Berichten

Berichten uit februari, 2014 weergeven

Lente. Nu al?

Afbeelding
Gisteren ben ik met dat prachtige weer 's middags lekker mijn rondje wezen hardlopen. In de auto van werk naar huis was het even peinzen wat voor kleding ik zou gaan aantrekken, want te veel is vreselijk maar te weinig is ook niet goed. Hoewel je beter te weinig aan kunt hebben dan te veel, als je er dan maar voor zorgt dat je na afloop een jas of sweater hebt die je aan kunt trekken. Het was een graadje of tien, de zon scheen en ik besloot enkel te minimaliseren op de shirtjes, dus ik had het volgende aan:
mijn hartslagmeter ;-), mijn sportBH (altijd even een gevogel om die jongens daar goed in krijgen), onderbroekje natuurlijk, dan een X-bionic mouwloos shirtje, daarover een elastisch shirt van Nike en daarover mijn 'winter'shirt. Als broek mijn lange Odlo hardloopbroek met daarover een korte hardloopbroek en aan de voeten kniekousen van X-Socks. Over die sokken mij Saucony hardloopschoenen. Om de nek nog een buff. In het haar een diadeem, of hoe heet zo'n ding. Zo…

Geweerloopschoonmaaktouw

Afbeelding
Omdat ik het vandaag niet zo druk heb - de baas is op vakantie - help ik de jongens - en één meisje - in het magazijn een handje. Kwam toevallig beneden om iets weg te gooien en zag een intrigerende stapel gekleurd touw liggen. Dit blijken zogenaamde boresnakes te zijn: speciaal nylon touw waar je lopen van geweren mee schoon maakt. 
'En wat is de bedoeling dan?'
'We moeten ze allemaal uit de verpakking halen en in deze zakjes doen,' en ze lieten me zo'n druksluitingzakje zien. Er moeten er tweeduizend uitgepakt worden! 'Ach,' zei ik toen. 'Breng zo'n doos naar boven, dan help ik wel.' Dus ik heb nu één doos gedaan en nu brengen ze de losse boresnakes naar boven en doe ik ze in de zakjes. Dat uit zo'n blister halen is nogal rotwerk en ik ben nu al 'gewond' aan mijn hand. Gemeen scherp dat plastic. Maar aan de boresnakes zelf zitten ook wat scherpe stukjes: er zit koper in verwerkt op een bepaald stukje om alle aangekoekte troep goed ui…

Snel, gemakkelijk en overheerlijk pasta-recept

Afbeelding
Ondanks dat er receptensites in overvloed zijn, wil ik jullie toch niet onthouden van een door ons beproefd, lekker en vooral gemakkelijk pasta-recept. Ideaal als je niet veel zin hebt om veel te snijden en dus veel bezig te zijn, maar wel supergezond en superlekker.

Men neme:
- scheut olijfolie
- paar teentjes knoflook in kleine stukjes
- blikje ansjovisfilets
- kerstomaatjes
- rode peper in kleine stukjes

Eventueel aan te vullen met:
- kappertjes
- in stukjes gesneden paprika uit een pot
- artisjokhartjes

en verder natuurlijk:
- spaghetti

In een braadpan de olijfolie verhitten, daarin de knoflook met rode peper aanbakken. Pas op dat dat niet te hard gaat: de knoflook mag niet verbranden. Na een minuutje of twee de ansjovisfilets erbij en laten 'smelten'. Ongeveer twee minuten daarna de kerstomaatjes erbij doen, gewoon heel, maar mag ook in stukjes. Dit op een zacht vuurtje laten pruttelen en af en toe de tomaatjes stuk roeren zodat er een saus ontstaat. Vuur niet hoog anders verdampt er …

