Posts tonen met het label bloggen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bloggen. Alle posts tonen

Pakjesdag...

Pakjesdag

Vandaag is het pakjesdag. Ik had woensdag twee nieuwe lijstjes op canvas besteld bij Fotofabriek.nl omdat ik de twee lijstjes die ik eerder had besteld een beetje eenzaam vond hangen tegen die grote muur in de badkamer. Vandaag werden ze weer keurig netjes afgeleverd.
Ook drie boeken voor mezelf besteld:
  • 999 vragen aan jezelf
  • elke dag een vraag (dagboek van 5 jaar, waar ik pas mee kan beginnen op 1 januari 2018)
  • en de zaaiagenda voor de moestuin-to-be bij onze nieuwe woning
Alle drie hele leuke kado-boeken om te geven (vooral de eerste twee) waar ik al direct mijn eigen ruiten mee ingooi voor misschien bepaalde personen die misschien meelezen….
Ik verwacht nu nog één pakket van Kussen Op Maat met een op maat gemaakt hoofdkussen. Want mijn schouders en nek zitten nog steeds vast, maar wel iets minder dankzij de yoga van gisterenavond. Niet dat ik nu direct verwacht dat zo’n kussen dat oplost. Gisteren met de yoga wel een aantal oefeningen gedaan die hoewel pijnlijk toch heerlijk waren voor mijn geteisterde schouders en nek. Me thuis er nog toe blijven zetten een paar oefeningen te doen om de spieren soepel te houden en daarmee de pijn wat te verlichten. We geven niet op.
Update overstap
Ik ben stiekem en langzaam aan het overtuigd geraken dat ik ga overstappen naar WordPress. Het invoegen van foto’s gaat erg gemakkelijk en het aanpassen van de grootte is een fluitje van een cent: gewoon de hoekjes pakken en schuiven maar. En dat is nog niet alles: ik kan de afbeelding die ik maak met het knipprogramma van de Mac gewoon in dit bericht slepen! Dat gaat bij Blogger wel een stuk lastiger. Als ik nu nóg niet overtuigd ben…

Overstappen naar WordPress?

Ik zit nu al weer geruime tijd met mijn blog bij Blogger. Op zich een vrij gemakkelijk blogprogramma, maar ik merk dat de meesten van de mensen wiens blog ik volg op WordPress zitten.
Heel stiekem begin ik een overstap te overwegen. Zal ik naar WordPress gaan? Is dat nóg gemakkelijker dan Blogger? Kan ik bij WordPress mijn foto’s nóg gemakkelijker in mijn blog zetten dan nu? Ziet het er lay-out technisch dan ook beter uit? Ik zal dat natuurlijk moeten ondervinden.
En hoe kan je dat beter dan een proefberichtje plaatsen op een winderige vrijdag terwijl de wind waait door de bomen, een flierefluiter vrolijk fluit (ik denk een winterkoninkje) en de wolkjes lieflijk langs het firmament glijden.
We proberen een foto bij te plaatsen.....
torso
Oei. Die is wel meteen heel groot (op de site van WordPress, hier heb 'm toch maar even verkleind), edoch niet vervelend om naar te kijken, maar het werkt denk ik wel (althans in concept).
Weet je wat? Misschien dat ik mijn blog op Blogger gewoon even laat schaduwdraaien met WordPress. Wat vinden we daarvan?
p.s. En bij het publiceren zie ik een leuk venstertje dat WordPress daar wellicht een advertentie plaatst tenzij ik een betalende versie neem van WordPress. Hmmm, dat is nou jammer, maar zal dat toch even gaan uitzoeken. Wie weet is een betalende versie niet duur en biedt het meer mogelijkheden.
Keep you informed!

Even later:
Ik heb even zitten stoeien met mijn WordPress blog en ik moet zeggen dat het er wel erg aantrekkelijk uitziet om daarmee door te gaan. Een betalende versie kost 2,99 euro per maand en dan heb je geen last van irritante reclames (die ongetwijfeld je laatste surfakties laten zien). Wat ook in WP's voordeel preekt, is dat de statistieken er veel beter uitzien. Die zijn bij Blogger wat magertjes en soms wat ongeloofwaardig (op één dag meer dan 200 pageviews... ik geloof er niets van).

