Stormachtig weekend

Het is verbazingwekkend hoe snel iemand het ontspannen gevoel dat je hebt na een vakantie, zo in één dag teniet kan doen. Iemand die op dit moment geobsedeerd is in iets en waarvoor ik de klaagmuur of boksbal ben. Verwijten vliegen me om de oren en ik moet alles opzij zetten om te voldoen aan diens eisen. 

Was vrijdag dan ook tamelijk gefrustreerd toen ik weer naar huis reed om mannetje op te halen om samen naar de markt te gaan voor onze boodschappen. Markt bleek al gesloten - tenminste 'onze' groentenkraam - dus dan maar naar de grootgrutter. 

Wel mooie luchten vrijdag.

Zaterdag 'moesten' we weer naar Kaatsheuvel en zijn via Amstelveen gereden om daar bij een bedrijf blokhutten, tuinhuisjes en garages te bekijken. Voor ons nieuwe huis moeten we toch iets van een garage annex tuinhuis hebben en dat is ook voorzien - de vergunning althans - maar ook nodig omdat we anders al onze zooi in huis moeten zien te parkeren. En dat zal niet gaan lukken.

Onderweg naar Amstelveen echt een pracht van een regenboog, zó fel! Kon helaas niet stoppen onderweg, dus dan maar een foto vanaf het bedrijventerrein. Was echt magnifiek om te zien.

Op de terugweg van Kaatsheuvel hadden we lekker zonnetje in de bakkes, dus best wel beetje link zo op de snelweg als het net geregend heeft. Maar wel mooie luchten. Wat dat aan gaat is november wel een prachtmaand (ook omdat ik in die maand ben geboren natuurlijk 😛

Zondag had ik mij voorgenomen om weer te gaan beginnen met hardlopen. Ondanks mijn blessure - die nu wat is afgezwakt - en ook om te ondervinden hoe die zich houdt tijdens en na het lopen. Maar door de storm is daar helaas niets van gekomen. Het waaide zó hard dat het niet verstandig was geweest je in het bos te begeven, waar je overigens wel heel goed beschut kunt lopen. Poging is dus uitgesteld naar woensdagmiddag.

Met mannetje gaat het overigens niet zo best: hij is enorm gespannen over de immense investering en dan met name over het feit dat je niet kunt overzien waar het financiële schip strand. Ondanks dat hij er niet alleen in staat - op papier wel maar in the flesh niet - zal hij pas weer rustig worden als er échte handtekeningen zijn gezet bij de notaris.

Nu hij doordeweeks in België is kan ik er weer wat meer afstand van nemen, ook omdat ik de papieren (plattegronden) niet thuis heb en ik wel tot uit den treure kan gaan zitten schetsen en indelen, maar ook weet dat het uiteindelijk toch altijd anders uitpakt. Het is niet de eerste keer dat ik 'verhuis' (ik verhuis natuurlijk niet echt...): dit wordt de zesde keer. En wij zijn niet van die mensen die zeggen dat alle kabels moeten worden ingevreesd omdat dáár de tafel komt te staan en dáár de boxen en dáár komt de bank. Want ik verander zo'n drie à vier keer per jaar de indeling van woonkamer danwel slaapkamer, dus dat is nutteloos.

Dit gezegd hebbende realiseer ik mij dat het al weer een aardige poos geleden is dat ik bij mij de boel heb omgegooid. Wordt weer eens tijd..... 😎

#30DayBlogChallengeNL - deel 27

Met dank aan haremaristeit.nl heb ik nog een aantal punten in de bovenstaande Challenge te gaan. We waren aangekomen bij punt 27. Mijn (t)huis.

Ik heb in mijn leven negen thuizen gehad. Ik zit nu in mijn negende huis:

1. Geboortehuis Toulonselaan te Dordrecht

2. Gallerijflat in Dordrecht boven Crabbehof

3. Flat in Dordrecht aan de Willem Barentszstraat (vlak langs de A16)

4. Huis met tuin in Lelystad aan de Kempenaar

5. Eigen huis met tuin in de Horst in Lelystad

6. Eerste eigen koophuis (patiobungalow) in de Horst in Lelystad

7. Tijdelijke huurwoning op de Veste in Lelystad

8. Tijdelijke huurflat in de plaats waar ik nu woon

9. Koophuis in 1994 waar ik nu nog steeds woon.

Een kleine hoekwoning met een L-vormige tuin langs de voorgevel van de woning. Mijn woning is recht tegenover een winkelcentrum wat soms een vloek en soms een zegen is. Het is er soms erg lawaaierig maar soms ook muisstil. En zeker als je ziek bent is een winkelcentrum op twintig stappen van je huis een zegen. Je hoeft je er nooit te vervelen: er gebeurt altijd wat. Ideaal voor jonge mensen of een ouder echtpaar.

