Vapeurkes en voortgang

Regelmatig heb ik van die periodes dat ik slecht slaap. Ik heb nu weer zo'n periode. Ik slaap dan niet door, maar word een paar keer in de nacht wakker. Dat is allemaal niet zo erg, ware het niet dat je de dag erna wel weer fris en fruitig moet zijn op het werk. Koppie erbij kunnen houden. En dat lukt mij dan niet helemaal. Moet regelmatig even wat lopen, kopje koffie erbij (ik drink hooguit twee kopjes per dag) en even mijn computer/leesbril af. Want daar word ik ook zo moe van.

Pfff, even wat luciferstokjes zoeken.... 😴

Waarschijnlijk heeft dit te maken met dat ik ook weer last heb van vapeurkes. 

Opvliegers. Weliswaar niet zo heel heftig en vaak duurt zo'n periode een week of twee, drie, dan is het weer over. Maar toch heel vervelend. Ik probeer ze zo kalm mogelijk te doorstaan. En opwinding vermijden. En dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Slechte dagen voor openhaard liefhebbers trouwens. Haast geen wind. Er zijn echt dagen hier dat ik buiten kom en dan meurt het vreselijk naar uitlaatgassen en kerosine! Niet gezond meer. Die smog blijft gewoon als een deken hangen. Ik vind het heerlijk hoor, dit weer, maar het mag van mij wel ietsjes gaan waaien. Ik merk het ook aan mijn gerochel 's morgens. 

De administratieve lompslomp rondom de nieuwe woning nadert nu wel zijn ontknoping. Jan mag volgende maand naar de notaris en dan is in ieder geval dát deel achter de rug. Afspraken zijn gemaakt met de bouwpromotor om onze wensen te bespreken en dan kunnen ze wat ons betreft met het binnenwerk aan de slag.

Voorkant

Achterkant

Gisterenmorgen is Jan nog even wezen kijken hoe het ervoor staat, maar vanwege de kou (vorstverlet) niet veel gebeurd, enkel de steigers weg. De bouwplaats ziet er netjes uit. Overleg gehad met de Gemeente, zoals ik al had geschreven, dus nu op zoek naar een praktisch en mooi tuinhuisje. 

Bijvoorbeeld zoiets

• Er komt vloerverwarming. Overal....(!)
• De benedenvloer die wij graag zien komt er hoogstwaarschijnlijk in (egalinevloer);
• De badkamer zal naar onze wens zijn, dus niet met douchebak met tegels doorlopend in de douche, maar we moeten nog wel zelf achter het wasmeubel aan;
• Boven gaan we denk ik PVC leggen. Ik vind laminaat echt lelijk....
• De keuken wordt in eerste instantie simpel en basic, van Ikea met een losse koelkast. Fornuis is al besteld;
• Er blijft geld over voor een gashaard (jippie...!!). Mijn number 1 op de wishlist!
• En misschien zelfs voor een terras.

Als we maar kunnen douchen, koelen, koken en slapen. De rest komt later wel.

Duikvaker en .... meer

Laten we het maar niet hebben over het weer. Want dat is diep triest. Wind en regen, regen en wind. 

Afgelopen weekend was een vrij druk weekend voor ons. Vrijdag was mijn moesje jarig en zijn wij 's middags even naar het Lelystadse gereden met een grote bos bloemen en een heerlijke Indiase Curry. De bos bloemen hebben we in een vaas gezet en de curry verder afgemaakt en later heerlijk opgesmikkeld. Altijd super lekker, Indiase Curry. Omdat ik weer kei-moe was, zijn we tegen achten weer naar huis gereden. Op mijn slaap app was ook wel te zien dat ik die nacht ervoor niet al te best heb geslapen, voor zover je een slaap-app kunt vertrouwen...

Zaterdag zijn wij naar de Duikvaker geweest. Dat is dé duikbeurs van Nederland (en België). Twee dagen en altijd super druk. Er staan ook veel reisburo's en landen die het duiken in hun land promoten. En natuurlijk de nodige stands met duikpakken, flessen, BCD's en wings en daar tussen wat grut. Wij hebben niet echt meer iets nodig - behalve een wing die ontzettend op mijn verlanglijstje staat - maar we zijn er even naar toe gegaan om ons op een volgende duikvakantie te oriënteren. 

