Berichten

Berichten uit december, 2016 weergeven

FIJNE FEESTDAGEN!

Afbeelding
Ik denk dat er weinig van bloggen komt de komende dagen, dus wens ik al mijn lezers van all over the world hele fijne, hopelijk gezellige of gewoon lekkere kerstdagen en een heel gezond en gelukkig 2017. Ik kan het jullie maar toewensen: heb er zelf helaas de hand niet in om het te realiseren.  Dat moet je nog altijd zelf doen.
.-o0o-.

Ode aan de grog

Afbeelding
Maandag begon het: keelpijn en dan is meestal de rest wel te voorspellen, dan word je óf ziek óf verkouden. Ik had geen zin in wat dan ook als je al een keuze zou hebben, dus heb ik maandagavond al direct een grog gemaakt. Dat heb ik dinsdag- en woensdagavond ook gedaan - in bed opdrinken - en zie: het heeft geholpen. 

Dus ode aan de grog.


Het enige wat ik nu ben ik ontzettend moe.

Maar dat kan ook komen doordat je hele dagen binnen zit, dat is zo donker is en zo giga druk en rommelig. Het is op kantoor een komen en gaan van mensen. Opvallend veel die lekkers komen brengen, dus je kunt je iedere dag volstoppen met zoetigheid en alcohol. 

Van die hyper collega's die de hele dag met stemverheffing moeten rondlopen blijkbaar en het werk wat gewoon doorgaat, zelfs enorm druk en ondanks dat dat niet direct mijn werk betreft, voel je toch die spanning.

Daarnaast moet ik zelf ook wel allerlei zaken afhandelen, in de gaten houden, regelen, doen [zucht]..... ik ben het een beetje zat. Nog één d…

Mannen en zorgen

Afbeelding
Vandaag de kortste dag! Vanmiddag ergens rond 16.00u meen ik is de zonnewende en worden de dagen weer langer. Yeah! Kom maar op met de zomer!

Gisterenavond weer met een grog - dit keer met whisky in plaats van cognac - m'n bed ingekropen en ik heb heerlijk geslapen. Geen keelpijn meer, maar nog wel van die branderige ogen en een vol hoofd. Dat wordt straks niezen, loopneus en later hoesten, maar ach. Who cares.

Mannen. Laten we het eens even over mannen hebben. Die wezens die ons leven kleur geven, die wezens die het zo zwaar hebben met ons. Ja, die. Mannen met zorgen in het bijzonder dan. Ik heb er 'thuis' eentje lopen (je weet: thuis is een iets ander begrip bij mij dan voor de meesten) en ik heb er op kantoor eentje lopen. En voor beiden ben ik respectievelijk de belangrijkste en één na belangrijkste vrouw (na hun moeder dan misschien) in hun leven. 

En allebei hebben ze zorgen. De één financieel, de ander lichamelijk. 

De één omdat hij een forse aankoop heeft gedaan in de …

Keelpijn en meer

Afbeelding
Nee hè... Niet weer..... [zucht]

Ik heb het niet over de aanslag in Berlijn. Hoewel ik daar wel weer behoorlijk triest en ongerust over kan worden.

Nee, ik heb het over keelpijn. Voel de verkoudheid - hopelijk is het alleen dat - mijn lijf in de war brengen. Zware ogen, zwaar hoofd. Maar wat wil je, als je omringd wordt door enkel zieke mensen en je die dan ook allemaal nog hebt moeten zoenen. Verbaast mij dus niet al te veel. Maar ik vind het wel vervelend.

Een druppel op de gloeiende plaat vergeleken met Berlijn natuurlijk. Ik ben niet iemand die dan meteen haar Facebook profiel in de kleuren van het land zet. Want waarom Berlijn zoveel aandacht geven terwijl er op tientallen plekken op de wereld elke dag opnieuw vergelijkbare nare dingen gebeuren.

Het leven is niet gemakkelijk en daar horen deze nare dingen ook bij. Door de aanwezigheid van media in elke hoek van de wereld, worden we er nu veel meer bij betrokken dan vroeger en dat wordt sommigen denk ik wel te veel. Ik sluit me er ook…

Weekendje zwaar...

Afbeelding
De kalender zegt week 51. De één na laatste week van het jaar 2016. Op kantoor worden we overspoeld met zoetigheid: dan is het een Sachertorte van een leverancier uit Oostenrijk, dan een meter kerststol, marsepein, chocolaatjes met Macadamia-noten, één of andere Japanse lekkernij en natuurlijk de flessen wijn. Blijkbaar kan het weer dit jaar.



