij een B&B te gast bent! 

Nu één van de twee supermarkten bij mij tegenover een verbouwing ondergaat, is het - tot een uur of twee - 'ouderwets' rustig en kan je weer in de tuin zitten en jezelf verstaan. Gisteren dus een luierdag waar Jan zijn auto-administratie heeft bijgewerkt en ik onze acht duiken in het digitale logboek heb gezet. Het was heerlijk weer en in de schaduw van onze drie leilindes was het redelijk goed toeven. 's Avonds hebben wij een recept van Ramon Brugman uitgeprobeerd: steak tartaar met dikke frieten ('Lekker oma, die friet. Lekker dik!''Wat zeg je jongen?'......).

En vanavond - hoezee - start de Avondvierdaagse pal voor mijn deur. Zaak om op tijd thuis te zijn anders is mijn straat geblokkeerd....

Zurück vom IWA...

Na drie dagen beurs en twee dagen in de auto zitten, weinig tot niet buiten geweest en nu weer binnen de hele dag, kan ik niet zeggen dat ik vol inspiratie zit om een heel epistel te schrijven over mijn 'belevenissen'. Voel toch dat ik moe ben en dat ik me 'opgesloten' voel. Ik kan er altijd vrij slecht tegen om een weekend over te slaan en dan zeker omdat ik aankomende zaterdag weer niet thuis ben. Ik kan dat slecht hebben. Voel me dan erg onrustig. Ik ben al zo weinig thuis en dan is het altijd even rottig.

Om een bijzonder lang verhaal kort te maken, ben ik in ieder geval weer een ervaring rijker. Ik was op de IWA: Internationale Waffen Ausstellung. Oftewel: internationale wapenbeurs. Er staat: IWA Outdoor Classics, wat ook doet vermoeden dat het ten dele ook een outdoorbeurs is. Het is een vakbeurs dus niet voor gewone consumenten te bezoeken. Je moet al door een soort ballotage heen wil je er überhaupt opkomen. Vanwege de wapens natuurlijk.

Het publiek wat er rond loopt is dus zakelijk. Handel. Handelaars komen daar om te zien wat de diverse leveranciers van diverse producten - zéér uiteenlopend - voor nieuws te melden heeft. Innovaties of gewoon nieuw design. Er wordt gehandeld, mensen krijgen 'samples' mee en er worden nieuwe contacten gelegd. 

De handelaars zitten in de outdoor branche, de jacht, sport schieten, politie, bewaking, defensie, verzamelaars, visserij, werkplaatsen, maar bijvoorbeeld ook attractieparken. Wat er te zien is is kleding: jachtkleding maar ook voor defensie, politie en dergelijke; optiek: verrekijkers, nachtkijkers, vizierkijkers en dat soort optiek. Ook voor alle al eerder genoemde doeleinden. Geweren, pistolen in alle soorten en maten, te kust en te keur, munitie, maar ook snuisterijen, hout om geweerkolven van te maken, en allerlei accessoires. Je kunt het zo gek niet bedenken.

Heel apart om Kalasjnikovs en andere volautomatische geweren zo aan een wand te zien hangen. Ook soms erg apart volk wat er rond loopt: erg internationaal - veel oostblok - en in allerlei uitdossingen van mariniers tot schotten in kilt of van die super Oostenrijkse mannen (vrouwen waren op één hand te tellen...).

Ik stond op een stand van één van onze leveranciers. Ik vond het wel eng, omdat ik geen verkoper ben en wel affiniteit heb met de producten maar ze niet weet te verkopen. Zoals mijn collega dat kan - met wie ik mee was - zo kan ik dat echt niet. Hij doet het iedere dag, kent al zijn klanten en kent alle producten. Not me. Dus het was lichtelijk soms niet leuk. Ik ben dan ook wel een paar keer over de beurs gelopen. Een flinke tippel om even negen hallen door te lopen. Ik ben dus ruimschoots aan mijn stappendoel toegekomen die dagen. Maar ook best veel niets doen eigenlijk omdat ik niet echt heel spontaan op die mensen afstap die de stand opkomen. Zeker als ik al zie dat ze niet uit Nederland komen, dan heeft dat geen nut. Maar dan riep ik er de man bij die over de export ging en dan handelde hij dat verder af.