Afijn. Mocht het hier stilvallen, dan ben ik te vinden op WordPress, deze link of voluit het adres van de blog: alleeiereninhetnet.wordpress.com

Kan zijn dat ik nog terugkom om bij te werken, dat merk je dan vanzelf.

761 pageviews.... Huh??

In een eerder blogbericht schreef Mrs. T dat zij het onaangenaam vond dat haar blog zo veel gelezen wordt, maar dat het aantal reacties daar niet mee in verhouding staat. Zij heeft besloten sommige berichten, die net even wat meer privé zijn dan andere, onder een wachtwoord te publiceren. 

Mijn blog is ontstaan vanuit mezelf. Niet omdat ik zo nodig veel lezers wil trekken. Het is voor mij een soort dagboek, een uitlaatklep. Ik pas mijn schrijfstijl niet aan aan de lezers. Ik schrijf van me af, vaak ook als een soort naslagwerk zodat ik weet wat ik allemaal heb 'meegemaakt' in een jaar. Ik heb nu ook twee jaren in boekvorm laten drukken, met de achterliggende gedachte dat ik deze twee jaar nu kan verwijderen van mijn blog. Want op een gegeven moment lees je de alleroudste blogberichten toch niet meer, maar is het wel leuk om ze te bewaren.

Ik heb nu de jaren 2015 en 2016 in boekvorm. Nu ik een hele simpele en snelle manier heb gevonden om mijn blog te laten printen, zal ik dat successievelijk met alle jaren gaan doen, en dan ook die berichten verwijderen van de blog. Dat doe ik in stapjes, want zo'n boek - zeker dat van 2016 - kost toch zo'n 70 euris. Nu heb ik in 2016 wel héél veel geblogd, dus de andere, oudere jaren zullen niet zo duur zijn.

Achterliggende gedachte is dat wat Mrs. T. op haar blog schreef. Als ik kijk bij mijn statistieken, zie ik lezers uit allerlei landen. Ik vraag me dan echt oprecht af wie dat dan zijn. Uit Amerika, uit Rusland, zelfs Australië. Ik bedoel, ik vind het leuk hoor, daar niet van, maar ik weet niet wie dat zijn! Vinden ze het gewoon leuk om mijn dagelijkse beslommeringen te lezen of hebben ze andere bedoelingen? Kan ik inderdaad wel zo vrij zijn om maar alles op het www te smijten, of moet ik mezelf censureren?



Begrijp je wat ik bedoel?

Ik heb volgens mij niets te verbergen, maar er wordt natuurlijk ook niet voor niets gewaarschuwd dat je niet álles moet vertellen. Ik ken de risico's maar zou het toch niet leuk vinden als iets wat je leuk vind om te doen tegen je wordt gebruikt.

Ik ga niets achter wachtwoorden zetten. Dat wat écht privé is zet ik sowieso niet op mijn blog. Daar heb ik een dagboek voor. Je weet wel, zo'n rechthoekig plat ding met van die blaadjes erin waarop je met een pen iets moet schrijven. Mijn dagboek nummer -tig is bijna vol en dan begin ik gewoon weer met een andere.

Toch zou ik wel leuk vinden als mijn lezers zich af en toe zouden roeren, gewoon omdat ik benieuwd ben waarom ze mijn blog (graag?) lezen. En zodat ik een beetje weet waar je vandaan komt...

En reageren kan je door te klikken op het veld waar staat 'geen opmerkingen' of - als er wél reacties zijn - [getal] opmerkingen.

;-)



Blogboek 2016 en hoofdpijn

Nee, ik heb niets te klagen. Ik mág ook niet klagen omdat ik het goed heb. Maar ik ben vrouw en hormonen bepalen mijn leven en welbehagen. En hoe lullig sommige mensen daar ook over doen, vrouw zijn is bij tijd en wijle niet makkelijk. Maar wij zijn sterk en buigzaam en veerkrachtig en slaan ons er wel doorheen. Opgeven is geen optie. Het leven is té mooi! 

Dingen waar ik blij van word:
Mijn blog in boekvorm. Gisteren ontvangen. Weliswaar niet zo gelikt als bij Blurb maar wel véél minder werk. En ik hoef het niet uit te geven dus het voldoet. En dat voor zo’n 62 euro met iets van 200 bladzijden. Ik ben tevreden.