Zo tegen vieren daar weg en doorgereden naar vrienden van ons die een paar maandjes terug een nieuwe woning hebben gekocht wat we nog niet hadden gezien en het was ook alweer een poos terug dat we bij ze waren. Even gezellig bijkletsen, zuurkool en boerenkool met worst en worstjes gegeten, wat gedistilleerde produkten geproefd - mijn mannetje dan, ik niet (hoofdpijn) - en op een Ikea slaapbank op de logeerkamer de nacht doorgebracht, wat wéér niet een al te beste nacht was. Maar als ik ergens vreemd ben slaap ik zowiezo niet erg goed.

Ondanks dat voelde ik mij zondag toch niet al te versleten en mijn mannetje en ik zijn om half negen met onze hardloopkleren aan een rondje gaan lopen in het groene hart, in de Betuwe, langs de grote rivieren. Weer eens een andere scenery. Nu waaide het al fors en omdat je daar nogal 'open' loopt ook flink wind tegen op bepaalde stukken. Vroeger was ik altijd nogal een beetje éénkennig met mijn rondjes, maar de laatste tijd vind het wel leuk om eens een ander rondje op mijn Runkeeper te zien dan gebruikelijk, ondanks dat dat mij nooit verveeld: je moet gewoon oog hebben voor de details.

De uiterwaarden bij Culemborg

Bij Culemborg

Ik probeer mijn blogs altijd een beetje kort en bondig te houden, maar als ik eenmaal begin heb ik ineens zoveel te vertellen! Dingen waar je dan ineens aan denkt. Zoals bijvoorbeeld dat ik ergens in december zo'n vogel voedergeval heb gekocht waar je dan vetbolletjes in kan doen. Voor de vogels dus. Maar dat om één of andere reden bij anderen een hele invasie is van vogels, bij mij niet één! Wel in mijn voederhuisje wat er al jaren staat, maar deze zien ze niet! Verwende nesten, die vogels. 

Het bewuste vogel voederkooitje

Mijn tuin is nu ook wel een beetje mistroostig, maar ik moet er wel bij zeggen dat ik in de winter bewust niet veel doe om zo zo veel mogelijk 'wildlife' te lokken. Ik snoei niets en woel niets om, om zo de merels de kans te geven de lekkere vette wormen en de slakken op te peuzelen. En straks als Jan toch weer weekenden weg is, heb ik genoeg tijd om mijn tuin aan te pakken. Maar toch eerst de gevel laten doen en dan zien we wel verder.

Een regenachtige donderdag

Ik weet niet wat het is vanmorgen, maar het was megadruk op de weg. Iedereen brengt met dit weer zijn kids natuurlijk met de auto naar school - hopeloze hobby. Ik werd vroeger nooit gebracht! - dus dan zitten die straten hier direct shocking klem. Het was één lange rij van rode lichtjes en het was net alsof er tien centimeter sneeuw was gevallen, want dan gaat het ook allemaal zo traag. Voordeel was wel dat mijn auto lekker warm kon worden.

Rijen auto's....

Zo mooi als de ochtendlucht gisteren was,
zo grijs en grauw is die vandaag...

Afijn, ik ben op kantoor gekomen. Parkeerplaats vol, dus moet ik mijn auto een eindje verderop zetten. Geen probleem echter dan moet niet een andere collega wél de auto op een plek zetten waar het in principe niet mag. Waarom de ander wel en ik niet. Per slot van rekening zit ik hier al bijna vijfentwintig jaar en als er iemand een privilige mag hebben, ben ik het wel.

Gisteren weer niet hardgelopen, want ik voel me nog steeds niet fit. Het gaat super langzaam, dat herstel. Om negen uur 's avonds ben ik doodmoe en dan ga ik maar naar bed. Er is ook niets op TV wat mij kan boeien en dus wellicht wakker zou kunnen houden. En het slapen gaat de laatste tijd niet zo jofel: aangezien ik de laatste weken toch vrij veel last heb van vapeurtjes, word ik daardoor regelmatig wakker. Ik verlang dan ook naar een nacht aan één stuk doorslapen. Vandaag voel ik mij dan wederom niet fit en niet uitgeslapen. We gooien er maar wat koffie in, misschien dat dat gaat helpen.

