27 mei 2011

Huis in Grand Case. Opknappen?

Na het snorkelen van de vorige dag, hadden we te horen gekregen dat we vandaag konden gaan duiken. Nu ik zo verbrand was, ging ik in eerste instantie niet mee. Toch tijdens het ontbijt, een kwartier voor tijd, van gedachten veranderd en snel mijn spullen gepakt. Het was misschien juist lekker om met zo'n verbrande rug en benen in het water te liggen. Samen met nog een stel, Amerikanen weer (veel Amerikanen hier) met een taxi naar de volgende baai, waar we in eerste instantie waren ondergebracht voor de vakantie. De boot was een grote rubberen skif. We waren maar met vijf duikers en twee begeleiders, ene Jimmy en Nathalie. Ze spraken allebei Engels met zo'n vet Frans accent. We zijn naar een ander eiland gevaren, Tintamarre, waar we hebben gedoken bij Jimmy's Wall en Tuck Boat. Heel anders dan op Saba, de onderwaterwereld maar ook de begeleiding. Daar doken we gewoon een eind en dan als iemand nog 60 bar had werd er een baken opgelaten en daar pikte de boot ons dan op. Ook niet verkeerd. Beide duiken gingen prima, maar bij de tweede duik had ik weer water in mijn masker. Niet zo veel en niet zo rap en ik kon er wat beter mee omgaan dan toen in Saba. Maar toch. Ik vind het erg vervelend. We doken nu gewoon met lucht en ook na deze duiken had ik geen hoofdpijn. In Saba dacht ik nog dat het door de Nitrox kwam dat ik geen hoofdpijn had na het duiken, maar dat is dus niet zo. Weinig last gehad van hoofdpijn tijdens mijn vakantie, dus het is allemaal stress. Ondanks dat ik hier ook last van stress heb gehad - steeds voor het duiken. Toch andere stress denk ik dan. De laatste duiken dook ik met 10 kg lood en ik denk dat bij een volgende - ooit - ik het wel met 9 kg afkan.

Uitzicht vanaf het restaurant over het 'kleine' strand bij ons complex.

Na het duiken weer terug gebracht naar ons complex waar we hebben gedouched en gegeten en 's middags gewoon in de schaduw in de tuin aan het strand hebben gelezen. Jan heeft nog gesnorkeld daar en we hebben verder heerlijk genoten van alles daar. Morgen onze laatste dag en dan is het weer terug naar huis.

26 mei 2011

Vandaag wakker in een lekker en vooral droog bed, met de airco aan. Wel een groot bed: we waren elkaar wel kwijt 's nachts. Ontbeten bij de Sunset Bar: mooi ontbijtje met fruit en broodjes, koffie (wel zoveel je wilt) en een jusje, en uitzicht over zee. Wat wil je nog meer. Wel warm...

Eagle Ray

We zijn vandaag wezen informeren om een dag te duiken hier. Deze dag zou niet meer gaan lukken, wel konden we gaan snorkelen. En dat leek ons ook wel leuk. We zouden dan worden opgehaald door een bootje. Spullen gepakt (masker en snorkel), vinnen gepast (zwembad vinnen) en wachten op het bootje. Die kwam zo rond half elf. Had in de gauwigheid nog wel onze pakken gehaald omdat de snorkelgids ook een pak droeg, maar ja, hij ligt zes uur per dag in het water. En 28 graden klinkt wel warm, maar is toch zo'n 9 graden kouder dan je eigen lichaam. Er waren nog twee andere snorkelaars, twee Amerikanen, Keith en Yonna en we gingen met het bootje naar een volgende baai waar we om een rots hebben gesnorkeld. We hebben veel Leapard Rays gezien en veel visjes. Was érg leuk. Daarna terug naar een andere rots, vlak bij Grand Case - waar het overigens erg druk was - en ook daaromheen gezwommen. Al met al in totaal toch zo'n drie uur gesnorkeld. Was erg leuk. Wat gepraat met Yonna en Keith en daarna gedouched en via het strand naar Grand Case gelopen. De zonnebril van Jan was stuk en hij moest een nieuwe hebben.

De lunch

We hebben in Grand Case wat gegeten samen met Yonna en Keith die we daar tegenkwamen. Je hebt daar een soort plein waar allemaal Barbeques staan en je kunt daar goed eten voor weinig geld en dat is wel apart.