En bijna weekend
Ja, het is weer donderdag. Dus bijna weekend. Daar word ik blij van, hoewel dat weekend ook altijd weer veel te snel voorbij is.

Dingen waar ik bedroefd van word:
Die eeuwige hoofdpijn ná het hardlopen…. Gisteren dus weer. Ik word er nu een beetje moedeloos van. Komt ook omdat mijn enkel toch nog altijd wel wat zeer doet en ik gisteren iets té ver heb doorgedrukt bij een rekoefening en ik weer licht last heb van een oude liesblessure. Al met al wat dingetjes waar ik een beetje mee worstel.

Vóór het lopen


Vanmorgen bij de fysiotherapeut verzuchtte ik: ‘Ik denk dat ik maar stop met hardlopen…’. Ik weet ook wel dat dat niet zal gebeuren, maar het zou leuk zijn als het plezier en het gelukzalige gevoel terug komt. Ik zou fijn zijn als ik volledig pijnvrij mijn rondjes kan lopen. Nu zit ik in een soort vicieuze cirkel en zie ik er bij voorbaat tegen op om te gaan lopen en dat helpt natuurlijk niet om dan ontspannen te lopen en ervan te genieten.

Dus heb ik een afspraak gemaakt bij een acupuncturiste (niet alleen daarvoor, hoor). Baat het niet dan schaadt dat zeker niet, misschien hooguit de inhoud van je portemonnee. Ik geef het de voordeel van de twijfel. Ook pak ik mijn yoga weer op. Na die vreselijke drukke maanden had ik daar even geen zin in, maar ik heb er toch wel baat bij, ondanks de praatzieke medeyogini’s. Ik zit daar voor mezelf en niet voor een ander. Het zelf thuis doen is toch een hopeloze poging.

Waar ik nog meer niet vrolijk van word is dat eeuwige gekrakeel tussen steeds dezelfde vrouwelijke collega's hier waar zelfs de directeur zich mee moet bemoeien. Het is te zot voor woorden. En ik er maar neutraal boven staan. Waar ik ook geen moeite mee heb. Het zijn af en toe net kinderen.

Je blog in boekvorm en hardlopen in de sneeuw

Ik moet echt zeggen nu dat de zon schijnt nu merk je pas écht dat de dagen aan het lengen zijn. Heerlijk! Lente in aantocht.

Hoewel je dat niet zou zeggen afgelopen weekend natuurlijk. Hier een flink pak sneeuw gevallen, maar daarover later meer.





Evenals vorig jaar wil ik van mijn blogberichten van het afgelopen jaar - 2016 - een boek laten printen. Vorig jaar deed ik dat via Blurb maar dat was een heidens karwei. Omdat ik afgelopen jaar veel meer heb geblogd, zag ik daar als een berg tegenop om dat weer met Blurb te doen. Nu heeft Blurb wel een mogelijkheid om je blog te importeren, maar je kunt niet opgeven van wanneer tot wanneer dus je volledige blog, dus álle jaren, worden geïmporteerd. Dat is niet de bedoeling natuurlijk.

Een heidens karwei met Blurb....


Nu had ik nog een andere site gevonden, maar daar kostte mij een boek van een half jaar blog - want een heel jaar past niet in één boek - al ruim 100 dollar. Ook geen optie dus.

Vrijdag heb ik mij dan ook vreselijk zitten opwinden om op één of andere makkelijke manier mijn blog te laten drukken. Wat ik heb gedaan is in ieder geval mijn blogberichten van 2016 in Word geïmporteerd. Dat was vrij gemakkelijk omdat je kunt knippen en plakken. Het hele Word document heb ik vervolgens in twee kolommen als pagina-indeling opgemaakt. Dat maakt de leesbaarheid én de plaatsing van de foto's wat logischer en praktischer. Vervolgens heb ik het hele Word bestand - zo'n 24 MB - als PDF opgeslagen. Later heb ik er nog een omslag en een voorwoord bij geflanst en toen begon het worstelen met Blurb, maar helaas kan je geen PDF bestand naar Blurb oploaden. 