Woonkamer

Badkamer

Hal beneden

Trap naar boven

Mijn huis heeft een mooie tuin met een zelf gemaakte fietsenberging, een grote hal met een mooi toilet, een prachtige keuken annex woonkamer, trap naar boven naar de fraaie badkamer en mijn slaapkamer. Dan nog mijn immense dakterras dus wat wil een mens nog meer.

Ik heb een heerlijk huisje met een heerlijke tuin en dito dakterras. Aan het huis ligt het niet. Ok, het is wat klein, maar een klein huis heeft ook zo z'n voordelen want ik kan niets bewaren. Ik moet altijd heel rigoureus door mijn spullen. 

Afijn. Het maken van deze log heeft in ieder geval als resultaat gehad dat ik even door mijn bewaarde foto's op de harde schijf ben heen gegaan en alles even goed heb geclasseerd. Zo kan ik alles weer wat makkelijker terug vinden. Nu thuis nog....

Overigens voel ik vandaag de lange tentakels van het virus waar Kliefje het ook al over had. Mijn hoofd voelt wattig en mijn keel begint wat te irriteren. Bovendien voel ik mij een beetje lamlendig. Zal het dan echt.... Het is overigens wel lang geleden. Januari 2014 voor het laatst. Aan de ene kant vind ik het niet echt heel erg. Even lekker thuis. Aan de andere kant weet ik dat áls ik ziek ben en thuis zit ik vreselijk verlangend naar buiten kan kijken naar al die super gezonde mensen die langs lopen. Ik kan nooit echt heel relaxt ziek zijn. Er is natuurlijk ook niemand die me verzorgt - zal m'n eigen sinaasappeltjes moeten uitpersen en zelf m'n kopje thee moeten zetten - maar dat zal bij de meesten niet zijn neem ik aan.

Of hard wegrennen zin heeft weet ik niet.

Geluk is ....

Nog een paar dagen en dan kan ik mijn mannetje weer in de armen sluiten. Ben benieuwd hoe lang het duurt voor we weer met elkaar in de klinch liggen.... Want net als dat ik moet wennen aan het alleen zijn - waar je dan wel uiteindelijk je draai in vind -, zo moet je ook weer wennen om samen te zijn. En daar hebben we maar een week voor en dan istie weer foetsie. Ik geloof dat ze dan ergens blijven dobberen voor de Franse kust, Normandië, Bretagne, Bordeaux...

Gisterenavond een heerlijke feel-good movie gezien op HBO: Hector and the Search for Happiness. Zet je aan het denken in je poging het 'geluk' in je leven te zoeken. Aan het einde zegt hij dan ook: Het is niet het uiteindelijke geluk wat je gelukkig maakt, maar je zoektocht naar dat geluk. Zoiets als: het doel van je reis is niet je einddoel, maar je reis daar naar toe.

Ik heb het niet zo op 'wijze spreuken', zoals ik al eens eerder blogde. Maar iedereen is op zoek naar het geluk in zijn leven. Toen ik nogal ongelukkig was - understatement - een flink aantal jaren terug, was het enige wat ik wenste: ik wil gewoon gelukkig zijn. En geluk is een state of mind en helaas bestaan daar geen pilletjes voor. En iedereen vind zijn of haar geluk weer in iets anders. Gelukkig maar, anders liepen we allemaal te Pokemon-Goën....

Ik zou momenteel toch gelukkig moeten zijn, en in feite ben ik dat ook wel. Ben in ieder geval niet echt heel ongelukkig. Ik word wel heel ongelukkig, nou ja in feite meer gefrustreerd en uitermate geïrriteerd, door die tering herrie bij mij in de straat. Dat het vakantie is zal ongetwijfeld iets schelen, maar met zo'n suffe Lidl - de enige in de 'stad' - voor je deur komt iedereen toch daar heen, met de auto natuurlijk. 

