Berichten

Berichten uit april, 2012 weergeven

Duffe dag

Ik voel mij een beetje beschwumt, zoals dat heet - niet helemaal lekker in het velletje. Was weer megavroeg wakker vanmorgen enkel en alleen omdat ik om half negen bij de fysio moest zijn vanwege pijn in mijn heupstreek en ik geen wekker zet 's morgens, dus ik was vanaf half zeven zowat iedere tien minuten wakker. Slaap niet echt super lekker weer de laatste dagen. Te veel zorgen? Of mis ik gewoon mijn maatje....

En dan nog een lang weekend voor de boeg ook. Ik heb altijd erg veel zin in het weekend, maar tegelijk ook weer niet. Soms duurt zo'n weekend best wel lang voor mij, en tegelijk vind het heerlijk om lekker thuis te zijn. En al met al vermaak ik mij altijd uitstekend thuis. Het is anders. Ja, anders. Als je met z'n tweeën bent is het gewoon heel anders.
Ik heb zelfs gisterenavond al boodschappen gedaan, dus ik heb vanaf vanmiddag al weekend. In eerste instantie had ik de intentie om even te gaan lopen, maar nu weet ik het niet helemaal zeker. Aan de andere kant, ik…

onderwaterfotografieset

Afbeelding
Niet zo best geslapen vannacht. Voor mijn gevoel wel duizend keer wakker geweest. Ik voel het ook: wattig hoofd en wat hoofdpijn. Het gekke is dat ik dat juist vaak heb op woensdag. Vroeger was het altijd op een dinsdag. Gelukkig duurt de dag voor mij vandaag iets minder lang: ik mag om kwart over drie al naar huis om te gaan sporten. Thuis omkleden en met de fiets naar de sportschool en daar een beetje duf gewichtjes omhoog duwen en zo. Keb nooit zin, maar als ik dan geweest ben is het toch altijd weer lekker. Kan ook net zo goed dat fietsritje zijn en niet de sportschool.

Ben de afgelopen dagen aardig wat pre-occupied geweest vanwege de aankoop van een onderwaterfotografieset - drie keer woordwaarde... Afgelopen duikvakantie hadden wij een Olympus PEN E-PL2 met onderwaterhuis mee met een flitser en dat is ons eigenlijk wel goed bevallen. We wilden graag deze specifieke camera omdat deze in RAW kan fotograferen. Zoals je weet verdwijnt na vijf meter onder water alle kleur, beginnend b…

Zomaar een zondag

Afbeelding
De eerste week heb ik het altijd het moeilijkst. In feite is deze eerste week pas gisteren ingegaan, omdat voor mijn gevoel Jan de vorige week toch 'in de buurt' was, hoewel dat wel op 250 km afstand was. Gisterenmiddag is het schip dan echt vertrokken en gevoelsmatig is dat voor mij dan pas het begin. Dus dat is weer even je ritme zoeken, zeker op een dag als deze - zondag - terwijl ik de zondag een heerlijke dag vind: het is lekker rustig hier in de straat en niets moet. Heerlijk je gang gaan, heerlijk cocoonen, emo-tv op de achtergrond. Vaak zit ik de hele dag TV te kijken of de TV staat in ieder geval aan. Heerlijk vind ik dat. Dus zit ik met een bakkie troost, de website van Marine Traffic waarop ik het schip kan volgen en emo-TV op de achtergrond.


Het is jammer genoeg te fris om buiten te zitten. De wind is te fris. Het is wel uitnodigend, want de zon schijnt wel. Misschien dat ik toch effe wel wat buiten ga vertoeven, een beetje 'doelloos' harken in de tuin of z…

Het einde van de kalender

Afbeelding
Vanmorgen werd ik alleen wakker. Dat is niet normaal voor de zaterdagmorgen. Normaal ligt er nog iemand naast me te snurken, maar dit keer was het angstvallig stil. Ik werd wakker rond half acht, maar vond het wel wat erg vroeg om er toen al uit te gaan. Dus werd het een uurtje later. Nog half slapend het uurtje volmaken. Makkelijke broek aan, T-shirt, vest, een blik in de spiegel en op mijn sloffen naar de supermarkt aan de overkant om een vers, warm, ongesneden brood te halen. Normaal gesproken ligt er een zelfgebakken brood op ons te wachten voor het ontbijt, maar nu niet. Dus. Koffie gezet, twee sinaasappels uitgeperst, twee broodjes met chocopasta opgegeten en daarna douchen. Haartjes föhnen, met aan één voet een sok - de andere sok lag al beneden aan de trap, mijn haar föhn ik op de eerste verdieping - en dan even snel met de auto naar het tuincentrum, alwaar ik een nieuwe opbergbak heb gekocht voor het tuinmateriaal en enkele plantjes.



