Het normale leven

Nu het 'normale' leven weer is begonnen, kan ik het niet laten mijn gemoedstoestand te beschrijven die vandaag niet al te best is. Heb een beetje de pest in m'n lijf en ik kan geen duidelijke oorzaak bedenken. Het zal misschien het feit zijn dat ik weer zit opgesloten tussen vier muren de hele dag met een beeldscherm voor mijn neus en me weer dienstbaar moet stellen voor de maatschappij. Ondanks dat in mijn kantoor vrij veel raamwerk is, is het toch vrij donker. Dat komt door de bossages waardoor het licht nauwelijks nog mijn kantoor binnen komt. Nu gebeurt er zo af en toe wel eens wat: je ziet soms vogels, je hoort ze in ieder geval en je ziet de struiken en bomen groeien en straks in de herfst zie je het verval, maar het neemt toch erg veel licht weg. Zo af en toe 'moet' ik dan even naar voren lopen, naar de verkoopafdeling, waar het heel licht is, maar met uitzicht op de weg die hier langs loopt. Toch is dat vele licht wel doorslaggevend voor een stukje gevoel, dat je je niet zo opgesloten voelt. Ik had daar vroeger thuis al last van en het heeft mij vele jaren geduurd om één immense iep weg te krijgen die op 4 meter van mijn gevel stond en die alle licht uit mijn woonkamer wegnam. En de bomen hier achter het bedrijf worden ook alleen maar groter en groter. Maar ja, om ze nou WEG te laten halen.... Is ook weer zo zonde. Wat moet je? Al die dilemma's.....