Eindelijk niet meer zo moe

Het schijnt vandaag de meest deprimerende dag van het jaar te zijn, maar vandaag is de eerste dag sinds 3 weken dat ik niet doodmoe ben opgestaan. Zondag heb ik goed uitgeslapen en ik lag de zaterdag al om half tien op bed. Misschien beetje ongezellig, maar ik was gewoon doodmoe. Zondag ook nog even voor de zekerheid niet hardgelopen en dat was misschien maar goed ook, want het had bij ons veel geregend en later gehageld en hoewel het wat wit was, bleek het ook spekglad te zijn. En laat dát nu juist het enige zijn wat mij tegenhoudt om te gaan hardlopen.

In plaats van hard lopen dan maar langzaam lopen oftewel wandelen. Het was prachtig weer.

En vanmorgen vond ik mijn auto zo:

Ik had gelukkig gisterenmiddag voordat we gingen wandelen, alle grote ijsbrokken al van de voorruit van mijn auto gespateld, dus viel het ijsvrij maken mee. Vandaag weer een heerlijke zonnige dag. Lekker bezig geweest vandaag.