Dan is het echt zo van: hoe lang nog voor dat ik aan die takkeherrie kan ontsnappen. Voor veel mensen is tien jaar (negen, beetje afgerond naar beneden) dat ik daar nog 'moet' blijven wonen, best een lange tijd. Maar even verhuizen naar een ander misschien rustiger gelegen huis is zonde van het geld. Bovendien zit ik vele drukke uren van de dag toch op kantoor waar het heerlijk rustig is [kuche kuche] en ik me niet hoef te ergeren aan die drukte voor mijn deur. 

Mijn dakterras de ene kant, de 'drukke' kant

Mijn dakterras de andere kant

Nieuw bloemetjes

Kattestaart

Nog meer kattestaart

Ah. Een wijze spreuk...

Monnikskap

Montbretia

Passiebloem

Puntwederik 

Vlinderstruik

Mijn tuin met de vijver en een musje

M'n tuin is wel mooi op dit moment maar er valt weinig in te doen. Als het eenmaal bloeit is het onderhoud miniem. Onkruid heb ik nauwelijks. 

Deze plant - de Cabbage Tree - heb ik ooit gekocht toen we een wandelvakantie in Ierland hebben gedaan. Hij was dood gegaan door een te strenge winter, maar van de wortel kwam er weer een nieuwe. En nu groeit-ie echt super. Deze planten zie je veel in Ierland en lijken op palmbomen (maar zijn het niet).

Sommige planten in mijn tuin zijn mij heel dierbaar omdat daar 'een verhaal' aan zit. Zo zal er ook altijd een Yucca meegaan naar mijn nieuwe tuin. Ik heb er nu twee in mijn tuin, achter-achter-achter-achter klein 'kinderen' van de 'moeder' Yucca die uit Frankrijk komt, gekregen van een kennis van mijn ouders uit Champagne-sur-Seine. Ik zie 'm nog zo daar in die tuin staan. Veertig (!) jaar geleden....

p.s. Als je op de foto's klikt zie je ze groter.

Rommellaatjes

Sinds ik mij wat actiever begeef in de wereld die BLOGGEN heet, lees ik veel over allerlei onderwerpen. Het één spreekt mij meer aan dan de ander, zoals gebruikelijk natuurlijk. Dat is nu eenmaal zo en dat verander je niet. 

Veel blogs gaan over minimaliseren. Ook zo'n trend waar ik niks mee heb want dat is voor mij geen trend maar een way of life. Dat heeft echter te maken met het feit dat ik klein behuisd ben en al niet erg veel geef om spullen. Al zeker niet om meubilair. Ik kan mijn meubilair dan ook moeiteloos benoemen:

• mijn bank, daar doe ik al 25 jaar mee. Ooit gekocht bij De Bijenkorf.
• de leren stoel is tweedehands, overgekocht van vrienden.
• de eettafel is nieuw, in Haarlem gekocht. Zit een klein foutje in.
• De eettafel stoeltjes zijn nieuw van Rivièra Maison, want die ik had (en nog heb) zitten echt niet lekker meer.
• De linnenkast die in de kamer staat heb ik ook al zo'n 30 jaar. Ooit voor een prikkie gekocht van buren die helemaal waus waren van grenen, hoewel dit geen grenen kast is.
• de 'salon'tafel is een in elkaar geflansde tafel die ik ook zo'n 30 jaar heb en zelf heb geschilderd met latex en dat er weer afgewreven heb.
• kast onder de TV is van Ikea en die staat wat in de weg, maar ik weet niet waar ik anders mijn geluidsinstallatie kwijt moet.
• een kastje in de hal voor mutsen, sjaals, schoenen. Van Ikea.
• een bankje naast de keuken voor zomaar.

Woonkamer

Dat is al het meubilair wat ik beneden heb. Boven heb ik niet veel meer:

• een tweepersoonsbed van Ikea wat al een jaar of tien oud is en waar ik eigenlijk een nieuwe voor wil hebben. Dit is zo'n boxspring en ik vind 'm wat aan de zachte kant.
• een oude grenen commode met marmeren blad. Ah ja, daar zit wel rotzooi in. En mijn oude fotoboeken.
• een kledingkast uit het jaar nul, ooit gekocht bij Morres in Hulst. Ik denk al zo'n 40 jaar oud. Doet 't nog steeds.
• Een dekenkist, gemaakt van een oude legerkist voor mijn dekbedden.