Bergketen om de polder

Afbeelding
Vanmorgen toen ik naar kantoor reed - oh, wat is het toch heerlijk rustig op straat nu met die voorjaarsvakantie! - had ik weer even een soort droommomentje toen ik die lange wolk zag waar de zon zo af en toe bovenuit piepte. Die grote wolk leek - met een beetje fantasie - net op een bergketen. Dat wij dan in het vlakke dal wonen omgeven met bergen. Een prachtig, hoge bergketen. Ik dacht toen ik in de auto zat: 'Weet je wat? We gaan dit weekend eens heerlijk wandelen in de bergen. Het is niet ver rijden: hooguit een kwartiertje'. Zie je het in de foto? Een vrij vlakke bergketen waar je dus heerlijk kunt wandelen en bovenop kunt genieten van het uitzicht over de bewoonde vallei, vol met auto's, mensen en drukte. En daarboven... niets. Rust. Wind. Zon.

Wat dat aan gaat woon ik écht in het verkeerde land....

Iemand missen

Afbeelding
Iemand schrijft aan mij: ik mis je.

missen -te, h gemist 1 iets of iem mislopen, niet treffen, niet raken: (...) 4. Met leedwezen voelen dat men iets waarop men prijs stelde of dat men nodig heeft niet meer heeft; we missen vader wel erg; (...) Iemand missen. Je mist iemand. Iemand die er nog is. Zo’n knagend, zwart gevoel in je maagstreek. Het maakt je lusteloos, ziek, moe en apatisch. Wat moet je met zo’n gevoel? Vaak iemand missen is dat de persoon of personen die je mist niet bij jou zijn. Wat kan je daar aan veranderen? Vragen of dat die persoon of personen naar jou toe willen komen, want dan mis je ze niet meer? Of jij gaat naar die persoon. Maar zij gaan of jij gaat daarna dan toch altijd weer weg, en hup, daar is het gevoel weer. Missen is als angst: zoals de duitsers zeggen: gift. Oftewel: vergif. Je moet het niet toelaten in je gevoel want je kunt er NIETS mee. Je kunt je niet vastklampen aan iemand om dat gevoel van missen maar niet te hebben. Omdat dit gevoel nutteloos is, m…

Mijn pa

Afbeelding
Het is nu ruim twee maanden geleden dat mijn vader is overleden. Wat ik al een beetje had verwacht is dat ik mijn vader niet echt heel erg mis. Zo af en toe dan scheld ik wel hardop tegen ‘m als ik zelf niet lekker in mijn vel zit, me moe voel en dus weer zo’n huildag heb, en vraag ik hem hardop waarom het zo’n zuurpruim was en waarom hij nou niet zo’n heerlijke vader was die ‘anderen’ wel hebben of zoals hij vroeger was, in mijn kinderjaren. Maar afijn, dat ik een dochter van hem ben, zegt niet automatisch hoe je je moet voelen. Mijn leven gaat door en af en toe denk ik aan hem, maar niet meer met zo’n knoop in mijn maag zoals ik – toen hij nog leefde – wel had.

Voor mijn moeder is het een heel ander verhaal. Zij is nog nooit alleen geweest en voor haar is het heel erg wennen. Dan geeft ze weer seintjes dat ze zich eenzaam voelt, maar het vervelende is dat wij dat gevoel niet kunnen doen laten verdwijnen. Ze mist mijn vader, ondanks hoe hij vaak was tegen haar, maar het lijkt mij log…

Het dakterras

Afbeelding
Zo jongens. Daar zitten we weer. Dik twee uur geleden lag ik nog in mijn bed. Ver weg in dromenland. En nu zit ik weer aan mijn buro met voor mij een Mac. Mijn smoothie is nog niet eens op. En in plaats van dat de TV aan staat, maar weer de radio aan gezet. Finito winterspelen! Het was leuk, hoewel ik op een gegeven moment dat langlaufen wel had gezien. Maar de Nederlanders kunnen toch behoorlijk trots zijn op hun medailles. Dat wij dat als kikkerlandje gewoon toch maar even doen.

Maar even het weekend doorlopen? 

