Die eeuwige twijfel...

Het is allemaal nogal triestig hier deze dagen. De vriend van een collega is overleden, Nelson Mandela overleden, dan die storm van gisteren en daarbij ook nog de 'storm' bij mij.

Mijn directe collega was de laatste weken zeg maar buddy voor die vriend en die vriend had longkanker en overal zat kanker eigenlijk. Toen ik dat hoorde was dat zo'n week of vijf geleden en nu is hij dus dood. Door euthanasie. Want hij had zoveel pijn en hij was er ook erg emotioneel bij - volgens zeggen - dat het niet meer uit te houden was. Dus is hij woensdagavond langzaam weg gegleden.

Groenstrook

Plesmanhoek - 1-12-2013

Wat ik nu echt het minst leuk vind om alleen te zijn, is alleen eten. Dan volgt alleen wakker worden en dan alleen boodschappen doen - nou ja, überhaupt boodschappen doen. Het loopt nu tegen zessen en voor de verandering blog ik iets terwijl ik nog thuis ben. Meestal doe ik dat op kantoor, omdat ik daar een prettiger toetsenbord heb en ik daar beter zit: ergonomisch verantwoord. Hier thuis aan de eettafel is de ergonomie ver te zoeken....

Verkopen of verbouwen....

Het wordt tijd eens een heikel punt aan te snijden: ga ik door met het verkopen van mijn woning of haal ik het uit de verkoop en ga ik verbouwen?

Feit: de enige reden waarom ik zou willen verkopen is om weg te zijn uit de drukte en de ergernissen die ik heb om tegenover een wijkwinkelcentrum te wonen met daarin een Lidl en een C1000. Een vrij klein winkelcentrum maar door de Lidl best druk. Vooral qua verkeer is het af en toe gewoon een herrie en stinkt het er ook regelmatig, even afhankelijk van de wind. Maar daartegenover staat dat na sluitingstijd er weinig tot geen herrie is, behalve doordeweeks wat meer omdat er daarnaast in het sportgebouwtje nogal wat wordt georganiseerd zoals bijvoorbeeld yoga. 

Hangmat

Nog even een vervolg op het immer voortslepende boze, ontevreden gevoel. Vandaag niet veel anders dan gisteren. Het is nog moeilijker te omschrijven dan ik had gedacht en ik denk dat alleen vrouwen die het al achter de rug hebben snappen hoe het is. 

Een tweekamerwoning....

Ajakkes. Vandaag voor de tweede maal een bezichtiging gehad van mijn woning en weer aan een stel die tijdens de bezichtiging vindt dat het toch te klein is en ze een kamer missen. Dan denk ik: lezen die mensen de tekst op de verkoopsite wel? Kijken ze überhaupt wel naar de plattegrond? Daarop is toch zeer duidelijk te zien dat het om een tweekamerwoning gaat. 

Nu de makelaar duidelijk geïnstrueerd dat hij bij potentiële kopers toch nog maar even moet benadrukken dat de woning slechts één, zij het grote, slaapkamer heeft.

Maar goed. We gaan gewoon door met ademhalen, ik hoef niet stante pé op zoek naar een andere woning. Scheelt weer.

Uitgeput....

Vandaag voel ik mij emotioneel tamelijk uitgeput. Gisteren 'brak' ik eigenlijk door een opeenstapeling van dingen die ik ineens niet meer goed kon verwerken. Allemaal vrij onschuldige zaken, maar gezien de fase waar ik in zit - overgang - en het gewoon zijn zoals ik ben, kan dat ineens te veel worden en dan zit ik stuk. Ondanks dat ik gisteren best lekker heb gelopen, zo'n 6 km maar wel in een soort trance en met mijn gedachten heel ergens anders. Dat is dan misschien al een veeg teken geweest. Je hebt af en toe van die loopsessies dat je eigenlijk niet eens meer kunt herinneren waar je hebt gelopen en dat had ik gisteren.

Oorzaak van dit alles zijn een aantal zaken: mijn moeder moet worden geopereerd aan haar heup, mijn vader tobt met zijn gezondheid, ik ben dinsdagmiddag bij een overgangsconsulente geweest en daar veel over mezelf gepraat, ik had gisteren bezoek van een trainingsburo en daar ook ondanks dat ik dat niet wilde ook veel over mezelf en mijn frustraties gepraat, dan die kat gisteren: ik had een vlooienbandje gekocht voor onze aanloopkat en het aandoen ging verder zonder veel problemen maar later zat ze met d'r onderkaak onder dat bandje... Nou ja. Dus met veel geworstel en aardig wat schrammen en krassen rijker heb ik haar weer 'bevrijd' maar dat was voor mij eigenlijk de druppel. Daarna voelde ik mij zo somber als wat en dan komen al die nare dingen van de afgelopen weken die je over je heen krijgt ineens allemaal naar boven. O ja, en dan vergeet ik natuurlijk dat eeuwige geknaag in je binnenste van je woning die te koop staat én het belastinggeld wat maar niet gestort wordt. Al die kleine (luxe) probleempjes bij elkaar komen dan als een Old Faithful naar boven en dan loop je de hele avond somber te wezen.

