Berichten

Berichten uit december, 2012 weergeven

De laatste dag van het jaar

Nou ja. Daar zit je dan. Op oudejaarsavond. Nog geen negen uur, dus nog meer dan drie uur te gaan. En helaas in Nederland is het zo dat ik niet kan zeggen dat ik 'gewoon' om half elf of zo naar bed toe ga, want het is hier de hele dag al 'oorlog' en de ene bom volgt op de andere. Ik kan het proberen natuurlijk, maar ik denk dat er niet veel van slapen terecht komt. 'Gelukkig' is het slecht weer: het regent en het waait, dus wordt gezegd dat de overlast snel voorbij is. Er schijnt weer voor iets van zeventig (!) miljoen de lucht in te gaan - of al is gegaan. Goh, wat hebben we het slecht.... Allemaal van die zielepoten die het hardst lopen te klagen en die alles bij de Lidl kopen, kratten vol bier in huis halen en stemmen op Wilders, maar wel voor 2400 euro bij onze zuiderburen van dat oorlogstuig kopen. Ik snap niet dat dat zomaar kan. Daar steken ze het niet af en hier wel. Wat zijn wij op dat vlak toch een stom volk!

Maar ondertussen zit ik wel een beetje te b…

Griepje??

Afbeelding
Ah, jongens en meisjes, ik voel mij vandaag niet helemaal top. Alweer hoofdpijn en voel me moe, beetje keelpijn, beetje niet helemaal lekker.... Dat is 'm niet vandaag.... Vanmiddag maar snel naar huis en alleen wat tomaten en ansjovis halen - voor de pasta - en effe rustig aan...

Morgen dan maar de rest halen. Toch tijd zat....

Kerstdagen

Afbeelding
Yeah! Derde kerstdag! We mogen weer werken! Vandaag donderdag dus en ik vond het bij verandering eens heerlijk om te mogen werken. Het was ook super rustig op de weg. Waarom kan dit niet altijd zo zijn? Het was wel even wennen om weer vroeg op te moeten na vijf dagen 'uitslapen', met als gevolg dat ik me nog moest haasten (waarom eigenlijk?) om op tijd op kantoor te zijn. Alsof iemand daar van wakker ligt.... De baas is er niet eens en dat handjevol wat er zit zal niet op de klok staan kijken. Maar ik was op tijd, zelfs nog tijd gehad om een (simpele) smoothie te maken: bananen, twee appels, twee uitgeperste sinaasappels en yoghurt. Simpel, lekker, doeltreffend, want terwijl iedereen om mij heen loopt te snotteren heb ik nergens (?) last van, of ik moet het stiekem toch onder de leden hebben, vandaar mijn hoofdpijn en mijn wat duffe gevoel.

En hoe zijn wij deze kerstdagen doorgekomen.... Laat ik eerst zeggen dat bij mij het kerstgevoel - wat dat dan ook moge zijn - volledig ont…

De dagen voor kerst

Afbeelding
Maar eens even verslag doen van mijn eerste dag van het lange kerstverlof. Of eigenlijk vandaag alweer de tweede dag. Hoe snel kan het gaan....

Ik voel me vandaag niet helemaal gelukkig. Ik had hoofdpijn toen ik wakker werd vanmorgen en het was nog donker in de slaapkamer toen ik eens keek hoe laat het was. Toch al half negen. Niet te lang meer wachten, want ik wil meestal zo rond negen uur in het 'bos' zijn voor mijn hardlooprondje. Het regende ook nog eens en het waaide behoorlijk fors. Maar ik laat mij daardoor niet tegenhouden. Zoals al eens eerder vermeld is het alleen ijs wat mij tegenhoud. Ik begon om zestien minuten over negen met mijn rondje. Het was behoorlijk rustig op de gebruikelijke clubjes na: een fanatiek vrouwenclubje wat je geen haarbreed ruimte geeft als je langs komt en een klein clubje met van die kettlebells (gewichten met een handvat eraan). Moet je ook niet toevallig langs lopen als ze daarmee aan het zwaaien zijn ;-)

Gisteren ben ik met de fiets even op …

It's my life

Afbeelding
Het is de maand van de vervelende berichten. Alles wat minder leuk is, stapelt zich op en ik moet dan maar vooral doorgaan en blijven lachen.