De andere twee dagen ging het al wat beter, want dan ken je de mensen op de stand weer wat beter. Je maakt eens een praatje in drie talen door elkaar en je hebt met sommigen toch die klik van het jagen, dus dan praat je al direct een stuk makkelijker. Altijd interessant om de verschillen tussen de landen te horen en te beseffen dat Nederland wel een hele vreemde eend in de bijt is met om ons heen enkel landen waar jacht een deel is van de cultuur en er helemaal bij hoort. Ze kijken dan ook allemaal erg verwonderd als je vertelt dat het hier zo moeilijk is en dat er zoveel weerstand - door onwetendheid! - is. 

Zo'n beurs is altijd goed voor je contacten. Ik heb alweer een paar 'uitnodigingen' om te komen jagen (het ene oor, het andere uit???), maar dat hoor ik al anderhalf jaar van diverse mensen en er is nog nooit wat uit gekomen. Helaas. Maar wat niet is kan komen en geduld is een schone zaak. Ik ben duidelijk in het verkeerde land geboren.

Gisterenavond pas om 18.00u weer thuis. In een stil huis natuurlijk want Jan is er doordeweeks natuurlijk nooit (bugger) en dan nog je eigen eten maken. Gelukkig had ik nog een restje curry in de vriezer wat ik toch met veel smaak heb opgegeten. Koffer uitpakken en weer eens de TV aan. Vijf dagen geen TV gekeken. Er hing er wel eentje op de kamer maar ik was meestal pas tegen tienen/elven terug en dan had ik het wel gehad, hoor. Douchen en slapen.

Het hotel was ok maar wel erg luidruchtig qua omgeving. De ene kant grensde aan het station en de andere aan een drukke weg en ik lag aan de stationskant dus veel treinen die piepend en kreunend en steunend langs reden. Helaas niet met open raam slapen dus. Helaas ook geen airco dus best wel warm eigenlijk. Maar ach. Het bed was lekker en ik heb iedere avond goed geslapen.

Nu weer op honk dus en een beetje uit m'n hum. Oorzaak duidelijk: weer niet echt een vrij weekend in het vooruitzicht en zaterdag zal ik Jan niet veel zien (daarover na het weekend meer). Daarna zal alles beter gaan. 

Hoewel het alleen maar drukker wordt in verband met het huis. We zullen toch ook weer eens een keer die kant op moeten om te kijken hoe het ervoor staat. Maar dat is niet zo erg want dan ben je lekker samen. Gewoon het lekker samen zijn vind ik al een fijn idee. 

Gewoon. Lekker. Samen....

Lente, kots en huizen

De lente zit in de lucht! Vandaag een heerlijke 10 of 11 graden met een zonnetje, blauwe lucht en bloeiende hazelaars. Echt lenteweer. Je merkt dat de vogeltjes wat meer beginnen te fluiten, de dagen lengen, iedereen wordt een klein beetje vrolijker...

Afgelopen zaterdag hebben wij even een soort op-en-neertje gedaan naar Antwerpen. We zijn daar langs het bedrijf geweest wat onze vloer op de begane grond gaat doen. Wij gaan daar een egalinevloer laten aanbrengen. Dat heb ik nu in mijn huis al in de gang en de keuken. Eigenlijk is dat niets meer dan een egalisatievloer met de bedoeling om daar dan de uiteindelijke vloerbedekking op aan te brengen. Deze egalisatievloer wordt afgewerkt met een tweetal lagen lak zodat het vocht- en krasbestendig is. Een vrij ruwe vloer dus. Betonlook. Dat is wat wij graag zien. Als het niet bevalt kan je er later altijd nog tegels of parket op leggen. Een egalinevloer is vrij goedkoop, dus dat is een prettige bijkomstigheid daar waar alles wat ik mooi vind en simpel lijkt, juist niet te betalen is.