Dan belt mijn broer dat de operatie van mijn moeder niet doorgaat omdat ze ziek is en koorts heeft! Ze zag er al enorm tegen op en als het dan niet doorgaat dan is dat zo'n enorme teleurstelling, kost zoveel energie. Maar dat zijn van die dingen die je niet in de hand hebt en je kan niet anders dan je daarbij neerleggen, letterlijk. Nu maar hopen dat het geen longontsteking is want dat komt extra hard bij haar aan.

Dan vergeet ik ook nog te melden dat ik 's middags een telefoontje kreeg van de makelaar dat er iemand is die belangstelling heeft voor mijn huis en een bezichtiging wil doen, maar pas aan het eind van de maand omdat deze meneer eerst lekker op vakantie gaat. En het gekke is dat ik dat dan noteer met een stoïcijns gezicht en dat zo'n mededeling pas heel langzaam als een percolator naar binnen siepelt. Ondanks dat het pas mijn tweede bezichtiging is en mijn woning nu 3 maanden te koop staat ben ik er tamelijk laconiek onder maar tegelijkertijd voel je van die snippertjes 'paniek' dat als het wat wordt ik een ander huis moet gaan zoeken. Arrrggggghhhh! 

Maar goed. We moeten maar niet op de zaken vooruitlopen en het eerst allemaal maar afwachten. De makelaar probeert nu iedere huizenverkoper warm te maken om je huis te verkopen met een overbruggingskrediet, maar ik voel daar weinig voor eerlijk gezegd. Toen wij een woning bezichtigden hier in de omgeving, kreeg ik als koper ook die aanbieding. Dan betaalt de verkoper dus jouw hypotheekkosten gedurende een afgesproken periode of totdat jij je eigen huis verkocht hebt.
Omgekeerd betekent dat dus volgens mij dat als ik mijn huis verkoop aan iemand die zijn eigen huis nog niet heeft verkocht, ik de hypotheekkosten betaal voor de woning die ik dus al verkocht heb. En dan betaal ik dus dubbele woonlasten: voor mijn nieuwe huis én mijn verkochte huis! Beetje dubieus cirkeltje als je het mij vraagt. Het is nog niet eens gratis is: kosten 2,5% van de koopsom + 395 euro verwerkingskosten. Die makelaars die strijken overal geld mee op. Kan bijvoorbeeld ook meedoen met landelijke open huizen dag ergens in oktober, maar zelfs dát kost geld. Zo stom! Dan moet je thuis blijven van 11.00-15.00, je krijgt dan een poster met daarop 'OPEN HUIS' en een formulier waarop je de gegevens kunt invullen van de personen die langs komen. Wat de makelaar doet is vermelden op de site dat jij meedoet met de open huizendag en de potentiële gegadigden nabellen. Tjonge. Daar betaal je dan iets van 60 euro voor exclusief btw. Zot. Ik kan zelf wel een lijstje maken, een poster en nabellen. Maar het meest bezwaarlijke vind ik dat je zo lang thuis moet blijven en zeker voor mij als je hele dagen werkt heb je wel wat beters te doen op zaterdag. Dus ik doe niet mee. En ik zat al te bedenken dat als ik daar zin in heb het zelfs helemaal zelf kan organiseren. Heb ik geen makelaar bij nodig. Bovendien - nogmaals - ik zit er niet slecht en ik wacht het rustig af. No hurries.

En nu na twee bakken koffie, dit getypt hebbende - is ook een uitlaatklep - het zonnetje schijnend op mijn toegetakelde handjes, voel ik me al weer wat beter. 

Hypotheekrente laag

Gisteren begon het journaal met goed nieuws: de hypotheekrente is nu historisch laag dus een goede tijd om te kopen. De huizenprijzen liggen laag en de hypotheekrente is laag, dus waar wacht je nog op! Dus kom op huizenkopers! Sla je slag. Zo'n mooi huisje als ik heb voor een één- of tweepersoonshuishouden vind je nergens!

Gisteren nog wel contact gehad met de makelaar in die zin dat ze mij hebben gebeld omdat ik ze iets had gemaild, maar heb ze nog niet gesproken want toen ze belden was ik aan het hardlopen. Dat doe ik ook weer veel te weinig vanwege het warme weer! Afgelopen zondag was het veel te warm om te lopen tenzij je misschien 's morgens heel vroeg je rondje zou doen, maar om nou om zes uur op te staan op zondag om te kunnen hardlopen, vind ik zelf iets te ver gaan.