Ik kon dat toch niet laten. Er zijn nameli…

Zonnetje in huis

Afbeelding
Een beetje somber toch wel. Als je partner wat depri is, ben jij dat ook en het vervelende is dat ik er niets aan kan doen, niet eens een arm om hem heen slaan en zeggen: "komt wel goed, schatje." Ja, je word er niet vrolijk van. Over dat staatslot gesproken: ik denk dat ik er maar eentje ga kopen.
Tot overmaat van ramp zijn alle belgische bonbons ook nog eens op. Gisterenavond de laatste twee opgegeten.


Dus vanavond is het 'op de kin kloppen'. Geen extraatje bij de thee. Ik moet het stellen met een bosje rozen die wij, dames van het bedrijf, vandaag hebben gekregen van een onbekende collega, die denkt geheim te zijn, maar niet heus.


Desalniettemin was het vrolijk thuis komen met de zon die zo jubelend door het raam naar binnen scheen. De bos rozen komt er goed op uit, op de tafel. Klein beetje troost in mijn 'lege' leventje.

Vanavond mijn favoriete receptje gemaakt: spaghetti met gebakken courgette, stukjes verse (biologische) zalm, wat zongedroogde tomaatjes, …

Secretaressedag

Afbeelding
Beetje rare dag vandaag. Ik werd vanmorgen met een soort euforisch gevoel wakker alsof vandaag de dag was (is?) dat ik eindelijk de jackpot win. Aangezien ik geen staatslot heb en het bovendien niet de tiende van de maand is, lijkt dit mij niet mogelijk. Waar dit gevoel dan vandaan komt is mij een raadsel. In de loop van de dag verwatert dit gevoel wat, maar ligt er na mijn lunch wel een bos(je) rozen op mijn buro. Hûhm? Van wie nu weer? Nou ja, dat 'nu weer' is ook wat overdreven: alsof ik iedere week een bos bloemen krijg van een onbekend iemand. Niemand weet van iets. Van Jan kan het niet zijn want als hij bloemen stuurt is dat meestal een bos die drie keer groter is (no offence).



Blijkt dat de beide dames van de administratie óók een bosje hebben gehad. Wat is het voor een dag vandaag? Eh, High Five dag? Nee joh, secretaressedag! Hé hallo. Ik ben geen secretaresse! Ik ben een Offies Menègur. Maar goed. We hebben onze vermoedens wie het heeft verzorgd, maar de vraag rijst da…

Depri-dag

Geen leuke dag vandaag. Begon vanmorgen al toen een vrachtwagen weer de weg blokkeerde om te gaan lossen, ik om 08.15u met mijn auto de parkeerhaven uit wilde rijden en daar wel vier minuten heb moeten staan wachten eer alle auto’s met achterbankkinderen mij ruimte gaven om in te voegen om dan vervolgens weer stil te staan bij de vrachtwagen, of liever om de auto’s met achterbankkinderen die om die vrachtwagen heen moesten – zij deden dus de manoeuvre, niet ik – door te laten en allemaal snel achter elkaar zodat ik er niet tussen kan, om vervolgens de hele weg te blokkeren omdat een paar meter achter mij de auto’s moesten stoppen om voorrang te verlenen aan overstekende voetgangers. Vervolgens sta je te wachten voor het verkeerslicht, ongeveer drie minuten en tel je meer dan twintig auto’s met achterbankkinderen die de wijk inrijden om dan te stuiten op de rij die moet wachten voor die vrachtwagen. Dan rij je naar kantoor en rijdt er zo’n idioot op de voegstrook naar links, om dan bij…