Nu wil het weer natuurlijk ook niet meewerken.... Het is om triest van te worden. Je zou spontaan in een winterdepressie vallen. Regen, grijzigheid, donkerte. Bah. Wie heeft in godsnaam de winter uitgevonden? Sinds ik in 2008 behoorlijk ziek ben geweest in Lapland tijdens een huskysafari, kan ik niet meer zo goed tegen de kou en vind ik bijzonder unheimish als het niet lekker warm is. 

Had ik in dat huisje in Bretagne ook. Het huisje was niet echt koud, maar ook niet heel aangenaam warm. En dan mis je de vloerverwarming. Want oh, wat is dát een zaligheid. Ik heb dan enkel vloerverwarming in mijn badkamer en keuken, maar vooral die in de badkamer is echt super lekker. Zeker als je 's nachts naar de WC moet. Staat-ie weliswaar laag, maar echt heel koud is zo'n vloer dan nooit. Dus mocht je ooit je woning gaan verbouwen, laat vloerverwarming leggen want dat is echt lekker. Echt een luxe heerlijkheid.

Wat overigens wel leuk is om te melden, dat mijn orchidee op kantoor wéér bloeit. En dat nu al voor drie jaar op rij, terwijl ik er in feite niets aan doe behalve af en toe een scheutje water geven. 'Daar word je vrolijk van!'

Aankomend weekend hebben we gelukkig niets - na lange tijd - en probeer ik echt even mijn rust te nemen. Als ik me dan nog zo moe voel, ga ik maar eens langs de huisarts.

p.s. Overigens blijft het lastig om in Blogger de foto's mooi te plaatsen in je bericht. Ze centreren is dan maar de meest veilige oplossing. Dus Blogger, doe er wat aan...

Eten maken zonder fornuis

Aankomende we(e)k(en) kan ik niet koken op mijn vertrouwde gasfornuis. Nog een geluk dat ik de magnetron nooit heb weggedaan. Die past en paste weliswaar niet in mijn keuken, maar die had ik nog altijd in de schuur staan en gebruikte deze zeer sporadisch.

Nu komt de magnetron wel van pas, maar toch ga ik de komende dagen mijn avondmaaltijden samenstellen uit ingrediënten waar ik niets voor hoef te koken. Word ik maar even een rawfoodist*...:-)

Vanavond eet ik de overblijfselen op van onze Nigella Lawson kip uit de oven, maar morgen eet ik Salade Niçoise. Omdat hier wel gekookte sperziebonen en dito aardappeltjes in horen, zal ik deze uit pot of blik moeten kopen. Het enige probleem wat ik heb is het eitje. Ik weet niet of deze voorgekookt te koop zijn eigenlijk, al zou het mij niet verbazen want er is veel wat kant-en-klaar te koop is.

Donderdag wil ik dan een tabbouleh salade maken met couscous, bosui, peterselie, komkommer, sardientjes (blik) en feta. Moet lukken lijkt mij. En vrijdag is mijn mannetje er weer en dan zie ik wel weer verder.

Op dit moment overigens ervaar ik een mega instort-momentje.... Vannacht was ik even goed wakker, daarna wel weer in slaap gevallen, maar het wreekt zich toch. Ik ben al een flinke poos behoorlijk moe, maar zie geen noodzaak om naar de huisarts te gaan want die zal hetzelfde zeggen als hij altijd doet om deze tijd: ga eerst maar eens lekker op vakantie en als je het dan nog hebt, kom dan terug. Bovendien kan het ook de overgang zijn plus dan daar nog eens de stress van de verbouwing erbij, misschien het warme weer, het gebrek aan echt zin om te werken... Oorzaken genoeg.

Vanwege de verbouwing én het warme weer heb ik dit weekend niet hardgelopen. Daarentegen wel gedoken en heen en weer gelopen tussen de bouwcontainer en de keuken, meegeholpen met de steigerbuizen (best zwaar, zo'n buis), dus genoeg bewogen dit weekend. 