Bij die firma direct gekeken voor vloerbedekking voor de verdieping: voor de slaapkamer, de extra kamer en de kleedkamer. Dat wordt een PVC-vloer. Iets soortgelijks als laminaat, maar dan klinkt het niet zo hol en de toplaag is wat zachter. Ik overweeg nog om in de kleedkamer zachte vloerbedekking te doen, maar ben daar nog niet uit. De reden waarom ik dit zou doen is dat met een harde vloerbedekking zeker in een kleedkamer de stofpluizen vrijelijk rondzweven over zo'n vloer. Bovendien kan het wat koud zijn aan de voeten. Aan de andere kant met zachte vloerbedekking moet je weer oppassen dat je niet van die looppaden krijgt op den duur. 

Het klinkt natuurlijk wel duur zo'n kleedkamer - of 'walk-in-closet' - maar het is in feite niets meer dan een kamertje met een deur waar je langs de wanden rekken hebt waar je kleding aan kunt hangen en lades waar je je sokken en je panties in kunt opbergen. Het is de kleinste kamer die we hebben waar oorspronkelijk de badkamer in was gepland. Daarvoor vonden wij deze ruimte te klein en aangezien we hier niet direct een andere bestemming voor kunnen bedenken dan een kleedruimte, en we onze bestaande kledingkasten hoogstwaarschijnlijk toch niet kunnen plaatsen in de extra kamer vanwege de schuine wanden, is dit een ideale ruimte voor een kleedkamer. Met een grote poef in het midden, een grote spiegel aan de wand en goed licht. Komt allemaal goed.

Overigens zijn wij uitstekend geholpen bij dit bedrijf. Echt een verademing vergeleken bij de andere bedrijven die we hebben bezocht. Het verschil zit 'm volgens ons in het feit dat we hier iets zelfstandig komen kopen en wat niet bij de 'bouwprijs' zit inbegrepen. Hier moeten ze nog verkopen terwijl bij de aangewezen bedrijven waar een contract mee is afgesloten het al is verkocht. Met het besef wat volledig langs ze heen gaat dat wij natuurlijk nooit meer naar die bedrijven gaan die apathisch en totaal niet geïnteresseerd ons verhaal aanhoren, zijnde de badkamer- en de tegelboer. Gemiste kans.

Na het bezoek aan Serena Flooring nog even ergens in één of andere buitenwijk van Antwerpen een broodje gescoord. Broodjeszaak binnen gelopen. Zat aardig vol met studenten (volgens mij Bovis, maar weet dat niet meer zeker). Beetje luidruchtig maar afijn. Wij zijn ook jong (geweest). Ik ging aan een hoog tafeltje zitten en achter mij zat een jongeman nogal lamlendig aan een laag tafeltje, hoofd op z'n arm en zo. Dat zag er niet zo jofel uit, dus ik ben één tafeltje opgeschoven omdat ik dacht: nou, ik weet het niet, maar ik geloof dat ik beter even wat verder kan opschuiven. En ja hoor. Toen we onze koffie kregen, hoorde ik achter mij nogal wat gespetter (ik zat er met mijn rug naar toe) en Jan die wél met zijn gezicht die kant op zat, zei al: oh my god...! Afijn, dat wat die jongeman net ophad lag op de grond. 
Dus we zijn met de koffie toch maar nog even wat verder gaan zitten, want we hadden ook net twee broodjes besteld en ik wilde niet overvallen worden door die zurige lucht. De rest van de studenten, waar deze jongeman bij hoorde, had ook zoiets van: nee hè! Maar ze waren wel zo tof om het zelf op te dweilen, zich te verontschuldigen naar ons en half zwalkend langzaam één voor één naar buiten te lopen, naar hun maat die duidelijk iets te diep in het glaasje had gekeken. Gat, wat zal die zich lamlendig hebben gevoeld!
We hebben wel binnenpret gehad en onze broodjes smaakten uitstekend.

Daarna nog even langs het huis. Niet veel meer gedaan dan het gat van de achterdeur eruit, wat ik al wist natuurlijk. En vóór het huis stonden kozijnen klaar maar zo te zien niet voor ons. We konden wel goed zien dat de zon écht magnifiek zo in ons huis schijnt, dus wel zin in. Natuurlijk goed begluurd door buren, maar ze zullen nog wel meer van ons zien lijkt mij, dus ze gluren maar. Wat een heerlijke schone lucht hier! Stukken beter dan waar ik woon, zeker met oostenwind of helemaal geen wind is het soms niet te harden.