Vrijdag gewerkt dus, maar Jan was al bij mij. Die was daar al vanaf donderdagavond laat, zoals al een paar weken. 's Avonds zijn we heerlijk wezen eten bij ML in Haarlem, zo'n restaurant wat al een poosje in ons vizier lag om een keer te gaan eten. Dit was nog ter ere van ons vijfjarig huwelijk. Eigenlijk zouden we twee weken geleden, maar omdat ik toen net uit mijn griep kwam, leek het mij beter om het even uit te stellen. En afgelopen vrijdag was het de 14e - Valenti…

Stemmingen

Afbeelding
Tja. Hoe zal ik omschrijven hoe ik mij voel vandaag.... Diep van binnen ben ik boos, in mijn hoofd voel ik mij wat moe (klein beetje hoofdpijn), maar verder lichamelijk voel ik mij top.

Nou moet ik daar zeker ook wat uitleg bij geven...?

Woest, boos, gefrustreerd...ik weet niet zo goed wat ik voel. Gisteren had ik het loeidruk. Begon 's morgens al toen ik een telefoontje kreeg van een collega die mij meldde dat er was ingebroken in zijn auto en zijn tas is meegenomen. In die tas onder andere laptop en ipad van de zaak. En uit een auto dus.... niet verzekerd. Het verhaal dan aangehoord, maar ik hing op met een luid godverdomme! Wanneer men het nu eens leert geen waardevolle spullen in de auto achter te laten. Maar afijn, kan gebeuren. Iedereen let over het algemeen goed op en het begint eigenlijk allemaal met dat anderen gewoon met hun poten van je spullen af moeten blijven. Het bezorgt mij in ieder geval weer extra werk en is ook super vervelend voor de persoon die het overkomt. Dag…

Slecht slapen

Afbeelding
Het goed voelen heeft zeggen en schrijven één dag geduurd: gisteren dus. Vandaag voel ik mij weer 'ontvoerd' en 'onderzocht'. 

Ja, ik slaap niet al te best. Dit heeft voor het grootste deel te maken met de druk die bij mij ligt doordeweeks. Nu heb ik daarbij ook last van Restless Legs én ik zit in de overgang. Voor mijn RL heb ik medicijnen: Sifrol heten die. Die neem ik enkel 's avonds in rond een uur of zes. Als ik dat niet doe, dan zit ik de hele avond te schuddebenen en dat is waanzinnig irritant. Nu wil het geval dat die Sifrol dan 's nachts soort van uitgewerkt kan zijn en ik 's nachts - zonder dat ik het merk - last heb van RLS. Dan kom je niet in je diepe slaap en rust je niet goed uit. Dan voel ik mij moe en geradbraakt, zoals vandaag dus.

Van de huisarts heb ik daarvoor - naast de Sifrol - Clonazepam gehad. Dit op aanraden van een vriendin. En dat helpt inderdaad goed. Sinds ik iedere avond vlak voor het slapen gaan een halve Clonazepam inneem, slaa…

FTE af....?

Afbeelding
Zoals verwacht voel ik mij vandaag een stuk beter. Gisteren was ik zó moe, dat ik om negen uur al in mijn bed lag. Ik had boodschappen gedaan en toen thuis mijn spaghetti opgewarmd en toen kwam ik er ook nog eens achter dat ik geen TV kon kijken. Óf mijn tuner is stuk óf het ligt aan de HDMI-kabel (volgens de KPN). Nu in feite zou ik dus nog een HDMI moeten gaan kopen om te kijken of dat zo is, maar pffff, ik heb er gewoon het geduld niet voor om weer dat meubel van de muur te schuiven, mijn bril weer op en dan die kabel te veranderen. Het zal wel niet zoveel werk zijn, maar gewoon het feit dat ik tegenwoordig echt geen fluit meer zie dichtbij, maakt me bij voorbaat al boos. Even gekeken of je daar ook voor gelaserd kunt worden en dat is dus het geval, echter je krijgt dan een soort lensje in je oog geplaatst. Zal wel weer een lieve duit kosten, hoewel ik van mijn ooglaseren geen moment spijt heb gehad: in de verte zie ik nog haarscherp. Het is enkel het lezen en dus het dichtbij zien…