Nog even een paar verbouwingsfoto's en dan is het afwachten of er vandaag wat is gedaan...

Mijn paar m2 woonruimte....

De contouren van de nieuwe keuken.

* never nooit niet van mijn leven...

Stemmingen

Tja. Hoe zal ik omschrijven hoe ik mij voel vandaag.... Diep van binnen ben ik boos, in mijn hoofd voel ik mij wat moe (klein beetje hoofdpijn), maar verder lichamelijk voel ik mij top.

Nou moet ik daar zeker ook wat uitleg bij geven...?

Woest, boos, gefrustreerd...ik weet niet zo goed wat ik voel. Gisteren had ik het loeidruk. Begon 's morgens al toen ik een telefoontje kreeg van een collega die mij meldde dat er was ingebroken in zijn auto en zijn tas is meegenomen. In die tas onder andere laptop en ipad van de zaak. En uit een auto dus.... niet verzekerd. Het verhaal dan aangehoord, maar ik hing op met een luid godverdomme! Wanneer men het nu eens leert geen waardevolle spullen in de auto achter te laten. Maar afijn, kan gebeuren. Iedereen let over het algemeen goed op en het begint eigenlijk allemaal met dat anderen gewoon met hun poten van je spullen af moeten blijven. Het bezorgt mij in ieder geval weer extra werk en is ook super vervelend voor de persoon die het overkomt. Dag naar de kloten. Voor hem dan.

Ik kreeg dit er dan tussendoor. Tussen mijn twee afspraken die ik had en de dagelijkse werkzaamheden waaronder weer een aantal zakenreizen boeken, waar je toch altijd even je hoofd bij moet houden. Tegen half vijf zag ik het dus even niet meer zitten. Mijn hoofd liep vol en om en toen ik werd gebeld met een vraag en ik helemaal in een black-out zat, werd het mij te veel en kwamen de tranen. Ja, het gaat niet echt heel goed hoor zo af en toe en alles is te wijten aan mijn hormonen die van slag zijn. Om vijf uur heb ik dan ook mijn biezen gepakt en ben naar mijn afspraak gereden bij de schoonheidsspecialiste om mijn wenkbrauwen weer in vorm te laten harsen en weer een rib uit mijn lijf voor een potje crème tegen al die rimpels en verzakte huidkwabben...

Gisteren ook de beraming binnen gehad voor mijn verbouwing. Ja, wat zal ik daarvan zeggen.... Op zich ligt de beraming binnen mijn begroting, maar in die begroting zit wel alles. Moet ook gezegd worden dat ik die begroting als best-case had opgesteld, dus minimum bedrag met als maximum een bedrag wat daar twintigduizend euro boven zit. Maar zover moet je het niet laten komen natuurlijk. De verbouwplannen liggen nu bij de gemeente, als het goed is. Heeft de architect geregeld. Al met al als ik alles goed bekijk en analyseer dan valt het in feite zelfs mee. Het scheelt als je zelf inmiddels ook een spaarpotje hebt en niet alles hoeft te lenen. Dan realiseer je een mooie verbouwing zonder dat het je een cent meer kost per maand. Je mag dan wel weer helemaal opnieuw beginnen met sparen, maar goed. Is ook niet de eerste keer dat ik dat moet...

Het is wel spannend, want als het goed gaat, begint het één en ander dan in april. 

Maar de dagen lengen weer, dus ik hoef mij niet meer te haasten om vóór donker thuis te zijn, dus heerlijk 4,75 km gelopen, steeds weer een tikkie meer. Mijn 'pace' was 6,39 dus zelfs dat verbeterd. Genieten van de 'natuur' - voor zover je van natuur kunt spreken in een park - die toch langzaam begint te ontwaken. Het halve bos is echter gekapt, waarschijnlijk voor het mud-masters traject begin maart. Dat weekend kan er niet worden hardgelopen daar helaas. Dan maar ergens anders lopen hè. Mogelijkheden zat.