Slaapkamer - dat stoeltje is inmiddels overleden

Dat is het meubilair in mijn slaapkamer. In de badkamer heb ik dan nog twee meubels:

• wastafelmeubel van steigerhout met twee lades
• Ikea meubel voor onderbroeken, bh's en andere meuk.

In mijn slaapkamer heb ik dus een oude grenen commode met van die laatjes (2) en twee van die openslaande deurtjes. Dit kastje staat hopeloos in de weg, maar ik kan er geen kant mee op. Weg doen wil ik 'm niet, want ik kan er toch wel een hoop ik kwijt (voornamelijk mijn fotoboeken nu) en die twee laatjes zijn van die heerlijke rommellaatjes. Wie heeft er nou niet één of twee van die laatjes waar je allemaal van die kleine bende in gooit?

En toch zijn die rommellaatjes redelijk gestructureerd bij mij, want in de ene la zitten de batterijen in alle vormen en maten en in die andere..... eh....en nog wat. Ja ben dat even kwijt. 

De commode (die nu in de
slaapkamer staat)

Ik heb er beneden in die linnenkast trouwens ook eentje. Daar bewaar ik dan mijn wierook en mijn allereerste mobiele telefoon van Nokia ligt daar ook in. En verder, ja, rommel. Een schetsboek, kleurpotloden, CD's met foto's.

Hoog tijd dat ik er eens doorheen ga.....

Over mijn bui en mijn hypotheek

Sinds ik terug ben van mijn vakantie, kom ik niet zo goed in mijn ritme. Ik kan mijn draai niet vinden wat resulteert in somberheid en ontevredenheid. 

Ik voel me opgesloten en gevangen. Normaal gesproken voel ik mij geestelijk altijd helemaal bevrijd en (positief) leeg na een vakantie, maar op één of andere manier heb ik dat deze keer niet. Ik kan niet zo goed achterhalen waarom niet.

Ik heb ook de energie en puf niet om dagelijks even wat foto's te bewerken. Ik ben blijven steken en heb het nog niet opgepakt. En dat terwijl er bloedmooie foto's tussen zitten!

Misschien komt het omdat er voor mij toch een aantal saaie maanden in het vooruitzicht liggen. Zeker op mijn werk is er straks op een bepaald moment bijna niemand meer. Daarbij komt dat mijn mannetje dan ook een aantal weken op zee is en dan zelfs de weekenden saai zullen zijn. Op één weekend na dan als ik dan op de Jacht&Buitenleven sta [roept: komt allen!]

In feite hoef ik mij op mijn werk niet echt te vervelen want er zal werk genoeg zijn, en meestal vermaak ik mij thuis ook wel hoewel met mooi weer het er bij mij in feite neerkomt op bankhangen in de tuin in de zon. In mijn uppie naar het strand is iets van did it done it got the T-shirt never again. Oftewel: niet leuk. Too much bad memories.

Vaak neem ik mezelf voor om allerlei dingen te gaan doen en vaak komt daar bar weinig van terecht. Mocht het nu een keer wat minder fraai weer zijn, dan ben ik automatisch ook iets ondernemender en zou ik bijvoorbeeld de muur van de badkamer kunnen schilderen. 

Verder moet mijn slaapkamer nog gedaan worden, maar dat is een grote klus en waarschijnlijk iets voor 2017, want alles moet er dan uit, de muren opnieuw gestuct en dan alles er weer in (nieuwe vloer en nieuwe kledingkast). Aangezien ik geen spare room heb, zal ik zeker voor het stucen het huis uit moeten. Al met al toch minstens twee weken even op 'kamers' (aka vakantiehuisje). Of een tent op het dakterras. Ja, waarom niet eigenlijk... [gaat daar toch eens naar kijken].

