Duikvakantie Bonaire - 18 maart 2012

Door de kou van de airco en het gehuil van die baby, niet best geslapen. Er ligt enkel een laken op het bed, geen dunne deken, dus heb maar onder de (grote) badlaken geslapen. Natuurlijk erg vroeg wakker vanwege de jetlag, het was zelfs nog donker. Blijven liggen tot het licht werd en er uit zo rond 06.45u. Tijd om alles bij daglicht te zien. Er staat een Senseo koffiezetapparaat dus de koffie was snel 'gezet'. Niet echt super lekker natuurlijk, maar goed.
Vreemde geluidjes, vreemde vogels, behalve eentje: het suikerdiefje. Een klein, geel vogeltje met een specifiek geluid wat we nog kennen van Saba.
Alles ziet er verzorgt uit, behalve boven de lampjes, daar zitten aardig wat stofnesten. Er ligt een mooi zwembad voor de deur met een jaccuzi, waar je 's avonds ook in mag zwemmen en wat mooi verlicht is. Mooie huisjes, geen 'enge' beesten als kakkerlakken, maar we zitten hier natuurlijk ook niet in het oerwoud. Wel veel palmen en metershoge cactussen.

Op ons gemak ontbeten met de broodjes, de kaas, de pakjes yoghurt en de koffie. Dan al onze duikspullen in de tassen en met de auto naar Edens Resort waar de duikclub Wannadive is gevestigd. Auto geparkeerd en ons gemeld. De nodige formulieren invullen aan de picknicktafels die op het bijna witte strand staan. Ziet er allemaal erg tropisch uit. We zouden een initiatieduik krijgen en waren in de veronderstelling dat dit 'met z'n allen' zou zijn maar bleek later niet het geval. We kregen uitleg van een (Nederlandse) jongedame over de verschillende duikstekken van het eiland en de do's en dont's en daarna mochten we zelf op hun 'huisrif' een proefduik maken. Alles in elkaar gezet en eenmaal in het water bleek Jan z'n manometerslang finaal lek te zijn. Waarschijnlijk ergens tegenaan gezeten bij het te water gaan. Hij heeft de duik derhalve gemaakt met een leentoestel.

Het begin lag vol met afgestorven koraal van een storm van enige jaren geleden, maar snel werd het al erg mooi. Het water was helder, veel kleurrijke vis, geen grote jongens, maar wel een mooie murene en een kreeft. Was wel heel relaxed zo samen in een bijzondere wereld.

Tussen de duiken door even naar de Albert Heijn geweest. Ja, zelfs dat ontbreekt niet. Het is en blijft natuurlijk Nederland. Dus niet erg veel Caraïbische inkopen gedaan. Gewoon broodjes en beleg en fruit en zo, dat soort dingen. Even "thuis" gegeten en dan weer terug, dit keer met Nitrox gedoken, omdat ik de indruk heb hier minder moe van te worden. Jan had inmiddels een nieuwe slang, maar de nieuwe slang bleek niet zo nieuw, want hij was zo poreus als wat en later hebben wij een echte nieuwe gekocht en deze gereclameerd. We hebben toch een uur gedoken, iets minder spectaculair met nu gewapend met onze gehuurde camera (Olympus PL-2 met onderwaterhuis en één flitser). Daardoor blijf je wat meer 'hangen' bij sommige stekjes.

Dan alles uitspoelen en op ons gemaak terug naar het huisje. Onze buren rechts waren er ook: twee jongedames met ouders. We hebben lekker nootjes gegeten en liters water gedronken en de foto's op de laptop bekeken. Helaas kon ik ze op dat moment niet openen in PSE om er alvast één te bewerken, want dit programma kende het ORF bestand niet. De filmpjes die ik heb gemaakt met de Go Pro zijn wel grappig. Heb de tweede duik met de Go Pro op mijn hoofd gedoken.

Na het douchen met de auto naar 'de stad'. Zagen niet veel eettentjes. Bleek later dat we aan de verkeerde kant van de straat waren. Gegeten bij El Mundo, geitenvleesstoofpot. Erg lekker en erg caribeaans. De Hollanders achter ons hadden Hongaarse goulash en klaagden later dat het niet lekker was want er zat geen paprika in. Tja, wie eet er nu Hongaarse goulash op Bonaire?? Je kan beter iets locals eten.
Na het eten nog even een andere kant opgewandeld, langs de 'boulevard' en daar waren wel meer eettentjes. Nou ja, volgende keer.
Dan terug naar 'huis' waar Jan instortte dus we lagen er vroeg in.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Hoi. Leuk dat je komt buurten. Je kunt hier een reactie achterlaten.

IK GA VERHUIZEN!!!

Ik ga verhuizen. Dames en heren, boeren en buitenlui, lieve lezers: gaan jullie met mij mee? Please, please, please? Ik vervolg ...