Zaterdag kwam mijn mannetje met een oplossing. Beetje googelen. Normaal ben ik daar vrij goed in, maar ik was zó opgefokt, dat ik niet meer helder kon denken. Nu laat ik mijn blogberichten van 2016 via Printenbind tot een boek afdrukken. Dus het volledig PDF bestand van ongeveer 25 MB kunnen oploaden en dan kan je direct online zien hoe het er uit komt te zien. In mijn geval redelijk recht toe recht aan, omdat ik geen zin en geen tijd heb om mijn boek volledig te restylen met grote foto's en dat soort dingen. 

Dus komende woensdag zou ik mijn boek ontvangen. Ik ben enorm benieuwd hoe het er uit zal zien. Het doet er niet zo heel veel toe, omdat het meer een naslagwerkje is voor mijzelf dan een prachtig inkijkboek voor anderen. 

Dus.

Zaterdagmorgen zijn wij even naar de Ikea gereden om nog eens te kijken naar de keukens daar. En dan met name naar de kast voor de vaatwasser omdat wij hadden gezien dat als je die deur opent, je zo onder de kast door kunt kijken. Dus even op onderzoek en wat blijkt, dat ligt er helemaal aan hoe ver je de plint eronder plaatst. We zijn nu eindelijk tot een plan gekomen en kunnen nu aan de slag. Op papier weliswaar want het huis is nog lang niet klaar dus het echte werk moet nog even wachten. Maar het is al fijn om 'er uit' te zijn. Dus de keuken: check.




Dan zijn we even doorgereden naar Buitenveldert waar we even hebben geluncht bij Shilla in Amsterdam (Gelderlandplein). Mooi winkelcentrum, maar enkel maar geluncht en even gekeken wat ze daar allemaal verkopen. Er lag al een behoorlijke hoeveelheid sneeuw, maar op de weg was het goed te doen. Dan nog even doorgereden naar de Praxis in Amsterdam Zuid-Oost en daar wel leuke tegels gezien om eventueel tegen de muur achter de keuken te plakken. Niet volledig want dat is te druk, maar een rijtje of vijf of zo. Kunnen we makkelijk zelf.

Wandtegeltjes die ons wel aanstaan.


En dan lekker naar huis. Koffie gedronken met gebakje. Makkelijke broek aan en lekker chillen terwijl het buiten sneeuwde. Dat wordt lastig hardlopen morgen, dacht ik nog, terwijl ik hardlopen in de sneeuw juist super vind.

Afijn, zondag werd ik pas om 9 uur wakker! Zal het wel nodig hebben gehad: slaap niet zo denderend de laatste tijd (heel veel last van opvliegers) en die nacht 's nachts ook een uur wakker gelegen. Jan blijkbaar ook, want die was naar beneden gegaan om nog wat te 'werken'. En toen ik om 9 uur wakker werd en zag hoe wit de wereld was, stond ik er in no-time naast. Hardloopkleding aan en gaan met die banaan.


Mijn ondergesneeuwde vijver.



We waren niet de eersten.

En toen brak de zon zelfs even door.

10x opdrukken na het lopen


Even rekken en strekken ná het lopen...




Zo te zien waren er meer die dat dachten want de paden waren verre van maagdelijk, maar afijn. Who cares. Het was wel zwaar lopen trouwens, dus een niet al te beste tijd, maar goed, wat maakt het uit. Had mijn telefoon meegenomen - er speciaal een draagriem voor gekocht - dus heb wat foto's kunnen maken. Toch wel lekker hoor. Jammer dat de sneeuw al direct wat papperig was. In verse sneeuw is goed te lopen. Helemaal niet glad of zo. Echt super.

En nu zit ik in de zon en ruikt het naar lente. 



Blogmania

De bui is nog niet echt helemaal je-van-het, maar ik voel me al ietsjes beter dan vanmorgen.

Ik wil even terugkomen op die Challenge die ik via haremaristeit.nl doe en ik was gebleven bij punt 5: Vijf Bloggers Die Ik Volg.



Daar kan ik in feite kort over zijn, want ik volg meerdere blogs en deze staan over het algemeen in de rechterkolom op deze blog. Sommigen zijn actiever dan de ander, de één vind ik interessanter dan de ander, van sommige blogs krijg ik een goed gevoel, van anderen ietsjes minder, maar ik vind het leuk om alle blogs af te gaan en eens te lezen wat men zoal bezig houdt en hoe men in het leven staat.