Zondag hebben we eigenlijk niet veel gedaan. Ik had geen zin om te lopen, gedemotiveerd als ik was door die eeuwige hoofdpijn en andere blessures. In plaats daarvan heb ik wat in de tuin gedaan, beetje opgeruimd en aangeharkt. Een mooi welkom voor de naderende lente. Een groot deel van mijn tuin zal in de maanden na de oplevering toch naar het nieuwe huis verhuizen. Mijn tuin zal nog onderhoudsvrijer moeten worden, zonder in te hoeven boeten op groen. Ik zal er nog een flinke kluif aan hebben, aan die tuin daar. Zo groot! Wordt nog wat. Ik heb nu al rugpijn als ik nog maar een deel doe in mijn redelijk kleine tuin. Maar kan dan ook slecht maat houden en ga maar door en door en door. En die rugpijn is meer een spierenkwestie en is vaak de dag erna al weer over.

Mijn eigen gelooide reeënhuid van de spanner gehaald en hier en daar wat bijgeknipt. Nog niet helemaal droog dus aan een kledinghangertje gehangen om nog verder te drogen. Ik was een beetje sceptisch over het resultaat, maar ik denk dat het toch wel wat wordt. Weet alleen niet of ik het een écht zacht velletje kan laten worden. Ik moet de huid nu nog opschuren en (blijkbaar) nog langs iets hards trekken om het zacht te laten worden. Afijn, het is maar een probeersel en als het lukt ga ik mijn andere vel uit de vriezer halen en die ook looien. Het is sowieso leuk om te doen en het geeft een soort 'verbondenheid' met het beestje. Noem het een soort eerbetoon.

Volgens mij ben ik in mijn vorige leven Indiaan geweest. Vandaar dat ik de boeken van Arendsoog zo heb verslonden...

Weekendje Rochefort (B)

Afgelopen weekend waren wij in de Ardennen, in Rochefort om precies te zijn. Het hing er begin deze week nog om of we wel gingen in verband met mijn liesblessure, maar als ik geen gekke dingen doe heb ik niet al te veel last. Dus vrijdag was ik eerder thuis van werk omdat Jan ook mooi betijds weg kon, maar hij heeft er twee uur over gedaan om bij mij te zijn. Ik had ondertussen broodjes gemaakt voor onderweg want vanaf mij tot aan de B&B in Rochefort, was ook 3u40min rijden en we wilden geen tijd 'verspillen' aan onderweg ergens eten.

In de file....

Afijn, om een lang verhaal/lange reis kort te maken: we hebben er vijf uur over gedaan om er te komen. Echt overal file. We reden van de ene in de andere file. Dan maar via Eindhoven, Hasselt en Luik naar Rochefort. Het was donker toen we aankwamen, maar werden allerhartelijks ontvangen door de gastheer en -vrouw van de B&B Les Buissonnets de Longchamps. Ze praten 'gewoon' ABV (Algemeen Beschaafd Vlaams) dus je hoeft niet benauwd te zijn dat je loopt te stotteren met je steenkool Frans. We kregen een biertje - natuurlijk de streekbier - en hebben even gezellig zitten kletsen in een knol van een kamer met - owj! - een schouw met een heerlijk vuur van écht hout... [kwijl].

Dan lekker ons bedje in in de kamer La Marquise (mooie ruime kamer met een groot en praktische toiletruimte). Weer eens voor de verandering in één tweepersoonsbed met één dekbed, maar het ging goed. 

Geweldig ontbijt de volgende morgen wat we dus écht niet op kregen. We waren de enige gasten dus heerlijk rustig.

We zijn in feite niet zomaar daarheen gereden, maar er was dat weekend een jachtbeurs: Saint-Hubert Hunting Capital. En Saint-Hubert is de place to be als jager - St. Hubert is de patroonheilige van de jagers en Saint-Hubert een bedevaartsoord.

Deze jachtbeurs was vorig jaar in Gent (Vlaanderen) en nu dus in Wallonië. Waarschijnlijk om alle Belgen - Walen én Vlamingen - te vriend te houden. Nu staan er ook veel Nederlanders op deze beurs en na een aantal van zulke beurzen bezocht te hebben, kom je toch overal dezelfde koppen tegen.

