Bergketen om de polder

Vanmorgen toen ik naar kantoor reed - oh, wat is het toch heerlijk rustig op straat nu met die voorjaarsvakantie! - had ik weer even een soort droommomentje toen ik die lange wolk zag waar de zon zo af en toe bovenuit piepte. Die grote wolk leek - met een beetje fantasie - net op een bergketen. Dat wij dan in het vlakke dal wonen omgeven met bergen. Een prachtig, hoge bergketen. Ik dacht toen ik in de auto zat: 'Weet je wat? We gaan dit weekend eens heerlijk wandelen in de bergen. Het is niet ver rijden: hooguit een kwartiertje'. Zie je het in de foto? Een vrij vlakke bergketen waar je dus heerlijk kunt wandelen en bovenop kunt genieten van het uitzicht over de bewoonde vallei, vol met auto's, mensen en drukte. En daarboven... niets. Rust. Wind. Zon.

Wat dat aan gaat woon ik écht in het verkeerde land....