Monday, monday

Afbeelding
Soms valt alles zo op z'n plaats. Vandaag - precies op tijd! - ongesteld geworden en dan ineens is alles weer duidelijk. Waarom ik mij zo gruwelijk moe voel vandaag, waarom ik zo raar gedroomd heb, waarom ik hoofdpijn heb vandaag. En waarom nu ineens weer zo precies op tijd? Gisteren verzuchtte ik nog: ik voel me tegenwoordig maar twee van de vier weken goed. Nu ik ongesteld ben geworden, breken de twee weken 'goedvoelen' weer aan. Gelukkig.

Nu ik dit weet begin ik hier heel langzaam te 'ontdooien'. Ik moet me soms zo enorm inspannen om me te concentreren op mijn werk! Enorm. Kost veel energie en ben daarom best moe 's avonds als ik thuis kom. De maandag is al zo'n b.u.t.-dag. Na het werk direct door om de boodschappen te halen voor de rest van de week en dan thuis nog eten maken. Gelukkig hoef ik dan de rest van de week niet en vaak eet ik iets gemakkelijke op maandag. Vanavond een restje reebout.

Afgelopen zaterdag hebben wij niet echt veel gedaan vanwege d…

De Oostvaardersplassen

Afbeelding
Even iets totaal anders: ik maak mij al geruime tijd tamelijk druk over de erbarmelijke situatie waarin de dieren in de Oostvaardersplassen leven. Het weinige wat ik kan doen doe ik dan in de vorm van het geven van publiciteit van de stukken die verschijnen die de werkelijkheid achter het sprookje "De Nieuw Wildernis" laten zien.

En zo af en toe geef ik daar ook mijn uiting aan op mijn facebookpagina. Ik vind het enorm hypocriet hoe de meeste Nederlanders - voornamelijk stadsmensen - omgaan met dieren. Net zoals bij de giraf die is gedood in de dierentuin in Kopenhagen. Als dit een krokodil zou zijn geweest of een slang, dan zou het allemaal geen probleem zijn, maar omdat dit dier aaibaar is, is het ach en wee. Het gebeurt dag dagelijks, kijk maar naar wat je 's avonds op je bordje hebt.

Wat er gebeurt in de Oostvaardersplassen is echter dierenleed van de bovenste plank waar een normale boer een fikse boete voor zou krijgen. Dieren die hutje-mutje met een paar duizend op …

Hardlopen

Afbeelding
Gisterenmiddag weer voor de tweede keer mijn hardlopen weer opgepakt na bijna een maand niet getraind te hebben door griep. Ik doe het weer rustig aan, langzaam van de vier naar de acht kilometer. Het was gisteren weer perfect weer om te lopen: graadje of zeven en krachtige wind, maar in het 'bos' waar ik meestal loop voel je niet zoveel van de wind door de bomen. En je moet je rondje zó uitkienen dat je die ene heuvel op wind mee hebt. En dat is dus met de klok mee lopen. 

Ik kon merken dat ik er nog niet ben. Nu heb ik wel een kwart minuut per kilometer sneller gelopen dan zondag, maar het ging nog niet echt 'vanzelf'. Nu gaat het nooit echt vanzelf bij mij - bij anderen schijnbaar altijd - maar het voelt anders dan als je weer helemaal terug bent. Nou ja, 4,3 km is voor mij natuurlijk eigenlijk best weinig, maar we moeten gewoon langzaam beginnen en dat is het beste. Hardlopers zijn doodlopers.

Helaas moest ik het wel weer bekopen met hoofdpijn. Toen ik naar bed ging …

Zalige nachten

Afbeelding
Mijn eerste woorden vanmorgen toen ik wakker werd: Verdomme! Want ik had slecht geslapen en dan eruit om weer te gaan werken staat dan niet als nummer  één op mijn verlanglijstje. Dan sta je echt met de pest in je lijf op. Wat kan ik vandaag weer verwachten?