De beurs zelf werd gehouden op het terrein van een openluchtmuseum Fourneau Saint-Michel. Ook leuk om te bezoeken. Beetje Zuiderzeemuseum in het (heel) klein. Er was een buitenterrein met daarop vooral de outdoor standhouders, roofvogels, hondenshow, boogschieten en binnen was dan kleding, reizen, optiek, catering (bier!), wapens, munitie, etcetera. Het was niet echt heel erg druk, wat het aangenaam maakte om langs de stands te lopen (in tegenstelling tot Jagd&Hund in Dortmund waar je voetje voor voetje moest lopen). 

Na de nodige praatjes, een biertje en een vleesspies, via Saint Hubert en een bezoek aan de basiliek - je moet dat toch even gezien hebben - terug naar Rochefort. 's Avonds gegeten bij Taverne Le Mouton waar nog meer bezoekers van de beurs zaten zo te zien (in 't groen hè). 

Achterkant Basiliek

Zondags zijn we na het uitgebreide ontbijt nog even over het 'landgoed' gelopen en daarna naar een vlooienmarkt in Rochefort. Wel erg veel koffiemolentjes gezien, maar ja. Jan heeft er zo veel, er is gewoon geen plaats voor. Voor in ons volgende huis. Jawel, we gaan nu naar omgeving Rochefort verhuizen - eh ja, vorig jaar januari was dat nog Bretagne en het jaar dáárvoor Kreta....

Rommelmarkt

Voor Jan begint zijn laatste week in Den Helder en dan is onze luxe weekend-leventje voorlopig voorbij, dan moet hij weer naar België. Nog een paar weken daar zijn opleiding en dan inschepen in diverse bootjes... eh sorry: schepen... voor zijn verdere opleiding. Misschien zit er voor mij een weekendje Reykjavik in als hij ingescheept die kant op gaat, of Talin. Maar tegen die tijd kijken of dat gaat en of het haalbaar is.

Het was in ieder geval een heerlijk ontspannen weekendje. Ik heb dat af en toe echt nodig want ik kan mij thuis niet ontspannen met die drukte daar. Echt hopeloos. Maar ik heb helaas even geen andere optie dan er voorlopig nog even mee te leven...

Nog een paar fotookes:

Giervalk

Vale Gier

Vossen en Zwanen

Er moet mij iets van het hart. Iets waar ik een beetje mee worstel sinds ik mij in het groene wereldje heb begeven: waarom moet de vos worden geëlimineerd? - (niet mijn woorden!)

Vos - Kennemerduinen (2010)

Ik heb daar (nog) geen voor mij bevredigend antwoord op gehad. Ik ben weliswaar meegeweest op een vossenjacht afgelopen zaterdag, maar dat is om ervaring op te doen en ik ben niet tegen beheer van de vos. Maar elimineren! Nee. Waarom? Het valt mij inmiddels op dat vooral de oude jagers - die meestal ook boer zijn - zo fel zijn op deze prachtige wezens. Als je je wat meer verdiept in het leven van deze rode roofdieren, kan ik daar alleen maar bewondering voor hebben.

Vanavond komt op Een Vandaag een reportage over de 'jacht' op zwanen. Jacht is niet het juiste woord: een zwaan is geen jachtwild, maar valt onder 'beheer en schadebestrijding'. Terwijl ik lekker aan de hazenpeper zat, overvielen de eerste beelden mij van deze reportage. En dat terwijl ik die avond naar een jachtsoos moest! Slik! Ik wil mij even bij voorbaat distantiëren van de manier waarop er met deze schitterende grote witte vogels omgegaan werd. Zomaar een hond op een zwaan zetten.... nee, sorry. Dat is ongehoord. Zo is het ons niet geleerd. 

Knobbel- en Wilde Zwanen - Kennemerduinen (2010)

Ik ben wederom niet tegen beheer op zwanen, maar het moet wel op de juiste weidelijke manier gebeuren. Geen zwaan over je schouder zeulen terwijl die nog niet dood is. Ik ben dus erg benieuwd wat ik te zien zal krijgen vanavond.