Op kantoor is de saaiheid toegeslagen. Er zijn al aardig wat collega's op vakantie dus is het wat stil in de wandelgangen. Het is nu nog niet eens het ergst: de eerste week van augustus zijn de meesten weg. Dan is het vaak ook het stilst. Echt komkommerweken. Niet echt leuk, hoewel het op straat en in de wijk zo zalig rustig is, dat ik vaak denk dat als het altijd zo zou zijn, ik het hier prima naar mijn zin zou hebben. Niet te veel drukte, gewoon alles lekker verdeeld over de dag, geen massa's mensen die tussen 08.15u en 08.45u zich naar scholen en werk wurmen en dan 's middags diezelfde massa weer terug. Op kantoor mis ik de hectiek, thuis niet. 

Mijn tuin is nu op z'n mooist en ik kan er natuurlijk nu goed voor zorgen omdat ik niet weg ben deze zomer. Dus regelmatig sproeien en proberen er (nog) zoveel mogelijk van te genieten. Ik ben blij met mijn nieuwe tegels in de tuin: echt super opgeknapt en een pak beter dan die ouderwetse grindtegels. Ben blij dat ik dat nog heb laten doen. Staat ook een stuk zonniger, zelfs als de zon niet schijnt.

Moodboard

Gisterenavond ben ik even bezig geweest om wat delen van ons reisverslag van onze reis naar Nieuw-Zeeland te voorzien van foto's en ze te publiceren. Er zitten er nog een paar in de pijplijn, en die zal ik ook zo snel mogelijk op mijn blog zetten. Dus nog even geduld, want het is best veel werk en heb er niet altijd tijd cq zin in....

Ondanks het feit dat er niet veel (=niks) gebeurt met mijn woning (gisteren stond de teller op 68 (!) keer bekeken - er gebeurt achter de schermen toch wel wat blijkbaar....), ben ik toch al een klein beetje aan het fantaseren over hoe wij ons volgende huis zullen gaan inrichten.

Dat doe je door inspiratie op te doen in de verschillende bladen die je doorleest. Je knipt dan datgene uit of je kopieert wat jij leuk vind, en plakt alles op één groot bord en dat noem je dan moodboard. Beetje letterlijk vertaald: stemmingsbord (mood = engels voor (emotionele) stemming). Dus op dat bord plak je je stemming, de sfeer die je nastreeft.  Nu heb ik niet zo'n bord en doe dat in mijn 'dagboekje' wat ik bijhoud sinds ik het huis in de verkoop heb gezet. 

Droombadkamer

Dus foto's van de sofa bij een gashaard die ik zo graag wil hebben of een idee voor de woonkeuken in ons volgende huis. Een foto van een badkamer die mij aanspreekt... Oh, haha, het is mijn eigen badkamer....
Dat is best een leuke bezigheid, hoewel je je er (nog) niet in moet gaan verliezen, want je hebt natuurlijk nog geen idee hoe lang het gaat duren eer je je eigen huis hebt verkocht. Voordeel is wel: hoe langer het duurt, hoe meer ik kan sparen. En omdat mijn woning in feite al een beetje mijn ideale woning is, heb ik geen haast. Ik beleef nog steeds plezier aan mijn tuin, de vijver - waar ik nu weer drie visjes in heb (hoop ik toch - er zit in ieder geval een pad in) -, de jonge merels in mijn tuin, de bloemenpracht (nog even en de pioenrozen gaan bloeien!). Ik heb een fijne badkamer, een heerlijke douche en niet te vergeten de bijna ideale keuken - voor mij toch...

Mijn heerlijke keuken met een echt Boretti fornuis en massief houten werkblad.

Ik vind het wel erg leuk om bezig te zijn met mijn interieur: mijn bank heeft geloof ik alle hoeken van de kamer al gezien, en dan is het nog leuker als je het straks weer opnieuw kunt doen. Je zit je een ongeluk te schetsen en te denken wat de ideale indeling is, een héle grote keuken en dan de woonkamer op de eerste verdieping en de slaapkamer op zolder, als die er is.... dat soort dingen. En dan gewoon iedere zaterdag naar een 'open huis' gaan om je te oriënteren, te zien wat er allemaal is, wat er mogelijk is in zo'n woning, of het haalbaar is, etcetera etcetera. Nu houden wij gelukkig wel van een beetje klussen, dus de volgende woning hoeft niet 'af' te zijn. 

Maar goed. Altijd leuk om jezelf bezig te houden, maar uitkijken dat je jezelf er (nog) niet in verliest....