Gelukkig schijnt dan de zon een beetje en is je afspraak van tien uur afgezegd. Hè lekker. Dan maar een lekkere bak koffie. De smoothie is inmiddels al naar binnen gewerkt, maar echt vullen doet dat niet. Koffie is nodig om op gang te komen, om je op te warmen van binnen. Want van mij mag de zomer weer komen hoor. En dan vanaf april tot en met september een graadje of 22/23. En dat iedere dag. Warmer hoeft echt niet. Dan kan ik nog redelijk blijven hardlopen, is het niet te warm, en duiken wordt dan ook een fijn tijdverdrijf, als de temperatuur van het water weer zo'n graadje of 20 is. Kan me nu al verheugen op de snoeken tussen het groen!

Van het terras en andere zaken

Afbeelding
Terwijl de TV op de Olympische Spelen staat en de wind door het huis giert, zit ik de tekening te bekijken voor onze verbouwing. Dat ziet er goed uit. Maar alles ziet er altijd goed uit op een tekening. Neem als voorbeeld maar de 'Artist Impressions' van een nieuwbouwwoning. Altijd groen, opgeruimd, fleurig en met vooral veel vrolijke mensen op straat. Dat zo'n buurt zeker nu grauw, grijs en vochtig is, dat wordt maar liever niet getoond. De tekening van de gevel van mijn woning zoals deze er straks uit zou kunnen zien, ziet er ook zo schoon en fris uit. In werkelijkheid is mijn gevel wat groen uitgeslagen en is het cement tussen de stenen niet meer zo glad als die vroeger waarschijnlijk wel was. Ook is mijn zuidgevel volledig bedekt met een wingerd wat nu een beetje een kale takkenboel is, maar van de zomer helemaal groen en in de herfst prachtig rood. 


Aan de beterende hand

Afbeelding
Donderdag, en heel langzaam kom ik weer met beide (gezonde) voeten op aarde terug. Dat ik er nog niet helemaal ben, merk ik aan het feit dat ik nog erg prikkelbaar en snel geïrriteerd ben en dus nog niet zoveel 'kan hebben'. Maar dat het beter gaat, staat buiten kijf. Voel mij ook iedere dag een stukje minder moe, hoewel ik nog best vrij vermoeide ogen heb en ook dat hoort bij griep, schijnt.

Ik werk voorlopig nog tot dat ik mij echt moe begin te voelen. Gisteren was dat tot een uur of drie en ik ben daarna direct doorgereden om even een rondje te wandelen door het park. En dat doet mij toch altijd weer heel erg goed. Gewoon even buiten zijn en alles voelt weer veel beter. 

Griep

Afbeelding
Ik heb lange tijd niet geblogd en dat kwam doordat ik twee keer achter elkaar ziek ben geweest. De eerste keer op 14 januari, toen ik geveld was door buikpijn en diarree, dan toch even naar kantoor, om de donderdag en vrijdag weer geveld te zijn. Dan kon ik weer een week werken door op vrijdag de 24e alleen maar te hoesten en te hoesten en 's nachts geen oog dicht gedaan door de keelpijn en alle nare bijkomstigheden. Zaterdag had ik 38,8 koorts en zondag zelfs 39,9. De hele vorige week dus thuis. Griep. Vanaf woensdag ben ik wel zo af en toe eens even naar buiten geweest.

Afgelopen maandag dan maar weer begonnen, maar dat ging niet helemaal goed en ik was zo tegen vier uur weer thuis. Dinsdag was helemaal erg: echt een rotdag, zó ontzettend moe! Dan maar even halve dagen werken. Huisarts nog gebeld en deze vermoeidheid schijnt er toch wel bij te horen. Ik heb dan ook zelden of nooit echt griep (met koorts dus), dus het is even wennen voor mij. Normaal na een zware verkoudheid ben j…