Op dagen als deze van de categorie snel-onder-het-kleed-schuiven, kan ik me aan alles en iedereen ergeren en kan ik opkikkeren van een leuke blog als die van Valhallavertelt en tegelijkertijd stik jaloers worden op hun manier van leven (maar dan zonder kids...). Nog jaloerser ben ik op hoe Jojo-co - ik meen dat de blogster Jolanda heet - woont en zij alle tijd neemt om haar omgeving en haar leven te fotograferen. Die tijd en zo'n mooie omgeving heb ik niet, tenminste niet op oog-afstand. Ik moet ervoor op de fiets of in de auto klimmen. Mijn uitzicht is nogal deprimerend vandaar dat ik er een joekel van een heg voor heb gezet en daarachter mijn eigen mini-biotooptje heb in mijn zoektocht naar rust en zen.

Maar ik ben natuurlijk best wel een beetje jaloers op iedereen die een 'normaal' leven leidt.

Zo af en toe ontvolg ik ook blogs. Blogs vol goede tips voor beginnende moeders of blogs van mensen die enkel over hun ziektes of hun (haak-, brei- of quilt-) hobby kunnen bloggen, schuiven steeds verder naar onderen (ik heb een leeslijst rechts van mijn scherm op mijn appel). Moeilijk leesbare blogs waar je op moet doorklikken - 'lees verder' - beginnen mijn interesse op den duur ook te verliezen. Ik moet er niet al te veel moeite voor hoeven te doen.

Blogs met foto's vind ik heerlijk, maar sommige blogs zijn zo smeuiig van zichzelf, die hebben geen foto's nodig. Van die wandelende advertentie-blogs moet ik ook niets hebben. Die bloggers krijgen geloof ik van alles toegestuurd om er maar zoveel mogelijk over te schrijven, liefst positief natuurlijk en vaak over zaken die vind ik nogal overbodig zijn. Ik bedoel, wat voor nieuws kan er nu nog worden uitgevonden waar je niet buiten kunt....

Overbodig of....?

Leef, liefst lekker! Maar zonder jouw levensstijl aan een ander op te dringen.

30 Day Blog Challenge....

Via via via via - je kent dat wel - kom ik op een 30 Day Challange. Nee, geen zware oefeningen waar je overmatig van gaat transpireren, maar eentje waar je eigenlijk je grootste geheimen bloot legt....


Uitdagend...

Vandaag nummer één (1): de naam van mijn blog: Alle Eieren In Het Nest. Eerlijk gezegd: geen idee. Ben ooit begonnen met bloggen omdat ik dacht dat ik een Wikka was, geïnspireerd door de heks Hydrangea. Dat zijn van die fases in je leven die velen van ons doormaken, als ik zo de blogs die ik volg goed interpreteer. 

Waarom ik dan aan die eieren kom, weet ik ook niet. Gaat erom dat ik nogal de neiging heb om te piekeren en dat je grote eitjes hebt en kleintjes, gele, groene, witte, bruine, in alle soorten en maten dus en dat mijn gedachten dit ook zijn. Zoiets. Doet er ook niet toe. Het is nu eenmaal zo.

Dus.

Ik vond deze ook wel leuk trouwens:




Van de blog van Valhalla Vertelt. Waarna ik er nog een aantal vond:




[sorry....]

Laatste blog

Helaas, dit wordt mijn laatste blog. Want vandaag wordt ik


M I L J O N A I R

Ja, toch? Vanavond toch trekking Staatsloterij? Win ik gewoon even de jackpot. Mag toch wel een keer na járen meedoen en alleen af en toe vijf euro winnen?

En wat zou IK doen met 18 miljoen....

Goh. 

Ik zou een ander huis kopen. Met zoveel geld is het alleen dan nog: waar? Eén huis in elk land wat al de revue is gepasseerd bijvoorbeeld? Eén in Zweden, één in Canada, één op Kreta, misschien één op Bonaire ("hé Piet! (Boon). Bouw even ook zo'n villa voor ons..."). En dan nog eentje in België. Of Zuid-Frankrijk...?


Zoiets...

