Berichten

Berichten uit november, 2012 weergeven
Voel mij weer erg onrustig vandaag.... :-(

En het wordt kouder

Afbeelding
Langzaam begint het buiten steeds ietsje kouder te worden. Aan het einde van deze week wordt verwacht dat het overdag niet boven de vijf graden is met 's nachts vorst. Tijd om de schaatsen weg te brengen want je weet maar nooit. Jan heeft vorig jaar ook noren gekocht - van die noren met een kunststof schoen - maar heb toen geen tijd gehad ze te laten slijpen. Hij heeft er toen aardig op rond gereden en dat voor de eerste keer! Dus ik heb goede hoop dat als er nog meer van dat soort winters komen, hij misschien wel eens beter zou kunnen gaan schaatsen dan ik. Ikzelf heb van die ouderwetse basic noren, dus geen klapnoren, daarvoor schaats ik te weinig. Het was toen even een investering, maar je doet er járen mee, er kan niets mee gebeuren. Goed opbergen, goed schoonmaken en schoen invetten en ieder jaar laten slijpen. Ik heb ze al meer dan tien jaar. Ooit gekocht toen ik op les zat en geen spijt van gehad. Ik heb twee seizoenen les gehad. Erg leerzaam, maar niet toegekomen aan pootj…

Weer 10 kilometer...!!!

Afbeelding
Het was vandaag een stormachtige dag. Ik werd er al erg vroeg wakker van, maar dat had meer te maken met dat ik me wat zorgen maakte of ik wel kon gaan lopen. Er was immers windkracht 8 tot 9 verwacht. Ik ben er rond half negen maar uitgegaan ondanks dat het nog zo donker was, dat het net leek of het nog steeds zes uur 's morgens was. Mijn hardloopkleding aangedaan en na een banaantje met de auto naar het bos (tja, bos. Ik vind het meer een park maar het heet nu eenmaal bos). Het was erg rustig. Veel mooi-weer lopers dus normaal gesproken. Op die enkeling na dan waaronder ik. Ik heb heerlijk gelopen. Af en toe fors wind mee maar natuurlijk ook zo hier en daar wind tegen. Ik loop mijn rondjes echter zodanig dat ik meestal wind mee heb. Ik was niet van plan om 10 kilometer te lopen - tja, wanneer wel eigenlijk - maar toch weer de 10 k volgemaakt en zelfs nog ietsje sneller dan de vorige keer, hoewel ik het daar niet om doe. Ik was zelfs niet moe! Ik heb ook regen gehad en nog behoor…

Van ongemakjes en andere zaken

Afbeelding
Ik voel mij vandaag tamelijk agressief. Dat uit zich bij mij doordat ik heel serieus ben en geen zin heb om te lachen. Maar ik ben dan ook boos. Boos op een collega die niet normaal kan doen en zich blijkbaar een houding moet aanmeten om zijn eigen onzekerheid te maskeren. Mij "het" noemen en altijd klaar staan met gevatte opmerkingen, zeker als er andere collega's bij zijn. Zwak. Er komt een keer een dag en dan krijgt-ie de wind van voren.

Verder geen reden om boos te zijn, of het moet zijn dat het nog 96 dagen duurt eer mijn mannetje weer thuis komt. Ik word gelukkig regelmatig op de hoogte gehouden door de blog van Tim en de foto's en dit keer staat Jan er vaker op dan de vorige reis. Ook al denkt hij dat ik 'm niet zie, ik weet toch wel dat hij het is...


Z'n Be-Book verraadt 'm, plus twee foto's ervoor waar zijn blauwe drinkflesje op staat en een stukje van z'n Be-Book en zijn kamergenoot. Dan moet ik zeker niet weten dat hij dat is.... Dah!

Gist…

Nare droom

Afbeelding
Eén van de nadelen van alleen thuis zijn, is wel dat ik teveel uitgeef. Dat zijn allemaal van die troost-aankopen.
Net gordijnen besteld, aankomende zaterdag laat ik me even verwennen bij de schoonheidsspecialiste, morgenavond ga naar een Thaise masseuse voor mijn schouder (no happy end!), begin december een weekendje mutsen met twee vriendinnen..... 

Ik ondervond nu al dat de maand november langer duurt dan mijn salaris. Aj! Gelukkig heb ik nog wel wat reserves, maar is voor volgende maand toch even rustig aan doen.

Buiten begint het langzaam te betrekken en de wind begint ook wat toe te nemen. Ik vind het fris: heb koude handen en voel me wat rillerig. Vannacht weer niet al te best geslapen en ik werd wakker met hoofdpijn. Geen goed begin van de dag. Heb ook erg naar gedroomd van Jan. Zal niet in detail treden, maar het liep niet goed af... Zoiets blijft je dan een hele dag bij. Nee, hij kreeg geen ongeluk of zo, maar was meer in de relationele sfeer. Hoe kom je daarbij hè. Nergens eni…