Zondagen

Maandag. 16 april 2012. Nog zeven weken, dan zie ik mijn mannetje pas weer terug. Zeven maal zeven dagen, even zoveel uren, minuten, seconden. Ach, wat is nou zeven weken? De tijd gaat zo snel. Zoveel positieve dingen die gebeuren in die zeven weken: de temperaturen stijgen, de dagen worden langer, vakantiegeld in mei, duikseizoen begint weer (voor de natduikers), de vakantie komt dichterbij. Die enkele negatieve dingen die de boel verzieken - hoe ga ik mijn weekenden vullen, hele gesprekken houden met jezelf - moeten we maar snel vergeten, negeren, achter ons laten. Vooral het feit dat ik altijd in mezelf begin te praten irriteert me mateloos, van die dagen dat ik alleen maar loop te zuchten. Dan mis ik wel het feit dat ik eigenlijk geen vriendinnen heb. Dat is gewoon een samenloop van omstandigheden geweest maar ligt voor een groot deel natuurlijk ook aan mezelf. Ik werk natuurlijk hele dagen en doordat ik zo'n niet helemaal normale relatie heb, is er weinig tijd om vriendschapp…

Flexibele arbeidstijd

Het leven van een werkende vrouw. Een fulltime baan. Nou, niet helemaal fulltime, want op woensdag 'mag' ik om 15.15 naar huis om te gaan sporten. Mijn doordeweekse sportmiddagje anders kan ik dat enkel in het weekend doen. Dan ga ik óf naar de sportschool óf naar het bos/park om te hardlopen. Ik moet dat eigenlijk consequent afwisselen - woensdagmiddag sportschool, zondagmorgen buiten hardlopen - maar soms ben ik gewoon graag buiten en ga ik hardlopen. Ach, dat abonnement van de sportschool is maar een euro of vijfentwintig per maand en daarvoor kan ik in theorie onbeperkt sporten. Ik zeg 'in theorie' want het is een zogenaamd Smiley abonnement en dat betekent dat je enkel in de daluren mag sporten en dat is doordeweeks van 09.00 tot 17.00u. En als je de hele dag werkt lukt dat normaal gesproken dus niet.

Al heel lang denk ik er wel eens over na om minder te gaan werken. Bijvoorbeeld iedere dag tot kwart over vier of zo. Dan is dat extra uurtje eerder vrij net effe le…

Terug thuis

Inmiddels zijn we alweer een week thuis en ik persoonlijk heb er veel moeite mee weer in het ritme te komen. Niet dat je na een week kunt zeggen dat je in een Caribean ritme zit natuurlijk. Dat zou wel heel bizar zijn. Maar afgelopen week toch zes uur tijdsverschil moeten wegwerken, een temperatuursverschil van zo'n twintig graden en voor beiden wat hardnekkige darmprobleempjes die maar niet lijken te verdwijnen. Een week is eigenlijk wel te kort.
Je bent gewoon helemaal in de war. Je bent daar, het is warm, je loopt in korte broek, bikini en dan kom je thuis en je denkt het is hier net zo warm, zomerkledij aan, maar dan kom je van een kouwe kermis thuis, want het is hier gewoon koud. En het stomme is dat ik voortdurend denk dat het al najaar is... Zo stom. Wat zo'n weekje allemaal niet met je doet.

Overigens zijn de tuinwerkzaamheden uitgesteld tot in oktober. Anders zou het juli worden en dat zag ik niet zitten. Staat de hele tuin in bloei en komen er een paar van die lompe b…

Duikvakantie Bonaire - 24 maart 2012

Time flies when you're having fun! Vandaag laatste dag. Moesten helaas ons huisje op tijd verlaten omdat er een nieuwe check-in zou zijn. Dat was jammer, maar gelukkig konden we nog wel gebruik blijven maken van de buitendouche en het zwembad. Wel moesten natuurlijk al onze spullen eruit.
De overburen kwamen zomaar even aan omdat ze nieuwsgierig waren naar onze onderwaterfoto's. Ze hadden ons blijkbaar zien zwaaien met onze 'imposante' onderwaterset en je ziet, je wordt toch in de gaten gehouden. Dus even met onze laptop onze RAW foto's laten zien. Dan vliegt de tijd en voor je het weet is het elf uur. Onze tassen bij D&D binnen gezet en onze duikspullen nog even in het daarvoor bestemde hok laten hangen.