Mmm, afijn. En dan een auto. Zo'n truck. En misschien nog een kleintje voor in de stad (alsof ik daar dan nog kom...). En dan de huizen inrichten natuurlijk. Dus stel dat ik dan vijf huizen heb. Per huis één miljoen, dus kopen én inrichten. Daar red ik het toch wel mee? Ik hoef niet van die kastelen meteen.

Dan nog een huis voor mijn broer met z'n gezin en misschien eentje voor mijn moeder (als ze dat wil tenminste) en voor mijn schoonmoeder. Ik weet niet eens of dat zomaar mag eigenlijk. Stel nou dát, en ik wil ze allebei een huis geven. Volgens mij kan dat niet eens. Niet zomaar tenminste. Stom eigenlijk. 

Dan heb ik nog geld over natuurlijk. Ik zou ook een zeilboot kopen. Als wij op vakantie zijn op Kreta dan liggen daar in de haven van Chania van die mooie zeilboten. Echt super. Dat wil ik ook wel. Wel eentje met schipper - die vind ik ongetwijfeld in mijn familie - want zelf zeilen kan ik niet. En dan in Kreta laten liggen en er af en toe naar toe vliegen. Met Transavia... :-)


Zoiets?
Of liever 'gewoon' deze?

En dan... Ik zou stoppen met werken (natuurlijk) en eerst eens flink van mijn rijkdom genieten. Ik weet niet of mijn mannetje dan stopt met werken of dat hij meteen die hele boot van hem koopt....In plaats van die zeilboot. Hahahahaha, kom ik daar de haven inlopen met mijn fregat! Nah, beetje groot hé. Beetje saai kleurtje ook. Grijs. 

Kleren. Ga ik nieuwe kleding kopen? Misschien wel wat, maar niet persé iets wat ik nou érg graag wil hebben. Ik zou wel ook even naar de PC gaan (plastisch chirurg dus niet de Hooft). Even mijn boobs wat laten inkorten.

Tja. En verder? Volgens mij heb ik nog heel wat over als ik dit heb gehad. Nog een jaar vakantie vieren denk ik, naar Bora Bora of een ander super exotisch (ei)land. Om te duiken natuurlijk. Rondreisje hier, rondreisje daar. Nog genoeg te zien. 




Misschien daarom niet zo handig om overal een huis te hebben...Nou ja, dan maar enkel eentje in Zuid-Frankrijk. Of in Panama...

Ik ben want ik blog

Ik ben de laatste tijd wat meer andere blogs aan het lezen en dat vind ik erg leuk en verruimend. Op de blog van Wanda's Wereld zag ik een vragenlijst staan, een tag - ik kan me alleen niet zo goed iets voorstellen bij deze term - die je als blogger kunt invullen. Met dank aan Hare Maristeit...

Daar gaan we dan:


Bloggers Be Like Tag

1. Hoe lang blog je al? Geen idee. Ik denk dat ik al héél lang blog, meer dan tien jaar, maar was eerst op een andere blogsite, weblog.nl. Maar erg gebruiksonvriendelijk en lastig naar je eigen smaak in te delen. Is later overgenomen door Sanoma. Bloggen was (en is) een soort surrogaat voor het bijhouden van mijn dagboek omdat ik een tijd moeite had met schrijven vanwege RSI. Ik typ blind dus ik kan met mijn ogen dicht een blogbericht maken, me helemaal laten meevoeren met hoe ik me voel. De woorden vloeien dan van mijn hoofd direct door naar mijn tien vingers...

2. Wat vind je het allerleukst en het allerstomst aan bloggen? Het allerleukste aan bloggen vind ik het schrijven op zich. Ik kan alles veel beter relativeren als ik het opschrijf. Heerlijk om comfortabel in je stoel, beiden handen op het toetsenbord de woorden tot zinnen te zien worden. Het allerstomste...? Tja. Ieder moet weten wat hij of zij blogt, maar ik zou bijvoorbeeld nooit bloggen over producten die ik nutteloos vind, met het doel om alles maar gratis te krijgen en er dan heel enthousiast over te bloggen. Over make-up, over kleding, over gadgets.... nee. Dat is niet aan mij besteed. Tenzij ik er echt helemaal lyrisch over ben en het graag wil delen.

