Het leven gaat door

Het lijkt wel dat naarmate je ouder wordt je de dingen meer aangrijpt dan als je jonger bent. Gisteren natuurlijk een zwarte dag voor België. Ja, de zon is toch weer gewoon opgekomen vanmorgen. Nou ja, dat is ook niet helemaal waar: de aarde heeft haar draai weer gemaakt op een zodanige manier dat deze morgen de zon weer boven onze horizon is verschenen. Hoewel dit keer wel verstopt achter grijze wolken. De vogeltjes floten ondanks dat dat het een lieve lust was. Ja, zelfs bij mij.

Buiten het feit dat nieuws je harder aangrijpt op latere leeftijd, kijk ik nu ook met afgrijzen naar de digitale cijfertjes op mijn weegschaal. Het verval heeft nu toch echt z'n intrede gedaan. Ik ben niet aan de lijn - douw net m'n tweede Verkade Digestiefje weg - maar het moet nu wel stoppen. Volgens mijn Eetwijzer, die ik allang niet meer trouw iedere dag invul, eet is zelfs minder dan ik dagelijks 'mag'. Dat wil zeggen: minder dan 1900 kcal per dag. En dan is mijn beweging daar nog niet eens bijgeteld.

"Maar als je meer traint, krijg je ook meer spieren," zei mijn hubby afgelopen weekend. Had vorige week natuurlijk 8,5km gelopen wat toch beduidend meer is dan ik normaal loop. Een fijne tactische opmerking waar ik me dan maar aan vastklamp. Vanmiddag nog maar even een poging wagen om wat kilocaleriën eraf te lopen (en er 's avonds net zo hard weer bij te eten...).

Goed. Er zijn (dus) ergere dingen in de wereld. Was er gisteren toch wel een beetje door van slag. Ik ben toch iets meer betrokken bij België dan anderen. Jan z'n broer woont midden in Brussel, maar met hem is gelukkig alles ok. Niet dat ik me nu erge zorgen maakte, maar het is toch wel fijn om 's avonds net voor de yoga te horen dat hij 'gewoon' aan het werk was. 

Verder gaat het leven hier door alsof er niets is gebeurd. Vliegtuigen stijgen en dalen, vogeltjes zijn een beetje hyper van de hormoontjes en op het werk is het weer business as usual. Ja. Wat moet je anders....

Een ei, een kat en een fiets

Ik werd deze morgen blij verrast met een ei! Nee, niet op bed, maar bij de Slechtvalken. Ja, ik ben er ook zo eentje die gluurt bij de vogels via Beleef de Lente, maar ik kijk alleen maar, ik geef geen commentaar. Ik wil mij niet mengen in dat geleuter in het clubhuis. Ik vind het gewoon super om naar te kijken en te zien hoe vier van die pluizebolletjes opgroeien tot prachtige slechtvalken.

In mijn tuin is een koppeltje Turkse Tortels bezig met een nest. Ik zie telkens één van die twee met een takje een struik induiken. Staat naar mijn bescheiden mening niet echt heel gunstig voor een nest, maar goed. Wie ben ik.... We zullen wel zien hoe het afloopt, want het is niet de eerste keer en de vorige keer zat ze wel te broeden maar is op een gegeven moment weer verdwenen.

Ja, dit is een merel...

Buiten vogels zitten er ook veel katten in mijn tuin. Ik woon op een hoek (met toch aan weerzijden buren, want het is een hoek van een vierkant, zeg maar) en mijn tuin is een soort doorgangsweg voor katten. Rode, zwarte, zwartwitte, grijze. Er komt van alles langs. We hebben ook een buurtkat die wat vaker komt: een erge mooie maar brutale kater die van ons dan een beetje melk krijgt en af en toe iets extra's. In dit geval een duivenkarkas. Jan heeft vrijdag bouillon gemaakt van kippenbotten en -resten en een duivenkarkas en die mocht hij - de kat dan - oppeuzelen. De kat - volgens mij heet hij Gizmo - is niet van mij. Ik vind het wel leuk zo'n buurtkat. Hij komt enkel maar voor een drup melk. Dan is tie ook weer snel verdwenen. 

Lekker hè, zo'n duivenkarkasje!

De gevel is af en is erg mooi geworden. Ik heb weer een nieuw huis. Ze moeten enkel nog impregneren, maar dat kan pas als het buiten boven de tien graden is. Natuurlijk kan ik niet wachten om alles weer op orde te brengen, maar moet nog even wat geduld hebben. We hebben zondag wel het dakterras proper gemaakt: plantenbakken wat verplaatst en het droogrek opgehangen. Die hing eerst tegen de muur van het dakterras en nu hangt deze aan de steigerbuis op een iets betere plek zodat we van de zomer niet half onder de was hoeven te zitten.