Je hoort dat ook weer in de media: mensen pakken deze kerst flink uit met het kerstdiner.

Overigens kan ik van dat alles gelukkig goed afblijven en verdwijnt alles naar de collega's. Eén groot vuilnisvat die afdeling.

Het kerstdiner van de zaak hebben we weer achter de rug. Het was dit keer in Kasteel Keukenhof. Prachtig gedecoreerd en helemaal in kerstsfeer. Even met de hakjes 100 meter over een grintpaadje: niet ik hoor, ik ben (helaas) niet van de hakken, maar ik zag sommige dames zich wel erg krampachtig vasthouden aan hun partner. Ik had ze gewaarschuwd, want het was dit keer ook een walking diner, dus niet stijf en strak in het gareel aan …

Kerstdiner

Afbeelding
Zo. Even op adem komen. Ik heb zo gruwelijk druk op kantoor dat ik er hoofdpijn van heb.

Woensdagmiddag echt zo enorm veel info moeten opnemen in verband met de implementatie van een nieuwe programma op het werk, dat ik er echt slecht van heb geslapen. Ondanks de yoga die ik die avond heb gedaan (en deze groep was een stuk rustiger). Heb dus niet hardgelopen woensdagmiddag maar mijn 'vrije' middag opgeofferd aan een - in mijn ogen - belangrijker iets.



Dan donderdag direct weer een meeting. Ik ben dat niet gewend: normaal gesproken heb ik weinig meetings of vergaderingen of besprekingen. Gelukkig niet. Dat is voor anderen. Ondanks mijn functie. En ik ben daar niet rouwig om.

Vanavond hebben wij ons jaarlijks kerstdiner met alle medewerkers en diens partner en gelukkig hadden we dit jaar de lokatie én de catering al vrij vroeg bepaald. Het enige was nu de uitnodigingen uitsturen, lijstjes maken met de diverse allergiën en lust-ik-niet, vreet-ik-niet, ken-ik-niet mensen en zelfs het…

Van huizen en muizen

Afbeelding
Life's a bitch.

Het valt soms niet mee en dan moet ik me even afreageren. Ik doe dat dan op mijn blog, lees dat later na en dan denk ik: naaah! wel beetje heftig. En dan pas ik de blog maar een beetje aan. Je weet nooit wie er mee leest.

Mijn bui is ook wat gezakt. Ik heb net mijn eten op: heerlijke zelfgemaakte rendang met rijst en pittige komkommer. Ik heb gesmuld. Het was boodschappendag dus even naar de supermarché mijn lijstje afwerken. Ook al wat ingrediënten gehaald voor het kerstmenu. Hoeven we niet alles op het laatste moment te kopen.

De weekenden staan tegenwoordig bijna geheel in het teken van het nieuwe huis. We hebben enkel het weekend. Met een 'normale' relatie praat je daar doordeweeks ook over, maar dat gaat bij ons nu eenmaal niet.

Deze maand hebben wij onze eerste afspraken voor de elektra en het sanitair. Daarvoor moeten we naar een sanitairbedrijf, wat niet echt op onze route ligt. Dus een hoop geregel en geschuif in de agenda's en dan moeten we ook no…

van Yoga en Vo2 max

Afbeelding
Buiten is het grauw en grijs, binnen zit ik met een zelfgemaakte koffie-verkeerd (zonder koekje...).

Gisterenavond weer naar yoga geweest waar ik nou niet helemaal zen vandaan kwam. En dat komt alleen maar omdat er twee van die dominante typjes zijn waar ik mij enorm aan stoor. Ik weet niet zo goed hoe ik die dames moet typeren, maar ze hebben altijd het woord, denken dat ze heel wat zijn en hebben het dan over van die - voor mij - onbenullige dingen en iedereen luistert daar dan ook nog naar. Of probeert zich erin te mengen.

Ik zit dan op mijn matje, aanschouw het en het zal wel aan mijn gezicht te zijn dat ik me daar hopeloos aan irriteer, want ik zeg eigenlijk nooit wat, lach wel heel af en toe als het echt leuk is, maar verder..... Jeetje man. Alleen al om die twee zou ik niet meer komen. 

Misschien ben ik wel té serieus - wat ik niet denk - maar het is meer de manier waaróp, snap je? Het is lastig op te schrijven. De donderdagavond is voor mij wel de enige avond waarop ik naar yoga …

Huisdieren

Afbeelding
De hormonen trekken en duwen aan mijn gestel. Vandaag heb ik het zwaar. Zwaar hoofd van het hardlopen van gisterenmiddag, en een tikkie saggerijnig (ja, ik weet het, dat is niet de juiste spelling...).