Hardlopen

Afbeelding
Mijn zondag-loopje weer achter de rug. En het ging niet echt vanzelf. Alweer niet. Misschien komt het omdat ik al drie nachten niet zo goed heb geslapen. Afgelopen nacht gelukkig wel, maar ik werd wakker met een lichte hoofdpijn. Dat beloofd meestal niet veel goeds voor de dag. Als ik op zondag ga hardlopen neem ik altijd een medicijn in speciaal tegen hardlopershoofdpijn, of hoe dat ook mag heten, dus nu, bijna twee uur nadat ik mijn rondjes heb gelopen geen hoofdpijn, maar als het medicijn is uitgewerkt kan de hoofdpijn zo terug komen. Als dat zo is, gaat mijn middagje whiskyproeven in combinatie met een film niet door. Overigens heb ik het nu na mijn warme douche, nog steeds wat koud. Nou ja, ik weet niet wat het is vandaag. Ik lag er gisteren ook al om 22.00u in, wat natuurlijk best vroeg ik voor een zaterdagavond, maar ik zou niet weten waarom ik langer op moet blijven. Ik heb me toch voorgenomen deze winter gewoon vroeg naar bed te gaan. Ik zie geen nut in het op de bank blijven…

Kreta

Afbeelding
Zo heel langzaam kruipen de tentakeltjes van moedeloosheid om mijn ziel, het besef dat Jan nog zo lang weg is. Overdag niet echt veel last van maar 's avonds toch wel een beetje. Zeker omdat er de laatste dagen niks interessants op TV is en zeker met deze donkere dagen voel ik de donkerte zo mijn systeem in kruipen. Ik wil dat niet, maar soms is het moeilijk om die gevoelens te weerstaan. Ik slaap dan ook drie dagen al niet al te best. Wordt iedere keer 's nachts een paar keer wakker met het idee dat het tijd is om op te staan. En dan kijk ik op de wekker, is het pas 04.32u of zo. Gewoon bizar. Al de tweede nacht op rij.

Het schip is nu op Kreta na drie dagen storm en naar het schijnt is het nu een stuk rustiger. Ze kunnen eindelijk weer eens wat doen. Als ik nu gewoon een berg geld zou hebben, dan zou ik vanavond hier met Transavia even naar Kreta vliegen en zondag weer terug of zo. Op zich zijn het de kosten niet, maar het is toch snel een honderdje of drie-vier wat je kwijt …

Gordijnen en storm

Afbeelding
En daar zijn we weer. Op deze ietwat grijze woensdagmorgen, met de slaap nog in de ogen. Na een heerlijke doch wederom ietwat vermoeiende nachtrust - ik weet niet wat ik allemaal doe 's nachts, maar ik beleef een hoop avonturen - werd ik gewekt door mijn namaak wake-up light die ik gisterenavond maar weer eens naast mijn bed heb geïnstalleerd. Om 06.45 begon mijn radiolamp of lampradio rood op te lichten om uiteindelijk om 07.00u geheel zeg maar 'wit' te branden. Ik had daarna echter nog een alarm erop gezet met zo'n natuurgeluidje, maar my god, ik weet niet hoe ze aan die geluiden komen, maar het lijkt nergens op. Ik druk de wekker dan gewoon uit en draai me op mijn andere zij om dan even later wakker te worden van een vreselijke pijn in mijn borstkas. Heb ik wel vaker, althans vroeger, en dan zit er een spier dwars of zo. Wel super pijnlijk en dan is het zaak om heeeeel diep adem te halen en dan hoor je 'knak' en dan is de pijn weg. Toen ik opstond om te gaan…

Malaga

Afbeelding
Ik ben een beetje uit m'n hum. Terwijl ik vanmorgen eigenlijk best heel opgewekt was: goed geslapen, betijds op, voel me prima. Maar nu door wat samenlopen van omstandigheden ben ik wat kribbig en zelfs labiel net.

Kan toch niet meer komen door de maandelijkse probleempjes, want daar heb ik al een paar maandjes geen last meer van. Zou het dan toch zover zijn? Als dat zo is nou dan teken ik ervoor, want ik heb me de laatste weken nog nooit zo goed gevoeld.

Nog even een fotootje van Jan bijgevoegd, hard aan het werk in Malaga, een onvoorziene stop. Nu zijn ze op weg naar Kreta, in een - naar ik heb begrepen - vliegende storm. Jan voelde zich 'mottig'. Och arme. Dat is thee met beschuit dan. Hier is alles rustig: koffie met gebak dus.





D-Day, nog 112 dagen... :-(

Afbeelding
Vandaag is dan D-Day voor mij: vanmiddag om 15.00u vertrekt de Louise-Marie F931 vanuit Zeebrugge voor een vier maanden durende operatie in de wateren bij Somalië: Atalanta III. Na de nodige motorproblemen na de NOST in mei van dit jaar, is het dan toch op het laatste moment in orde gekomen, en kunnen ze - veel later dan gepland - toch vertrekken. De meesten hadden zich daar al ver van te voren op voorbereid - zowel mentaal als financieel (!) - dus afstel was, hoe prettig ook voor het thuisfront, nicht im Frage. Helaas is het wel zo dat ze met de feestdagen niet thuis zullen zijn. Oorspronkelijk was dat trouwens ook niet het geval geweest dus het is niet zo dat door dit uitstel alle feestplannen in duigen vallen. 

Ik ben niet lijfelijk aanwezig bij dit uitvaren. Het heeft voor mij niet zoveel nut. Ten eerste is het al een deprimerende dag, met nog deprimerender weer, en om nu 'even' naar Zeebrugge te rijden is ook zo'n mijl op zeven. Nou ja, ik ben er gek genoeg voor hoor. …