Die eeuwige twijfel...

Het is allemaal nogal triestig hier deze dagen. De vriend van een collega is overleden, Nelson Mandela overleden, dan die storm van gisteren en daarbij ook nog de 'storm' bij mij.

Mijn directe collega was de laatste weken zeg maar buddy voor die vriend en die vriend had longkanker en overal zat kanker eigenlijk. Toen ik dat hoorde was dat zo'n week of vijf geleden en nu is hij dus dood. Door euthanasie. Want hij had zoveel pijn en hij was er ook erg emotioneel bij - volgens zeggen - dat het niet meer uit te houden was. Dus is hij woensdagavond langzaam weg gegleden.



Gisteren hadden we dan hier op kantoor de gebruikelijke Sinterklaas'viering' met chocolademelk en zoetigheidjes. Altijd wel leuk. Vooral die grote pan chocolademelk opwarmen die dan daarna geheid aangebrand is.

Door Sinterklaas was het bedrijf al om 15.00u dicht en toen stormde het lekker (windkracht 9 hier zo'n beetje) en ik ben maar naar huis gegaan, allang blij dat ik de woensdagmiddag had hardgelopen. Thuis niet echt veel bijzonders gedaan. Kopje thee gezet en wat zitten computeren. Buiten was het donker, nat en winderig. Toen kreeg ik bezoek van de bedrijfsleider van de Lidl. Ik had ze gemeld dat de gevelverlichting bleef branden. Die was inmiddels al wel uit, maar toch kreeg ik nog bezoek wat ik wel waardeerde. Ook even mijn ongerustheid naar die man uitgesproken en ik heb er weer een emailadres bij als ik iets op mijn lever heb aangaande de Lidl. Hij was wel aardig, maar een echte zakenman die ook weet hoe het werkt en je beter in gesprek kunt gaan met ons soort mensen dan ze te negeren.

Maar daardoor zit ik weer vreselijk in twijfel en te piekeren. Niet alleen daardoor, maar het is ook weer de tijd van de maand (!) - zou het moeten zijn, maar de laatste tijd valt daar geen peil meer op te trekken - en dan zit je geestelijk toch al niet zo goed in elkaar. Die man zei namelijk: "Ja, je zit wel heel erg dicht op de winkels!" En zo'n zin blijft dan maar malen. 

Mijn huis staat nog in de verkoop, dat zei ik ook tegen die man. Enkel en alleen vanwege de zondagsopenstelling. Hij kan ook niet beloven dat deze tijden op zondag zo blijven, want als de C1000 het in z'n hoofd haalt om op de zondagen om 08.00u open te gaan, dan volgt de Lidl (zei hij). Dan is de rust helemaal ver te zoeken. 

Maar ik sta al met al een beetje met mijn rug tegen de muur. In feite weet ik het gewoon niet. Feit is wel dat áls ik verkoop en iets nieuws terug koop, ik flink meer kwijt ben aan hypotheek en verbouwing. Dat betekent gewoonweg dat wij dan niet meer gewoon effies in Haarlem tapas kunnen gaan eten, geen flessen wijn kopen, niet meer lekker uit eten, geen verre duikvakanties, geen economy comfort, geen last minute upgrade naar Business, geen cocktails bij Spice, dat ik meer op de centen moet gaan letten. Mijn levensstandaard zou een flink pak achteruit gaan en de vraag is of dat ik dat ervoor over heb, want dat nu juist geeft jus aan het leven. Daarbij dan ook nog het feit dat wij te zijner tijd toch wel graag in één huis willen gaan wonen. Dat zou ongeveer over een jaar of twaalf zijn.

Ik zou geen twijfel hebben als ik zou kunnen verhuizen naar het huis van mijn 'dromen'. Maar dit nieuwe huis zou weer een compromis zijn. Bovendien weet je niet wat je daar aantreft. Voor hetzelfde geld heb je buren die van hardrock houden of van motoren. Als ik zo'n beetje quit zou willen spelen met de kosten, dan zou ik moeten verhuizen naar een woning die niet meer kost dan 150.000 euro. Dan zit ik ongeveer op dezelfde woonlasten als ik nu heb. Nu, zo'n huis voor dat bedrag vind je niet in deze omgeving óf het is een opknappertje. Ook dat zouden wij niet erg vinden, maar opknappen kost ook al snel zo'n 50.000 euro extra. Ok. Kan. Dan kom ik op hetzelfde uit als nu, stel als ik al voor dat bedrag zou willen verbouwen (liefst voor minder natuurlijk, maar je moet ergens van uit gaan).

Je hebt ze wel hoor, huizen rond die prijs. Je hebt keuze uit een stuk of twee woningen dan. Kleine huizen, met vaak geen tuin. En één zelfs helemaal te renoveren langs een drukke dijk.

En weet je wat nu het meest frusterend is: dat als je zo'n bedrag te besteden hebt je in andere plaatsen in Nederland voor dat geld een pracht van een huis hebt. En dan woon je ook nog een stuk mooier. Dat is dus waar ik zo mee worstel. Al die dingetjes bij elkaar maken dat ik zo twijfel, zo pieker. En dan al die goede adviezen van anderen die het wel zouden weten. 
Die jus zou ik misschien niet nodig hebben als ik in een huis zou wonen die helemaal 'perfect' is. Maar dat is in dit geval niet zo. Het blijft een compromis. Ik ga dan enkel weg vanwege de winkels. Enkel en alleen daarom. 

Dan heb je ook weer van die dagen dat je de drukte gaat bagatelliseren en zegt dat het allemaal zo erg niet is. Dat je thuis komt van een weekendje oppassen op een hond in een 'landhuis' in de rust en met kilometers tuin en dan toch zo vréselijk blij bent om weer in je eigen huis te zijn! 

Gevolgd door periodes dat je het wél erg vind en het altijd erg zult blijven vinden. Zeker als je dat nog eens hoort bevestigen van een bedrijfsleider of gewoon iemand op straat. Ben daar gevoelig voor....omdat ik weet dat het zo is. 

Maar over twaalf jaar, ja over twaalf jaar, dan kunnen we SAMEN kijken voor een huis, dan hebben we wat te besteden - hoop ik toch, ik ga daar toch van uit - en dan kunnen we gaan kijken naar een huis wat ons beiden aanstaat, of het nu hier is of in België of in Frankrijk, Duitsland, Engeland, where ever. Het meest voor de hand liggende is België, maar daar zijn de huizen ook niet erg goedkoop hoor. Een huis met een grote tuin, vol bloemen. Een opknapper, maar wat we helemaal naar ons zin opknappen. 

Waarom wachten, hoor je dan iedereen zeggen. Twaalf jaar is ook een lange tijd. Ja, waarom. Omdat ik geen geld heb daarvoor. Ik heb geen geld om een woning te kopen van drie ton, want daar heb je het dan over in deze contreien. Drie ton! Dan zit je met een hypotheek van 1500 in de maand! Er zijn inderdaad mensen die dat 'gewoon' doen, maar wel hun inkopen moeten doen bij de Lidl of de Aldi. 

Maar wacht. Over een paar dagen is weer de trekking van de Staatsloterij. Mocht ik iets significants winnen dan laat ik dat asap weten!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Hoi. Leuk dat je komt buurten. Je kunt hier een reactie achterlaten.

IK GA VERHUIZEN!!!

Ik ga verhuizen. Dames en heren, boeren en buitenlui, lieve lezers: gaan jullie met mij mee? Please, please, please? Ik vervolg ...