Vakantie Bretagne - deel 10

Toen ik woensdag de 30e wakker werd, voelde ik het al: keelpijn. Ja hoor! En ik maar denken dat het mijn deur voorbij zou gaan. Helaas. De keelpijn was nog niet zo heel erg, maar 's avonds in bed natuurlijk wel. Gelukkig had ik dropjes mee (ik loop altijd hard met een dropje in mijn mond).

Stekelbrem - zo voelde mijn keel ook...

Op oudejaarsdag hebben we op de markt in Lannion allemaal lekkere hapjes gekocht voor 's avonds én een fles heerlijke champagne (nee, geen Moët..). Vooraf een schelletje foie gras. Eerder hier in Bretagne hadden wij een foie gras entier gekocht, oftewel een hele gekookte lever, nu een - zeg maar - geperste, maar de smaak was even goed. Nog wat kaasjes, chocolaatjes als friandises bij de thee ('s avonds drinken wij geen koffie), oesters vooraf maar die hebben we ergens anders gehaald, en een côte à l'os als hoofdgerecht met wat side gerechtjes van bij de traitteur. Deze côte à l'os - wat in feite een entrecote is maar dan mét been, in Nederland niet zo bekend - kochten we bij een slager vlakbij de hallen. Er was nog iemand voor ons die 'kop' had besteld en hij kreeg een keurig in een netje verpakte kop van wel 30 cm lang en zo'n 15 cm dik. Je zag die man echt zo aarzelen, oei, is dat wat ik besteld heb? Wel een beetje veel.... Uiteindelijk heeft hij die rollade - want zo zag het er uit - dan door de helft laten snijden, nadat hij eerst nog aan ons vroeg of wij de helft wilden hebben. Het zag er lekker uit, tenminste voor Franse begrippen dan, maar we waren maar met twee en zouden de volgende dag ook weer terug rijden. Zo'n koprollade, om het zo maar even te noemen, bestaat dan gewoon uit stukken (varkens)kop samengerold en met een netje eromheen. In België eten ze kop met mosterd. Heerlijk. Ik eet het graag. Hier in Nederland haalt men er z'n neus voor op, zoals bij zoveel lekkere dingen die hier dus nergens meer te koop zijn.

De côte à l'os werd voor ons ter plekke van een groot stuk vlees gesneden. 'Zoiets?' vroeg de slager en hij wees met zijn mes een plak aan van zo'n 2 cm. Waarop Jan zei: 'Ja prima. Je bedoelt toch dat dikke stuk?' En dat was dan natuurlijk dat stuk van zo'n 25 cm dik. Haha, hilariteit alom. We lachen wat af hier. Super aardige mensen hier allemaal hoor. Ik snap niet waarom iedereen toch vindt dat Frankrijk mooi is maar dat er geen Fransen zouden moeten wonen. Nu scheelt het denk ik dat wij de taal spreken, maar ik heb nooit moeite met ze.

's Middags hebben wij het huisje schoon gemaakt, want we zouden de volgende dag toch weer terug rijden. Waren eerst van plan de 2e terug te rijden, maar omdat we via Oostende reden, kom je zo op zondagmiddag bij mij pas thuis, moet je alles nog uitpakken, opbergen, doen.... Dus is wat relaxter als je op zaterdagavond al thuis bent. Heb je nog de hele zondag.

We werden nog getrakteerd op een prachtige zonsondergang. Eentje waarbij je de zon als een grote ronde bol weg ziet zakken. Die hadden we nog niet gezien deze vakantie.



's Avonds hebben we heerlijk gegeten bij een fors haardvuur, want we moesten natuurlijk flinke rood gloeiende kooltjes hebben voor ons stuk vlees. 




En verder hebben we niet veel bijzonders gedaan in de zin van oudejaarsavond. Sterker nog: om klokslag 24.00u gingen we net naar bed. Héél in de verte zagen we door het dakraam wel vuurwerk, maar verder was het (heerlijk) stil. De buren hadden wel visite die we wel later hoorden weggaan, maar verder helemaal zoals ik het graag heb. In mijn jonge jaren genoeg gefeest en gebeest. Nu lekker gezapig. 

Nog even een leuke - traditionele - spiegelfoto:


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Hoi. Leuk dat je komt buurten. Je kunt hier een reactie achterlaten.

IK GA VERHUIZEN!!!

Ik ga verhuizen. Dames en heren, boeren en buitenlui, lieve lezers: gaan jullie met mij mee? Please, please, please? Ik vervolg ...