Slecht slapen

Het goed voelen heeft zeggen en schrijven één dag geduurd: gisteren dus. Vandaag voel ik mij weer 'ontvoerd' en 'onderzocht'. 

Ja, ik slaap niet al te best. Dit heeft voor het grootste deel te maken met de druk die bij mij ligt doordeweeks. Nu heb ik daarbij ook last van Restless Legs én ik zit in de overgang. Voor mijn RL heb ik medicijnen: Sifrol heten die. Die neem ik enkel 's avonds in rond een uur of zes. Als ik dat niet doe, dan zit ik de hele avond te schuddebenen en dat is waanzinnig irritant. Nu wil het geval dat die Sifrol dan 's nachts soort van uitgewerkt kan zijn en ik 's nachts - zonder dat ik het merk - last heb van RLS. Dan kom je niet in je diepe slaap en rust je niet goed uit. Dan voel ik mij moe en geradbraakt, zoals vandaag dus.

Van de huisarts heb ik daarvoor - naast de Sifrol - Clonazepam gehad. Dit op aanraden van een vriendin. En dat helpt inderdaad goed. Sinds ik iedere avond vlak voor het slapen gaan een halve Clonazepam inneem, slaap ik erg goed, voel ik mij uitgerust en fit de dag er na.

De overgang....

Vannacht schlèèèècht geslapen! Ik heb tegenwoordig RLS over mijn hele lichaam en dan met name 's nachts en daar word ik wakker van. Het is niet zo dat ik dan lig te schokken zoals ik met mijn benen wel doe, maar het is meer zo'n gevoel van een elektrische lading die door je lijf gaat. Dan moet je bewegen en je voelt je ongemakkelijk en unheimisch. Vannacht daardoor een paar keer wakker geweest en om 04.00u heb ik maar weer een halve Clonazepam gepakt. Ik moet voor het slapen eigenlijk een dosis van twee van die tabletjes innemen, maar omdat ik zo'n gruwelijke hekel heb aan medicijnen - meer met de 'angst' dat als ik ze te vaak te veel inneem ik eraan wen en ze dan niet meer werken - neem ik er 's avonds voor het slapen maar een halve. Daar komt dan nog bij dat je dan heel vreemd droomt. Zodra je je ogen sluit komt daar zo'n beeld voor je geest wat je volgens je gevoel de hele nacht al hebt en dit keer droomde ik in de Facebook lay-out en dat is zó irritant, dat beeld raak je niet kwijt. 

Dit alles heeft te maken met de overgang waar ik helaas nu toch echt wel in zit. Ik merk dat aan allerlei zaken. Heb wat meer last van - milde - opvliegers en ik slaap slecht. Dat slechte slapen heb ik al vrij lang en dat heeft volgens mij ook te maken met het feit dat ik 's nachts geen raam kan open hebben vanwege de herrie, maar ook met het feit dat ik doordeweeks altijd wat slechter slaap vanwege die 'druk' die ik heb dat ik overdag 'scherp en fris' moet zijn, zeker als de baas weer in huis is. Als ik weet dat hij er niet is, heb ik daar wat minder last van. Van het weekend in Oostende slaap ik als een roosje, maar dan staat er een balkondeur wagenwijd open en heb ik geen last van het verkeer wat vlak langs je raam rijdt. Daar is ook wel verkeer, maar dat is aan de voorkant en een stuk verder weg van de woning waardoor je geen trillingen voelt. Als er een auto of busje of vrachtwagen bij mij langs rijdt, voel je de trillingen van de zware dieselmotor overal doorheen. Dat is dan meer voelen dan horen. Nu ja, dat was dit keer dan niet de oorzaak van mijn slechte slapen, maar die ellendige RLS. Ik heb er tegenwoordig overdag zo rond 16.00u ook wat last van, maar dan ga ik wat lopen en dan is het te behappen, maar soms word je er gék van! Ik moet echt op tijd mijn medicijn innemen anders is het hopeloos. Gisterenavond ben ik dan eigenlijk voortdurend in touw geweest en dan heb ik er geen last van, maar ik moet niet gaan stil zitten of lekker een boek willen gaan lezen. Arggggh! Niet leuk.