Want ook wij zijn minimalistisch bezig. Ja, althans we proberen het. Gaan bijvoorbeeld op de fiets naar de Gamma om met een steigerhouten plank van twee meter weer terug te fietsen. Op de fiets naar het tuincentrum - toch 5 km fietsen -, op de fiets naar het 'gewone' centrum en ik hang mijn was zoveel mogelijk te drogen op een droogrek. We maken onze eigen bouillon van botten, onze eigen mayonaise, pinda- , hollandaise, tomaten- en currysaus... Bij mij vind je geen pakjes of zakjes "een beetje van jezelf en een beetje van Maggi", roerbakpastazakjes of andere bende waar meer zout in zit dan wat anders. En allemaal zo gemakkelijk en minstens even zo lekker zelf te maken. O ja, en sinds kort maal ik ook handmatig mijn eigen koffiebonen...

Keukenapparatuur heb ik ook niet veel: enkel een Kitchen Aid blender  - voor de smoothies voor mij iedere morgen - en zo'n Kitchen Aid keukenrobot - met name voor het brood. We hebben wel goede messen en goede pannen. Een ui fijn snijden met een mes gaat sneller met de hand en geeft minder afwas dan met zo'n ingewikkelde plaatsvretende keukenmachine met tig onderdelen.
Eh ja, ik heb wél een afwasmachine, maar mocht deze ooit stuk gaan (even afkloppen..), dan ga ik niet halsoverkop een nieuwe kopen. Doordeweeks draait-ie hooguit twee keer. In het weekend, als Jan er is, iedere dag. Dan is-ie ook stampvol. 

Ik heb natuurlijk wel een wasmachine, maar die draait hooguit twee à drie keer per week, en een droger, zo'n warmtepompdroger die over het algemeen enkel in de winter wordt gebruikt. Met acht zonnepanelen op het dak had ik dit jaar een vrij lage energierekening! En op sommige dagen wek ik meer op dan ik verbruik. Lang leve de zon!

Ik zou ook iedere dag op de fiets naar mijn werk kunnen. Het is maar zeven kilometer. En waarom doe ik dat dan niet - en nu komen de excuses:

• het is een enorm saai stuk om te rijden
• 's morgens heb ik zon in de rug
• 's middags heb ik ook zon in de rug :-\
• m'n haar zit dan niet meer goed
• heb niet de juiste kleding
• ik heb te veel te doen ná mijn werk:
• maandag na werk boodschappen doen
• dinsdagavond yoga dus vroeg eten
• woensdagmiddag loop ik hard
• donderdag .... dan heb ik niets.
• vrijdagmiddag rij ik langs de boer voor melk, yoghurt en eieren.

Hoe langer ik naar dat lijstje staar, hoe meer ik denk: ja waarom niet eigenlijk. Nu de dagen weer lengen, kan ik best wat vaker op de fiets...

Les excuses sont fait pour s'en servir... et les idiots pour les croire...

Tuinvogels

Vorige week was het de Nationale Tuinvogeltelling. Ik heb zelf niet meegedaan: ik was te druk bezig met andere dingen... (boekenkast inruimen). Op zich lijkt het mij wel eens leuk om een uur voor het raam te zitten en te zien wat voor vogels mijn voederkastje komen bezoeken.

Vanmorgen toen ik mijn smoothie aan het maken was, zaten er een roodborstje en een merel in de tuin. Dit roodborstje komt ieder jaar terug - voor zover ik kan zien dat het steeds dezelfde is natuurlijk. Vroeger had ik ook redelijk veel merels in mijn tuin, vooral in het voorjaar. Maar de afgelopen jaren is dat een stuk minder geworden.

Ik heb één keer gehad dat ik een pimpelmeesnestje had. Daar waren toen twee jonkies uitgevlogen: eentje bleef achter en vond ik later dood in het nestje. Ook heb ik een stelletje Turkse Tortels in mijn struik gehad, maar daar is nooit iets uit gekomen. Ik heb in diezelfde struik in 2014 een nestje gevonden met vier eitjes in, maar die waren onbebroed. Ik vermoed van die tortel die toen ook op het nestje heeft gezeten.

Nu verbaast het mij ook niet dat het niet tot een succes komt in mijn tuin. Mijn tuin is niet groot en grens bovendien aan een vrij drukke weg. 's Morgens begint het verkeer al om 07.00u. Nu probeer ik wel een vogelvriendelijke tuin te hebben. Ik heb er een waterpartij in en ik snoei in het najaar zo min mogelijk, behalve de struiken en planten die gesnoeit moeten worden - zoals de druivestruik. Bovendien is mijn tuin een soort snelweg voor alle katten die hier in de buurt wonen en ik heb er totaal geen probleem mee dat mijn tuin door alles wat leeft gebruikt wordt. Dus ook door katten.

In de dakgoot en onder de pannen van het huis van de buren zit al sinds jaar en dag een kauwennest. Ik kan me er haast niets bij voorstellen hoe het dak er daar moet uitzien... Smerig denk ik. Ze doen er niets aan dus ieder voorjaar worden er weer massa's takken onder die pannen naar binnen gedouwd. Ik vind ze erg lastig en ze pikken al het voer van de kleinere vogels. 

Dus even een duik gedaan in mijn foto-archief en de foto's opgezocht van de geverderde vriendjes in mijn tuin. Maar ik heb enkel de foto hierboven gevonden van een merel. Ik weet zeker dat ik nog foto's heb van 'mijn' roodborstje.... Afijn. Misschien voor een andere keer.