3. Wat zijn jouw beste kwaliteiten als blogger en aan welke punten wil je nog sleutelen? Ik schrijf vaak vanuit mijn hart, in mijn stijl, in mijn beleving wat niet persé altijd goed is. Ik ben de laatste tijd wel wat milder geworden en minder persoonlijk. Ik schrijf voornamelijk voor mezelf en voor zeer naaste familie en als mijn man op zee is. Ik ga mezelf niet verloochenen op mijn blog, ik blijf mezelf, maar temper het wel. In de loop der tijd heb ik mijn blog ook wat meer gelardeerd met foto's omdat dat de boel wel erg opvrolijkt en luchtiger maakt.
4. Wie zijn jouw favoriete bloggers uit binnen- en buitenland? Ik heb sinds kort favoriete blogs en heb deze ook op mijn blog gezet. De blog van Jojoco en Wanda's Wereld vind ik leuk om te lezen, maar de lijst wordt steeds langer. Buitenlandse blogs had ik uit Polen - maar deze wordt niet meer geactualiseerd - en Amerika, maar staan (nog) niet op de leeslijst. 

5. Welke drie artikelen op je blog, zijn het meest gelezen of gedeeld op social media? Ik heb ooit iets geschreven over Neteldoek - wordt heel veel gelezen - en over een Drijfjacht in Polen. Ook populair.

6. Welke misvatting over bloggen hoor je het meest, of welk onderdeel van bloggen heb je zelf onderschat? Ik hoor vaak dat ik té persoonlijk en soms erg somber kan zijn - de ondertitel van mijn blog is niet voor niets 'Notities van een Troubled Mind' - en dat men zich niet kan voorstellen dat ze dat zelf zo en public zouden doen. Wat ik heb onderschat zijn de negatieve reacties daarop, vaak uit mijn zeer directe omgeving. Overigens ben ik niet zo scheutig met het verkondigen dat ik een blog heb. Zeker niet naar mijn collega's!! 

7. Aan welke bloggersclichés maak jij je schuldig? Uh? Blogclichés? Geen idee welke dat zijn..

8. Krijg je hulp, of doe je alles voor je blog helemaal zelf? Ik doe alles helemaal zelf!

9. Wat voor soort blogs lees je graag en hoeveel bloggers volg je? Ik lees graag blogs van mensen die net als ik hun dagelijkse dingen op hun manier beschrijven, maar ook enkele met een kritische noot. Ik ben pas sinds kort blogs gaan volgen, dus heb er nu een stuk of zeven, maar zullen er ongetwijfeld meer worden. Ik kan mij niet zo goed spiegelen met blogs over kinderen en hobby's als haken, breien, patchen, noem maar op - dus die lees ik niet vaak. 

10. Plan jij je blogberichten van tevoren in, of post je alles ‘live’? Nee, ik plan niets in. Ik post alles live. Wel denk ik op meest onmogelijke momenten aan wat ik zou kunnen bloggen: tijdens het hardlopen, tijdens een weekendje weg, tijdens het werk, tijdens het stofzuigen... Maar ik maak geen concepten, geen aantekeningen, niets. Wel maak ik foto's (met mijn mobiel) echt met de bedoeling deze op mijn blog te zetten. 

11. Welke gouden (of technische) tip heeft jou geholpen en zou iedere blogger moeten weten? Ik heb geen gouden tip, behalve dat je nooit never negatief moet bloggen over je werk en je collega's en de privacy van je naasten moet beschermen. Op je blog moet je echt privé en werk gescheiden houden, tenzij de blog over je werk gaat natuurlijk. Maar datzelfde geldt natuurlijk ook voor Facebook en Twitter.

12. Wat is de mooiste ervaring (of samenwerking) die je met je blog hebt gehad? Omdat ik (nog) maar heel weinig volgers heb, heb ik ook geen memorabele ervaring gehad. Pas vorige week heb ik mijn blogbericht over mijn Belevenis in Polen gedeeld met een blad (over jagen) die het waarschijnlijk (weliswaar geredigeerd) gaat publiceren.