Zelf zijn we met de auto en nu gewapend met verrekijker en Canon 30D naar Slagbaai National Park, weer die hobbelweg, nu de lange route langs de wilde kust en alles even gefotografeerd. Bij Boka Slagbaai de flamingo's en pelikanen vastgelegd en weer hevig do…

Duikvakantie Bonaire - 23 maart 2012

Afbeelding
Vandaag weer lekker rustig aan. Na ons fruithapje weer de spullen gehaald en naar Hilma Hooker gereden. Daar staan altijd veel auto's, want daar ligt een wrak. Altijd leuk natuurlijk. Dus wij er dit keer ook naar toe.

Ik geloof dat er twee of drie auto's stonden. Onze auto er netjes tussen geparkeerd, kont naar het water. Omkleden en weer even goed kijken hoe anderen erin en eruit gaan. Er ligt een soort opstap vlak voor de kust wat het lastig maakt om eruit te komen. Het is een mooie stek met veel wuivende planten en veel vissen, baracuda's en tarpons. En dan ineens zie je voor je een immens groot IETS in het water, alsof er een walvis ligt (alsof ik al veel walvissen heb gezien dûh). Ik moest het even op me in laten werken. Het wrak ligt op z'n kant met de onderkant naar je toe. Heel imposant zo voor de eerste keer. Je durft er ook niet al te dichtbij te komen, zo'n eerste keer. Later wel, dan lig je er gewoon op. We kwamen nog drie andere duikers tegen en een paa…

Duikvakantie Bonaire - 22 maart 2012

We hebben uitgeslapen. En dat kon. Het Mormel sliep ook uit....

Weer ontbeten met fruit en yoghurt. Heb nog een klein beetje hoofdpijn. Vandaag zijn we op Karpata wezen duiken: duikspot nummer 1 van Bonaire. Waren benieuwd. Het regende vandaag, dus toen wij daar aankwamen was het niet zo druk. De andere dagen dat we erlangs reden, stonden er tamelijk veel auto's, nu misschien maar drie. Het is een lastige entry: je moet eerst een aantal treden af die ik zelf niet erg vond - andere, wat meer 'vollere' duikers duidelijk wel - dan het strandje over en langs - dus niet over - de betonnen pier. Eerst even de kat uit boom gekeken hoe anderen het water in gingen en dan zien wat het beste is. Er waren er aardig wat aan het klungelen.

De treden weer terug naar boven vielen voor ons erg mee. In het boekje wordt dat beschreven alsof het er vijftig zijn, maar het zijn er gewoon een stuk of twintig. Maar ja, als je wat corpulent bent en niet erg fit en dan met je materiaal aan, dan kan i…

Duikvakantie Bonaire - 21 maart 2012

Vannacht goed doorgeslapen, maar toch nog hoofdpijn. Scherp dit keer en bij vlagen tamelijk erg.

Vandaag zijn we naar Slagbaai National Park geweest voor onze eerste duik. Een 'afgesloten' Nationaal park, waar je je moet melden bij een portier die je bijzonderheden vertelde over het park en een tijdschema zodat je op tijd het park weer kunt verlaten. Omdat de wegen daar onverhard zijn, is je gemiddelde snelheid niet meer dan zo'n 20 km/uur. Geen aanrader voor simpele autootjes: we werden aardig heen en weer geschud in onze Chinese pick-up. Wel een erg aparte omgeving met al die cactussen en andere prikplanten en tropische vogeltjes. Ook nog een visarend (Osprey) gezien, maar omdat je tijdens je duiken geen kostbare spullen mee moet nemen, niet gefotografeerd.

Je word dus gewaarschuwd om niets van kostbaarheden achter te laten in je auto. Schijnt dat er nogal wordt gestolen uit de auto's als je duikt. Je laat dus je auto open achter en neemt alles van waarde mee het water…

Duikvakantie Bonaire - 20 maart 2012

Afbeelding
Werd wakker met enorme hoofdpijn en dikke ogen. Wat een ellende .... Dan ook nog Dat Kind met hard speelgoed en een blender die wel vijf minuten aan stond.... Tegen achter er uit, ontbijt met fruit - banaan, appel, mango, papaya en watermeloen - als compensatie van mijn dagelijkse smoothie thuis in Nederland.