Ondanks het feit dat deze week van mij in het ronde archief mag - er ging echt van alles mis - vandaag toch een hele goede aktie gedaan. Tien jaar geleden heb ik mijn huidige hypotheek afgesloten voor een periode van 12 jaar rentevast, met de laatste twee jaar als rentebedenkperiode. Oftewel, vanaf afgelopen 1 mei kon ik mijn hypotheekrente kosteloos laten aanpassen! Hé! Ineens had ik zo'n aha erlebniss tijdens die pensioenpresentatie en vandaag heb ik, na eerst even goed te hebben gecheckt, de daad bij het woord gevoegd en wordt mijn hypotheek aangepast. Scheelt mij toch even honderdvijftig euro in de maand! En dat op een bedrag van - schrik niet - driehonderdzestig euro (bruto) in de maand is toch een besparing van 41%! 

Nu staat de boel weer voor tien jaar vast, en tegen die tijd zien we dan wel weer. Want zoals de zaken er nu voor staan verkoop ik mijn huis over tien jaar.

En die honderdvijftig euro per maand die ik nu over hou - 'shoppen!' zei die man van de bank aan de telefoon enthousiast - ga ik gebruiken om versneld af te lossen. Dat deed ik al hoewel geen mega bedragen in één keer, maar alle beetjes helpen. Soms scheelt dat echt wel een euro in de maand! Haha. 

O ja, mijn yucca bloeit. Heeft niets te maken met het verhaal hierboven verder, maar mooie manier om het blog een beetje op te fleuren.

Nieuw bankje

Het bankje waar ik het gisteren over had, is dit bankje:

Van Trendhopper. Maar dan een andere kleur. De eettafel waar deze aan komt heb ik gisteren maar alvast dwars gezet. Ik heb drie stoelen aan de muurkant gezet met een kleed erover, krijg ik een beetje een idee hoe het straks komt te staan. Ik heb zo meer ruimte in de woonkamer dan als de eettafel een kwart slag is gedraaid.

Aan de andere kant zit je dan nooit met je rug naar het raam... De houten kast die je daar ziet staan wil ik deze zomer gaan schilderen. Deze kast heb ik lang geleden gekocht van buren. Het is geen grenen maar wat het wel is niet duidelijk. Het is een oude linnenkast maar ik gebruik 'm voor mijn administratie, kookboeken, fotomeuk, troep. Heerlijk weggestopt achter gesloten deuren. Dit is in feite ook de enige kast in mijn woonkamer. Ik heb meer keukenkastjes dan huiskamerkastjes.

Dit is (een deel van) mijn keuken en ik heb met opzet één van de lades open gezet want daar bewaar ik mijn fruit. Het is bekend ('It is known...') dat de combinatie fruit en bloemen niet goed is, vandaar dat ik mijn fruit wegstop. Fruit scheidt een of ander goedje uit waardoor bloemen sneller verwelken. Dus nooit je verse bloemen naast de fruitschaal zetten. Mijn bloemen staan namelijk op het werkblad in de keuken. Ik ontvang één keer per twee weken bloemen van BLOOMON en dat bevalt me prima. De bos staat altijd minstens twee weken. Ik ga het van de zomer wel stopzetten, want 's zomers heb ik nooit bloemen. Daar is het dan gewoon veel te warm voor en ik pluk ze dan liever uit de tuin (als het tenminste op wil komen).

En dit ben ik deze ochtend in mijn werkkloffie en de slaap nog in m'n ogen, klaar om naar m'n werk te gaan. Ook echt veel zin in vandaag, want ik voel mij nog steeds zo opgefokt als wat, heb hoofdpijn en m'n tieten voelen aan als overrijpe meloenen [....]. Die dingen blijven ook maar groeien en daar ben ik écht niet blij mee.

Detail: ben ik vrij korte tijd gewoon even 5 kilo aangekomen! Leeftijd (overgang...). Straks knap ik gewoon uit mijn duikpak...

Terras

Ik dacht gisteren: ik maak nog even een foto van mijn dakterras. Mooi opgeruimd, spullen (nog) aan de kant en de plek waar ik mijn Brabantia wasrek heb opgehangen. En ja, die andere gevel is van de buren. Mijn dakterras grenst aan het hunne. Ik woon nu eenmaal (nog) niet in een vrijstaand huis omringt door bossen of weilanden. Hun woning staat nog in de steigers.

Het opgeruimde terras. Dat witte ding moet nog weg.

De plek van mijn droogrek nu.

En verder heb ik nog niet veel zin om vrolijke verhaaltjes te vertellen met al wat er nu gebeurt in Brussel. Wat een verrotte wereld is het toch...!