Berichten

Berichten uit april, 2016 weergeven

Nieuw bos en oude natuur

Afbeelding
Gisterenmiddag, na het werk, had ik geen zin om direct naar huis te rijden: het was té mooi weer (= de zon scheen). Als je in een polder woont is het niet evident dat je dan even ergens heerlijk kunt wandelen want alles is zo vlak als een biljartlaken en zeker hier is het voor 80% landbouwgrond met van die kaarsrechte wegen erdoorheen.

Woensdag was ik even bij Park21 en gisterenmiddag ben ik maar weer even die kant op gegaan. Vlakbij het honkbalstadion is een stuk land wat een soort bos moet gaan worden denk ik. Allemaal nog van die staakjes van bomen maar het zag er wel redelijk woest uit. Toen ik daar in reed zag ik een pracht van een fazanthaan maar terug lopen met de camera in de hand is bij voorbaat al verloren moeite: dat beest is dan allang weg. 

Dus eventjes door de woestenij gelopen en ik meen zelfs - maar weet dat niet zeker - dat ik een paartje patrijzen heb gezien! Er vlogen in ieder geval kort twee vogels op, bruinig van kleur en ietwat kleiner dan fazanten. Dussss. Dat zou…

Zomaar een konings-woensdag

Afbeelding
Zo. Mijn vrije dag is weer voorbij. Vandaag moest ik weer aan de bak. Vanwege de slechte weersverwachting had ik zelfs nog even aan gedacht om te gaan werken gisteren, want ik 'vier' Koningsdag alleen: Jan zit in Brugge voor zijn opleiding en daar hadden ze geen Koningsdag. Maar ik heb het niet zo druk op het werk dus is het soms ook best lekker om thuis te zijn.

Het gekke is alleen dat op zo'n dag midden in de week ik in eerste instantie gewoon echt niet weet wat ik moet gaan doen. Zeker als het weer niet zo denderend is. Ik heb altijd plannen zat - die schrijf ik dan op - maar als de dag er dan is, doe ik niets. Gewoon, omdat ik er geen zin in heb. Het is gewoon heel raar om zo alleen te zijn op zo'n dag. Dus hoe heb ik mijn dag doorgebracht.

Ik werd laat wakker: tegen half negen. Uit bed, joggingbroek aan, smoothie gemaakt. 



Laptop op tafel en gekeken naar de gebeurtenissen bij Beleef De Lente. Ik ben een stille kijker. Me losgerukt van het scherm, gedoucht, aangekleed…

Blessure en vakantievoorpret

Afbeelding
Misschien moet ik eens opschrijven hoe ik me voel nu ik geveld door een blessure niet kan hardlopen. Ik had gedacht dat ik me mega rot zou voelen en het niet zou kunnen aanzien om anderen te zien hardlopen. 

Maar het valt eigenlijk wel mee. In feite geeft het mij een hoop rust. Eventjes dan, want over een tijdje zal die drang wel weer komen. Het is best lekker om niets te 'moeten'. Dat moeten komt dan wel van mij zelf, maar ik kan heel dwingend zijn.

Ik heb mij voorgenomen om tot juni niet hard te lopen. Dat betekent niet dat ik niets doe, want ik ben nu heel voorzichtig bezig mijn liesspieren te testen, voelen hoe het ermee staat. Als ik dat wat regelmatig doe, versterk ik mijn spieren en dan kan ik er langzaam wat meer oefeningen bij gaan doen. Deze oefeningen haal ik hier vandaan.

Ook even geen yoga omdat die blessure is ontstaan juist door yoga. Voordat ik er echt 'doorheen' ging had ik al wat last van mijn lies dus die spier was al een beetje geïrriteerd. Dus weet oo…

Theater en Oosthuizen

Afbeelding
Afgelopen vrijdag zijn wij naar theater geweest. Wij gaan gemiddeld zo één keer in de twee jaar naar theater :-) We zijn dus geen theaterbeesten. En iedere keer als we dan in theater zijn, zeggen we tegen elkaar: we moeten eens wat vaker gaan.

Ja.





We waren daar voor het gezelschap Kommil Foo, een Vlaams cabaretduo. We zijn daar al drie keer naar toe geweest. Ik heb echt onwijs zitten lachen dit keer. Het is - vind ik - wel een ander soort humor dan die ongenuanceerde kwetsende humor van de gemiddelde Nederlandse cabaretier, waar ik ook hartelijk om moet lachen (behalve Youp. Die vind ik geen reet aan).