Na het ontbijt en ondanks dat ik me niet zo geweldig voelde die dag, onze duikspullen gehaald en doorgereden naar White Slave, vlakbij kleine slavenhutjes. Maar goed dat ik de beschrijving niet had gelezen van te voren ...
Eerst lange zwem over wit zand naar het rif. Er stond een stevige stroming. We werden begeleid door een vis alsof te zeggen: hoi, leuk dat jullie er zijn.


Dan tegen de stroming langs het prachtige rif, echt betoverend mooi met zelfs op 22 meter mooi, helder zicht. Een murene gezien, maar geen schildpad. Terug met de stroom mee, maar het zandgedeelte was weer tegen de stroom in en dat vond ik niet zo leuk. Duurde erg lang en is alsof je een grote woestijn moet ove…

Duikvakantie Bonaire - 19 maart 2012

Afbeelding
Onze buren links hebben een baby en dat hebben we gemerkt. Heel veel huilen 's nachts. De huisjes staan weliswaar los van elkaar en je hebt erg veel privacy - je ziet elkaar niet als je op je terras zit - maar ze zijn erg gehorig. De huisjes zijn sober ingericht met plavuizen dus alles klinkt hol en er zit geen glas in de ramen, enkel shutters en muggengaas. De afstand tussen de huisjes is een metertje of drie, dus je hoort alles. Helaas was Het Kind ook al erg vroeg wakker, dus na het huilen kwam het gekraai en het gesmijt met speelgoed. Heel fijn. Heb ook nog eens hoofdpijn en buikpijn, dus ik voelde me niet super.

Maar het mocht de pret niet drukken. Eruit rond 07.15u en Jan is gaan hardlopen en ik ben gaan bijkomen op de veranda en de buren links gingen op een gegeven moment weg voor de dag. Hadden ze eerder moeten doen...

We hebben een aantal blauwstaartsalamanders als huisdier. Ze komen eten bietsen.



Na het ontbijt eerst even naar een duikwinkel waar Jan een nieuwe slang heeft…

Duikvakantie Bonaire - 18 maart 2012

Door de kou van de airco en het gehuil van die baby, niet best geslapen. Er ligt enkel een laken op het bed, geen dunne deken, dus heb maar onder de (grote) badlaken geslapen. Natuurlijk erg vroeg wakker vanwege de jetlag, het was zelfs nog donker. Blijven liggen tot het licht werd en er uit zo rond 06.45u. Tijd om alles bij daglicht te zien. Er staat een Senseo koffiezetapparaat dus de koffie was snel 'gezet'. Niet echt super lekker natuurlijk, maar goed.
Vreemde geluidjes, vreemde vogels, behalve eentje: het suikerdiefje. Een klein, geel vogeltje met een specifiek geluid wat we nog kennen van Saba.
Alles ziet er verzorgt uit, behalve boven de lampjes, daar zitten aardig wat stofnesten. Er ligt een mooi zwembad voor de deur met een jaccuzi, waar je 's avonds ook in mag zwemmen en wat mooi verlicht is. Mooie huisjes, geen 'enge' beesten als kakkerlakken, maar we zitten hier natuurlijk ook niet in het oerwoud. Wel veel palmen en metershoge cactussen.

Op ons gemak ontb…

Duikvakantie Bonaire - 17 maart 2012

Afbeelding
We hadden het vliegtuig van 12.45u (KLM), maar waren vrij vroeg op Schiphol. We vliegen via Curacao naar Bonaire. Door de douane was zo gebeurd - dit in tegenstelling tot vliegen naar Amerika of zelfs Rome - en dat was alles. Alleen bij de gate nog de handbagage door de scanner en jezelf door een poortje. We hadden Economy Comfort stoelen, rij 10 in een MD-11, oftewel 3x3x3 stoelen. Niet mijn favoriete opstelling. Wij hadden de middelste rij. Links naast me zat een politieman op weg naar Curacao die nog met twee companen "een onderzoek" ging doen en die vent kon niet stilzitten en geen Engels: hij wist niet eens wat 'occupancy' betekende. Ik heb de film The Artist gezien en Hasta La Vista. Omdat je overdag vliegt heb ik niet geslapen, maar op een gegeven moment wel met muziek op mijn hoofd mijn ogen dicht gedaan. Het was een lange zit en zeker met zo'n draaikont naast je.

Op Curacao moesten we er uit voor drie kwartier en toen was ik wel aardig gaar. Ook daar even…