Dus dit weekend waren we in Oostende waar we per toeval de WK marathon skaten - dus met vier van die wieltjes - in de straten van Oostende hebben gezien. Eerst de junioren en daarna de senioren waar de Nederlanders het prima in deden, ondanks dat hun medaillescore over het algemeen vrij laag was. Bij de heren won Chrispijn Ariëns - nooit van gehoord - en Bart Swings werd derde. Maar ja, die wordt getraind door Bart Veldkamp (Nederlander) dus dat is een halve Nederlander vind ik dan. Die Bart Veldkamp is een overloper na nogal wat problemen hier in Nederland en is zijn heil dan maar in België gaan zoeken. Maar wie weet. Je moet wel van goede huize komen wil je Sven Kramer verslaan. Ik hoop dat hij het komend seizoen weer lekker gaat knallen.

Dames junioren tijdens het WK Marathon in Oostende

Terwijl we in Oostende waren hebben we dan op zondag nog even de kamer daar omgegooid omdat de indeling niet zo praktisch was. We hadden een nieuwe flatscreen TV gekocht dus dat bood wat meer mogelijkheden dan die oude beeldbuis TV die er nog altijd stond. De huiskamer heeft een behoorlijk moeilijke lay-out dus het is altijd een flink getover en vooral creatief bezig zijn wil je daar iets praktisch uit halen en dan ook nog met de middelen die je hebt. Ik moet zeggen dat het aardig gelukt is. Meteen ook de vitrage mee genomen want die moet wat ingekort worden en als dat eenmaal gedaan is zal het er allemaal veel anders (beter!) uitzien. Dan te zijner tijd het huis een beetje klaar maken om eventueel te verhuren voor vrienden en bekenden, maar dat heeft alles te maken met het vaarschema van de LoMa en de inzetbaarheid van mijn mannetje op de LoMa. Je weet het per slot van rekening toch nooit daar bij de marine...

Weer thuis!

Ze zijn weer terug. Vanmorgen om 09.10u meerden ze aan aan de kade bij Zeebrugge. Ik kon ze mooi volgen via AIS. Ik zag ook dat ze eerder op de ochtend een mooi rondje hadden gevaren vóór de kust. Waarschijnlijk omdat ze iets voor op schema lagen.

Thuiskomst Louise-Marie (bron: mil.be)

Ik weet niet of het daardoor komt, maar ik slaap nu al twee nachten minder goed. Met als gevolg hoofdpijn, nu ook weer. Ik weet dat ik 's nachts een paar keer wakker word omdat ik moet hoesten. Ik heb namelijk sinds eergisteren een app gedownload op mijn iPhone dat heet SnoreLab. Ik heb daar gezien op TV bij het programma Labyrint, een wetenschappelijk programma - erg interessant altijd. Deze app neemt eigenlijk alle geluiden op 's nachts en dan met name je gesnurk. Dat is wel grappig. 

Vannacht bijvoorbeeld heb ik 33 minuten 'mild' gesnurkt en dat kan je ook horen. En op deze manier kan ik goed horen en zien dat ik 's nachts een keer naar de WC ben geweest - iets na middernacht - een paar keer hoest - om half drie 's nachts en om iets na drieën.

Maandagnacht iets om half twaalf gehoest, om half twee naar de WC en iets na vieren en na vijven weer hoesten. Ja, dan is het wel te begrijpen waarom ik me niet uitgerust voel nu en hoofdpijn heb.

Na zo'n nacht - en zeker twee na elkaar - voel ik mij in de ochtend alles behalve fit. Dan is het soms een geluk dat ik mijn eigen gang kan gaan, maar het is vechten om die hersencellen dan in beweging te krijgen. Begrijpelijk dat zo'n gevecht - wat ik vaak heb 's morgens - veel energie kost. Nu is het ook zo dat ik niet echt heel moe was gisterenavond, maar ik probeer toch, zeker doordeweeks, op een vaste tijd naar boven te gaan. Vanavond toch maar eens een half codeïnetabletje nemen om eens goed door te kunnen slapen. Zal me deugd doen denk ik, want ik moet morgen natuurlijk wel fit zijn om mijn mannetje te verwelkomen.