Talk of The Town - BBQen op St. Maarten

Lekker gekletst en het was erg gezellig. Daarna weer ieder zijns weegs, en Jan op zoek naar een zonnebril die hij uiteindelijk in een supermarkt heeft gekocht. Toen voelde ik al mijn armen en benen branden en vermoedde dat ik iets té veel zon heb gehad vandaag. Ik heb het moeten bezuren en lag 's avonds rillend onder een laken. We hebben niet gegeten 's avonds en ik heb de hele nacht op mijn buik gelegen. Man, man, dat was niet leuk!

24 en 25 mei 2011

Saba - Windwardside

Dinsdag de 24e was onze laatste volle dag op Saba. We hebben ontbeten bij het restaurant en de rest van de dag wat rondgewandeld rond Windwardside en bij Jo Beans Glasart langs geweest en daar twee schattige hangertjes gekocht van een treefrog, zo typisch Saba dat dat wel leuk is.

Papaya's met hagedis

Het was erg warm en plakkerig vandaag en hebben 's middags lekker bij het zwembadje liggen lezen. We hadden natuurlijk kunnen gaan duiken vandaag, maar we hadden het nu eenmaal zo gepland. We hebben de tassen ingepakt en woensdag de 25e zijn we 's middags met de taxi naar de haven van The Bottom gereden. Daar lagen onze duikspullen nog natuurlijk. Het heeft geen zin om je duikspullen naar de Ecolodge te laten brengen als je toch vertrekt vanuit de haven. We zouden namelijk met de ferry naar St. Maarten gaan en dus niet met het vliegtuig. Het was woensdag ook erg warm en erg zonnig en we hebben nog een praatje gemaakt met Alex, ook een duikgids bij Saba Divers en waarvan ik een hoop heb geleerd. Overigens toch erg veel geleerd deze duiken. Veel ervaring opgedaan. En nu maar hopen dat ik niet meer zo gespannen ben voor een duik.

Saba vanaf de ferry

Zo tegen vier uur vertrokken we met de ferry, bemand door een paar donkere Antillianen die met een uniform aan behoorlijk wat praatjes hadden en ons maar wat rond commandeerde. De rit verliep vlot, de zee was erg glad en de ferry is een catamaran met behoorlijk wat power. Na een dik uur waren we in St. Maarten waarboven overigens een dikke onweerswolk hing. We kwamen aan in Philipsburg waar het wel even zoeken was naar een taxi. We waren gewaarschuwd dat we een 'echte' taxi moesten nemen, maar ja, hoe herken je die. We hebben er één gestrikt, heerlijk met airco, en we zijn naar onze bestemming Grand Case gebracht, in het Franse deel van St. Maarten. De eerste dertig minuten was het filerijden, daarna ging het wat vlotter. Bij de Grand Case Beach Club zijn we eruit gezet, meteen een afspraak gemaakt voor zondag terug en Jan is ons gaan inchecken. Het is een mooi afgesloten complex, totaal iets anders dan de Ecolodge. Het duurde tamelijk lang en na zo'n twintig minuten kwam Jan naar beneden en zei: Ik heb goed nieuws en slecht nieuws. Het slechte nieuws was dat onze reservering was geannuleerd (Hûh???) maar dat we voor vanavond een kamer hadden. Maar goed dat ik niet bij het inchecken was anders was het misschien wel een herhaling geweest van de security bij St. Maarten.

Onze woonkamer met rechts nog een stukje van keuken + één van drie balkons

Maar goed. We werden naar onze 'kamer' gebracht waar direct na binnenkomst de telefoon ging en ons werd meegedeeld dat alles in orde was en dat de reservering weer ok was. En dan onze kamer. Dat was dus gewoon een huis. Groter dan mijn eigen huis. We kwamen binnen in de woonkamer met uitgebreide keuken en balkon en vlak naast de ingang een douche. Dan was er een trap naar boven waar je uitkwam in een immens grote slaapkamer met weer een balkon en heel veel kasten, nog een badkamer en nóg een balkon. Drie balkons dus en twee badkamers. En alles koel door de airco. Wat een overgang!!! Geweldig. Achteraf bleek dit de grootste kamer van het complex te zijn en dat voor € 500,-- voor vier nachten is natuurlijk een koopje. Zo luxe heb ik het toch zelden gehad.

De badkamer beneden

We hebben eerst gedouched want we waren zo plakkerig als wat en hebben toen wat gegeten bij het restaurant van het complex, Sunset Café, na eerst een cocktailtje hebben genuttigd. Iedereen praat Frans, maar ook Engels en het eten was er goed. Franse keuken over het algemeen. Mooi uitzicht over het strand en over de zonsondergang. Echt piko bello. Een mooie afsluiter.

Uitzicht vanaf balkon #3, 1e verdieping