Afijn. Zaterdag zijn wij naar Oosthuizen gereden. De plaatselijk slager - Waterlant's Weelde - waar wij altijd regelmatig vlees halen had er een open dag en ik was wel nieuwsgierig. Vooral het uitbenen van een lam vonden wij wel interessant om te zien (en zoals altijd: klik op de foto voor een vergroting).










Ja, wij rijden 45km om bij deze slager heerlijk en eerlijk vlees te halen! Zaterd…

Een Prince in de marine

Afbeelding
Hè. Het is vandaag weer zo'n butdag dat ik me er echt toe moet zetten om een vrolijke noot te schrijven. Ik voel me lichtelijk droevig. En dat om verschillende redenen:

er is wéér een stukje jeugd dood: Prince.er komt een eind aan ons luxe leventje.de werkdag begon niet goed.
Prince was in feite maar anderhalf jaar ouder dan ik, maar hij maakte, net als Freddy Mercury, Michael Jackson en David Bowie, onderdeel uit van mijn jeugd. 
Het is niet zo dat helemaal weg was van zijn muziek, ben ook nog nooit naar een concert van hem geweest evenmin als de overige drie musikanten, maar het is meer het besef dat hij (of zijn muziek) deel uitmaakte van je jeugd en dat dat langzaam afbrokkelt. Ik ben nog steeds wel bezig met muziek en kan de radio nog steeds op tien zetten als ik een goed nummer hoor, maar een Radio538 of Slam!FM staat bij mij nooit op. Ik ben een NPO2 luisteraar. Eh ja, suf, ik weet het, maar dat krijg je op mijn leeftijd...

En dat luxe leventje. Jan zijn opleiding in Den Helder…

Zwanen en bollen

Afbeelding
Omdat ik te kampen heb met een liesblessure - die overigens goed verloopt - ben ik gisterenmiddag niet wezen hardlopen. In plaats daarvan ben ik even naar het tuincentrum gereden. Ja, ik weet het: duur. Maar ik ben niet in zo'n luxe positie dat ik midden in de natuur woon en daar allerlei mooie plantjes uit kan halen (wat overigens in Nederland in principe verboden is, in ieder geval voor de beschermde soorten waaronder bijvoorbeeld ook daslook!).

Dus rij ik naar het tuincentrum. Ik heb er wat plantjes gekocht voor de bakken op balkon en daarna even met de camera op pad want er broedt een zwaan op het terrein van dat tuincentrum. De plek is weliswaar afgezet maar je kunt er tot op nog geen twee meter in de buurt komen. Ze - de dame zat op het nest dit keer - houdt je weliswaar goed in de gaten, maar als je rustig bent en niet al te prominent dichtbij komt, gaat dat wel even.




Vlak naast het tuincentrum liggen een aantal bollenvelden, maar helaas kon ik niet IN het veld komen. Ik had …

Werken en Kinderen

Afbeelding
Oh, wat is het toch zalig zalig zalig voorjaarsweer! En oh, wat is het toch jammer jammer jammer dat ik er niet ten volle van kan genieten…. 

Iemand vraagt zich bloggend af wat ze deden toen ze nog geen kinderen hadden. Nou. Werken! Zorgen voor je eigen inkomen, je eigen toekomst zeker stellen en niet afhankelijk zijn van je partner. Want niets is zeker. Zeker je eigen partner niet. ‘Met hem word ik oud,’ denk je nog heel naïef als je in een vaste relatie en in een nieuw huisje zit. Maar het werkt helaas zo niet altijd.





Onder andere daardoor heb ik geen kinderen. Nu ben ik altijd al geen fan van kinderen geweest en heb ik nooit echt een kinderwens gehad. Ik had vroeger zoiets van: nu even niet en toen ik er uiteindelijk – voor een verkeerde reden – voor open stond, is het god-zij-dank niet gelukt. In die zin heb ik nooit last gehad van het OhJeeNuMoetHetWantStraksKanHetNietMeer-hormoon. Ik zag me zelf niet in het ideaalbeeld van een kinderwagenduwende moeder. Dus werk ik. Fulltime. Al v…