Het liefst zou ik vandaag nog tot een uur of tien onder de wol willen blijven liggen en dan naar beneden komen in een lekker verwarmd huis op de voet gevolgd door ofwel een kat ofwel een hond. Allebei vind ik ook prima. Als ik dan een hond zou hebben, zou ik wel wat eerder uit bed moeten dan tien uur, want dat arme beest zou natuurlijk op knappen staan. Dan zou ik mijn kaplaarzen aandoen en met dat beest lekker naar buiten gaan, de blubber in (ik ga er voor het gemak maar alvast van uit dat ik in WO woon).

Dan weet ik zeker dat ik mijn hormonen die mij nu zo boos en ontevreden doen voelen, de kop heb ingedrukt. Dan zou ik eenmaal weer thuis een lekkere bak koffie zetten en opdrinken met een boterham en misschien een krant. Hoewel, als je ook een kat hebt is een krant lezen al per definiti…

Yule en vuurplaatsen

Afbeelding
Ik zit weer in mijn worstelweek. Dat is de vloek van de overgang. Ik vind alles saai. Ook al schijnt de zon, het is saai. En ik voel me bedroefd. Appelig, zou m'n vader zeggen.

Maar goed dat ik overdag niet thuis ben. Zou het enorm op m'n heupen krijgen zo met die zon die naar binnen schijnt en ieder stofpluisje doet oplichten alsof het een enorme berg is. Alles moet dan schoon en glimmen, zodat ik mij met een bak thee in dat super schone huis op de bank kan ploffen.

Dat is ook één van mijn eisen voor het nieuwe huis: ik wil geen stof meer! 😀

Gisterenavond liep ik ook een beetje doelloos door mijn huis, vóór mij de doos met de weinige kerstspullen die ik nog heb. Kreeg geen inspiratie. None. Misschien omdat ik de afgelopen jaren weinig tot niets aan kerst heb gedaan. Omdat ik het zo overcommercieel vind. Een prachtig heidens feest door een stel oude wantrouwige mannen in lange jurken omgedoopt - gekerstend - tot een christelijk feest waar de geboorte van een simpele timmerman wo…

Winters weekend

Afbeelding
Het went nooit. Iedere zondagavond moeten we afscheid nemen voor een week. We slapen dan nog wel naast elkaar, maar ja, dan zijn we in dromenland en tegen half vijf maandag gaat mannetje weer naar België. Zeker als je een leuk weekend samen hebt gehad, valt het zwaar om weer die saaie week in te gaan zonder elkaar.
En dat moeten we nog negen jaar volhouden. Ik wou dat het anders kon, maar onder de regenboog staat geen pot met goud en de Staats keert niet meer uit dan 7,50, van de BankGiroLoterij krijg ik enkel maar kaartjes voor The Bodyguard - die ik dan weggeef want ik hou niet van musicals - en ik ken ook geen welgestelde miljonair die mij zomaar iets van pak-m-beet een half miljoen kado wil doen om die negen jaar te overbruggen.
Afgelopen zaterdag zijn wij voor de zoveelste keer naar Boretti gereden om daar even een fornuis uit te kiezen voor in het huis in WO. Het wordt dezelfde die ik al heb, maar dan met een elektrische oven in plaats van een gasoven. Kwijlen bij die prachtige ko…

Vorst

Afbeelding
Het was zondag echt een prachtige ochtend om in hard te lopen. Ik wilde persé vóór negen uur gaan lopen om de zonsopgang toch mee te maken. We startten om 08.42u vanuit huis (ik ga niet eerst een kwartier mijn autoruiten staan ontdooien om te gaan hardlopen...).


De bruggetjes waren echt wit. Ik deed weer een interval, dezelfde als de afgelopen drie keer. Volgende keer weer een minuutje minder wandelen tussendoor.

Het is dan zo adembenemend mooi in het park! Over het water nog net wat lage mist en dan die bevroren rietstengels, dat gladde water, die rode zon. Veel te mooi om hard door heen te lopen eigenlijk.

Sfeerplaatje vanuit het park met nog een andere hardloper die net als wij de kou dapper doorstond. 


Niet helemaal scherpe foto. Waarschijnlijk had m'n telefoon het koud.

Deze twee zwanen waggelden over het ijs en zakten er telkens doorheen.






BewarenBewaren