13. Wat is het stomste dat je ooit als blogger hebt gedaan/zijn er dingen waar je achteraf spijt van hebt? Op momenten dat ik me heel gefrustreerd voel, die frustraties ook blog. Gelukkig kan je achteraf die berichten aanpassen. Op het moment voelt het heerlijk om ze neer te typen en kan je stoom afblazen, maar het kan soms nog wel eens pijnlijk zijn en je wordt er niet echt vrolijk van als je het terug leest. Het blijft een momentopname, maar voor gefrustreerde berichten heb ik nu mijn ouderwetse pen-en-papier dagboek. Ik kan gelukkig weer gewoon ouderwets de vulpen ter hand nemen en als ik het verhaal niet te lang maak, gaat dat prima.

14. Hoe ga jij om met jouw privacy? Deel jij veel persoonlijke dingen op je blog of scherm je bewust bepaalde dingen af? Ik probeer mijn privacy zo goed mogelijk te beschermen, wat bijna onmogelijk is als je wilt koppelen met bijvoorbeeld Facebook (wat ik dus niet doe), Google+ (bij sommige blogs doe ik dit wel) of Twitter (is wel gekoppeld maar met een alias). Ik gebruik geen achternamen, vermijd als het even kan plaatsnamen en omschrijf bepaalde dingen dan dat ik ze bij naam en toenaam noem. Ik heb het ook nooit over geplande vakanties of weekendjes weg en de échte privé dingetjes post ik niet.

15. Wat hoop je nog een keer met/via/dankzij je blog te kunnen doen? Ik verwonder mij over de vele volgers die sommige bloggers hebben, maar wil mij zo min mogelijk aanpassen aan mijn (eventuele) publiek - you like it or you don't - omdat het nu eenmaal mijn blog is. Ik wil niets bereiken met mijn blog, geen gratis dingen, geen uitprobeersels, maar vind het wel leuk om mijn belevenissen te delen en meer volgers te hebben. 
Zo. Daar ligt mijn drijfveer om te bloggen. Mijn antwoorden. Nog even een fotootje erbij en klaar is kees...

Maak een boek van je blog...

Op 3 mei 2011 ben ik begonnen met bloggen bij Blogger. Daarvóór zat ik bij een andere blog-provider, maar ik kon daar mijn lay-out moeilijk aanpassen. Die blog heb ik stop gezet en ervan gehaald. In feite jammer, want zo is er een hele geschiedenis aan blogs 'verdwenen'. Vandaar dat ik al heel wat jaren speel met het idee om je blog in boekvorm te brengen. Niet om uit te geven, maar gewoon voor mezelf. Voor in de boekenkast. Lekker om door te bladeren. Het is jammer dat een organisatie als Blogger die optie niet aanbiedt.

Door het intypen in Google: blog in boekvorm, kwam ik uit bij Blurb. Bij mij nog niet bekend. Ik ken alleen Albelli bij wie ik fotoboeken maak. Bij Blurb kan je beide doen.

Vorige week ben ik begonnen met het maken van een eerste Blurb-boek. Een WYSIWYG-blog boek. Oftewel: What You See Is What You Get: de blog in boekvorm zoals deze ook op Blogger te zien is. Dus geen extra poespasjes erbij. Het was ook mijn eerste projectje en misschien maak ik er wat meer van bij de volgende jaren. 2016 bijvoorbeeld.

Ik heb het boek in een dag of vier gemaakt. Het boek bestaat uit 168 pagina's: tekst, gelardeerd met foto's. En ik ben heel benieuwd hoe dit eruit gaat zien. Eigenlijk verwachtte ik mijn boek gisteren al, maar er is nog niets binnen gekomen.

De voorkant van het boek

Nu denk ik dat ik nog ga beginnen met de andere jaren. Het is in die zin veel werk dat het wat saai is - veel knip en plak werk - en niet bevordelijk voor mijn pols (heb RSI) plus dat je hiervoor een flink scherm moet hebben om het boek te ontwerpen. Laat ik het zo zeggen: het werkt wel prettiger. Op een klein laptop schermpje is het lastiger want ik had mijn blog én het te ontwerpen boek open op één scherm naast elkaar en dat werkt prettig(er).

Dus vol verwachting klopt mijn hart....

IK GA VERHUIZEN!!!

Ik ga verhuizen. Dames en heren, boeren en buitenlui, lieve lezers: gaan jullie met mij mee? Please, please, please? Ik vervolg ...