Mijn vader ligt weer eens in het ziekenhuis. Nu vanwege zijn longen. Hij heeft COPD, het resultaat van jarenlang roken. Hij heeft overigens nooit ergens last van gehad, maar doordat de weerstand van zijn lichaam een forse opdoffer heeft gehad de laatste maanden, komt natuurlijk alles tegelijk. Niet leuk voor hem en ook niet voor mijn moeder. Iedere keer op en af, ziekenhuis in en uit. Het is voor mijn vader vooral moeilijk om te accepteren dat zijn lichaam niet meer wil wat zijn geest nog wel wil. Dat is het vervelende van ouder worden. Je hebt helaas geen andere keus dan om het te accepteren en proberen je te concentreren op de dingen die je nog wél kunt, of nieuwe dingen te gaan doen waar je je nog wel happy bij voelt. Je alleen maar blindstaren op zaken die je niet meer kunt, is niet goed voor je welbehagen. Genieten van de kleine dingen is da…

De bekende druppel

Het is lang geleden, maar ik zit even in een dipje. Gisteren had ik ronduit een slechte dag: veel lopen huilen. Allemaal zaakjes die opstapelen en bij een bericht op facebook die ik had ontvangen van een 'vriend' kon ik de waterlanders niet meer thuis houden. Dat was een bericht vol met positieve dingen die zijn gebeurd afgelopen jaar, in plaats van alle negatieve dingen die je hoort, zoals onlangs op die school en zo. Dan slaat zo'n bericht vol met positieve dingen in als een soort openbaring, van o ja, het is niet alleen maar narigheid wat er gebeurt. Ik had al de tranen in mijn ogen toen ik Obama gisteren op TV zag als hij reageerde op wat er was gebeurd. Het is toch ongelofelijk dat iemand zoiets doet. Dan ben je echt volslagen blind van woede over iets. En ja, en dan natuurlijk Jan weg en midden in een zogenaamde Black Hole - dan is het radiostilte - plus het verhaal van die verdomde zondagsopenstelling van de C1000 en ook nog eens mijn maandelijkse ongemakje. Dat all…

Kabbeldekabbel

Afbeelding
Het is moeilijk te omschrijven hoe ik deze periode aan het doorkomen ben. Ik heb zelf het idee dat ik in een soort koker leef, de dingen doe die ik moet doen en vooral niet teveel nadenken. Blik op oneindig en doorgaan. Ik kan pas zeggen aan het einde van de periode hoe ik het beleefd heb, maar ik denk zelf dat het zoiets zal zijn van: 'tja, goh, wat heb ik eigenlijk gedaan in die vier maanden...'.

Het is namelijk zo dat ik het gevoel wat ik nu heb altijd erg moeilijk kan terugroepen als het voorbij is. Ik voel me niet depressief of zo, maar in feite heb ik een heel oppervlakkig, gevoelloos gevoel. Ik onderga alles. Zo af en toe voel ik wat, zoals zondagavond (komt later...), maar over het algemeen duw ik al het gevoel ver weg. Op kantoor ben ik relatief vrolijk en opgeruimd. Geen tekenen van chagerijnigheid. Wel af en toe wat verdrietig, maar dat kan ook een andere oorzaak hebben. En weet je wat ik nu ook niet doe en andere jaren wel? Aftellen. Ik heb zo'n aftelgeval om af…

Het valt allemaal niet mee...

Ik zit hier weer met aan twee kanten rookpluimen uit mijn oren gefrustreerd te wezen. Heb je na veel vijven en zessen een redelijk goede vlucht weten te boeken voor twee collega's, komt er weer eentje die zegt nog even naar de vluchten te willen kijken terwijl ik gisteren al groen licht heb gehad van de andere collega. En het is niet zo dat je na boeken zomaar even kunt zeggen, ah, ik kan niet, kan het nog anders. Zo werkt dat helaas niet in de vliegelarij. Dan moet je de vluchten eerste helemaal annuleren wat niet kosteloos is en dan moet je opnieuw boeken met het risico dat het tarief niet meer beschikbaar is, of zelfs geen plaats meer. 

In mijn werk gebeurt het wel vaker dat de één zegt 'het is goed' en de ander zegt wat anders en jij zit er dan tussen. Nu is de persoon die nu zegt er nog even naar te willen kijken echt zo'n self-control freak die erg veel moeite heeft dingen uit handen te geven. Het liefst boekt hij zelf en regelt alles zelf, terwijl ik dat uit zijn…